Beste Forumleden,

In april 2017 heb ik mijn vriendin leren kennen. Al snel spraken we samen af en zagen wij elkaar iedere week. Vanaf begin  juli hebben wij ook echt een relatie. Deze hele maand was echt prachtig. We zagen elkaar iedere dag (misschien wat overdreven) maar alles voelde zo goed. Het voelde zelfs zo goed dat mijn vriendin besloot te stoppen met antidepressiva. Dit deed ze niet met een schema maar gewoon op de een op andere dag. Dit heeft ze 6 dagen volgehouden al snel kwam ze erachter dat ze zich weer minder ging voelen. Ze besloot toen om nog 4/5 dagen om de dag te nemen. Ook dit werkte niet en is ze hierna weer begonnen met het slikken van de antidepressiva.  Dit was ongeveer 3 dagen voordat ik op vakantie ging voor 3 weken.

Ik had zelf geen idee wat voor troep dit medicijn eigenlijk is. Al snel kwam ik er op mijn vakantie achter dat ze erg afstandelijk was. Wat er aan de hand was, wilde ze niet zeggen. Ik zei dat ik dat alleen maar vervelender vond. Uiteindelijk zei ze dat ze in een dal was beland. Ik had na wat research gelijk al door dat dit door het abrupt stoppen kwam. Verder zijn er ook geen aanleidingen. Toch wil ze dit op een of andere manier niet geloven.

Toen ik terug kwam van vakantie vond ik mijn vriendin al erg anders. Veel minder blij en enthousiast. Ik vond dat logisch want ik had inmiddels al aardig wat research gedaan naar het medicijn. Zij daarentegen is er nog altijd heilig van overtuigd dat dit niet het geval is.
Ze is het gevoel voor mij kwijt en was ook van plan om het uit te maken. Ik gaf aan dat zij nu niet de persoon is die zij was door de depressie en dat ik er juist voor haar wil zijn om haar te helpen. Ze gaf aan dat ik te lief was en veel beter verdiende. (Lekker cliché dacht ik. dus ik vroeg of er echt niets meer aan de hand was). Ze vertelde wel dat ze graag nog dingen samen doet en dat ook erg leuk vindt. Het gevoel is alleen weg.

Ze gaf toen aan dat ze eigenlijk niemand pijn wilde doen en iedereen van zich af wil stoten (Typisch depressie lijkt mij). Ik vertelde haar dat ze niet zo makkelijk van mij af zou komen tijdens deze periode. Ik weet ook dat dit moeilijk gaat worden. Maar ik laat haar niet aan haar lot over.

Om het nog moeilijker voor mij te maken is ze ook niet van plan om hulp te gaan zoeken.

Mijn vraag is nu eigenlijk, zijn er mensen met de zelfde ervaringen? En is er een kans dat het gevoel voor mij weer terugkomt als ze weer de oude is? En hoelang gaat het duren voordat de medicijnen weer volledig werken?

Ik denk dat er toch iets meer aan de hand is dan een depressie. Ik denk dat ze buiten de medicatie, professionele hulp nodig heeft.

 Al snel kwam ik er op mijn vakantie achter dat ze erg afstandelijk was. Wat er aan de hand was, wilde ze niet zeggen. Ik had na wat research gelijk al door dat dit door het abrupt stoppen kwam. Verder zijn er ook geen aanleidingen.  Het is nog maar de vraag, of de medicijnen hier de oorzaak van waren. Ik denk het niet. Eerder de onderliggende aandoening…zeker als ik naar andere dingen kijk die ze doet en zegt.

Al snel kwam ik er op mijn vakantie achter dat ze erg afstandelijk was. Toen ik terug kwam van vakantie vond ik mijn vriendin al erg anders. Veel minder blij en enthousiast. Ze is het gevoel voor mij kwijt en was ook van plan om het uit te maken. Ze gaf aan dat ik te lief was en veel beter verdiende. Ze gaf toen aan dat ze eigenlijk niemand pijn wilde doen en iedereen van zich af wil stoten. Om het nog moeilijker voor mij te maken is ze ook niet van plan om hulp te gaan zoeken.

Dit gaat allemaal verder dan een depressie. Het zijn kenmerken van een persoonlijkheidsstoornis. In dat geval, zullen dit soort problemen vaker gaan optreden als jij meer je best doet om er voor haar te zijn en haar te steunen. Een antidepressivum zou inmiddels weer normaal moeten werken.

Waarschijnlijk is jouw vakantie een trigger geweest voor haar actie/reactie… alleen gelaten voelen, in de steek gelaten voelen…geen aandacht krijgen maar aan de andere kant die aandacht die ze krijgt wel afstoten…en dan krijg je zo’n opmerkingen als:  je bent te lief je verdient beter.. beter als we ermee stoppen ik wil jou geen pijn doen.. je bent beter af zonder mij.. om dan vervolgens je toch weer aan te trekken door te zeggen graag nog dingen samen te doen en dat ook erg leuk te vinden. Paradoxale reacties.

Ze heeft professionele hulp nodig. Als ze die weigert, raad ik je toch aan om heel goed na te denken of je zo’n relatie wilt. Onderschat de problemen niet.

Reageren

Ik vind het geen keuze. Natuurlijk heb je dit liever niet. maar juist in deze tijd heeft die persoon je het meeste nodig. Moet ik haar laten vallen? zodat ze nog dieper terecht komt?

Ik weet dat het zwaar gaat worden, maar i don’t care.

Deze site geeft eigenlijk precies de antwoorden die ik had.
http://www.mynd.nu/als-je-houdt-van-iemand-met-een-depressie-dit-wil-je-horen/

En inderdaad ik ben het er helemaal mee eens dat ze professionele hulp moet gaan zoeken. Maar ook het hulp zoeken blijkt erg lastig te zijn voor iemand in een depressie.  Ook daar vind ik wel wat op.

Toch bedankt!

Reageren

Een antidepressivum kan een tijdelijke ondersteuning zijn, wordt helaas vaak gezien als levenslange ondersteuning. Als iemand dan stopt omdat de relatie leuk lijkt, kom je in de rol van steunpilaar, die dat medicijn was. Natuurlijk wil je haar niet laten vallen maar je komt snel in de rol van hulpverlener in plaats van geliefde. Een relatie of vriendschap zou moeten zijn het beste in iemand naar boven halen en niet dat de één heel erg op de ander leunt. Ook eens naar jezelf kijken; of je niet teveel het helperssyndroom hebt.

Al dan niet stoppen met medicijnen zal ze zelf moeten doen en ze zal ook zelf hulp moeten zoeken. Er zijn wel natuurlijke middelen tegen de depressie maar dat zal ze ook zelf moeten willen en er aan werken.

Reageren