- k12 juni 2009 om 12:02
Ik ben erg vaak buiten aan het wandelen met mijn zoontje (6maanden) en iedere keer vind iemand het nodig (wild vreemde) om hem in zijn gezicht en handjes aan te raken.
Ik wil dit absoluut niet hebben en sta echt te koken van binnen, maar weet er niet goed mee om te gaan en weet ook niet hoe ik dat op een normale manier kan zeggen. Als dit is gebeurt dan denk ik er echt de hele dag aan en ben ik zo kwaad op mezelf. Ik vind het ten eerste vies en ten tweede ga ik ook niet zomaar in iemand zijn gezicht zitten wrijven, mijn zoontje schrikt er ook erg van en begint er door te huilen.
Er zijn ook mensen die boven de kinderwagen hangen en alleen willen kijken, en echt hun adem in zijn gezicht blazen.Ik ben het echt zat, en binnenkort mep ik er 1 hahaha nee dat ook weer niet.
Maar begin het nu wel behoorlijk zat te worden.
Herkent iemand dit? Wat kan ik het beste zeggen als ze mijn kind aan willen raken?Alvast bedankt voor jullie reacties!
14 reactiesReagerenLara12 juni 2009 om 14:35Hoi K,
Ik kan mij voorstellen dat je niet iedereen aan je kind wil laten zitten. Natuurlijk laat je bepaalde mensen niet toe dichtbij te komen. Maar met sommige, ook vreemde mensen, is dat helemaal niet erg. Het is goed om ook affectie te ontvangen van anderen en een basisvertrouwen in mensen op te bouwen. Ik denk dat je een probleem hebt (misschien smetvrees) wat niet goed is voor je kind. Je maakt hem op deze manier mensenvreemd, waar hij op latere leeftijd last van kan krijgen.
Het is misschien niet het antwoord waar je op gehoopt had. Toch hoop ik dat je er over na wil denken in het belang van een gezonde ontwikkeling van je zoontje.
Groetjes Lara.
ReagerenEls12 juni 2009 om 19:09Volgens mij zitten er twee kanten aan het verhaal.
Aan de ene kant kan ik mij het volledig voorstellen dat je het vervelend vindt dat mensen zomaar aan je kindje komen of dat ze heel dicht bij z’n gezicht komen. Wat ik opvallend vind is dat je het wel laat gebeuren, er dus niets van zegt en nu klaagt dat het gebeurt. Het is toch heel normaal dat je je kindje beschermd als jij vind dat het niet goed is voor je kindje? Waarom laat je dit anderen dan niet weten?
Aan de andere kant kan ik mij voorstellen dat anderen jouw kindje heel erg schattig vinden, en het graag even willen zien of zo’n klein handje even willen aanraken omdat het zo mooi is. Als je het zo bekijkt, regeer je nu misschien wel erg fel, en tegenstrijdig met je houding op het moment dat het gebeurt. Het doet mij haast afvragen of jij misschien zelf wel issues hebt met aangeraakt worden op momenten dat je dat zelf niet wilt.
Maar a la, ik zou er gewoon even iets van zeggen, en dat kun je best diplomatiek doen hoor, door er bijvoorbeeld een beetje voor te gaan staan, of te zeggen dat hij net aan het slapen is of erg moe is, en dat je hem niet wilt storen.
Jij bent de mamma en jij bent dus de baas, en jij bepaalt wat goed is voor je kleine en als jij denkt dat het vervelend is als mensen hem steeds zo dicht benaderen, dan sta je volledig in je recht dit gedrag van anderen een halt toe te roepen.
En van harte gefeliciteerd met zo’n mooie en lief kindje dat nu al zo populair is…!
ReagerenK16 juni 2009 om 15:04Els en Lara bedankt voor de reacties!
Lara ik vraag me echt af of je zelf een kleintje hebt?
Ben vandaag naar het consultatie bureau geweest en legde dit voor aan nog 4 moeders met baby’tjes tussen de 3 en 9 maanden. Zei gaven mij allemaal gelijk en vonden het ook niet normaal dat mensen zomaar het recht denken te hebben om jouw kindje aan te raken (hetzelfde als dat een vreemde jou aanraakt in je gezicht).
Er was zelfs een moeder bij en die raakte maar niet uitgepraat, die wist precies wat ik bedoelde en vertelde haar aanpak.Maar even terug naar de berichtjes..
Ik heb echt gelachen om deze zin :Ik denk dat je een probleem hebt (misschien smetvrees) wat niet goed is voor je kind. Je maakt hem op deze manier mensenvreemd, waar hij op latere leeftijd last van kan krijgen.Het is misschien niet het antwoord waar je op gehoopt had. Toch hoop ik dat je er over na wil denken in het belang van een gezonde ontwikkeling van je zoontje.
Sorry hoor Lara, vind je dit niet een beetje ver gaan en behoorlijk overdreven? Mensenvreemd nog wel?
Maar goed..
Els, helaas ben ik niet iemand die snel mijn mond open durft te trekken, maar dit gaat zeer zeker veranderen.
Misschien is dit iets om te lezen, of heeft deze schrijfster ook een probleem?
http://www.ouders.nl/trouw/t2001002.htm
ReagerenGwendo16 juni 2009 om 15:11Kijk, dit vind ik mooi.
Ik volg deze topic en ik heb de vraag en goedbedoelde reacties allemaal gelezen. Natuurlijk heb ik er een mening over maar ik heb geen kinderen, dus.
Maar wat ik nu zo mooi vind is dat de vragensteller wel degelijk iets gehad heeft aan het opschrijven van haar vraag en aan de reacties, ondanks dat ze het er niet ehelemaal mee eens kan zijn.
Je bent ermee verder gegaan, je hebt bevestiging gevonden en je hebt nu een nieuwe manier om met die ‘vervelende mensen’ om te gaan die steeds aan jouw kindje komen.
En dat vind ik mooi.
ReagerenLara16 juni 2009 om 15:46Je mag doen met de informatie wat je wil. Ik weet veel over affectieve verwaarlozing. Maar dat doet er nu niet toe.
Ik vind het niet leuk dat je je respect verliest door mij niet serieus te nemen en mij zelfs belachelijk maakt. Ik stel dat niet op prijs. Terwijl ik de beste intentie had om jou te helpen.Ik wens je het beste toe.
Reageren
Lara.Guido16 juni 2009 om 21:28Goeie reactie Lara. Ik lees vaker berichten van je en ik ken je intentie. Het is natuurlijk aan de lezer om te bepalen wat hij of zij met de informatie doet. Ik begrijp in ieder geval dat je je grens hier duidelijk aangeeft. Ik hoop dat jullie wederzijds respect in acht willen nemen.
ReagerenLara5 juli 2009 om 08:31Guido, dankjewel voor je attente reactie !
Ik had hem al eerder gelezen. Ik had even gewacht met reageren om K niet het gevoel te geven dat wij tegen haar zijn want dat is niet het geval. Ik besloot haar de kans te geven om (het liefst, met respect) terug te reageren. Zoals je ziet is dat (nog) niet gebeurd, wat ik jammer vind.
Maar desalniettemin ben ik blij met jouw reactie. Dat doet mij goed. Thanks!Groetjes Lara.
Reagerenclaudia6 juli 2009 om 10:30hoi,
Ongevraagd aan mijn kindje zitten dat hangt ervan af wie het doet en wanneer. Maar ik kan me jou frustratie goed voorstellen.
Maar je bent volgens mij wel een beetje snel op je teentjes getrapt. Ik zie het bericht van Lara als goed bedoeld en ze reageert normaal. Als je geen reacties als dit kunt verdragen dan moet je je berichtjes hier niet plaatsen.
Succes verder.
Groetjes
Reageren
Claudiakroon6 juli 2009 om 20:57Hoi,
Het is menseigen om naar baby`s te kijken en evt. een handje aan te raken. Ik begrijp niet wat er mis mee is. Ben momenteel in verwachting van onze 4e. Ik vind het altijd een prachtige periode als je met de kinderwagen ergens loopt en mensen even willen kijken. Ik was altijd trots en zal dat nu nweer zijn. Ik zeg altijd je moet genieten van de babytijd. Deze is maar zo kort. Een baby heeft iets lieflijks. Als je meer kinderen hebt wordt je er gemakkelijker in. Je maakt je er niet meer zo druk om.
ReagerenFenna6 juli 2009 om 22:58Leuk om ook andere ervaringen te lezen. Uiteindelijk zijn de ouders degenen die bepalen hoever een gast wel of niet mag gaan, allemaal ten bate van het kind. Maar er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden.
ReagerenAnna6 juli 2009 om 23:51Ik had er zelf ook wel eens de pest aan dat mensen weer eens boven de kinderwagen of buggy hingen.
Reageren
Maar uiteindelijk worden er alleen maar lieve woordjes gezegd met een vriendelijk gezicht en af en toe een aanraking. Een kind wordt daar echt niet slechter van, maar leert vertrouwen en sociaal gedrag te ontwikkelen.
Als een moeder steeds afwijzend doet bij contact met vreemden zal het kind dat merken en zelf ook die afwijzing ontwikkelen.Gwendo7 juli 2009 om 00:16Ik vind dit goede argumenten om niet te star te zijn met de beperkingen die je wilt opleggen uit bescherming van je baby. Je doet er blijkbaar goed aan de baby de wereld stapsgewijs te ontdekken. Misschien is het zoals zoveel waarheden; ergens in het midden…
ReagerenAnoniem4 juli 2014 om 19:57Sinds 4 mnd trotse moeder van ons dochtertje. Heb het toevallig afgelopen weken meegemaakt. Ook ik sta te koken,ik vindt het gewoon onbehoorlijk en ongepast.
Heb er ook wel wat van gezegd alle drie de keren.” beste meneer/ mevrouw wilt u alstublieft niet ongevraagd aan mijn kind komen. U heeft waarschijnlijk geen kwaad in de zin,maar ik zit toch ook niet ongevraagd aan u, uw man/ vrouw,kinderen,opa/oma,hond,kat of cavia ”
2 keer eigenlijk best positieve reactie, in de trant van ” och,ja t was gebeurt voor ik er erg in had, ze zit zo lief te lachen” en 1 iemand was nogal op de verontwaardigde tenen getrapt.
Moet wel zeggen dat de mensen (stuk of vijf) om ons heen toen ik begon wel stopte met boodschappen doen………Maar wanneer is het dan plots algemeen geaccepteerd wel of niet aan iedereen te zitten. Als een wild vreemde man/vrouw op een vijf jarig meisje af zou stappen en haar aan zou raken over haar gezicht en buikje is het wel schande in publieke opinie en bij een 4 og 5 mnd oude baby kan t wel??
Ik houd er niet van en wil het niet hebben. Spreek op z’n minst eerst een ouder aan ofzo….
ReagerenAnoniem4 juli 2014 om 19:58Wat mij betreft is het sleutelwoord, ONGEVRAAGD!!!
Reageren


