Ik moet het echt ergens kwijt. Ik ben 23 en bijna 2 jaar samen met mijn vriend. Binnenkort gaan we in ons huisje en we kijken er enorm naar uit.

Maar ik betrap mezelf er de laatste tijd toch vaker en vaker op dat ik zit te fantaseren over seks met een anderen.
Ik had een héél goede vriend, en hij voelde iets voor me. Ik ben dat pas te weten gekomen toen ik al met mijn huidige vriend samen was. Maar toen we beide vrijgezel waren, vond ik hem altijd leuk en aantrekkelijk. Ik heb toen ook over hem gefantaseerd, maar durfde hem nooit aanspreken over mijn gevoelens.
Hoewel ik nu niets meer voor hem voel, zit het nog altijd in mijn hoofd : “Wat als ik bij hem was, hoe zou de seks voelen ?”
Datzelfde heb ik met mijn “verboden vrucht” zeg maar. Dat is een andere jongen tot wie ik me al altijd heb aangetrokken gevoeld. In een relatie of niet, iedere keer als we elkaar zien, merken we de sterretjes in elkaars ogen. Dat is in 7 jaar tijd nog niets veranderd. Ook al hebben we beide een partners met wie we alles opbouwen. Toen ik hem gisteren in de auto tegen kwam, sprong mijn hart een tel over en je kon zien dat het bij hem ook zo was.
Maar we zijn niet gemaakt voor elkaar, een relatie zou nooit lukken.

Dus fantaseer ik erop los de laatste tijd. Dat op zich is misschien niet zo héél erg. Maar het feit dat de gedachte soms door mijn hoofd gaat om het daadwerkelijk uit te voeren maakt me bang.

Ik zie mijn vriend héél graag. We zouden alles voor elkaar doen. Ik kan mij geen leven zonder hem inbeelden nu. Kwetsen wil ik niet.
Dus stel ik mij vragen bij hoe gezond het is om die gedachten te hebben…

Zolang het bij een fantasie blijft, lijkt me dat heel normaal.

Reageren