Hoi ik ben Myron, 16 jaar, en heb nu al bijna 10 maanden 24/7 hoofdpijn. Van dat ik wakker word tot ik ga slapen. Het is niet eens te beschrijven in woorden hoe ik me voel. Het is verschrikkelijk ik voel me verschrikkelijk… het is zo ontzettend zwaar om toch mijn dagelijks leventje te leiden terwijl ik toch elke dag die pijnlijke hoofdpijn heb. Ik zat in Havo 4, en rond de herfst vakantie kreeg ik een “gewone hoofdpijn” toen die maandag weer naar schooo kwam ik terug met een hoofdpijn dat ik nog nooit had gekend. Nooit zo veel pijn gekend. Sinds dien, nooit meer weg gegaan..
heb geprobeerd, alles geprobeerd om het schooljaar goed door te komen. Maar zo zo zo vaak thuis moeten blijven of huilend vanaf school naar huis gemoeten omdat ik het gewoon niet hield. Heb ik in februari besloten om naar MBO te gaan. Ik hoefde daarna niks meer. Geen toetsen, geen opdrachten, geen SO’s. Wat een opluchting. Maar alsnog mijn hoofdpijn ging maar niet weg. Toch zo veel thuis gebleven.
Maar niet alleen school. Mijn leven is gewoon zo veranderd. Ik ben 16 dus begin nu met uitgaan, mijn vriendinnen en ik zijn er dol op. Elk weekend op stap. Maar daar ben ik weer. Hoofdpijn. “Sorry heb hoofdpijn ik ga niet mee” “ik ga naar huis heb hoofdpijn” “nee heb HOOFDPIJN”
Mijn hoofdpijn heeft zo veel invloed op mijn leven. Het is echt. niet. meer. leuk.
Zit nu aan medicijnen. Notrilen (antidepressiva) eerst 10 mg, voelde haast niks van. 20 mg, ook nog niks. 30 mg, ik dacht echt dat het begon te helpen!! Maar toen 40 mg.. een maand geleden. Hoofdpijn werd erger, en erger. Tijdens de vakantie… op vakanties gezeten met mens veel hoofdpijn. Feestjes, verjaardagen, evenementen, alles moeten overslaan door mijn hoofdpijn. Nu. Heb ik ervoor gekozen om 5 mg omlaag te gaan. Dus ben nu aan de 35mg.. voelde me gister zo verschikkelijk. Het zijn heftige medicijnen en ik ben heel gevoelig dus die komen hard binnen. Heb moeten overgeven was misselijk moe duizelig hoofdpijn buikpijn. Voelde me nutteloos in elke manier. Ik moet eerlijk zeggen.. ik heb mijn moed een beetje laten zakken. Ik weet niet meer wat ik moet. Het is gewoon echt te veel voor me. Het is zo moeilijk om zo te leven. Niemand begrijpt me helemaal, behalve mijn lieve moeder. Ik kan alles bij mij haar terecht. Maar zij heeft het ook zo moeilijk.. en dat breekt mijn hard..
Ik wil eig met iemand praten die hetzelfde meemaakt als mij. Zodat ik met iemand kan praten die mij echt begrijpt. Ik hoop dat er niemand is die hetzelfde mee maakt als mij maar als er iemand is die dit leest en dit herkent.. reageer hierop.
<3

Is er onderzoek gedaan naar de oorzaak van de hoofdpijn?
Bij welke artsen/specialisten ben je inmiddels geweest?

Reageren