Al vanaf kleins af aan word ik heel erg moe, lusteloos en duizelig als ik een bos inloop. Dennenbomen zijn het ergste. Als ik het bos uit ben is het vrijwel meteen over. Ik vraag me af wat dat kan zijn en wat ik eraan kan doen.

Sommigen denken aan een vorm van hooikoorts, maar ik heb totaal geen last van mijn neus of ogen.

Is het niet een vorm van angst? Dat je je bewust of onbewust heel bang maakt in een bos of in ieder geval spanning ervaart en dat je dan begint te hyperventileren?

Ik denk dat je dat ook versterkt door te denken dat steeds als je een bos in gaat dit gebeurt. Dan maak je namelijk al spanning voor je er bent en dan krijg je een soort van angstaanval tegen dat je er bent.

Reageren

Bedankt voor je idee. Ik vond het vroeger altijd heel spannend in een bos, dus in die zin is het niet vreemd.

Toch denk ik niet dat dit het probleem is. Het gaat namelijk ook weleens goed. Een tijdje geleden was ik in het Panbos bij De Bilt en daar ging het heel goed. Maar in het bos in Austerlitz ging het behoorlijk mis, terwijl ik lange tijd aan de rand van het bos was en dat lijkt me toch een stuk minder ‘spannend’ dan middenin het bos. Helemaal omdat we in het Panbos middenin het bos verdwaalden, maar dat ging goed.

Ook merk ik dat ik moeilijker adem wanneer iemand een echte kerstboom, een spar dus, heeft. Gelukkig komt dat steeds minder voor.

Reageren

Dan denk ik dat het wel te maken heeft met een vorm van allergie voor dennebomen/sparren. Ik ben allergisch voor naaldbomen. Nu kan ik me niet herinneren ooit moeite gehad te hebben met ademen in een naaldbos, maar zodra ik tegen de naalden aankom, reageert mijn huid met rode, jeukende plekken.

Jans

Reageren

Een boswandeling is juist heel ontspannend. Misschien iets té ontspannend voor je?

Reageren

Ik ben ondertussen toch maar naar de dokter gegaan. Ik wilde het eerst hier vragen omdat het me zo’n gek verhaal leek. Het heeft geholpen om er even goed over na te denken.

Ik bleek ooit al eens op allergie op bomen en grassen getest te zijn, maar dat was toen een bijzaak, daarom was ik het vergeten. Maar dat was inderdaad toen al beide positief.

Ik heb anti-histamine tabletjes meegekregen en dat scheelt al een heel stuk. Het is nu vooral een kwestie van opknappen.

Reageren

Hai Mariska,
Wat fijn dat je nu eindelijk weet waar het door komt. Ik neem aan dat je die tabletjes alleen hoeft te nemen wanneer je naar een bos gaat, of moet je ze preventief slikken? En hoe is de huisarts er eigenlijk achter gekomen dat het een bomen-allergie is? Kun je dat nog even laten weten?

Jans

Reageren

Eigenlijk was dat een conclusie van mezelf. Ik heb er nog eens goed over nagedacht en bedacht me dat ik hetzelfde gevoel wel vaker gevoeld heb afgelopen voorjaar, maar omdat het toen niet zo extreem was, dacht ik gewoon dat ik meer rust nodig had en ben steeds vroeger gaan slapen.

Mijn conclusie was dat ik er al sinds mijn jeugd last van heb, maar dat ik er gewoon niet veel van gemerkt heb omdat ik jarenlang niet meer in bossen kwam. Nu ik vorig jaar weer een paar keer in het bos geweest ben, ben ik het weer gaan opbouwen en daardoor heb ik er dit voorjaar meer van gemerkt.

Ik vergelijk dat met mijn huismijtallergie. Ik ben voor katten veel allergischer dan honden, maar als ik eenmaal in aanraking ben geweest met een kat dan reageer ik ook snel op een hond. Het lijkt me dat dat met naaldbomen en andere bomen op dezelfde manier werkt.

Ik heb dat verhaal verteld en ze keek in de computer. Het bleek dat ze verschillende bomen en grassen in 2003 al eens hadden meegenomen in een allergie test, maar toen ging het ergens anders om, dus ik was dat alweer vergeten. Maar die uitslagen stonden nog in de computer en aan de hand daarvan kon ze zien dat bomen en grassen positief waren.

Dit bij elkaar vond ze het plausibel genoeg om te kijken of anti-histamine tabletjes aan zouden slaan. Ik ben destijds trouwens niet op naaldbomen getest, maar het feit dat ik positief op bomen reageer vond ze wel genoeg. Vervolgens heb ik die tabletjes uitgeprobeerd en ik merk dat ik me al een stuk beter voel.

Ik neem ze nu wel elke dag omdat ik op een gegeven moment merkte dat ik op veel meer bomen ben gaan reageren en ik daarom, ondanks dat ik niet meer naar het bos ging, niet meer uit die extreme vermoeidheid kwam. Daarbij denk ik dus dat ik hier in het voorjaar ook al last van gehad heb, maar dat ik het toen aan te weinig slaap heb gewijd. Het is ook niet meteen over, maar wel een heel stuk beter.

Ik denk dat ik het volgend jaar even in de gaten moet houden en dat ik ze gewoon weer neem zodra ik dezelfde vermoeidheid weer voel. Zo kan ik misschien vermijden dat het erger wordt.

Het is dus even afwachten hoe het precies gaat, maar de betere weg is in ieder geval wel ingeslagen.

Groetjes,
Mariska.

Reageren