Dag allen,

Hier hetzelfde verhaal. Ik ben 42 jaar. Leef zeer sportief en vrij gezond (vaak wel weinig slaap). Een kleine drie jaar geleden kreeg ik de eerst keer een soortgelijke ervaring. Ik noem het een déja-vu on steroids. Telkens een beeld uit een droom wat ik net niet kan benoemen. Gaat bij mij ook gepaard met een ongemakkelijk gevoel. Heb er zo’n 2 tot 3 keer per jaar last van. Vorige week had ik weer zo’n déjà-vu, waarna ik plots slap op mijn benen kwam te staan en een aantal seconden “weg” was. Mijn collega’s stonden plots naast mij en hadden allemaal door dat er “iets” mis was. Ik heb me even thuis gezet en ben naar een neuroloog geweest. MRI en EEG gehad, niets op te zien. Neuroloog twijfelt over diagnose van TLE (epilepsie). Voorlopig geen medicatie. Zit er enorm mee verveelt omdat ik een gespecialiseerde job bij de politie heb. Ik heb schrik dat ik die zou verliezen. Mogelijks heeft de stress, PTSS en de druk er wel iets mee te maken. Ik ga het de komende maanden wat rustiger aan proberen doen en trachten zo regelmatig mogelijk te slapen.

Ik houd jullie op de hoogte.

Mochten er mensen zijn die jaren geleden al iets posten een update willen sturen hoe het nu met hen gaat, dan zou ik dat wel appreciëren.

Grt

Inmiddels na verhoging van euthyrox weinig tot geen last meer gehad van dejavu.
Nu is mijn waarde weer aan de hoge kant (5,4 (max is 4) destijds was het 7 (TSH)) en ervaar ik lichte dejavu momenten, maar die ik nu onder ‘controle’ kan houden.

Reageren

Heb er nu ook een jaar last van. Eerste keer een volledige dag met meerdere aanvalletjes van deja vus en een gevoel dat ik wilde weten van welke droom de gedachten afkomstig waren, wat de boel nog erger leek te maken. Sindsien nog een ‘dejavudag’ ol de maand / paar maanden. Vandaag is het weer prijs 🙂 na een zeer slechte nacht. Vermoeidheid lijkt me zeker een factor. Tip: ik probeer niet in te gaan op het deja vu gevoel wat naar mijn gevoel de aanvalletjes verkort.

Reageren