Gelukkig zijn er geen complicaties ! Blijkbaar heeft je autisme je parten gespeeld. Je had toch (eerder) de pijnstillers moeten nemen. Maar goed, dat weet je nu.
Ik wens je in ieder geval succes en natuurlijk beterschap. Laat over enige tijd nog even weten hoe het met je gaat. Je weet nu dat de drempel om over iets te praten via dit forum verlaagd is.

Groet

hallo, ik denk dat we een week verder zijn,en ik weet niet wat te denken,de kiné krijgt mn knie nu ‘geforceerd’ op ongeveer 80graden,maar uit mezelf lukt dit nog helemaal niet,de kiné is heel erg pijnlijk,ik heb een extreme hoge pijngrens,maar toch,de kiné komt elke dag rond 10u30 en dan heb ik reeds 3 pijnstillers binnen,om het toch ietwat menselijk te houden…Deze morgen tijdens een oefening waar ik op mn buik moest liggen en hij mn knie plooit,gilde ik het opeens erg uit…Ik hou me sterk,bén ook sterk,maar het is enorm pijnlijk,zo pijnlijk,dat ik mezelf afvraag of het nog normaal is… Aan de patella zelf mag je nog bijna niet komen,zo pijnlijk,en alles zit muurvast, de kiné zei het deze morgen zelf dat het lang geleden was dat hij nog zo’n hard labeur moest toepassen,hij is er zelf van aangedaan dat hij me (als vrouw) zo’n pijn moet doen,op de duur is het niet meer menselijk,deze week viel ik zelfs bijna flauw van de pijn,hij zag het en stopte direct…ik verbijt mn pijn,enkel als het écht te zwaar is roep ik,maar ben ook maar een mens,het doet extreem pijn. De kiné weet dat ook. We lachen wel wat af,maar dat neemt niet weg dat ik me geen zorgen maak,ik vraag mezelf af, zo’n pijn,alles zit vast rond mn knie,is dat echt wel normaal? En komt dit echt nog goed?

Reageren

De revalidatie is natuurlijk pijnlijk. Maar ik denk wel dat je zelf een grens moet gaan stellen van wat aanvaardbaar is. Door je autisme leg je de grens naar mijn mening te hoog. Probeer zelf eerder aan te geven wanneer het genoeg is. Dat kun je alleen maar zelf.[quote]Ik hou me sterk,bén ook sterk,maar het is enorm pijnlijk,zo pijnlijk,dat ik mezelf afvraag of het nog normaal is[/quote]

[quote]op de duur is het niet meer menselijk,deze week viel ik zelfs bijna flauw van de pijn,hij zag het en stopte direct[/quote]

Hieruit blijkt dus dat je de grens van aanvaardbare pijn hebt overschreden. En het is niet zo dat de genezing sneller gaat wanneer je iedere keer die grens overschrijdt. In tegendeel. Dus probeer zelf eerder aan te geven dat het genoeg is.

Het duurt een tijd en ja het is pijnlijk maar op den duur zal er zeker verbetering komen.

Reageren

dank je wel,ik had de kinésist al eerder gezegd dat ie me niet ‘moest sparen’…ik kan tegen een duw…maar idd ik ken geen grenzen,op geen enkel gebied, zo heb ik ook de neiging om workacholic te zijn vb…en da’s niet altijd positief,maandag zal ik proberen om mn grenzen te stellen,het moet menselijk blijven…jammer dat weinig mensen beseffen hoe zwaar het écht is,nu ja…ik verlies mn moed niet…maar ik hoop echt dat ik snel terug kan gaan werken…de revalidatie wordt onderschat in mn omgeving,mensen kunnen niet vatten hoe pijnlijk het is,maar kwaad worden op de kiné (zoals mensen me ‘aanraden’) zal ik nooit doen,integendeel ik ben zo niet.Ik vraag me echt af hoe mensen dat aankunnen met een lage pijngrens…het is goed dat ik wéét dat ik een hoge pijngrens heb,maar op de duur zou je gaan twijfelen…Daarbij komt dan nog dat ik niet weet wat de kiné van mij denkt…hij zei deze week wel tegen mn man dat ie ‘een speciaal vrouwke’ heeft…nu ja…

Reageren

Er is ook geen enkele reden om kwaad te worden op de kine. Als je zelf niet goed aan geeft waar de grens ligt kun je dat de kine niet kwalijk nemen. Praat er in ieder geval wel over met de kine dat je toch regelmatig over je pijngrens gaat en dat je iets moet bijstellen.

Reageren

ja dat zal ik zeker doen,ik zou zelfs niet kunnen kwaad worden op die man,integendeel,ik zadelde hem op met een groot probleem,en hij is er zélf van aangedaan dat ie me zo extreem pijn doet…ik ben heel tevreden van die man,hij is ook begripvol en heel voorzichtig…ik ben volwassen en begrijp ook wel dat ie me geen ‘massageke’ komt geven,dat wist ik van bij het begin…Maar er moet al heel veel gebeuren eer IK kwaad word hoor…trouwens, hij vroeg het mij eens of ik niet kwaad op hem was, na een pijnlijke sessie…waarom zou ik antwoordde ik, u doet toch maar immers uw job? ik kijk trouwens elke dag uit naar zn komst,want ik wil snel terug genezen zijn

Reageren

hallo,al een tijdje geleden,mn beste wensen overigens.

Ik ben verder gegaan met mijn dagelijkse kiné,maar op een gegeven moment kwam er een klik in mn knie,we geraken niet aan de 90graden,de kiné geraakt er met voor mij onmenselijke pijnen (heb nochtans een extreem hoge pijngrens)ikzelf geraak er niet,het blokeert.Deze morgen heeft de dokter beslist dat ik 27jan een mobilisatie onder narcose moet ondergaan…hij probeerde me gerust te stellen,maar ik vrees dat ik veel pijn zal hebben,men moet alles ‘losrukken’…reeds vanop de recovery zal ik op zo’n toestel liggen die mn knie gans de dag zal plooien…kiné zei gisteren nog dat hijzelf niet verder meer durfde,ik zie té veel af.Ben wel wat bang voor die mobilisatie,temeer omdat de dokter zei dat dit normaal nooit voorkomt, ik ben toch niet abnormaal? Ik hoop écht dat het dan wél zn gewenste effect zal hebben hoor,dat ik terug ‘de oude’ word…kunnen jullie mij wat meer uitleg geven over die mobilisatie? Of me gerust stellen?

Reageren

De mobilisatie zal zeker geen feestje zijn, maar wel noodzakelijk. Het feit dat het niet vaak voorkomt betekend niet dat je niet normaal zou zijn.
Wat wel niet normaal is, is jou acceptatie van pijn. Je pijngrens ligt vele malen te hoog. Dat vormt wel een risico. Dat is dus met de kine wel gebleken. Als je niet op tijd aangeeft dat het genoeg is, kan er extra schade ontstaan omdat behandeling op geleide van pijn bij jou nagenoeg geen optie is.

Ik wil je dan ook met klem op het hart drukken dit wel in de gaten te houden. Als pijn voor jou in gradatie het cijfer 6 heeft op een schaal van 1 tot 10 is dat eigenlijk al meer dan voldoende. Voor anderen zou dat 9 zijn. Je geneest echt niet sneller of beter als je meer pijn kunt verdragen.

Reageren

de kiné vroeg deze morgen of ik in mn menopauze was,ik vond dit een rare vraag,maar mn vriendin die verpleegster is vond dit een belangrijke vraag.Ivm hormonen enz,ik ben,voor zover ik weet,nog niet in de menopauze,ben 42…kan dit verband houden dan met mn knie,dat alles vastzit? mss een vraag buiten de context,maar zit er wel mee…moet ik me laten testen of wat…Dank je.

Reageren

Ik kan geen verband zien met het vastzitten van je knie.
Vraag het eens aan de kine.

Reageren

ok.dank je wel.Ik zag ook niet direct een verband,maar mn vriendin dacht dat er eventueel een verband zou kunnen zijn,ivm kalkafbraak ofzoiets…Of teveel kalk…nu,kga het maandag eens vragen,hij begon erover omdat mn breuk zoals ie zegt ’toch wel speciaal’ is en ik in het verleden ook al ‘speciale breuken’ meemaakte…

Reageren

de kiné merkte deze morgen op dat er een pin uitsteekt…een bol,de grootte van een zweer steekt uit mijn knie…

Dokter is in verlof…

Reageren

Ik neem aan dat de kine dus is gestopt met de revalidatie. Hoelang is de dokter met verlof? Er zal toch een waarnemer zijn?

Reageren

de kine komt nog 3x per week ipv elke dag om het geen waar we raakten ’te onderhouden’…maar forceren wil ie niet meer…vanmorgen is ie dus geweest,zag dat die pin uitstak,maar zei er niks speciaals over…de dokter is een week in verlof,vandaar dat ik maar volgende maandag binnen moet…ik heb de indruk dat het verergert,maar kunnen ook gedachten zijn…maar die knie is steeds maar moeilijker te plooien…

Reageren

Ik zou het verstandig vinden als de kine stopt totdat er duidelijkheid is wat er plotseling uit de knie steekt voordat er verdere schade wordt veroorzaakt. Je geeft zelf al aan dat je de indruk hebt dat het verergert en dat het steeds moeilijker is om de knie te plooien. Ik zou er in ieder geval mee stoppen totdat je bij je arts bent geweest.

Reageren