Ik ben enigszins opgelucht om te lezen dat er veel mensen met dit probleem erover kunnen schrijven. Lezen van de voorvallen heeft mij toch rust gevoel gegeven. Daarom besluit ik ook om hier een bericht achter te laten. Ik was jaren geleden naar de huisarts geweest en vertelde mijn klacht over deja vu met misselijkheid. Hij vertelde mij als dat die flashbacks een soort van kortsluiting zijn van mn hersenen. Jaren niet gehad en vandaag weer 2x. Inderdaad in een rust situatie na een drukke dag met weinig slaap. Ik ga nu niet meteen naar de huisarts. Mocht het vaker voorkomen dan zal ik wel de stap nemen om deze vreemde angstige klacht te laten behandelen

BIJ ZIJN DE KLACHTEN NIET OP EEN EEG TE ZIEN. NEUROLOOG MEENT DAT HET DIEPER ZIT. IK SLIK WEL ANTI-EPILEPTICA WAARDOOR HET MINDER IS. DOOR STRESS EN SLAAPTEKORT KUNNEN DE AANVALLEN TOE NEMEN.
NEEM HET SERIEUS IGG.
ZIE HIERONDER DE SYMPTOMEN

Temporalekwabepilepsie
Welke symptomen geeft het?
Mensen met een epileptische aanval vanuit de temporaalkwab kunnen uiteenlopende symptomen hebben. Soms zijn de klachten zo onbetekenend dat de patiënt niet door heeft dat er sprake is van een aanval.

De volgende klachten en verschijnselen kunnen optreden:

gevoel van opwelling vanuit de buik / opstijgend gevoel vanuit de buik
wegraking / verminderd bewustzijn
voor zich uit staren
vreemde gedachten
vreemde geuren ruiken
vieze smaak in de mond
smakken
friemelen met de hand of plukken met de hand
zicht terugtrekken / in zichzelf gekeerd zijn
gevoel alsof de keel wordt dichtgeknepen
krampend gevoel op de borstkas
verwardheid
geheugenverlies
deja vu/jamais vu gevoelens
angstgevoel

De klachten komen in aanvallen. De aanvallen duren meestal één tot hooguit enkele minuten.

Reageren

Hallo allemaal,

Heeft één van jullie hier ooit een antwoord of verklaring voor gekregen?

Ik heb hier sinds zo’n jaar of twee last van, gemiddeld zo’n één keer per maand, en dat kan dan eenmalig zijn of door die dag heen meerdere keren voorkomen.
Het is precies wat de meesten van jullie beschrijven: deja-vu gevoel, het gevoel hebben dat ik precies weet wat iemand nu gaat zeggen, ongelofelijk misselijk en gewoon helemaal in de war. En wanneer het dan wegtrekt ben ik nog steeds verward maar wel iets meer ‘bij’. Ik verlies gelukkig nooit mijn bewustzijn, en kan nog steeds een gesprek voeren of blijven doen waar ik mee bezig was, maar ik voel me gewoon heel erg verward en misselijk. Ik heb het idee dat ik op die momenten ook een bepaalde geur ruik, moeilijk te omschrijven, een beetje muffig of ‘bitter’.

Ik word er zo bang, naar, en moe voor. Heeft iemand een verklaring, geruststellende woorden of iets dat hen helpt?

Het is wel echt een opluchting om te lezen dat ik niet alleen ben.

Reageren

Om nog even een spelfout in mijn vorige reactie te corrigeren: ik word er moe door*.

Ik ben hiervoor ook naar twee verschillende huisartsen gegaan, de één zei dat het migraine was (verder zover ik weet nooit last gehad van andere vormen van migraine), de ander zei non-epileptische aanvallen. Hoewel ik, wanneer ik daar over lees, niet denk dat dat het is aangezien ik gelukkig niet mijn bewustzijn verlies en geen oncontroleerbare bewegingen maak.

 

Het stelt mij wel gerust dat er bij hen geen alarmbellen gingen rinkelen, maar ik ben alsnog ongerust.

 

Er kan best een verband zijn met stress, aangezien ik een stressvolle persoonlijkheid heb en er ook veel gaande is in mijn leven. Ik drink normaal veel water en eet genoeg en gezond, maar zal opletten of er een verband zit in per ongeluk minder water drinken en dieet. Slaaptekort heb ik altijd wel door omstandigheden, maar ik kreeg deze aanvallen al voordat ik vaak slaaptekort had.

Reageren

Goeiemiddag,

Ook ik herken mezelf in bovenstaand verhaal.
Sinds begin dit jaar heb ik er last van, één keer in maart, één keer in juli en afgelopen donderdag weer van dat. Ook bij mij begint het met het plots verschijnen van een beeld voor ogen, een beeld dat ik herken van ergens maar kan er de vinger niet op leggen, zodanige focus op dat beeld dat de wereld rond mij wat ‘vervaagt’, een gevoel van misselijkheid, mijn arm die gevoelloos wordt… Een dergelijke aanval krijg ik op zo’n dag wel een keer of vier/vijf. Ik voel het meestal ’s nachts al opkomen, ik voel dat er iets gebeurd in mijn hoofd en als ik wakker word, voelt de wereld rond mij al anders. Ik sta op en voel me een vreemde in mijn eigen leven, ik voel geen connectie meer met mijn man, mijn zoontje, mijn vertrouwde omgeving… Ook alle geuren en smaken zijn veranderd, alles ruikt slecht, smaakt niet goed.. Dan weet ik dat het zo’n dag wordt. Dit gevoel blijft wel twee tot drie weken in mij hangen. Tussen die ‘aanvallen’ door voel ik me perfect normaal. En dan kan dit plots op mij vallen, uit het niets…
Volgende week staat de afspraak bij de neuroloog gepland, net als de MRI.
Heeft iemand van jullie hier ook ervaring mee, met zo’n gevoel? Anders hoor ik het graag…

Reageren

Heeft iemand ook schildklier problemen?
Ik heb nl geen schildklier meer en ook deze flasbacks. Mijn schildklierhormoon is laatste tijd flink ontregeld (eerst te hoog, nu bijna te laag). Benieuwd of hier ook een verband mee is.

Reageren

Hoi Rune,

Misschien niet echt een geruststellende gedachte maar ik ben hiervoor uiteindelijk doorverwezen naar een neuroloog in het VU-ziekenhuis. Ondanks dat het niet was aan te tonen op een eeg (dan moet je echt net zo’n aanval hebben tijdens het onderzoek), was het voor de neuroloog een herkenbare vorm van epilepsie, namelijk temporaalkwabepilepsi. Ik zit nu bijna twee jaar aan de medicatie en heb geen aanval meer gehad. Mijn eerste huisarts herkende het ook niet. Ik zou je toch adviseren om je door te laten verwijzen naar een neuroloog. Succes!

Reageren

Aller eerst wil ik even zeggen dat ik bijna moest huilen toen ik hier het 1e bericht van boazz las. Hij omschreef tot in perfect detail de aanvallen die ik ook had. Het was zo bizar om dat te lezen! Maar tegelijkertijd zo’n opluchting! Ik dacht echt dat ik gek werd, en liep al bijna 2 jaar met de klachten.. de ene week meerdere aanvallen op meerdere dagen, en dan weer zo een maand niks. Zo verwarrend was het! Ik durfde het ook aan niemand te vertellen omdat ik dacht, ja hoe leg ik dit uit.. ik zie rare beelden in mijn hoofd, ruik gekke dingen, kan niet praten, ben misselijk en het voelt alsof er iemand op de pauze knop drukt, en soms is het alsof ik “in spiegelbeeld leef” en 10 seconden later is het of er niks is gebeurd.. hoe leg ik dit uit? verklaren ze me voor gek? Ook door te zoeken op het internet werd ik niet veel wijzer.. totdat ik de term deja vu gebruikte. Daardoor kwam ik dus hier. Toen heb ik het mijn vriendin verteld en ben ik uiteindelijk naar de huisarts gegaan. Die had er in de 1e instantie ook niet veel begrip voor, maar ik had een “logboek” bij gehouden van waneer ik de aanvallen had. En vertelde wat ik op deze pagina allemaal gelezen had. Toen heeft hij me toch doorverwezen naar een neuroloog. Vanuit daar een EEG en een MRI. Gelukkig was er volgens de MRI niks mis in mijn hoofd. Tijdens de EEG kreeg ik een muts op mijn hoofd met allerlei pinnetjes (een vervelend en naar gevoel) met daaraan allemaal draden. Ik moest vervolgens 3 minuten lang hyperventileren (hevig in en uitademen) en kreeg daarna een stroboscoop in m’n gezicht waar ik in moest staren. Ik kreeg toen geen aanval. Maar uit mijn hersenactiviteit kon de arts al voor 95% zekerheid zeggen dat het epileptie was. Frontale of temperale kwap epileptie. Toen moest ik aan de medicatie en mocht ik niet meer auto rijden. Dit was vorig jaar november. Ik heb toen eerst een medicijn gekregen (levetiracet) waar ik depressief of juist agressief van werd. Dit kwam (denk ik achteraf) ook door het hele proces en het accepteren van de aandoening en mijn “rij-verbod” in de meest regenachtige en koude periode van de eeuw vorig jaar rond die tijd. En ik moest dagelijks dus 20km heen en terug op mijn nieuwe scooter( ja daar mag je wel op rijden). Maar na 2 a 3 weken had ik weer een afspraak met de neuroloog en ben toen snel overgestapt op een ander medicijn. Lamictal. Deze slik ik nu dagelijks. Eerst was het 50mg in de ochtend en 50mg in de avond. Dat ging een tijd goed tot ik toch weer een aanval kreeg. Daarna de dosering opgevoerd naar 75mg sochtends en 75mg savonds. Sindsdien heb ik geen aanval meer gehad. Waarschijnlijk moet ik dit mijn hele leven blijven slikken, maar mag ik na 1jaar aanval vrij te zijn wel weer auto rijden. Nou wat een verhaal he.. was niet de bedoeling mijn halve levensverhaal te vertellen:p maar mischien heeft iemand er wat aan! Ik zelf zat namelijk ook vol vragen tijdens dit proces.. dus ik hoop dat ik er iemand mee kan helpen! In ieder geval sterkte en veel geluk voor mijn mede lotgenoten! En eerlijk is eerlijk, in het begin had ik nog veel hoofdpijn met dit nieuwe medicijn, maar nu is het alsof ik weer een normaal leven heb, en heb totaal geen bijwerkingen! Op die scooter na dan:p
Groeten Han

Reageren

Hi allemaal,

Wat fijn dat ik dit forumbericht en aanvullende ervaringen heb kunnen vinden. Ik vind het knap dat sommigen van jullie het zo goed kunnen verwoorden aangezien na afloop van de aanval het moeilijk te herinneren is wat er precies gebeurd. Mede door jullie ervaringen heb ik mijn ervaring kunnen verwoorden. Misschien dat anderen hier wat aan hebben:

Ik ben een man, 26 jaar oud en heb verder geen aandoeningen. Geen trauma’s, hoofdpijn, weinig stress e.d. Zover ik weet ook geen epilepsie in de familie.

Het volgende wat ik vertel heb ik in 2019 1x gehad, vervolgens jaren niet meer. Toen afgelopen juni 3-4x op één dag en de laatste maanden gemiddeld 1 keer in de 3-4 weken.

De laatste tijd ervaar ik af en toe kortdurende aanvallen die beginnen met een sterk deja-vu gevoel gevolgd door een intense misselijkheid die opkomt vanuit mijn buikregio. Deze aanvallen duren meestal tussen de 20 en 30 seconden. Tijdens deze aanvallen ben ik aan het staren en zie ik flitsen van beelden, die lijken op dromen die ik eerder heb gehad. Het voelt alsof ik de realiteit even ‘niet echt’ aanvoelt en dat ik deze beelden ergens van zou moeten kennen, maar ik ze niet volledig kan plaatsen. Ik probeer in mijn hoofd ‘op te lossen’ waar deze beelden vandaan komen, maar komt niet verder dan dat het ‘op het puntje van mijn tong’ ligt. Hoe harder ik het probeer te bedenken hoe ik misselijker ik word. Vervolgens na een seconde of twintig, verdwijnen de beelden/ervaringen en kan ik niks meer van ze herinneren.

Na zo’n aanval ben ik vaak nog een tijdje misselijk en de rest van de dag nog een beetje afwezig, maar wel weer helemaal bij de realiteit.

Het is een heel verhaal geworden, maar hopelijk hebben jullie er wat aan. Ik heb een afspraak gemaakt bij de huisarts en zal hier terugkoppelen wat eruit is gekomen.

Groetjes, Edwin

Reageren

Ik dacht dat ik alleen was en vooral dat ik gek en niet in orde was. Dat laatste is misschien wel zo maar pff ben zo blij al jullie reacties gelezen te hebben.
De laatste jaren of misschien langer heb ik last van zogezegde flashbacks van dromen die ik vroeger/eerder heb gehad. En met name van die rare en niet fijne dromen. In de eerste 2 seconden weet ik niet wat het is en vaak erna weet ik dat ik wat ik op dat moment herinner eerder gezien of gedroomd heb. Echter voel ik 99% een angst in mijn buik en hart, wordt duizelig en voel mij warrig, kan niet goed concentreren en ademhalen en het voelt echt alsof ik geen controle over mijn lichaam/hoofd heb. Alsof ik flauwval/bijna doodga. Heel bizar gevoel.

Vroeger wel erge dingen meegemaakt.
Vaak stress in mijn leven.
Heb laatst te horen gekregen op te moeten letten wat betreft mijn schildklier dat die waardes aan de lage kant waren.
Ik ga met deze klachten na de huisarts aangezien ik gisteren en vandaag weer een aanval had.
Ben er misselijk van en onrustig.
Ik wens jullie wel allen beterschap en ben zo benieuwd ook wat voor jullie helpt op het moment van de aanval maar ook de genezing.

Reageren

Fijn dit forum gevonden te hebben. Ook ik herken veel van deze klachten.

Wat ik er nog bij wil vermelden is dat ik een migraine patient ben. Eerst 2 a 3 keer per jaar maar de laatste 6 maanden gemiddeld 2 a 3 keer per maand.

Tot nu toe 4 van deze gekke aanvallen gehad waarbij ik de laatste 2 keren enkele seconden ben weggevallen.

Reageren

Hoi A

Ik ben erg benieuwd hoe het met de waarde van je schildklier is afgelopen.
Na mijn vorige bericht een verhoging van mijn schildklier hormoon gekregen en nu al een jaar geen flashbacks gehad (waardes waren te hoog en na verhoging medicijnen is het weer stabiel geworden). Binnenkort weer bloedprikken, ben benieuwd.

Reageren

Sja ik kan me alleen maar aansluiten bij wat ik hier lees. Zeer, zeer herkenbaar allemaal!

Het is begonnen op vakantie deze zomer waarbij de eerste keer heel hard leek op een ordinaire deja-vu maar dan maal 10. Ik weet niet meer hoeveel tijd er tussen de eerste en de tweede zat maar kort genoeg om te beseffen dat er iets ‘mis’ was… Om een lang verhaald kort te houden, ik heb de familie naar het strand gestuurd en heb de hele dag op bed gelegen terwijl ik dit een stuk of 10-15 keer meemaakte. Denk de dag erna nog enkele keren en toen wekenlang niet meer. Nu, een half jaar later moet ik zeggen dat het nog zo’n 5-6 keer/dagen is voorgekomen, vandaag zit ik aan 4 aanvalletjes.

Steeds het gevoel dat een beeld of situatie de trigger is, daarna begint een vage herinnering aan een sterk gevoel dat ik ooit gehad heb tijdens een intense droom of nachtmerrie, dat beeld pakt alles daarna over want je hersenen probren heel hard te herinneren wat die droom ook weer precies was en voor je het weet sta je met het koud zweet en vreemd gevoel in de buikstreek een halve minuut voor je uit te staren terwijl de wereld rond je gewoon door gaat. En dan bam, is het ineens gedaan en heb je even de tijd nodig om te recupereren van wat je net hebt meegemaakt.

Wel gerustgestellend om dit allemaal te lezen.

Misschien wel interessant om verbanden te vinden bij mensen die bekend zijn met dit probleem? Ik ben bijvoorbeeld op zich wel iemand die te weinig rust/slaap pakt terwijl ik een pittig leven heb (professioneel en gezinsleven). Zou dit er iets mee te maken kunnen hebben?

Reageren

PS Ter aanvulling op mijn bericht hierboven. Aangezien schildklierproblemen regelmatig voorkomen op dit forum bedacht ik me net dat geraffineerd eten niet goed is (suiker, pasta, witte bloem, olien en zout). Normaal eten we zeer zeer gezond maar dit zijn dingen waar ik de laatste tijd toch meer tegen gezondigd heb.

Misschien ook herkenbaar voor anderen?

Hier ook een lijst van medicatie die invloed kan hebben op de schildklierwerking:
https://www.ge-bu.nl/artikel/invloed-van-geneesmiddelen-op-de-schildklierfunctie

Reageren

Wat een verassing deze verhalen tegen te komen. Zo herkenbaar!
Ik ben bekend met migraine en M.S. en ben dus ook onder ‘behandeling’ van een neuroloog.
Ik heb hem tijdens ons vorige overleg verteld over de deja-vu aanvallen die ik soms heb.
Hij heeft geknikt en eea opgeschreven meer er verder niet op gereageerd of verteld wat het kan zijn.
Bij mij is het vaak als ik tijdens een ‘verstoorde’ nacht weer in slaap probeer te komen.
Ik wordt dan heel misselijk, bang en weer klaarwakker. Vervolgens sta ik later op met barstende hoofdpijn.
Het begon bij mij toen in de overgang de migraine na tientallen jaren afwezigheid weer terug kwam, dus hoogstwaarschijnlijk door hormoonfluctuaties.

Reageren