Beste,
Precies dit gevoel ervaar ik nu ook sinds enkele weken. Ook ik heb escitolapram voorgeschreven gekregen echter baat dit niet. De golvende beweging van zenuwachtigheid/nerveusheid is verschrikkelijk en inderdaad ook nog eens beangstigend.

Van depressieve gevoelens/gedachten is geen sprake. De levensenergie is er, eveneens de vreugde echter maak ik me wel meer en meer zorgen om onderstaand gevoel. Een opluchting kwam bij mij naar voren toen ik dit topic zag waarin meerdere mensen precies dit gevoel omschrijven/beschrijven maar balen dat niemand de spreekwoordelijke vinger erop kan leggen hoe dit op te lossen cq. aan te pakken.

34 jaar en vanwege medische redenen vervroegd in de overgang. Dag in dag uit achtbaan gevoel buik, alsof je gelanceerd wordt. Krijg het ook na antibiotica. Mijn tip, magnesium nemen, wondermiddel. werkt 6 uur en let op de max mg inname per dag en bij andere medicatie of middelen gebruik.

Reageren

Zenuwstelsel is vanslag, loopt door hele lichaam.

De Nervus Vagus aanpakken via massage, kamillethee of andere handelingen. Kijk eens Google of speciale Fysiotherapie.

Reageren

Hi,

Iemand die al heeft kunnen achterhalen waar het vandaan komt?
Ik ervaar dit helaas al sinds vorig jaar augustus.

Groetjes,

Fee

Reageren

Als je daar al zo lang last van hebt, ben je natuurlijk ook al bijn de huisarts geweest met de klacht. Wat zei dien er dan van?

Reageren

Hi John,

Dat klopt, de huisarts kon dit niet echt bevatten.
Maar na aandringen was er toen de bacterie helicobacter pylori ontdekt. 2 antibiotica kuren moeten nemen en toen duurde het even voor dat dit gevoel weg zakte. Echter is dit er weer (wel minder heftig) en heb een maag en darm onderzoek gehad en daar konden zij niks vinden.

Reageren

Probeer je darmen dan eens te ondersteunen met probiotica

Reageren

Wat jammer dat ik dit topic nu pas lees. Dit is exact wat ik heb, dus “het achtbaangevoel” maar bij mij volgt vervolgens ook nog eens reflux. Ik zei ook tegen de huisarts: “Het is het gevoel alsof je van hoog naar laag gaat, of het gevoel dat je schrikt”. En dat de hele dag door. Het is een constant “zenuwengevoel” in de maag.. een soort continue angstvlaagjes. zojuist schreef ik dit bij een ander topic:

“(…) Jaren geleden medicatie gehad, zeer gevoelige maag aan overgehouden en nu ten gevolge daarvan zeer gevoelig voor reflux. Hoewel artsen jaren geleden aangaven dat het gevoel dat ik reflux had tussen mijn oren zat – omdat de uitslagen van een ph-meting en gastroscopie geen afwijkingen lieten zien, heb ik nu inmiddels neusslijmvliesschade (met camera geconstateerd) en slokdarmschade. Het is een paar jaar goed gegaan maar toen ik verleden jaar te maken kreeg met een drukker leven, altijd wel wat werkstress en (positieve) spanningen is mijn maag vreemd aan het doen. Ik heb de gehele dag oprispingen bij prikkels/spanningen/gedachten. Esomeprazol 80 mg 1 x pd doet wel iets maar slik het nu al weken lang en een specifieke plek bij de slokdarm blijft pijnlijk. Ik voel het ook echt telkens dat mijn maag reageert op een trigger (met een soort schrikreactie/kriebel) waarna het omhoog komt en het pijn doet bij mijn slokdarm. Hierdoor voel ik me ook nog eens rot/schuldig omdat “ik” minder zou willen reageren op een prikkel en ik natuurlijk ook de zorgen heb over mijn slokdarm. Ik heb een gezond gewicht, eet gezond, doe aan yoga, doe aan sport, drink niet, rook niet en ik gebruik geen alcohol en/of drugs. Ik doe aan ademhalingsoefeningen ondanks dat mijn ademhaling goed is. Dat ik dit heb voelt zo oneerlijk. Als ik net wakker word is alles nog rustig in mijn buik tot de dag echt begint. Dan beginnen de oprispingen. Mijn maag reageert dan op álles. De huisarts denkt dat het een maagzenuw is die niet goed gaat. Heeft er iemand tips? Uiteraard doe ik aan allerlei ontspanningsactiviteiten en zal ik over een tijdje worden opgeroepen voor een gastroscopie. Ook heb ik enorm gas terug genomen om weer in een meer ontspannen staat te komen. Ik voel me best alleen en onbegrepen met het oog op de specifieke klachten die ik heb waarbij reflux direct wordt getriggerd door prikkels. Jaren geleden kwam het toch goed. Ik hoop dat het uiteindelijk weer overwaait.”

Reageren

Overigens ontstonden deze klachten voor het eerst na een helicobacter pylory besemetting, jaren geleden. Die bacterie is dit keer niet aangetoond maar toch zit ik met dezelfde specifieke klachten.

Reageren

Ik heb dit al 3 jaar, met een pauze van een half jaar. Het is een gevoel van wanhoop, heimwee, eenzaamheid, onbeantwoord verlangen, doelloosheid en niet geaccepteerd verlies. Het brengt je in een zeer diepe staat van somberheid en als het lang aanhoudt in een depressie. Geen enkele antidepressiva helpt. Het enige dat helpt is weer een doel en hoop te krijgen voor de toekomst met geliefden om je heen. Ik ben hierdoor onbehandelbaar oftewel resistent geworden en heb mijn psychiater gevraagd om een Ketamine behandeling. Niet dat ik er naar uitkijk, maar om nieuwe inzichten te krijgen, zonder direct weer in een diepe put te komen. Ik wil een ander leven, maar weet niet welk.

Reageren