Ik ben een meisje van 15 jaar en heb nog steeds angstdromen/pavor nocturnus. Ik heb gelezen dat dit alleen kinderen van 3 tot 12 jaar het hebben. Dit is in verschillende fases opgebouwd. In het begin slaapwandelde ik, daarna begon ik te praten toen kwam ik in mijn slaap huilend naar de kamer. Daarna ging ik gillen. Van ‘nee, nee!’ en heb ik steeds meer dromen over de dood gehad. Met elke keer weer een verschillende context (kanoskogel word op me afgevoerd of het dak gaat op ons vallen bijvoorbeeld). Dit zijn eigenlijk ook hele beschamende dingen, want ik stond midden in de nacht met al mijn kracht tegen mijn schuine dak aan te duwen ,omdat ik dacht dat mijn zusje naast mij zat en ik haar moest redden, omdat het dak ons anders zou verpletteren. Meer voorbeelden kan ik ook niet geven, want meer kan ik me niet meer herineren. Er zijn al verschillende ongelukken gebeurd(zo ben ik bijvoorbeeld met mijn neus op de verwarming gevallen en moest het worden gehecht in het ziekenhuis om 2 uur ’s nachts). Ik zit nu op een internaat en dit is natuurlijk erg vervelend, ook omdat ik niet weet of ik gegild heb of dat ik mijn kamergenootjes wakker heb gemaakt of nog raadere dingen heb gedaan. Ik heb het niet erg vaak dat ik weet, maar toch nog wel een of meerdere keren in de maand. Ik heb bij mij ook het gevoel dat ik het heb, als ik gestresst ben, kan dat kloppen? En hoe groot is de kans dat ik pavor nocturnus nog tot latere leeftijd houd?

Ik heb het ook. De kans dat je het als volwassene hebt is niet groot, maar je ziet aan de reacties hier dat het wel voor komt. Mijn oplossing is Citalopram, eindelijk een medicijn dat wel helpt, 80 % verbetering. Ik had soms ook meerdere aanvallen per nacht.

Reageren

Lees ook:

Night terrors, nachtangst, pavor nocturnus
http://www.dokter.nl/forum/Slapen/177329-night-terrors-nachtangst-pavor-nocturnus.html

Reageren