8 weken geleden is mijn galblaas verwijderd. Sinds 4 jaar weet ik dat mijn hele galblaas vol met galstenen zat. Tijdens mijn eerste zwangerschap heb in zwangerschapscholestase ontwikkeld en erna zijn de galstenen ontstaan. Behoudens een vervelend drukkend gevoel na vet eten had ik nergens last van. Ruim een jaar geleden ben ik van mijn tweede bevallen en ook tijdens die zwangerschap cholestase ontwikkeld.

Rond november vorig jaar kreeg ik vaker erge pijn in mijn maag dat doortrok naar mijn rug, altijd in de nacht en werd er ook wakker van. In overleg met de huisarts mijn galblaas laten verwijderen. De dag erna had ik alweer een aanval, niet heel heftig gelukkig. Zo kreeg ik vaker lichtere aanvallen altijd in de nacht of ochtend.

Echter 15 dagen na de operatie kreeg ik een hele hevige aanval en ben meteen naar de eerste hulp gegaan dacht dat ik dood ging aan een inwendige bloeding oid. Daar hebben ze bloed geprikt en mijn leverwaarden waren allemaal verhoogd. Conclusie mdl arts: waarschijnlijk nog stenen in de galwegen achtergebleven en daarom een mri scan vd bovenbuik maken. Mri scan zag er perfect uit, na de scan nog 3 hevige aanvallen gehad en tal van kleinere.

Afgelopen donderdag op de poli gekomen bij de mdl arts. Conclusie het kunnen geen stenen zijn want anders hadden we die gezien op de mri scan. Ik vroeg of het niet mogelijk is dat mijn lichaam toch nog stenen aanmaakt en als die door de galgangen gepasseerd zijn dat ze dan niet meer zichtbaar zijn op de scan. Het is volgens de arts niet mogelijk dat mijn lichaam nieuwe steentjes aanmaakt zo snel na de operatie, na maanden of jaren kan dit wel maar niet zo snel. Wat ik had heeft hij nog nooit eerder gezien.

Inmiddels zit ik aardig in de stress, ben doodsbang voor die aanvallen en ze weten niet waardoor dit komt. Mijn koliekaanvallen zijn vele malen erger geworden na de galblaasverwijdering.

Ik hoop dat iemand ervaring heeft hiermee…

Ik heb sinds vorig jaar juni pijnen, die niet verklaarbaar zijn
Begon tijdens fietstochtje naar de fysio. Bij afstappen stond ik te kokhalzen en wist niet waar ik t zoeken moest.
Vanaf toen was t meestal ‘s nachts raak. Tussen 11 en 3 uur. Bijna elke nacht was t raak. Maar ook als ik naar buiten ging en er was groot temperatuur verschil gebeurde t sleeds vaker. Ben altijd op m’n hoede wanneer en hoe ik ergens heen ga. Heb constant paracetamol op zak. Verzachten de pijn nog steeds enigszins.

Reageren

In 2014 ben ikgeopereerd aan de galblaas. Sjnds toen heb ik elk jaar koliekaanvallen, niks veranderd. Omdat zij terugkwamen, kreeg ik morfine zetpil. Dat heb ik in huis, elk maand.
Nu zit ik met zo een aanval die verschrikkelijk is!
Soms denk ik “van mij hoeft hetniet meer”

Reageren