Hallo, ik ben een vrouw van 21 jaar en merk dat ik vooral het afgelopen jaar totaal niet lekker in m’n vel zit. Ik was vroeger echt het meest sociale en spontane meisje uit het dorp maar tegenwoordig ben ik enorm onzeker en durf ik bijna nergens mijn ‘echte ik’ te laten zien. Mijn vader is overleden toen ik 6 was, woon nu samen met mijn moeder en 19-jarige broertje. Mijn broertje is nooit thuis, behalve voor het avondeten en slapen, maar als hij thuis is hebben we eigenlijk bijna altijd ruzie, er gaat geen dag voorbij zonder ruzie. Mijn moeder heeft 1 broer maar daar heeft ze geen contact meer mee. Haar ouders zijn in 1 jaar overleden, een jaar nadat mijn vader is overleden, ze is dus in 2,5 jaar haar man en beide ouders kwijt geraakt. Ik heb een heftige puberteit gehad waarin ik mn moeder vaak uitschold en me weinig van haar aantrok, ben daarnaast ook erg veel aangekomen in die tijd waardoor ik me nu erg onzeker voel over mn lichaam, heb een onderkin en word daar redelijk vaak op gewezen d.m.v. ‘grapjes’ die voor mij als kwetsend worden ervaren. Ik volg momenteel een hbo opleiding (nadat ik van 3vwo naar 4havo ben gegaan), ben nu bezig met afstuderen maar ik loop echt flink achter en heb er gewoon geen zin meer in. Zie mezelf ook niet fulltime aan het werk, door m’n vorige stage is de faalangst die ik al had nog meer omhoog gekomen. Mijn moeder vraagt me constant hoe het met school gaat maar ik voel me zo schuldig omdat ik nu gewoon elke dag in bed lig en niks uitvoer, ik kijk youtube filmpjes en tv. Ik voel me gewoon zo schuldig tegenover m’n moeder omdat ze zoveel voor ons heeft betekent en ik nu het gevoel heb dat ik haar dat niet terug kan geven ofzo omdat ik al zoveel ‘negatieve/slechte’ dingen heb gedaan. Ik voel me ook enorm schuldig als ik een dagje ga winkelen of uit eten oid zonder haar omdat ik weet dat ze dan de hele dag weer alleen thuis zit om spelletjes te spelen op haar ipad van 8 uur sochtends tot 11 uur savonds. Het komt dan ook vaak genoeg voor dat mn broertje helemaal niet thuiskomt en dat mn moeder een boterham als avondeten eet omdat ze niet voor zichzelf alleen gaat koken. Ben er vorig jaar ook achter gekomen dat ze stiekem rookt. Ik durf niemand iets te zeggen hierover omdat ik bang ben dat mensen me ‘zwak’ ofzo vinden want er zijn mensen in mijn omgeving die het nog veel zwaarder hebben dan ik (zoals mn moeder) en die wel gewoon doorzetten, waarom kan ik dit niet? Sorry voor het lange verhaal

Misschien is het goed om eens naar je huisarts te gaan en het met hem/haar te bespreken. Ik denk dat je toch een beetje professionele hulp zou kunnen gebruiken.

Reageren

Ik weet niet of je het financieel redt om op kamers te wonen ofzo. In elk geval zorgen voor goede voeding, ook al kookt je moeder niet altijd.

Reageren