- Aischa20 juni 2010 om 16:25
Erg vervelend voor je, zo machteloos en zo teneergeslagen…
Maar er is ergens in jou een sprankje, pak dat vast en zorg dat je dat steeds kunt vastpakken op momenten dat je het niet weet, ook al gaan de grote dingen niet zoals je wenst. Zo kan je je macht namelijk voelen en kan je gevoel je meer wijsheid geven hoe je jouw eigen wil kunt volgen.
Pillen dempen ook de wijze lessen die in en achter de depressie zitten. Heb je flinke wandelingen in de natuur (bos, strand, heide) al geprobeerd om terug te komen in je macht?
Myrah197220 juni 2010 om 17:03Hey Aisha,
Ik weet dat ik dat moet proberen, ben vaak te moe om ook maar wat te gaan doen, conditie is nihil en mijn hoofd bomvol. Kan zelfs bijna niet meer genieten als mijn kids er zijn,maar ja, ik zal er toch doorheen moeten zien te komen. Heb voor hetere vuren gestaan dus dat zal ook wel lukken neem ik aan…ik probeer de moed er in te houden…
Dank je wel…
Miranda
ReagerenAnnelies20 juni 2010 om 19:30Ook dit traject begint met kleine stapjes. Even een korte wandeling tussendoor doet al wonderen. ’t Is toch logisch dat je moe bent met kids… En grenzen stellen doe je niet alleen naar de kinderen maar vooral en in de eerste plaats naar jezelf. Laat de dingen die er niet toe doen of ondergeschikt zijn voorlopig even naast je liggen en houd je bij de primair belangrijke zaken. dat scheelt al heel veel werk extra aan je hoofd!
ReagerenAnoniem22 juni 2010 om 20:59Huisartsen spelen een betrekkelijk grote rol in de flinke toename van antidepressivaverstrekkingen in de afgelopen jaren. Dit komt doordat huisartsen antidepressiva voorschrijven voor andere indicaties dan de bedoeling is: niet alleen voor depressieve stoornissen en een aantal angststoornissen, maar ook voor distress-klachten en psychosociale problemen.
ReagerenKlaas23 juni 2010 om 12:13[b]Anoniem schrijft:[/b]
Reageren
[quote]Huisartsen spelen een betrekkelijk grote rol in de flinke toename van antidepressivaverstrekkingen in de afgelopen jaren. Dit komt doordat huisartsen antidepressiva voorschrijven voor andere indicaties dan de bedoeling is: niet alleen voor depressieve stoornissen en een aantal angststoornissen, maar ook voor distress-klachten en psychosociale problemen.[/quote]
Inderdaad, en ook voor mensen in een rouwproces of voor klachten als rugpijn of blozen! En als mensen dan afschuwelijke verschijnselen krijgen tijdens stoppen wordt dit steevast geduid als “terugkeer van uw depressie”. Want het middel is natuurlijk niet verslavend zegt fabrikant GSK. Wel vreemd dat tegenwoordig zelfs GSK toegeeft dat het langzaam afgebouwd moet worden. Maaar toch niet verslavend…Myrah197223 juni 2010 om 14:17Hoi Klaas,
Je omschrijft het allemaal heel goed, de verschijnselen die ik had keren allemaal weer terug….gevoel weer helemaal terug te glijden in depressie…maar ook met gevoel van wantrouw, vertrouw niks meer, denk elke keer dat ik besodemietert wordt en dat soort dingen…knoop in mijn maag, geen hap door mijn keel kunnen krijgen…ben er nu zo’n 12 weken van af en heb hulp gezocht in het alternatieve circuit, krijg dat volledig vergoedt en heb een middel gekregen om alles wat rustiger te laten verlopen. Dit alles op energetische basis, elke dag nu twee druppels op mijn tong om 10 uur sóchtends en dat gebruik ik nu sinds maandag. Voel me wel een heel stuk rustiger en de behandelingen maken veel bij me los.Daarnaast heb ik ook de huisarts weer gebelt en om goede hulp gevraagd. Ik moet en wil hier gewoon door komen,ben het zo vreselijk zat. Maar dat ik zo achterdochtig zou worden had ik niet verwacht,kan dat ook een bijverschijnsel zijn van het stoppen??? Wie heeft dat ook mee gemaakt en herkent wat ik vertel???
Miranda
ReagerenRose24 juni 2010 om 02:27Sinds ruim 10 jaar heb ik Paroxetine gebruikt. De aanleiding was een paar ansgt-aanvallen, rusteloosheid.
Sinds medio april 2009 ben ik, nav een aantal artikelen gaan minderen. Ik zit nu op een halve tablet per twee of drie dagen, afhankenlijkk van hoe ik me voel.
Het gaat niet goed; ik verkeer in een vrijwel constante staat van duizeligheigheid/lichthoofdigheid, hoofdpijnen, misselijkheid en zweet-uitbraken.Ik ben vastberaden: ik ga van dat gif af.
Ik realiseer me nu, dat ik jarenlang een zombie ben geweest. Nu kom ik terug in de realiteit en de het aanzicht is schokkend. Mijn huis en administratie heb ik verwaarloosd. Er is beslag gelegd op mijn huis door de belastingdienst.
Ik heb nl. heel lang (plm. 4 jaar) geen post meer open gemaakt.Ik krijg daar nu hulp voor, nadat ik plm. twee maanden geleden flauw ben gevallen en weer bijkwam in een grote plas bloed.
Ik ga nog steeds door een hel, maar ik ga het doen !!! Ik ga van dat gif af. Ik doe onderzoek en ben heel veel aan de weet gekomen. Dat wetende, versterkt mij om door te gaan met afkicken.
Reagerenilona24 juni 2010 om 06:38kun je gemakkelijk zeggen, maar dan moet je niet de klachten krijgen die ik door deze troep heb gekregen…mijn hele zenuwstelssel is aan getast moeite met lopen schrijven…kan door de vreemde bewegingen niet fietsen autorijden en ben nu sinds augustus gestopt maar heb nog heel veel coordinatie problemen…het is fijn dat bij mensen sporten zo goed helpt maar helaas is dat niet voor iedereen weggelegd, en ik doe ook mijn best om terug te komen, maar even sporten…ho maar!!!! er is voor mij een hele lange weg te gaan via revalidatie….maar desalniettemin….is sporten voor sommigen de oplossing dan succes toegewenst!!!
ReagerenRose24 juni 2010 om 23:01Ilona, Daar ben ik het helemaal mee eens. Ik ben ook wankel op de benen en daardoor onzeker in de auto of op de fiets. Wandelen doe ik wel en lekker buiten zijn; in de tuin werken of met een puzzelboekje. Ik kan mijn huishouden niet eens bestieren en krijg daar nu huishoudelijke hulp voor gelukkig. Heb het de afgelopen drie dagen weer slecht gehad; veel duizelingen, diaree, hoofdpijn en trillingen. Vandaag gaat het weer een stuk beter.
Reagerenilona26 juni 2010 om 08:15hoi rose, goh wat ben ik blij met jou reactie, ik voel me zo onbegrepen en heb het gevoel dat ik steeds alles moet uitleggen..een jaar verder en dan nog zulke klachten dat kan toch eingelijk niet hoor…ik ga omega 3 kopen al zou het ook het allerduurste zijn, ik wil er echt van alles aan doen om me weer stabieler in mijn lichaam te voelen…misschien horen we nog eens van elkaar, want ik ben steeds op zoek naar mensen met de zelfde klachten…niet dat ik het jou gun, maar gewoon een stukje herkenning en erkenning! sterkte met alles!!
ReagerenRose26 juni 2010 om 22:54Lieve Ilona,
Het internet staat vol met sllemaal verhalen van mensen met dezelfde bijwerking als wij.
Ik ontdek elke dag weer iets nieuws en heb al aardig wat concrete bewijzen dat het hele serotonine/dopamine verhaal niet te bewijzen is.Wij hebben het heel erg nodig om met elkaar te blijven praten. We zijn elkaars steun !!
Het is idd erg belangrijk dat de omega-3 van zeer goede kwaliteit is.
Ik hoop gauw van je te “horen”.
Reagerenilona30 juni 2010 om 10:01hallo rose, ik ben nog steeds blij dat ik iemand heb gevonden met vergelijkbare klachten…even een vraagje, doen jou spieren ook veel pijn, want dat is namelijk bij mij het geval, wankel en ontzettende pijnlijke voet en beenspieren…de therapeute die mij behandeld zegt dat dit heel logisch is, doordat ik 10 jaar deze troep heb geslikt zijn mijn spieren enorm verzwakt en nu moeten ze zelf het werk weer doen..heel pijnlijk..is dat bij jou ook het geval? en hoe lang geleden ben jij gestopt? hoop weer van je te horen! groeten van ilona
Reagerenastrid3 juli 2010 om 08:16ik ben boos – verdrietig- gefrustreerd…omdat ik heb laten gebeuren dat mijn hele zenuwstelsel is aan getast door dit middel…het heeft meer kapot gemaakt dan dat het op de lange termijn goed heeft gedaan…en in al mijn onwetendheid heb ik dit middel geslikt als een pepermuntje…met in mijn achterhoofd het gezegde dat er een stofje zou ontbreken in mijn hersenen…ik moet weer helemaal opnieuw leren lopen en nog zoveel andere dingen die niet goed functioneren…ben al bijna een jaar uit mijn werk en krijg hoogstwaarschijnlijk mijn ontslag…en de pijn in mijn benen door zere spieren…maar de allerergste pijn is de pijn van het onbegrepen zijn!!!
ReagerenKlaas3 juli 2010 om 13:45Astrid het doet me pijn dit te lezen. Zoveel mensenlevens en gezinnen zijn al kapotgemaakt door dit middel en de artsen blijven hardnekkig alles ontkennen en toeschrijven aan je “depressie”, ongeacht de reden van het voorschrijven. Het helpt ook niet dat de fabrikant GSK lang heeft volgehouden dat het middel niet verslavend is…
Reageren
Ik heb onlangs alles schriftelijk gerapporteerd aan mijnn huisarts en geeist dat dit wordt doorgegeven aan de betreffende instanties.
Ik neem aan dat je het niet meer slikt? NA een cold turkey of te snelle afbouw kunnen de symptomen tot 4jaar aanhouden maar toch is er goede kans op volledig herstel. Zoek maar eens op het Withdrawal Protocol van dr. David Healy.
Sterkte!Rose3 juli 2010 om 23:00Ilona,
JA, mijn spieren doen ook pijn. Dat hoort idd bij het afkicken. Niet alleen je hersenen werden verdoofd door die troep, maar de rest van het lichaam ook en dat moet zich dus ook weer herstellen.
Lieve Astrid,
JE BENT NIET ALLEEN !!! Wij zijn er voor elkaar en wij hebben allemaal dezelfde rot-verschijnselen. Omdat die niet te meten zijn door artsen, valt het niet te controleren. Ik maak een web-site over anti-depressiva, wat het werkelijk is en doet en vooral ook de afkick-verschijnselen. Ik heb al een paar zeer belangrijke hulp-middelen gevonden die mijn klachten een behoorlijk stuk minder en dus veel dragelijker maken.
Sinds afgelopen dinsdag neem ik twee capsules Omega-3 visolie van een goede kwaliteit en …….. ik heb gisteren en vandaag GEEN duizelingen en hoofdpijn gehad !!!
Daarbij ben ik zeer intensief bezig met mijn lichaamshoudeing en ademhaling.
Het bleek nl. dat ik constant opgetrokken schouders had en vaak de ademhaling vanuit de borst ipv. de buik.
Het is een dagtaak, maar absoluut de moeite waard; zodra je spanning in je lichaam voelt, check waar je schouders zitten,heb je gebalde handen en/of kromme tenen en waar zit je ademhaling. Je zult merken, dat je direct de spanning kwijt bent, als je je lichaam weer in ontspannen houding brengt !!Ook bij mij heeft het heel veel meer kapot gemaakt dan de aanvankelijke symptomen waar ik Paroxetine voor kreeg. Ik heb drie jaar lang de post niet meer open gemaakt, mijn huis verwaarloosd en ga nu door een hel vanwege het afkicken. Maar na alles wat ik nu weet, door mijn onderzoeken, dat dit afkick-verschijnselen zijn die ooit overgaan. Ik krijg nu huishoudelijke en administratieve hulp en heb een MWster die mij begrijpt en waar ik goed mee kan praten.
Als je wilt , mag je mij mailen om samen ervaringen uit te wisselen stella_geen hm, dan kan ik je ook het URL van mijn web-site geven want dat mag ik hier niet plaatsen.
Afgelopen vrijdag kreeg ik tranen in mijn ogen van blijdschap dat het Ned. elftal gewonnen had en de blijheid van die jongens zag. Dat zijn weer echte emotie’s: ik kom weer terug in het leven. Dat ga jij ook doen !!
Reageren



