Afgelopen vrijdag ben ik 3 dagen opgenomen in het ziekenhuis met  bilaterale longembolie. Sinds 4 weken had ik last van moeheid, verminderde conditie, beperking met ademhalen bij sporten, snel moe bij sporten, verhoogde hartslag en af en toe wat hoesten. Echt ziek was ik niet. Bij bloedprikken bleek een verhoogde D-dimeer waarde, waardoor ik me meteen mocht melden bij de eerste hulp. ECG was verder prima. Nu heb ik (toevallig) 2 dagen voordat de klachten begonnen, een uitgebreide sportkeuring laten doen, omdat ik in training was voor de marathon. Resultaat was prima, zowel ECG zag er goed uit (rust en inspanning), longfunctietesten waren bovengemiddeld en mijn Vo2 Max waarde was 50, wat prima is voor een 46 jarige. De test ging prima en voor mij zonder problemen. Wat ik me nu afvraag is het volgende. Ik had meerdere long embolieën, verdeeld over beide longen. Die zullen niet allemaal tegelijk losgeschoten zijn uit de ledematen / liezen lijkt me. Ik zou denken dat dat een proces is van weken/maanden en je dan ineens last krijgt van klachten. Hoe kan het dan in hemelsnaam dat er uit die sportkeuring niets vreemds naar voren is gekomen. Die Vo2 Max waarde had toch eigenlijk veel lager moeten zijn, ervan uitgaande dat er al diverse bloedvaten in de longen geblokkeerd waren door aanwezige stolsels? Het is toch niet waarschijnlijk dat al die propjes de afgelopen 4 weken pas zijn losgeraakt en de boel geblokkeerd hebben? Ik hoor graag jullie mening.

“Het is toch niet waarschijnlijk dat al die propjes de afgelopen 4 weken pas zijn losgeraakt en de boel geblokkeerd hebben?” Zo onwaarschijnlijk als je denkt is dat helaas niet.

Reageren