- Klaas5 juni 2010 om 17:20
Vincent hoe ben je gestopt? Abrupt of afgebouwd? Na 6 maanden zonder herstarten is een crapshoot en erg risicovol. Voor mij doorde het 18 maanden voor het eerste window zich aandiende, ofwel een afname van de verschijnselen. Zie ook het SSTI Withdrawal Protocol van dr. David Healy, dit is het meest wetenschappelijke wat er te vinden is. Zoek er maar op, hyperlinks worden namelijk verwijderd.
vincent6 juni 2010 om 06:50Hoi. Bedankt voor je reactie en tip van de verwijzing naar de site. ik ben niet in 1 x gestopt maar heb het afgebouwd gedurende plus minus 7 weken. De huisarts wou van 2 pillen naar 1 gaan. `maar ik heb eerst een tijd 1 1/2 pil geslikt , toen over gegaan naar 1. En naar een tijdje heb ik een poosje een half pilletje geslikt en vervolgens om de dag. `uiteindelijk niks meer geslikt. Als ik jou zou hoor, wordt ik een beetje moedeloos. 18 mnd is lang. Dan moet ik nog een jaar met deze sensaties rondlopen. Ik hou wel vol maar ut valt niet mee. Zeker niet als je ook nog moet functioneren in je werk. groet . vincent
ReagerenKlaas6 juni 2010 om 07:21Vincent,
Reageren
Wederom een voorbeeld van bedroevende onkunde van huisartsen op dit gebied… je hebt veel en veel te snel afgebouwd! De zeer deskundige website PAxilProgress adviseert een dosisvermindering van 5-10% per 3-6 weken waarmee de totale afbouwperiode ongeveer 2 jaar is.
Voor mij helaas te laat en voor jou waarschijnlijk ook want het tijdswindow om nog te kunnen herstarten is niet oneindig en na 6 maanden is dat niet meer aan te raden.
Ik bedoelde natuurlijk SSRI in mijn vorige post, naast de publicaties van dr. Healy zou ik ook de website paxilprogress (google er maar op) goed bekijken, met name de sticky threads onder “Paxil Withdrawal FAQ”.
MAar in the end zijn we gewoon de pineut. Er is geen enkele manier om “protracted SSRI withdrawal” te behandelen en volgens dr. Healy kunnen de symptomen tot 4 jaar aanhouden! Ik zit nu op 2.5 jaar en kan nog steeds niet werken door de aanhoudende afkickverschijsnelen al is er wel verbetering en is de diarree na anderhalf jaar eindelijk gestopt.
Goed gedaan GSK en “dokters”!
En elk geval veel sterkte en het positieve is dat het waarscijnlijk toch een keer over gaat maar helaas moet we heel heel heel erg veel geduld hebben…Soleil6 juni 2010 om 09:41Dank je wel Klaas voor jouw hulp. Ik zal erover nadenken wat je gezegd hebt.
Reagerenam7 juni 2010 om 06:48Hallo,
Ik heb nu af en aan , aan de paroxetine gezeten.
elke keer heb ik ook moeite gehad met het beginnen de eerste paar weken, juist moeilijker functioneren, slechter slapen, spanningen in mijn lijf.
afgelopen nov ben ik van 2 naar 1 1/2 gegaan. naar paar weken merkte ik prikkelbaarheid, ging weer over. in feb weer een halve eraf, dit ging goed, en eind mrt op een halve.na een aantal weken begon ik weer klachten te krijgen. ben ook nog ziek geweest, griep. de twijfel sloeg weer toe.
in overleg met de huisarts toch weer na 1 gegaan na 8 wkn een halve te slikken.Maar heb het gevoel echt een beetje in een achtbaan te zitten. zweten trillen. spanning in mijn armen. moet ik nu weer wennen aan een verhoging?
Reageren
ik baal echt van de medicijnen!!Klaas7 juni 2010 om 08:10Zie al mijn eerdere posts, en de informatie op PaxilProgress en van dr. David Healy. Afbouwen moet met 5-10% per 3-6 weken en op geen enkele andere manier!
Reageren
Ik vraag me wederom af waarom je dokter je dit niet heeft uitgelegd. Alle informatie is namelijk beschikbaar.am7 juni 2010 om 09:54mij werd gezegd, ruim een mnd en dan weer verder.
nu weer aan 1, sinds een week maar voel me nog niet beter, eerder slechter.
moet ik nou weer wennen aan deze tablet, herinner me wel dat ik dit bij beginnen van de parox ook had, dat ik me eerst slechter ging voelen.
ReagerenRose10 juni 2010 om 02:57Niels,
Ik heb jouw reactie gelezen en ik geloof elk woord.
Na ruim 10 jaar aan de Paroxetine, besloot ik nav een aantal artikelen, dat ik moest stoppen met deze rotzooi.at heeft nogal wat aangericht, de paroxetine heeft meer kapot gemaakt dan dat het mij geholpen heeft.Ik zit in een zeer ernstige situatie, maar ben ook bezig met een nieuwe web-site over anti-depressiva.
Ik denk, dat jij daar een hele goede bijdrage aan kunt leveren. Wil je dat aub. doen?
ReagerenKlaas10 juni 2010 om 13:20Hallo Rose,
Ik ben Niels niet maar ben wel geinteresseerd in je verhaal en je website. Ik zie dat de link die je waarschijnlijk is geplaatst verwijderd is door de almachtige moderators (gewijzigd door anoniem) die blijkbaar niet willen dat mensen via dokter.nl contactgegevens uitwisselen.
ReagerenEls10 juni 2010 om 16:35Contactgegevens op internet zetten is onverstandig i.v.m. de toename aan spam en het risico op het in verkeerde handen komen van privé gegevens.
ReagerenKlaas10 juni 2010 om 17:08De spam is mijn eigen risico als ik mijn emailadres geef… inderdaad is het niet verstandig om namen en adressen te geven. Een emailadres lijkt mij niet veel kwaad kunnen.
ReagerenRose10 juni 2010 om 22:45Ik schrik niet meer van deze nare verhalen; ik ervaar ze zelf ook. Na een jaar zit ik nu op 10 mg. om de dag, na het 10 jaar geslikt te hebben.
Ik werd wakker, kwam letterlijk bij, in een grote plas bloed op de tegels van mijn woonkamer. Dat was iets meer dan twee maanden geleden. Mijn huis was een ravage evenals mijn administratie. Daar krijg ik nu gelukkig hulp voor.Sinds een paar dagen ben ik bezig een web-site te maken over RRSI’s. Daar laar ik iets van de geschiedenis van anti-depr. zien, de werking van het middel thorazine, zal me heel erg bezig houden met iets te vinden voor deze nare afkick-verschijnselen en wil veel verhalen over de narigheid die SSRI’s met zich mee brengen.
Ook ik heb de tikken in mijn hoofd, trillende handen en soms benen, wankel naar rechts enz. enz. enz. Maar …………. ik ga NOOIT meer terug naar dat gif.Dit heeft mij ooit geholpen, maar daarna hoefde ik slechts de receptenlijn te bellen en er lag weer voor drie maanden klaar. Er werd verder NOOIT is gevraagd.
Ik vraag me zelfs af, in hoeveree (huis)artsen op de hoogte zijn van onze ellende tijdens en na het gebruik van SSRI’s.
Ik beloof iedereen, dat ik een web-site zal maken met wetenschappelijk onderbouwd bewijs, dat SSRI’s geen oplossing zijn.
ReagerenMyrah197220 juni 2010 om 11:29Inmiddels ben ik nu zo’n 12 weken van de paroxetine af maar moet eerlijk zeggen dat ik het maar knap zwaar vindt.Alle onderdrukte emoties komen eruit, ik ben verschrikkelijk onzeker, opstandig,verdrietig,moe en noem maar op. Daarnaast zie ik alles vanuit een hele andere hoek, kijk heel anders tegen bepaalde dingen aan. Alsof me nu alles helder en duidelijk wordt waarom bepaalde dingen zijn zoals ze zijn….Dit alles legt een enorme druk op mijn relatie, ik kamp met gevoelens die ik nooit gekend heb zoals jaloezie.
Ik voel me er vreselijk onder en zou het liefst van de aardbodem vverdwijnen. Heb daarom contact opgenomen met mijn huisarts en die nu eens om goede hulp gevraagd. Ze weet dat ik gestopt ben en ik begin er ook niet weer aan!Ik zou zo graag willen weten wie dit herkent en of dit echt iets is waar ik door heen moet want ik heb het gevoel zo nooit eens rust te vinden in mijn leven…Miranda
ReagerenSerge20 juni 2010 om 13:41Ja, dat zijn bekende verschijnselen van het stoppen met paroxetine.
Er gebeuren twee dingen, de oude klachten komen weer (een beetje) terug, en je kunt last hebben van ontwenningsverschijnselen.
Het is verstandig in deze periode je te concentreren op een beperkt aantal zaken zodat je voldoende tijd over hebt om rust te nemen, bijvoorbeeld met een fijn boek op de bank met een kopje thee erbij.
Geef jezelf de tijd en de ruimte om te leren gaan met deze nieuwe uitdaging, dat wil ik je graag adviseren.
Als de klachten echt in alle hevigheid terugkomen, dan kun je je afvragen of je toch niet moet kiezen voor een (andere) behandeling.
ReagerenMyrah197220 juni 2010 om 15:45Hoi Serge,
Heel erg bedankt voor je reactie, het is idd net alsof mijn oude klachte terug zijn….vooralsnog heb ik wederom hulp aangevraagd bij mijn huisarts en hoop er met een psychiater nu eindelijk eens uit te mogen komen. Ik ben er zo moe van, heb vluchtgedrag, wil weg bij mijn vriend, zie het allemaal niet meer zitten….noem maar op….wil het liefst alleen maar slapen om niet bewust op deze wereld te zijn…kortom, ik voel me echt vreselijk…probeer mezelf op te peppen maar het lukt maar met mate….
Miranda
Reageren



