Goedenmorgen,

Ik wist niet dat ik zo verdrietig kon zijn tot ik dit mee maakte.. Vorige week heb ik te horen gekregen dat ik onverwachts zwanger ben geraakt. Natuurlijk vertelde ik dit gelijk aan me vriend en die begon meteen te schreeuwen dat hij het niet wilt nu en dat het niet kan. Mijn vriend heeft zelf al een zoontje uit een eerdere relatie en wilt op dit moment nog geen meerdere kinderen. Ik snap heel goed dat hij geschrokken is want dat ben ik zelf ook. Maar hij wilt dus dat ik het nu laat weghalen omdat het voor hem op dit moment niet uitkomt. Wat moet ik doen.. over 2 weken heb ik mijn eerste echo en dan ga ik zien of het kindje leeft. Ik durf er verder niet met mijn vriend over te praten omdat hij toch alleen maar boos word en roept dat hij het niet wil. En het ergste om te zien is dat als hij met zijn zoontje speelt en hem verteld hoeveel die van hem houd, ik echt in tranen kan uitbarsten. Want wat in mij nu zit is evenveel van hem? Maar daar houd hij niet van.. Heeft er iemand tips hoe ik dit het beste kan aanpakken? Want zonder mijn vriend zijn steun kom ik er alleen voor te staan. Tuurlijk heb ik mijn ouders wel die mij helpen maar dat is anders. Ik weet niet meer wat ik moet.

Help..

Dat is een heel moeilijke situatie..

[quote]Want wat in mij nu zit is evenveel van hem? Maar daar houd hij niet van..[/quote] ik begrijp dat gevoel, maar denk niet dat je het zo moet zien. Voor hem is het nog niet tastbaar en natuurlijk op dit moment niet gewenst.

Het is toch iets waar jullie samen uit moeten zien te komen. Er niet over praten helpt ook niet. De uiteindelijke beslissing wat met de zwangerschap moet gebeuren ligt in ieder geval altijd bij jou.

Onbeschermde seks kan gevolgen hebben… Wie de geneugten wil, moet ook de gevolgen dragen..dat is ook voor je vriend van toepassing.

Reageren

Bedankt voor uw reactie,

Ik vind het heel moeilijk. Als het aan mij ligt dan hou ik het ook want ik wil geen abortus plegen maar ervoor gaan. Zonder de steun en de negativiteit van mijn vriend word dat alleen heel lastig.. Al meerdere keren heb ik met hem geprobeerd er rustig over te praten maar wat uiteindelijk elke keer op een heftige discussie of ruzie uitloopt. Ik snap mijn vriend heel goed dat hij enorm geschrokken is en dat het op dit moment niet goed uitkomt maar het gaat om een levend mensjes wat van ons samen is. Ik weet gewoon niet zo goed hoe ik het met hem er over moet gaan hebben. Over 2 weken heb ik mijn eerste echo en daar gaat hij wel mee naartoe. Ik ben erg bang dat hij bij de verloskundige ook gaat roepen dat hij het helemaal niet wilt en boos gaat worden. wat moet ik nou…

Reageren

Toch wel opmerkelijk dat hij wel mee wilt voor de echo..misschien kan de echo hem dan toch nog op andere gedachten brengen….

[quote] Ik ben erg bang dat hij bij de verloskundige ook gaat roepen dat hij het helemaal niet wilt en boos gaat worden [/quote] Als dat werkelijk zou gebeuren, raad ik je aan om er heel goed over na te denken of dit de partner is waar je je leven en dat van je kindje mee wilt delen……

Reageren

bedankt voor uw reactie,

Ja ik had niet verwacht dat hij mij zou willen naar de eerste echo. Misschien zegt dit inderdaad toch wel iets? En als hij erg negatief gaat doen bij de verloskundige zal ik inderdaad toch maar moeten nadenken of ik dit nog wel wil.. Het moeilijke is gewoon dat ik ontzettend veel van hem houd en ik weet dat hij een super vader is.

Reageren

Wacht de echo eens even af en kijk dan wat er gebeurt

Reageren