Hallo allemaal.
Ik ben 30 juli geopereerd (op mijn verjaardag).
Zag er enorm tegenop (ondanks dat ik zelf verpleegkundige ben).
Ik reageerde ontzettend geod op de narcose. Ben niet misselijk geweest, niet moe, heb er eigenlijk niks mee geleden. Kon direct goed praten, drinken en rondlopen.
Het viel mij dus ook 100% mee.
De dag na de operatie en de dag daarna waren tot nu toe nog het pittigst. Maar met goede pijnstillers was dit ook niks vergeleken met de hevige keelontstekingen die ik in het verleden meegemaakt heb.
Opbouwen met eten gaat ook goed.
Heb gisteren (dag 4) smorgens en smiddags gewoon brood gegeten zonder korst. ’s avonds aardappelen, worteltjes en fijngeprakt gehakt en dat ging super.
Tips die het jezelf gemakkelijker maken:
– neem je pijnstillers op vaste tijden in om een spiegel op te bouwen, pijnstillers innemen wanneer je al pijn voelt is te laat!
– zet ’s nachts je wekker om te drinken, dit voorkomt dat je smorgens met een enorm droge mond wakker wordt (dat doet zeer)
– drink regelmatig over de dag en neem geregeld een waterijsje om je keel te koelen
Dat zijn wel de belangrijkste tips die ik mee wil geven aan mensen die nog moeten.
Heel veel succes allemaal!
En ik hoop dat mijn herstel zo voorspoedig doorzet. Het is mij 100% meegevallen!

Gr. Rosanne.

Lees verder op:

Amandelen knippen, ervaringen
http://www.dokter.nl/forum/Keel-neus-oren/61206-Ervaringen-met-amandelen-knippen-bij-volwassenen.html

Reageren

Ik ben 19 jaar en ben vorige week vrijdag geopereerd aan mijn chronisch ontstoken keelamandelen. De operatie is goed gegaan en toen ik ontwaakte uit mijn narcose, voelde ik nog geen keelpijn. De arts kwam naderhand aan mijn bed vertellen dat er onwijs veel troep zat in mijn amandelen, dus het was zeker geen overbodige luxe om ze eruit te halen.
De uren na mijn operatie heb ik slapend doorgebracht, aangezien ik zo suf was van de narcose nog. Wel werd ik frequent wakker gemaakt om waterijsjes te eten en ijswater te drinken. Dit ging opzich wel, alleen merkte je dat het een gevoelige plek is achter in je keel, dus het slikken deed wel even pijn. Het meest aparte gevoel vond ik het praten. Mijn stem klonk echt heel erg dichtgeknepen en ik moest eigenlijk van binnen wel lachen, want het klonk voor geen meter. Nu, een week later, is mijn stem weer een beetje de oude aan het worden, alhoewel het nog steeds een beetje klinkt als Kermit de kikker. Gelukkig wordt dit wel steeds minder!
Eenmaal thuis, mocht de dag erna weer vroeg uit het ziekenhuis, ervaarde ik heel veel pijn met slikken en met name die steken in mijn oren zijn niet te harden. Deze oorpijn werd dag 3-7 alleen maar erger, alsof ze in brand stonden. Ik heb juist veel meer pijn aan mijn oren gehad dan aan mijn keel zelf. Dit kan 2 weken aanhouden, dus ik ben er nog eventjes zoet mee.
‘S ochtends is de pijn het ergste, aangezien je ’s nachts niet zoveel drinkt en waterijsjes eet om de keel te verzachten. Dus het eerste wat ik ’s ochtends deed, is een Tramadol (morfine achtige pijnstiller) innemen en opgeloste paracetamols. Hierna kon ik weer eten en ‘normaal’ drinken. In de middag heb je nauwelijks pijn en dat voelt heerlijk! Maar rond een uur of 18:00 komt de pijn weer opzetten en zo gaat het iedere dag. In het begin kijk je uit naar de pijnstillers, maar na een week weet je wel een beetje zonder te leven en kom je weer op eigen krachten. Ik ben van 100mg Tramadol naar 50mg gegaan en ik voel me daardoor al een stuk minder verdoofd en suf!
Qua eten eet ik voornamelijk plakjes kipfilet, zachtgekookte eitjes, Cheesedippers, zachte witte bolletjes, shakes met proteïne en gemalen havermout en gekookte kip met appelmoes en rode bietjes. Ik heb mezelf er echt toe gedwongen om goed te eten, want ik wilde niet teveel afvallen. Het enige waar ik verschil in merk, is dat mijn buik platter is geworden, maar dat vond ik niet zo erg. Zolang ik maar geen spiermassa zou verliezen ivm sporten. Ik zou iedereen sowieso aanraden om zoveel mogelijk eiwitten te eten en zo min mogelijk koolhydraten, want op eiwitten teer je veel langer en dat houdt je spieren nog een beetje sterk. Voor zover je je een beetje sterk kan voelen tijdens dit circus van pijn en sufheid.

Al met al is het een hele ingreep en het is me ook echt niet meegevallen. Maar met een zorgeloze keel in het vooruitzicht, ga je er al een stuk beter doorheen. Ik kan niet wachten tot ik weer alles kan eten en weer vol gas kan sporten. Uiteindelijk voel je je door deze ingreep 10x beter! Dus ik zou zeggen; hou vol, probeer goed te eten, veel te drinken en neem de medicijnen op dezelfde tijden in. Zo zal het een stuk sneller gaan.

Reageren