Brandon ik ben trots op je !!!! En dat moet jij vooral ook zijn.

Het enige wat ik er nog aan kan toevoegen is:

Houdt het uiteindelijke doel altijd goed voor ogen! Je kunt er alleen maar beter van worden. Ook in financiële zin…  Zorg voor gezonde voeding, drink voldoende water en zoek afleiding. En dan natuurlijk volhouden !

Heel veel succes !!

Goed hoor van je! Je mag trots zijn op jezelf, en al helemaal omdat je je valkuilen ook al durft toe te geven. Dat is erg sterk van je! Zo kunnen de professionals des te beter helpen daar waar jij nodig hebt. En gaat het zeker lukken! Petje af!

Reageren

Dag Tandor en _87_ ,

Allereerst erg bedankt voor jullie steun. Hierbij even een statusupdate en (wederom) de vraag om jullie advies:

Momenteel is het leven één grote achtbaan. Wat heb ik dit onderschat zeg. Ik licht dit even kort toe:

De specialist wist in eerste instantie níet wat te doen. Uiteindelijk heeft ze advies ingelicht bij mijn vorige psychiater en zij zette mij uiteindelijk van 300mg (welke ik op dagelijkse basis innam) naar 60mg methylfenidaat. Resultaat: Énorme ontwenningsverschijnselen. Uiteindelijk op 150mg gezet met dagelijks zo’n 40mg diazepam. (Ik heb echt een hekel aan die benzodiazepinen, maar neem ze toch maar in….. ) Dit haalt de grootste lichamelijke onrust weg, maar de mentale onrust is op tijdstippen als deze – waarbij ik geen methylfenidaat heb – bijna niet te houden.

De specialist wilt me doorverwijzen naar een verslavingsinstantie, maar ik heb bij zéér veel instanties geïnformeerd en áltijd was er wel een probleem: niet de juiste kennis m.b.t. afbouw, enkel regionaal behandelen (buiten mijn regio Deventer) of mijn behandelaar was het niet eens met het de behandeling (online behandeling i.c.m. wekelijkse afspraak en/of avondcursussen).

Ik probeer bezig te blijven zodat de onrust afneemt, maar ontspannen lukt gewoonweg niet. Het is een grote chaos in mijn hoofd. Ik heb hiervoor uw columns/tips reeds geraadpleegd Tandor. Dank hiervoor.

Ik weet niet hoelang dit nog vol te houden is. Volgens mijn specialist zou de ergste ontwenning na 3 dagen over zijn. We zijn nu 3 weken verder en alles lijkt alleen maar erger te worden. Ik zie iedereen om mij heen gelukkig, maar ik heb sterk het idee dat dit niet voor mij weggelegd is…. steeds meer mensen (familieleden) doen afstand van me.

Ik volg al een intensieve behandeling en woon al onder toezicht, maar nu moet de zorg NOG MEER geïntensiveerd worden. Hierdoor voel ik me alsmaar meer cliënt. Natuurlijk is dit slechts een gedachte…. maar wel een gedachte waar ik teveel gehoor aan geef. Onbewust.

Wat is jullie advies? Ik ben blij dat dit soort forums bestaan, zodat ik het van mij af kan praten. Alvast bedankt voor uw reactie.

Hartelijke groet,

Brandon.

Reageren

Dat de meeste onttrekkingsverschijnselen na 3 dagen over zouden zijn, was wel erg opportuun van de specialist. Dat duurt toch echt wel iets langer. Maar na 3 weken zou er toch wel wat licht aan het einde van tunnel kunnen komen. Dus nog even doorbijten.

We zijn nu 3 weken verder en alles lijkt alleen maar erger te worden. Ik zie iedereen om mij heen gelukkig, maar ik heb sterk het idee dat dit niet voor mij weggelegd is….  Dit zijn gedachten die wel passen bij ontwenning. De beleving van dingen verandert. De gedachten zijn doorgaans irreëel..

Het inschakelen van een verslavingsinstantie, is wellicht zo’n slecht idee nog niet. Want los van het middel, zij ze wel gespecialiseerd in het aanpakken van de verslaving en de gevolgen.

Reageren

Dag Tandor,

Hierbij een vraag die u als objectief professional wellicht kunt beantwoorden: Ik dien s’ochtends iedere ochtend de medicatie op te halen voor één dag. Nu krijg ik dat gewoonweg niet voor mekaar. Ik moet 2 kilometer fietsen maar de kracht / aandacht / motivatie etc. ontbreekt waardoor ik een gevaar op de weg ben.

Nu zult u waarschijnlijk (net als de specialist) voorstellen: haal 2 tabletten extra op voor de dag erna, maar hier komt mijn stelling:

U bent een roker; stel men zegt u dat u 10 sigaretten per dag mag roken, en legt de 11e op uw bureau neer. Kunt u deze 11e dan keurig bewaren tot de dag erop?

Kortom; hoe kom ik s’ochtends (veilig) aan mijn tabletten?

Heeft u hier enig advies over?

Reageren

Nu zult u waarschijnlijk (net als de specialist) voorstellen: haal 2 tabletten extra op voor de dag erna   Dat is een advies dat ik in ieder geval niet gegeven zou hebben. Het is nou juist de bedoeling van de baxter, dat je GEEN voorraad in huis hebt, omdat voor jou gewoon niet gaat werken.

Als het goed is, heb je het tot nu toe ook gered om je pillen dagelijks op te halen.

Ik houd van eerlijkheid. Dus:

Ik weet nou niet of je verslaving je ertoe aanzet om niet iedere dag te hoeven gaan en toch voorraad in huis te krijgen…

Je krijgt als ik het goed begrijp, 2 pillen per dag. Wat is afgesproken hoe je die moet nemen (welke tijdstippen) en hoe neem je ze nu werkelijk?

Reageren

Jeetje, Tandor, wat een snelle reactie. Ongelofelijk. Dank hiervoor!

Het volgende is afgesproken: 160mg methylfenidaat, verspreid over de dag innemen. Dat zijn 8 x 2 tabletten, dus vanaf 9:00 in de ochtend tot 23:00 in de avond. Dit lijkt zeer veel, maar dit was 3 weken hiervoor het dubbele. Ik nam dus viermaal zo veel in als voorgeschreven. ( De apotheker was hier tevens vrij makkelijk in, zij verstrekten een herhaalrecept van de huisarts, alsmede van de specialist )

Het is iedere ochtend problematisch in het verkeer waardoor al enkele valpartijen alsmede (bijna)aanrijdingen zijn voorgekomen. Zonder de medicatie in de ochtend voelt het letterlijk alsof alles een droom is (de-realisatie). De specialist stelde dus voor: 2 tabletten de dag ervoor i.p.v. dezelfde dag ophalen voor de ochtend erop, om veilig richting de apotheek te rijden. Maar wat u zegt klopt, ik kan geen extra tabletten in huis hebben voor de ochtend erop.

Morgen heb ik een MDO met begeleiding, behandelaars, familie.

Merendeel wilt een klinische aanpak, maar ik heb zeer slechte ervaringen met een kliniek (zoals reeds vermeld). Ik kom hier persoonlijk slechter uit dan dat ik erheen ga.

Wat zou uw advies in dit geval zijn? Of is dit moeilijk te beoordelen?

Bij voorbaat dank,

Brandon.

 

 

Reageren

Ik ken jou helaas niet goed genoeg om dat te kunnen beoordelen. Ik zou gewoon eens even kijken wat er in het MDO ter sprake komt. Jij hebt daar als het goed het laatste woord in. Ik moet hierbij wel opmerken, dat een klinische aanpak een deel van je problemen oplost. Het biedt structuur, je krijgt op tijd je medicatie, geen verleidingen en je hoeft er niet de deur voor uit…

Reageren

Dag Tandor!

Dank voor uw advies, enkel wanneer cliënten binnen een kliniek over je eten heen kotsen, je vernederen e.d. wordt een klinische opname toch niet zo fijn…

Momenteel de ultieme test: zojuist 30mg methylfenidaat gevonden in een oude schoen. Hoewel mijn haat-liefde relatie met dit middel, komt dit mij morgen uitstekend van pas… enkel de “cravings”…. u zult het vast herkennen.

Momenteel zoek ik op internet naar manieren om deze “cravings” tegen te gaan. Heeft u advies?!

Mvg,

Brandon.

Reageren

Die 30 mg die je hebt gevonden, te gaan gebruiken, is dus funest voor het afkicken. Je geeft daarmee namelijk toe aan dat rode mannetje op je schouder, dat verslaving heet. Maar dat is een beslissing die je zelf moet nemen.

De cravings zullen er voorlopig nog zijn, dat zul je doorheen moeten. Drink veel water, eet dagelijks vers fruit, eet voldoende, liefst gezond en zoek afleiding.

Reageren

Tandor, u heeft mij zojuist hierbij geholpen deze door de W.C. te spoelen. Pijnlijk… maar dank voor deze ogenschijnlijke goede beslissing.

Reageren

Brandon, hier heb ik nou heel veel respect voor !!!! Wees trots op jezelf…dat was dapper om te doen. Ik zou je een hug geven als ik in de buurt was.

Reageren

Ah heel erg vriendelijk van u Tandor! Dit alles heb ik wel aan u te danken. Ik houd mijzelf nog steeds aan het recept (Hoewel de tijden iets variëren). Echter heb ik momenteel een conflict met de specialist….

Door mijn meervoudige mentale complicaties deed de specialist de volgende uitspraak: “Wellicht is het leven niet voor iedereen weggelegd….” om het feit dat zowel ieder medicament al “geprobeerd” is, alsmede heel veel verschillende soorten therapie.

Ik zit er heel erg mee dat de psychiater deze uitspraak deed…. heb ik dan gefaald als mens?! Hoe denkt u hierover?

Is er iets dat ik terug kan doen voor uw hulp? Een donatie of iets dergelijks?

Reageren

Ik weet natuurlijk niet in welke context dat gezegd is, maar ik kan je wel vertellen  dat het niet aan jou ligt.  Dat zegt toch veel meer over de specialist.

Zo’n opmerking moet je niet serieus nemen.  En van falen als mens kan al helemaal geen sprake zijn. Ik kan alleen maar uitgaan van informatie die ik van jou krijg. Op basis daarvan, denk ik dat je juist heel trots op jezelf zou moeten zijn! Ongeacht wat anderen denken of zeggen.

Je hebt een gigantisch probleem aangepakt en werkt aan de oplossing daarvan. Gemakkelijk?  Nee natuurlijk niet, maar de koers die je vaart klopt! Lees de eerste berichten die je in dit topic schreef eens terug en kijk waar je nu bent!

Is er iets dat ik terug kan doen voor uw hulp?

Ja dat is er.  Als je over een tijdje kunt laten weten dat je van de verslaving af bent en dat het beter met je gaat, zal ik daar blij mee zijn.

Volhouden en doorgaan. Kies voor jezelf en let niet zoveel op wat anderen daarvan vinden of over te zeggen hebben.

Reageren

Dag Tandor,

Inmiddels zijn we een aantal weken verder, en zit er géén progressie in. De verwijzing naar de verslavingsinstantie laat erg lang op zich wachten, en dan is er nog de wachttijd van minimaal een maand (volgens de website).

Ook de ontwenning blijft gewoon aanwezig. En ik merk tevens dat de diazepam -welke er enkele maanden terug bij is gekomen –  zorgt voor een éxtra afhankelijkheid. Het verminderen van deze dosering is veel makkelijker dan de methylfenidaat, maar levert ook al de nodige ontwenning op….

Bij de methylfenidaat zit ik nog steeds de minuten af te tellen om deze in te nemen, óf ik neem ze allen te vroeg in waardoor ik de halve dag tekort kom en panisch wordt….. Gesprekken met SensOor verlichten dan iets.

Nu staat er – reeds een jaar – een vakantie geboekt naar Australië over enkele weken…. met familie. Door de complexiteit van mijn aandoening(en) heb ik deze zojuist “afgezegd”. Er zit niets anders op. Het doet mijn ouders veel verdriet, maar ik moet een té groot beroep op ze doen, waarbij ik enkel tot last ben. Denk hierbij aan dingen als: het verstoppen / bijhouden van medicatie, het constant in gesprek blijven (lees: geklaag aanhoren), continu rekening met me houden bij het plannen van activiteiten (stukken wandelen trek ik niet, evenals té stressvolle en chaotische plekken) etc. Ik wil zó graag mee, maar dat zou gewoonweg té egoïstisch zijn Tandor. Hoe denkt u hierover?

“Dit paradijs lijkt soms verdacht veel op een hel – Typhoon”.

Alvast bedankt voor uw reactie.

Hartelijke groet,

Brandon.

Reageren