De titel zegt het al, ik ben al 3 keer gecontroleerd geweest aan mijn hart. De eerste keer was bij een cardioloog omdat ik hartklopping/overslaan had na grote maar ook kleine inspanningen, heb moeten fietsen met zuignappen op m’n hart, met echografie naar mijn hart gekeken, niks. De tweede keer was op medisch onderzoek of ik geschikt was voor stage, met een stethoscoop naar mijn hart geluisterd, niks. De derde keer was bij de dokter omdat ik ziek was, keek die ook naar mijn longen en hart met een stethoscoop. Weeral niks. Nu een paar maanden later heb ik net een “kleine hartaanval” gehad. Ik zette me recht om drinken te halen, zette me terug neer in de zetel en toen begon mijn hart uit het ritme te slaan en harder te bonken. Ik raakte in “paniek” en begon te zweten en dacht in mezelf “Ooooh nee..dit is niet goed” maar toen kon ik mezelf tot rust krijgen en mijn hart geraakte terug in ritme. Normaal gezien zie ik dit als een waarschuwing om direct naar de cardioloog te gaan, maar omdat ik al 3 keer ben gecontroleerd heb ik geen zin om mijn tijd voor de 4de keer te verdoen om te horen dat het “tussen mijn oren” zit…is dit een vorm van hyperventilatie?

Dat is geen hartaanval, dat zijn hartkloppingen. En die krijg je inderdaad van stress en/of angst. Kunnen verder geen kwaad. Je hart slaat dan alleen een paar keer extra.

Reageren

Goed om te weten. Ik zit er ook de hele tijd aan te denken. (En ik ben zo eentje die alles direct als erg opneemt en alles direct op internet op zoek.) En het gevolg van die angst…het gebeurde weer. Ik kwam net van het wc, zette me neer en daar was het weer. Die harde uit de maat kloppende hartslagen. De tweede keer kan ook van angst/stress zijn. Het is bijna school ook en de schoolstress komt ook weer op. En stress/angst is geen goede combinatie voor je hart. Maar ja, zoals je zegt, het zal geen waarschuwing voor hartaanval zijn.

Reageren

Ik ben 16, sport niet en heb 90 slagen per minuut, is dat niet wat veel? Ben ook in rust nu

Reageren

Dat hoeft niet perse slecht te zijn. Er zijn mensen die van zich uit een hogere hartslag hebben.

Reageren

Ik heb de oorzaak gevonden…stress…ik blijf piekeren over de toekomst. Ik ga naar het zesde jaar…mijn voorlaatste, er is wel nog iets dat ik nog niet heb gezegt. Ik stotter ook. Niet hard, zoals je ziet op tv waar mensen geen woord kunnen uitspreken, bij mij valt het nog mee. Bij de meeste zinnen blokkeer ik even bij een woord ofzo. Maar op het laatste van het zesde jaar moet ik een powerpoint voorbrengen over wat ik heb geleerd de laatste 6 jaren in het middelbaar voor 3 grote bazen van mijn vak als jury. Ze stellen ook 5 vragen van de 50 die ik moet leren. En dat is bijna nabij. Ik pieker over wat ik dan moet doen met dat stotteren. Als ik naar een broodjeszaak ga ben ik ook altijd bang om te stotteren met al die andere mensen erbij. Ook op school als ik moet voorlezen, etc…ik weet niet waarom ik het eerder heb gemerkt maar ik merk dat ik niet kan stil zitten. Ik ben altijd wel bezig met prutsen met de afstandsbediening, mijn voeten de hele tijd bewegen, met mijn vingers spelen. Ik leef al een tijdje met die stress…eigenlijk al vanaf het eerste leerjaar, daar begon mijn stotteren. En ik weet nu dat al die dingens met mijn hart de stress kunnen zijn…

Reageren

Ik ben ook al naar een psychologe geweest op het 4de leerjaar. Dat heeft een tijd geholpen tot het 3de middelbaar. Misschien kan ik wel eens naar een plek gaan zoals een meditatiecentrum ofzo. Want mensen met veel stress in hun leven leven niet lang (heb ik toch gehoord)

Reageren