Hallo allemaal!

Nou, dat is een pittig verhaal Mar! Ben je weer helemaal hersteld? Denk je inderdaad alles gehad te hebben… Maar goed, je hebt wel een prachtig meisje op de wereld gezet!

Ik ben dus op 13 oktober bevallen van een gezonde zoon. Op dinsdagmiddag 12 oktober moest ik naar de verloskundige toe. Ik voelde me al een paar dagen niet lekker en bij de VK bleek mijn bloeddruk binnen een week van 110/60 naar 130/80 te zijn gegaan. De klachten die ik had bij mijn maag zouden kunnen duiden op (beginnende) zwangerschapsvergiftiging en daarom moest ik naar het ziekenhuis voor een CTG. Ik bleek al 3 cm ontsluiting te hebben en voordat ik naar het ziekenhuis ging, heeft de VK me voorzichtig gestript.

In het ziekenhuis moest ik een half uur aan de CTG liggen; ik bleek om de 3 min al weeën te hebben. Soms voelde ik wel wat, maar het was niet noemenswaardig. Dit was om 19.00uur. De gynaecoloog heeft toen besloten in overleg met mijn VK dat ik moest blijven. Het kwam erop neer dat ik óf diezelfde avond/nacht zou gaan bevallen óf dat ik ingeleid zou worden op woensdagochtend.

Ik mocht naar de verloskamers en lekker onder de douche, maar toen verdween elke wee-activiteit helaas… De VK was er om 22.00uur en besloot toen om me nogmaals te strippen en mijn vliezen te breken. Ze heeft dit zo bizar bruut gedaan… echt niet leuk meer. Ik heb gegild zoveel zeer dat het deed. Mijn echtgenoot moest ook even slikken en zelfs de VK zei achteraf dat ze wel heel gemeen was geweest.
Pas na een half uur begonnen de weeën door te zetten en dat heb ik geweten. Ik kreeg opeenvolgende buik-, been- en rugweeën en had tussendoor geen pauze meer. Ik bleef in eerste instantie hangen op 3cm ontsluiting. De VK heeft me toen overgedragen aan de gynaecoloog om zo de mogelijkheid van pijnbestrijding te hebben. Dat kon toen weer niet meer omdat ik ineens doorschoot in ontsluiting. Ik heb wel een prik gehad in mijn been waardoor ik een paar seconden rust kreeg tussen de weeën door.
Om 01.00uur kreeg ik lichte persdrang en heb de gynaecoloog laten roepen. Die was helaas bezig met een andere bevallin en was er pas na 20 min. Ik kon de persweeën niet meer wegpuffen, maar bleek pas 7cm ontsluiting te hebben…
De gynaecoloog heeft geprobeerd om mijn blaas leeg te maken en uit voorzorg wilde ze mij inknippen, maar het hoofdje van de kleine kwam al. Achteraf ben ik daar wel blij om, want ik had helemaal geen ‘schade’. Onze zoon zat wel een beetje klem met zijn schouder, maar vooralsnog lijkt dat niks blijvends te zijn.
Al met al heb ik 7 min geperst, toen was hij er.

De hele bevalling heeft, als je uitgaat van de weeënstart om 22.30uur zo’n 3,5 uur geduurd. (in het ziekenhuis tellen ze vanaf het breken van je vliezen). Als ik mocht kiezen zou ik liever mijn 1e bevalling overdoen… Maar aan de andere kant, nu was ik veel sneller hersteld. En ach, wat zijn een paar uur op een mensenleven nietwaar?

De kleine man doet het prima; hij is in 2,5 week een kilo gegroeid (slagroom productie zou Mar zeggen, hahaha). Hij is over het algemeen ook vrolijk, maar hij slaapt erg slecht. Hij is erg gevoelig voor prikkels en daarom bakeren we nu ook in. We moeten ons echt houden aan de R-en van rust, regelmaat en reinheid, maar dat is best lastig met een grote zus die ook aandacht wil en af en toe naar school en/of vriendinnetjes gebracht moet worden… Het is even omschakelen, maar het komt vast goed! 🙂

Wat een verhaal he?

En hoe is jullie bevalling geweest, Marieke en Sil??

Reageren

Ik zit ook steeds al te spieken, maar helaas geen reacties meer.
Van Marieke weten we gelukkig dat het goed gaat, maar hoe het met Sil en de kleine gaat, geen idee.
Dus Sil! Hoe gaat het?

Reageren