Wanneer je langdurig vermoeid bent

Wanneer je langdurig vermoeid bent

Vermoeidheid is voor de meesten van ons een dagelijkse ervaring. Maar wanneer je langer dan 6 maanden erg moe bent, en rusten niet helpt, dan kan het zijn dat je last hebt van het chronische vermoeidheidssyndroom (CVS). Dit syndroom komt vooral voor bij jongeren tussen de 12 en 18 jaar.

Symptomen

Langdurige vermoeidheid is een complex probleem, omdat de ernstige vermoeidheid het dagelijks functioneren verstoort. Vaak gaat dit gepaard met andere lichamelijke en psychische klachten. Naast de vermoeidheid kan iemand last krijgen van:

  • Problemen met je geheugen of concentratie.
  • Niet uitgerust voelen wanneer je wakker wordt.
  • Lang moe blijven nadat je actief bent geweest.
  • Minder kracht hebben in de spieren van je armen, benen, en nek.
  • Vaker of meer last hebben van hoofdpijn.
  • De lymfeklieren in de hals of oksels zijn gevoelig.
  • Plotse hardnekkige spierkrampen, spierpijn na inspanningen of gewrichtspijn.
  • Ernstige beperking van geestelijke inspanningen door hoofdpijn en duizeligheid.
  • Minder weerstand tegen stress.

Naast bovenstaande klachten, kan iemand ook last krijgen van:

  • Schommelingen in de bloeddruk.
  • Zo nu en dan enorm misselijk zijn.
  • Zowel last hebben van verstopping als van diarree.
  • Schommelingen in het gewicht.
  • Vaak moeten plassen.
  • Moeite met schrijven en praten.
  • Je continue grieperig voelen, met klachten zoals pijn en branderigheid van bijvoorbeeld keel, luchtwegen of ogen.
  • Overgevoeligheid voor licht, geluid en of geur zijn.

Mogelijke oorzaken

Ondanks het feit dat er heel veel onderzoek naar de mogelijke oorzaken zijn gedaan, is er (nog) geen eenduidige verklaring. De aanleiding kan lichamelijk, psychisch of als gevolg van een samengaan van verschillende elementen zijn. Dat laatste wordt dan een multifactoriële oorzaak genoemd.

Lichamelijke oorzaken
Het is gebleken dat bij veel patiënten de klachten begonnen na een infectieachtige periode. Dit heeft artsen ertoe aangezet om te zoeken naar verschillende ziekteverwekkers als mogelijke oorzaak. Echter, hier is momenteel nog geen sluitend bewijs voor.

Psychische factoren
Het lijkt dat een aantal psychische factoren iemand vatbaarder kan maken. Hierbij kun je denken aan:

• Traumatische ervaring in het verleden.
• Psychische problemen, waaronder overspannenheid of een eetstoornis.
• Een perfectionistische persoonlijkheid.

Multifactoriële oorzaak
Er zijn ook wetenschappers die zeggen, dat dit syndroom een multifactoriële aandoening is. Men gaat ervan uit dat niet één oorzaak, maar meerdere factoren dit syndroom bepalen. Uit onderzoek blijkt, dat sommige persoonlijkheids- en leefstijlkenmerken de kwetsbaarheid voor het syndroom doen toenemen.

Bepaalde lichamelijke en/of psychische overbelasting zouden het stress-systeem ontregelen. De stresshormonen raken uit balans en zorgen ervoor dat andere regelmechanismen (waaronder het slaap-waakritme, de centrale pijnverwerking, het immuunsysteem), verstoord raken. Ook hiervoor is verder onderzoek nodig.

Behandeling

Er is nog geen echte behandeling voor CVS. In de meeste gevallen bestaat de behandeling uit het bestrijden van de symptomen. Denk hierbij aan: rust, vitaminen, pijnstiller en hulp. Sommige mensen krijgen ’s nachts een kleine dosis antidepressiva, dat een bijkomende depressie onderdrukt.

Wat kun je dan zelf doen?

Dit syndroom kan heel erg heftig zijn en iemand zijn leven beheersen. Er zijn een aantal dingen die je zelf kan oppakken. Kijk wat bij jou werkt.

Levensstijl aanpassen

  • Luister naar de signalen van je lichaam.
  • Accepteer dat je niet alles onder controle hebt.
  • Verbeter je slaapgewoonten. Sta iedere dag op dezelfde tijd op en ga op hetzelfde tijdstip naar bed.
  • Bepaal je eigen tempo, en zorg dat je de activiteiten op een gelijk niveau houdt.
  • Leer ondanks de klachten en pijn, te genieten van de mooie dingen in het leven. Probeer de positieve dingen te benadrukken. Geef vooral aandacht aan de (prettige) dingen die wel kunnen.

Voeding
Er zijn patiënten die baat hebben bij een aanpassing in de voeding. Dus kies voor vezelrijke voeding met voldoende groenten en fruit. Daarnaast is het aan te raden, om de inname van suikers en vetten en het gebruik van alcohol, te beperken. Een tip kan zijn om te kijken of je mogelijk een intolerantie hebt, zoals gluten of een lactose-intolerantie.

Lichamelijke beweging

  • Rust voldoende, maar blijf bewegen binnen je mogelijkheden. Doe dit ook in overleg met je arts.
  • Volg je eigen ritme en ga niet de grens over.
  • Leer goede ademhalingstechnieken aan.
  • Doe geen zware spieroefeningen bij vermoeide spieren.

Psychologische hulp

  • Praat met familie en vrienden over de situatie en hoe je je voelt. Informeer hen over je langdurige vermoeidheid, zodat inzicht en begrip mogelijk worden. De sociale omgeving speelt immers een belangrijke rol bij het herstelproces.
  • Het kan iemand helpen om lotgenoten op te zoeken. Er zijn steungroepen, waar je andere mensen met het chronische vermoeidheidssyndroom kan ontmoeten. Dit is niet geschikt voor iedereen. Er zijn ook patiënten die er meer stress door ervaren. Probeer het uit, en bepaal op basis van je eigen oordeel of dit wat voor jou is.

Tot slot

Er zijn patiënten die baat hebben bij alternatieve therapieën. Het is lastig om vooraf te bepalen of dat deze helpen. Mede ook, omdat de symptomen van het chronisch vermoeidheidssyndroom, vaak gekoppeld zijn aan de stemming van de dag. Probeer uit te zoeken of alternatieve therapieën voor jou werkt.

 

Bronnen: cm.be, nkcv.nl en lentis.nl

15 reacties op “Wanneer je langdurig vermoeid bent
  1. Mijn zoon komt wel heel dicht bij alles wat hier geschreven staat
    Hij gaat regelmatig naar de ostheopaat en dit helpt voor hem .

    Geschreven door Een moeder op
  2. Ik moeder twee zonen 51 jr.zelfst ondernemer
    Heb dit al tig jaren en Idd ook CVS is de boosdoener hiervan .
    iedere dag is weer anders maar zwaar
    Ik gaap soms de hele dag echt vreselijk
    Bijna iedere dag hoofdpijn nek schouders etc
    Ik zou graag in contact willen komen met lotgenoten.

    Geschreven door Anoniem op
    • Ik vind dit eenzijdige info. Ik heb in 2005 hetzelfde gehad. Voelde me al lang moe, naar ik dacht was de reden werkstress (mijn bedrijf groeide in No time van 150 naar 250 medewerkers). Ik dacht zelf een burn-out.
      Maar uiteindelijk bleek ik lymfeklierkanker te hebben. Al in een behoorlijk ver gevorderd stadium. Heb ik dus ook te lang mee doorgelopen.
      Ik mis dus ook de mogelijkheid op een vorm van kanker in deze info.
      Mijn tip: vermoed, ga baar je arts en laat je bloed prikken. Wacht niet te lang

      Geschreven door René uit Enschede op
  3. Bij mij kwam dit ook heel dichtbij, maar ik kreeg de diagnose multiple sclerose na een mri scan .

    Geschreven door Anoniem op
  4. Bij mij is na jaren zoeken en dokters gelopen . Fibromyalgie/ Spasmofilie en P.O.T.S. ( Posturale Orthostatische Intolerantie Tachycardie Syndroom) ben afhankelijk van hulp .

    Geschreven door Anoniem op
  5. Dat het vooral voorkomt tussen 12 en 18 jaar klopt niet. Dat lijkt me eerder pfeiffer.
    Heb het zelf ook en voel me vaak zo lui
    omdat andere mensen zoveel energie lijken
    te hebben

    Geschreven door Mj op
    • Pfeiffer kan je direct in het bloed aantonen. En wordt altijd gecontroleerd als iemand met deze klachten komt . Dus het is zeker iets anders dan pfeiffer. Daarnaast komt het vaak voor tussen de leeftijd van 40-50. Het is dus niet iets specifieks dat bij jongeren voorkomt.

      Geschreven door Ca op
  6. Ik ben 28 en heb sinds m’n 23 CVS, sinds m’n 13 had ik wel al abnormalere vermoeidheidsklachten (meer dan ervoor, maar niet zoals nu). Ik ben er meermaals mee bij de dokter geweest, die niks vroeg van levenstijl maar enkel vitamines gaf. Bijgevolg deed ik gewoon door en is mijn lichaam gecrasht: geen immuunsysteem meer, dus constant ziek, uitgeputte bijnieren, pijn, doodmoe elke dag, dag na dag, jaar na jaar. Dokters hebben zo’n belangrijke rol hierin! Ze hadden alleszins mijn leven kunnen redden, want dit is geen leven. Ik heb mijn hobby’s vrienden, werk, ambities, sport, zelfbeeld, relatie, kinderen… moeten opgeven maar als je daar mee zit ben je direct depressief, dat maakt het dan nog erger. En iedereen die constant aan u vraagt hoe het zit met werk, of je al werkt, heb je al iets gevonden… Dat is het enige dat telt precies, dat ik mij voel alsof ik onder een auto heb gelegen telt niet en ook al doe je zo je best om zoveel mogelijk te doen of goed te doen voor anderen, het is nooooit genoeg. Als je werkt moet je meer werken en daarbij nog huishouden en daten en een hobby en in huis klussen…… (ook dokters zeggen dat). Het is erg frustrerend voor mezelf dat ik dat allemaal niet kan, maar de reacties van anderen zijn echt erg. Ineens vinden ze dat ze mogen oordelen, ook al zeg ik nooit tegen anderen wat ze moeten doen. Voor mij voelt dat heel isolerend en alsof ik nooit genoeg ben terwijl ik eigenlijk heel graag wil werken en zelfs in bijberoep dingen zou willen doen, natuurlijk wil ik ook een man en kinderen, ik zou eigenlijk al graag normaal mij haar kunnen wassen of eens iets koken, de trap kunnen nemen of ergens naartoe gaan en als ik ergens ben mij niet superslecht/misselijk/flauwvallen… moeten voelen.

    Geschreven door V1989 op
  7. ik heb al 20 jaar ME. ik heb geaccepteerd dat ik nix meer kan. de buitenwereld heb ik buitengesloten. daar verwacht ik helemaal nix meer van. niemand kan begrijpen dat je er goed uitziet en toch doodziek bent. ik leid een klein leven en heb geleerd niet te zeuren maar te genieten van de “kleine” dingen. zelf de vlaggetjes ophangen. ondanks mijn verwoestende ziekte ben ik gelukkig.

    Geschreven door marianne.zon op
  8. Ik ben als meer dan 15 jaar zo .als hier beschreven staat en ze vinden .niks

    Geschreven door Bill op
  9. Ik herken mezelf in Anoniem, V1989 en marianne.zon.

    Geschreven door Lisa op
  10. Ik heb al jaren Fibromyalgie ..en door de pijn ervan Cvs bijgekregen,daar ik geen pijnstillers verdraag of wat dan ook van medicatie…dus ik zit in een kringetje..pijn 24/24 en 7/7..slapeloze nachten=nog vermoeider..
    Al die symptomen die hier worden aangehaald heb ik stuk voor stuk..
    Maar laat me er niet door klein krijgen..blijf er niet voor in mn zetel zitten.ik weet 1 dag fun is 3 dagen boeten,maar heb ik er voor over want anders heb je niks en de pijn en moeheid is er toch.

    Geschreven door Diane op
  11. ik had x 7 dagen in de week gewerkt en 5 weken vol gehouden ben nu geestelijk vermoeiheid
    fysiek is goed als ik gezond eet en voldoende beweeg dan voel ik me goed. anders ben ik elk dag moe ta slaperig.
    soms voel ik me goed soms niet
    maar denk ik niet dat ik CV heb.

    Geschreven door Mussie op
  12. Heel herkenbaar, zeker van v1989.
    Ik ben 30 en heb al 9 jaar last van vermoeidheid na een keelontsteking. Ik kan maar een paar uur per dag iets ondernemen, op een goede dag. Het maakt m’n leven knap lastig. Ik kan niet voor kinderen kiezen, niet zoveel werken als ik wil.. En niet de dingen doen die ik wil. Terwijl ik erg jong van geest ben voel ik me lichamelijk hoogbejaard.

    Geschreven door Marlies op
  13. Ben 33jaar en al jaren dat ik deze symptonen aangeef aan men huisarts. Zefs al bij neuroloog testen laten doen. Ze steken alles op een depressie omdat ik al veel tegenslag heb had maar ik loop er toch nog mee… wor er zo moedeloos van… 😥

    Geschreven door Caro op

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief
Dokter.nl maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en relevante advertenties te tonen. Je geeft door gebruik te blijven maken van deze website, of door op 'ga verder' te klikken, toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.
Ga verder