goedeavond,

Ik zit met een dilemma!
Mijn dochter van 5 jaar is geboren met een heupluxatie en geen enkele dokter heeft dit opgemerkt, tot ze begon te stappen

Ze is geopereerd, heeft 2 maanden in een dubbele gipsbroek gezeten, nog een tijdje in een harnas, heeft terug moeten leren lopen, draagt nu nog steeds snachts een harnas. Haar heupkopje en dak was al gedeeltelijk afgesleten. Na ongeveer 3 jaar is haar heupdakje al goed aangegroeid, maar raden de dokters aan om haar heupkopje in de correcte positie te zetten, door haar dijbeen door te zagen en terug in een hoek in elkaar te zetten. Weer een maand in de gips, terug leren stappen. Door de operatie zou haar ene beentje 1 cm korter zijn dan haar andere been. Met als resultaat dat ze een steunzool zal moeten dragen om dit te corrigeren en toch enkele jaren echt mank zal lopen omdat haar spieren zich terug moeten aanpassen.

Dit omdat ze 70% minder kans zou hebben om rond haar 20ste mogelijk artrose te krijgen op haar heup! Maar dit kan men niet garanderen.

Wat zouden jullie doen?

Een momenteel perfect gezond kind laten opereren, haar been korter laten maken, ze jaren mankend door het leven laten gaan of alles gewoon op z’n beloop laten, met een kans dat ze rond haar 20ste artrose krijgt en ze dan behandelen? Ik weet het momenteel even niet meer!

Bedankt alvast voor jullie reacties

Gr
Deb

Dit is inderdaad een dilemma…
Helaas kan ik je hierin geen advies geven. Ik weet namelijk niet wat ik zou doen. Misschien je gevoel volgen….
Ik wens je in ieder geval veel wijsheid..

Reageren