- Sadi26 mei 2010 om 20:54
een vraag aan Klaas : Ik slik nu een tabletje van 10 mg…hoe moet ik afbouwen??
Anoniem26 mei 2010 om 20:55Als je wilt paroxetine wilt afbouwen, dan overleg je dat met de dokter die jou paroxetine heeft voorgeschreven.
Dat is zoals het hoort.
Zelfstandig experimenteren met medicatie is onverstandig.
ReagerenKlaas28 mei 2010 om 20:27[b]Anoniem schrijft:[/b]
[quote]Als je wilt paroxetine wilt afbouwen, dan overleg je dat met de dokter die jou paroxetine heeft voorgeschreven.Dat is zoals het hoort.
Zelfstandig experimenteren met medicatie is onverstandig.[/quote]
Reageren
Ja dat is zoals het hoort. Of beter: zoals het zou moeten zijn. Helaas zijn veel artsen volkomen onkundig als het gaat om afbouwen van SSRI’s, hetgeen blijkt uit de bizarre en inconsistente afbouwschema’s die worden voorgesteld. Voorts is het idioot dat veel patienten vie een site als deze moeten leren dat de hersenschokken en andere gruwelijke symptomen door dit middel worden veroorzaakt. Waarom vertelt de arts dit niet??? En waarom zijn mensen hier niet van te voren voor gewaarschuwd? Don’t shoot the messenger, ik probeer mensen te redden van de hel die ik zelf heb moeten doorstaan na cold turkey stoppen van 10 mg, hetgeen niet nodig was geweest als de voorschrijvend arts mij de juiste informatie had verschaft.
Nog vorig jaar zei een psychiater tegen mij dat je gewoon met Seroxat kan stoppen, terwijl inmiddels fabrikant GlaxoSmithKline toegeeft dat geleidelijk afgebouwd moet worden, na trouwens eerst meer dan 15 jaar volgehouden te hebben dat het niet verslavend is… Dus artsen, steek de hand in eigen boezem, neem de patient eindelijk eens serieus en vertel ze de waarheid alvorens ze onder de drugs te stoppen. Een middel als Seroxat kan angsten effectief dempen maar is nooit een langetermijnoplossing en de problemen na stoppen kunnen extreem gruwelijk zijn. Getuige vele ervaringen van mensen, onder meer maar zeker niet alleen op dit forum.
Zoals ik reeds vaak verteld heb moet, conform het door PaxilProgress aanbevolen schema dat niet door marketingboys maar zeer betrokken ervaringsdeskundigen is vastgesteld, de dosis met 5-10% per 3-6 weken verminderd worden. Zeer belangrijk is de dosis niet te alterneren maar iedere dag een consistente dosis te nemen. Vanaf 1 mg kan gestopt worden.
Het beste gaat dit met de suspensie of anders de pillen vijlen en afwegen, geen makkelijke job maar het enige alternatief voor de veel duurdere suspensie.
Ik adviseer inderdaad om dit toch onder begeleiding van een arts te doen, maar dan moet deze wel volledig op de hoogte zijn of zich op de hoogte willen stellen. En daar schort het helaas (te)vaak aan! Artsen stop met het misleiden en voorliegen van patienten maar vertel ze de waarheid, luister naar hun verhaal en geef hulp inplaats van drugs.Klaas28 mei 2010 om 21:26Tenslotte nog dit: met enige regelmaat verschijen er berichten van “anoniem” die nooit inhoudelijk ingaan op de grote problemen met dit middel en steeds maar weer verwijzen naar de voorschrijvend arts. Ik heb sterk de indruk dat deze van de moderators afkomstig zijn.
Reageren
Vandaar dat ik hen het volgende zou willen vragen:
-Hoe verklaren jullie dat artsen patienten dit middel tot meer dan 10 jaar lang voorschrijven?
-Hoe verklaren jullie dat verschillende patienten totaal verschillende afbouwschema’s te horen krijgen, varieren van cold turkey, alternerend slikken tot afbouwen over een paar weken?
-Hoe komt het dat tientallen bezoekers van deze site melding maken van exact dezelfde afkickverschijsnelen, waaronder de vreselijke electrische schokken in het hoofd, en daar van hun arts geen verklaring of uitleg over krijgen?
-Zijn jullie je ervan bewust dat slikken van SSRI’s een onnatuurlijke manier is om angsten en/of paniekaanvallen te onderdrukken en hier veel betere, niet-chemische en duurzame alternatieven voor zijn?
-Wat is jullie mening over het feit dat fabrikant GSK dit middel jarenlang heeft gemarket als “non-habit forming” ofwel niet verslavend, maar sinds 2005 onder druk van de FDA in de bijsluiter moeten vermelden dat het langzaam afgebouwd moet worden?Timo29 mei 2010 om 06:51Klaas, ik ben het zeer met je eens dat er veel te snel naar medicatie wordt gegrepen bij in mijn ogen gewone maar moeilijke perioden in een mensenleven. Juist deze symptomen kunnen de mens wijzer maken over het wel en wee van de eigen gezondheid en het algemeen welbevinden. Persoonlijk vind ik het giffen die alleen in uitzonderlijke gevallen zinvol en nuttig kunnen zijn als steun in de rug voor degene die er heel erg alleen voor staat en door een diep dal moet zien te komen.
Reageren
Ik vind het wel een beetje vreemd dat je zulke zinnige dingen kunt zeggen en toch zulke eenvoudige vragen stelt. De medische kennis is nog zo gering, dat deze vragen nog helemaal niet te beantwoorden zijn simpelweg omdat het niet bekend is hoe het precies werkt.
Ik ben zelf een groot voorstander van een natuurlijke ontwikkeling en genezingsproces, maar vergeet niet dat vele patiënten de spreekkamer inkomen met de wens even van hun klachten afgeholpen te willen worden.
Het proces dat je beschrijft maakt deel uit van een bewustwordingsproces bij de arts en de patiënt naar een gezonder evenwicht in de persoonlijke ontwikkeling waarvan ziekte en tegenslag een functie heeft om de mens de juiste weg te laten bewandelen.
Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.Irma30 mei 2010 om 13:20Ook ik ben 12 jaar door toedoen van een depressie aan de parexetine 20mg gegaan.
Reageren
En ik was op dat moment geholpen.
Maar nou is het probleem dat ik na zoveel jaren slikken ineens begon met trillen van mijn handen en mijn been ging raag doen aan de rechterkant.
Moeite met ver lopen.
Ik naar de huisarts en die stuurder mij direkt naar een neuroloog met het verhaal erbij dat ik parexetine 20mg slikte en wat blijk nou ik heb misschien die klachten een soort parkonomisme van die pillen.
Ik ben 3 mnd bezig geweest om langzaam aftebouwen maar ik heb nog steeds last van die trillingen en last van erg van mijn rechterbeen wat soms helemaal stijf woord.
Ik hoop echt dat het door die medicijnen komt en als het allemaal uit mijn bloed is dat de klachten zijn verdwenen want hierzo woord je niet echt vrolijk van ik heb nou de zelfde klachten als iemand die parkinson heeft!
Ik ben 52 jaar maar voel mij soms iemand van 80 want ik kan niet eens mij zelf omdraaien in mijn bed niet eens opstaan uit de stoel je bent helemaal stijf dan.
Nou als er mensen zijn die ook die klachten hebben of hebben gehad zou ik het heel graag willen weten.
Ik moet 1 julie a.s. weer terug naar de neuroloog en als het dan nog niet goed was zou ik tabletjes voor mijn motorriek krijgen dan krijg ik weer troep misschien.
Maar ik zeg eerlijk als ik had geweten dat je zoiets van parexetine kon krijgen had ik er nooit aan begonnen.Frans30 mei 2010 om 13:46Ik vermoed dat de huisarts u ingestuurd heeft met de verdenking op het anti-cholinergisch syndroom. Het anti-cholinergisch syndroom kan optreden bij het gebruik van anti-depressiva. Dit is in de regel een lastige diagnose die zorgvuldig onderzocht moet worden door een neuroloog.
Het anti-cholinergisch syndroom is een ziektebeeld met herkenbare symptomen van het autonome zenuwstelsel.
Deze symptomen zijn een droge huid, verwijde pupillen, een hoge lichaamstemperatuur, een versnelde hartslag, urine retentie, verminderde peristaltiek in de darmen, een stijgende bloeddruk, verwardheid, cerebellaire ataxie, desoriëntatie, stoornissen van het korte termijngeheugen, hallucinaties, epileptische aanvallen en coma.
Dit is een mogelijk ernstige effect van het gebruik van anti-depressiva. Bij verdenking op het anti-cholinergisch syndroom dient direct een arts geconsulteerd te worden.
ReagerenKlaas30 mei 2010 om 21:58[b]Timo schrijft:[/b]
Reageren
[quote]Klaas, ik ben het zeer met je eens dat er veel te snel naar medicatie wordt gegrepen bij in mijn ogen gewone maar moeilijke perioden in een mensenleven. Juist deze symptomen kunnen de mens wijzer maken over het wel en wee van de eigen gezondheid en het algemeen welbevinden. Persoonlijk vind ik het giffen die alleen in uitzonderlijke gevallen zinvol en nuttig kunnen zijn als steun in de rug voor degene die er heel erg alleen voor staat en door een diep dal moet zien te komen.
Ik vind het wel een beetje vreemd dat je zulke zinnige dingen kunt zeggen en toch zulke eenvoudige vragen stelt. De medische kennis is nog zo gering, dat deze vragen nog helemaal niet te beantwoorden zijn simpelweg omdat het niet bekend is hoe het precies werkt.
Ik ben zelf een groot voorstander van een natuurlijke ontwikkeling en genezingsproces, maar vergeet niet dat vele patiënten de spreekkamer inkomen met de wens even van hun klachten afgeholpen te willen worden.
Het proces dat je beschrijft maakt deel uit van een bewustwordingsproces bij de arts en de patiënt naar een gezonder evenwicht in de persoonlijke ontwikkeling waarvan ziekte en tegenslag een functie heeft om de mens de juiste weg te laten bewandelen.
Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.[/quote]
Timo ik denk dat we redelijk op dezelfde lijn zitten. De vragen die ik stelde zijn inderdaad zeer invoudig maar blijkbaar toch nog te moeilijk voor veel artsen… en grote aantallen mensen waaronder ikzelf zijn in immense problemen gekomen door dit middel of een andere SSRI. De kennis is inmiddels beschikbaar maar men lijkt het niet te (willen) weten. Elke z*lfm**rdp*ging, elk geruineerd leven door SSRI’s is er een te veel wat mij betreft. Het zal nog wel jaren duren voordat deze kennis gemeengoed is in intussen blijven mensen deze bagger door de strot geduwd (het middel wordt nog steeds voorgeschreven aan nieuwe patienten) krijgen of worden niet voorgelicht hoe ze veilig kunnen stoppen.
Ik ben met je eens dat in zeer uitzonderlijke gevallen, onder zeer stricte controle deze medicijnen een plek kunnen hebben maar in zeker 95% van de gevallen is dat niet het geval en zijn mensen veel beter af zonder een SSRI maar met uitleg over hun paniekstoornis en advies voor goede therapie: Zoals massagetherapie, kinesiologie, de Linden Methode tegen angst, of verandering van een slopende werkomgeving.Nina2 juni 2010 om 11:21Hallo,
Reageren
Met grote verbazing heb ik de verhalen gelezen.
Ben geschrokken. Ik gebruik nu zelf 6 maanden paroxetine. 20 mg. Dit nadat ik paniekaanvullen had gekregen en ook een burn out. Was helemaal uit de running. Heb dit medicijn voorgeschreven gekregen als stuentje in de rug, want ik had geen energie meer om te knokken. Heb 5 maanden haptonomie gehad en heb daarna zelf de keuze gemaakt om naar een psycholoog te gaan. Dit om op zoek te gaan naar de kern van de problemen. En ik voelde me inderdaad na de diepe dalen steeds weer beter. Na goed overleg met huisarts en psych, besloten om te stoppen. Een week terug naar 10 mg en daarna niks meer. Ik, met al mijn ontwetendheid, heb me daar tot nu toe aan gehouden. Het is zwaar, tintelingen, schokjes en hoofdpijn! Slapen gaat nu gelukkig juist beter. Verder weinig energie. Ik stimuleer me zelf om dingen te blijven doen, ook om mn gedachten af te leiden. Nu ik dit allemaal gelezen heb, besef ik wat voor een gevolgen deze medicijnen hebben en ben er van geschrokken!! Ik ga door zetten en hoop dat het bij deze ‘af kick verschijnselen’blijft.Alfred2 juni 2010 om 15:25Ik vind het helemaal niet terecht dat je zo geschrokken bent want juist deze medicatie is goed geschikt om als steuntje in de rug door een lastige periode te komen. En zeker als de medisch specialist die bij uitstek heel erg goed weet wat de voor- en nadelen zijn jou hierbij geadviseerd heeft. En tja, dat er bijwerkingen kleven aan deze medicatie, dat is vervelend maar onontkoombaar bij iedere pil, want er bestaat geen geneesmiddel dat geen bijwerkingen heeft.
Reageren
Dus maak je geen zorgen, je hebt het helemaal goed gedaan. Er zijn nu eenmaal voor en tegenstanders van deze medicijnen, en situaties waarbij ze meer of minder geschikt zijn, en soms ligt het een beetje op de grens…Klaas4 juni 2010 om 10:46Deze medicatie is NIET geschikt als steuntje, maar is alleen geschikt om op langere termijn een puinhoop van je zenuwstelsel te maken. Verder is paroxetine zeer geschikt om je libido en potentie defintief de nek om te draaien.
Reageren
En als je 20-30 kilo wil aankomen is paroxetine misschien ook wel een goed idee…
En welke “medisch specialist” zal er heden ten dage paroxetine adviseren? Wat voor bord voor je kop moet je dan hebben? Psychiaters zijn geen medisch specialisten en lijken tot extreme inspanningen te gaan om steeds meer mensen steeds hogere doses neurotoxines voor te schrijven en hen zo afhankelijk te maken van hun zieke diagnostusch systeem. Zoek maar een op youtube naar “Psychiatrie, industrie des doods”. Niet iets om je gezondheid aan toe te vertrouwen…
Kort en goed, paroxetine is een gevaarlijk neurotoxine dat al duizenden mensenlevens en gezinnen geruineerd heeft. Het zou verboden moeten worden maar helaas is de macht van de farmaboeren, net als de banken, nog veel te groot…Klaas4 juni 2010 om 10:49En verder nog: een “Geneesmiddel” of geneeswijze is een middel of behandeling die je duurzaam van je ziekte of stoornis afhelpt. Een middel dat alleen tijdelijk symptomen onderdrukt die, zoals bij paroxetine, meestal in veelvoud terugkeren na stoppen (met nog een scala aan gruwelijke afkickverschijnselen zoals diarree en de beruchte hersenschokken) kan nooit een geneesmiddel zijn.
ReagerenFahrenheit4 juni 2010 om 15:07Beste Klaas, ik denk dat de boodschap van jouw missie duidelijk is. Als er anderen zijn die er anders over denken, dan zou ik die ook graag horen. Alle ervaringen, zowel positieve als negatieve zijn welkom. En als er een hulpvraag is, is het misshien mogelijk een helpende hand te bieden.
Ik vind trouwens dat je jouw verhaal goed onderbouwt met argumenten. Daardoor wordt goed en snel duidelijk wat je bedoelt en waar jij jouw mening op baseert. Dit is voor een ieder die dit leest ook zinvolle, en nuttige informatie.
ReagerenKlaas4 juni 2010 om 21:25Beste Fahrenheit, ik denk dat ik vele hulpvragen zo goed mogelijk heb beantwoord. Uiteraard ben ik ook niet de perfecte mens op deze aarde maar ik durf wel te beweren dat ik op dit gebied zeer veel kennis heb en dat vele mensenlevens gered hadden/zouden kunnen worden als deze kennis gemeengoed was bij artsen en hulpverleners. Paroxetine is zeer verslavend, de afkickverschijsnelen kunnen extreem gruwelijk en langdurig zijn. Fabrikant GSK gheef top een welhaast misdadige manier het middel op de markt gezet als “non habit forming” zonder enige waarschuwing over de afkickverschijnselen, en legt nog steeds de vele rapportages over helse afkickverschijnselen naast zich neer als zijnde “anecdotisch bewijs” en als dusdanig irrelevant.
Reageren
En wat betreft een andere kant, er ZIJN inderdaad mensen die er zonder veel problemen mee kunnen stoppen, zelfs vanaf een hoge dosis. Ik weet niet hoe deze verhoudingen liggen. Het is onmogelijk om dit te voorspellen, ik was zelf ook geen kandidaat voor een helse ontwenning (lage dosis, goede gezondheid). Het bijkft dus Russische roulette om aan dit middel te beginnen.vincent5 juni 2010 om 13:49Hallo allemaal. Ben sinds 6 mnd gestopt met paroxetine. Ik voel me echt klote. Heb wel een aantal berichten gelezen op het forum, maar heb ook veel andere klachten. `heb veel gezocht naar sites waar ik de afkickverschijnselen kon vinden, dat ik kan zien dat het wetenschappelijk vast staat wat ik nu allemaal voel en door maak. `maaar helaas ik kan nergens wat vinden. `mijn verschijnselen zijn, hoofdpijn., pijnen overal in mijn lichaam (met name hoofdpijn , rugpijn, pijn op mijn borst) , verder heb ik veel last van duizelingen, concentratieproblemen, tintelingen in armen en handen. `ook heb ik een slap gevoel in mijn benen., Ook voel ik me weer zeer angstig worden en ben ik enorm gespannen. Heb vorige maand hyperventilatie gekregen, wat resulteerde in een enorme paniekaanval met hevige hartkloppingen. Ik slikte dit middel ongeveer 12 jaar tegen angst en depressie. Toen ik het middel slikte voelde ik me 1000 x beter dan nu. `ik zat zelfs te twijfelen om het weer te gaan gebruiken, maar heb toch besloten om door te zetten. `mijn vraag is: zijn er mensen die deze verschijnselen herkennen? Want ik weet echt niet meer of het nu afkickverschijnselen zijn of iets anders. Van de artsen en psycholoog krijg ik ook alleen maar vage antwoorden: ja het kan door het afkicken komen. Ze kunnen me niets zeggen wat wetenschappelijk vast staat. Alvast bedankt.
Reageren



