Dochter 11 jaar, kreeg 5 weken geleden acute klachten. Het begon met buikpijn boven de navel en lusteloos. De tweede dag zakte de buikpijn naar rechtsonder, had ze diarree, misselijk, geen eetlust en koorts. De derde dag was de koorts gezakt maar de overige klachten bleven en de pijn rechtsonder werd steeds erger. In de avond lag ze te rillen en te schreeuwen van de pijn rechtsonder in haar buik. Naar de huisartsenpost gegaan, die waren overtuigd van blindedarmontsteking. Vervolgens SEH, crp was normaal. Volgende dag echo via SEH. De tip van de blindedarm was niet zichtbaar waardoor ze haar de dag erna nog een keer wilden zien om het verloop te volgen. Op die dag waren de pijnklachten alweer iets verminderd en nog steeds geen verhoogd crp, waardoor ze naar huis mocht onder voorwaarde dat we aan de bel zouden trekken bij verergering. Nu blijft ze continu pijn houden rechtsonder in de buik, hoewel die niet meer zo heftig is, is de pijn nooit verdwenen. Ze heeft ook pijn bij springen en lichte vervoerspijn. De pijn voelt stijf aan en is duidelijk aanwijsbaar steeds op dezelfde plek. Ook blijft ze erg vermoeid en ziet ontzettend bleek. En dit nu al 5 weken lang. Ze heeft wel normale eetlust en normale ontlasting. 10 dagen geleden is nog een keer een echo gedaan waar de blindedarm normaal leek maar wel prominent terminal ileum (oftewel verdikking/ontstekingsreacties aan het einde van de dunne darm die tegen de blindedarm aan ligt) op de plek waar ze pijn heeft. Crp en calprotectine wederom normaal. Zou dit toch een chronische blindedarmontsteking kunnen zijn en heeft iemand hier ervaring mee?

Als ze klachten houdt: bespreek het met de chirurg. Eventueel is misschien een CT nog extra ondersteunend?
Maar een blinde darmontsteking hoeft zeker niet altijd geopereerd te worden. Als het veel klachten geeft is het een ander verhaal..

Reageren

Bedankt voor uw reactie. Een CT scan doen ze niet omdat ze er te jong voor is. We houden het in de gaten en trekken aan de bel als het weer erger wordt. Ik heb zelf de ervaring van een chronische blindedarmontsteking toen ik 13 jaar was en die is na een paar maanden geperforeerd. Daar zit mijj grootste zorg.

Reageren

Heeft iemand jullie geholpen met je dochter of is zij weer hersteld? Mijn dochter heb hier ook last van. Nu al voor de derde keer in 2 jaar de tijd, dan duurt het echt 4 weken voordat zij weer hersteld is. Wij hebben ook een familie geschiedenis van geperforeerde blindedarm na een chronische ontsteking. Mijn moeder was gelukkig in het ziekenhuis toen het gebeurde maar haar opa is oveleden op 30 jaar van een geperforeerd blindedarm. Niemand die ons serious nemen, zo verschrikkelijk om mijn kind zo te zien. Is er een ziekenhuis in Nederland die hier wel ondersoek in doen waar wij naartoe kunnen, of moeten wij naar het buitenland?

Reageren

Hi, ik ervaar nu exact hetzelfde. Blijk ook een chronische blindedarm(ontsteking) te hebben waardoor door de ontsteking ook een deel van de dunnedarm ontstoken raakte. Kreeg flinke antibioticakuur, maar daarna helaas, minder heftig, de klachten bleven. Nu wordt de blindedarm gelukkig alsnog verwijderd, ik hoop heel snel.
Sterkte!

Reageren

Bij mij min of meer hetzelfde verhaal: vrouw, 36 jaar en al ruim 1,5 jaar met heel specifieke zeer pijnlijke buikklachten die aanvalsgewijs komen (elke 2-3 maanden) en tussendoor eigenlijk niet pijnvrij.
Meermaals bloed laten prikken, echo, mri en CT-scan gehad. CT-scan bevestigde een appendicitis acuta maar omdat ik geen verhoogd crp en geen koorts heb wil de chirurgie er niks mee doen. Wat ik in wetenschappelijke artikelen lees over chronische appendicitis past mijn verhaal daar precies in, maar men neemt het niet aan. Mocht hier iemand nog advies voor hebben, dan hoor ik die graag!

Reageren

Tegenwoordig wordt er meestal bij twijfel toch ook wel meer onderzoek gedaan als enkel een CRP of bloedbezinking… Het bloedbeeld geeft vaak ook een bevestiging van een acute (of chronische) appendicitis.
Als de CT daar dan ook geen duidelijk beeld over geeft snap ik de chirurg (ook) wel, maar gezien je blijvende klachten zou ik dan toch gaan voor een second (chirurgische) opinion.

Reageren