Soms heb je pech en doe je iets dat niet zo goed uitpakt: heel suf……een polletje gras tussen twee tegels uit trekken en dan……voel je iets heel hard knappen in je duim, sta je te jubelen van de pijn en staan de tranen in je ogen.

Dan volgt er een traject van foto’s maken, in een MRI liggen, echo maken, fysiotherapie, zelf oefenen en wachten. Veel wachten.

De specialist heeft geen idee wat het is en vertelt dat ik er maar mee moet leren leven, maar wil toch nog even met een collega overleggen. Ik lees met hem mee en hij geeft aan dat en toch een insertieruptuur van de epb is geweest, die nu niet meer te opereren is.

Mijn klachten blijven aanhouden, beperking van de duim, die vooral hinderlijk en pijnlijk is. Wat kan ik nu het beste doen?

Een brace voor de duim

Reageren