Ik zit met iets wat onlangs gebeurd is en ik kan het echt tegen niemand kwijt wil er ook met niemand over praten dat kan gewoon niet het is te erg! Ik huil mn eigen ondersteboven maar niemand weet het want ik probeer me zo normaal mogelijk te houden tov iedereen … Maar vanbinnen ga ik kapot ben op en de enige uitweg is voor mij zoals de titel zegt maar ik weet niet hoe ik ben er bang van! Ik weet dat ik hier geen tips ga krijgen maar weet iemand waar dat wel kan?

Dat is geen oplossing voor je problemen. Ik denk dat je er veel beter aan zou doen, om naar de huisarts te gaan en het met hem/haar te bespreken of eens contact op te nemen met http://www.1130nline.nl of 0900-0113

Reageren

Is niet mogelijk kan het niet vertellen … ik kan gewoon niet anders dit is voor iedereen het beste echt waar! Alleen heb ik zoveel verdriet om mijn man, kind en ouders …. ik ga ze zoveel pijn doen mr ik kan het niet meer dragen dit is geen leven meer. Heb al eens met iemand gesproken van 113 mr ik kan het niet zeggen …

Reageren

Niets kan zo erg zijn, dat je het niet aan een vreemde die jou niet kent, zou kunnen vertellen.

Je hebt man, kind, familie…alleszins waard om te leven.  Misschien is je probleem wel minder groot dan je zelf denkt.

Reageren

Toch wel … ik weet maar al te goed waar ik mee bezig ben! Iemand heeft me dit aangedaan en ik geraak er mss nooit meer vanaf door mijn onwetendheid heb ik andere mensen er mee in betrokken alleen weten zij dit zelf nog niet … Als de waarheid echter uitkomt (wat zo zal zijn dat doet het altijd) dan heb ik zowiezo geen leven meer dus wil nu int kort met de minst pijnlijke manier hier weg! Heb al gezocht op het Internet maar vind niet echt betrouwbare sites? Ik heb al wel een aantal ideeën mr het is vooral de bedoeling hier niemand mee te confronteren!

Reageren

Je wil er niemand mee confronteren, maar dat doe je dan natuurlijk wel..vooral je man je kind en je familie…  Zelfmoord is nooit een oplossing voor problemen. Je zadelt alleen maar anderen op met een probleem… Informatie daarover kun je ook niet vinden of krijgen. Hulp bij zelfmoord is namelijk strafbaar.

Dit forum is volstrekt anoniem. Ik zou je graag willen helpen. Maar niet bij zelfmoord. Niets wat je is aangedaan kan zo erg zijn dat je daarvoor uit het leven zou moeten stappen.

Als je nou eens, hier in alle anonimiteit, probeert te vertellen wat je is overkomen? dat kan soms enorm opluchten, en misschien zijn er dan wel andere manieren om je te helpen.

Reageren

Ik vind het enorm lief van je dat je me zou willen helpen … Maar ik kan het hier zomaar niet op het forum gooien … tis gewoon te erg onbegrijpelijk … Het zit te ver om er nog iets van te maken anders had ik het zeker wel geprobeerd … ik snap zeker wel dat niemand mag helpen bij zelfmoord zeker niet maar ik weet gewoon niet hoe,  bang dat het zal mislukken …

Reageren

Dan kan ik je helaas niet verder helpen…

Het forum is juist handig omdat het volstrekt anoniem is.  Maar dat is natuurlijk je eigen beslissing. Ik ben er in ieder geval nog steeds van overtuigd, dat iets wat je is aangedaan, zo erg niet kan zijn om daarvoor uit het leven te stappen en daar anderen ongelukkig mee te maken. Denk er toch nog eens goed over na om hulp te zoeken.

Reageren

Toch bedankt voor je luisterend oor Tandor! Ja dat wel, anders had ik het hier ook niet gepost … Het is een hartverscheurende keuze die ik moet maken maar mijn besluit staat zo goed als vast … Eigenlijk wil ik helemaal niet dood maar ik heb geen andere keuze ik word gedwongen door bepaalde zaken die gebeurd zijn en ik kan de klok niet meer terugdraaien … jammer genoeg … zou het zo doen anders!

Reageren

Soms lijken dingen voor jezelf uitzichtloos en onherroepelijk terwijl ze dat in werkelijkheid niet zijn…

Reageren

Dat wil ik best wel geloven hoor maar ik wil alles duidelijk gepland hebben … afscheidsbrieven ga ik ook alvast maken zodat ze toch zeker niet achterblijven met de vraag waarom … ik voel gewoon echt dat het nadert heel raar eigenlijk … ik wil rust want ik kan niet meer blijven doen alsof en nog niet meer mensen id problemen brengen. Ik zit alleen met de kwelling dat ik niet goed weet hoe omdat ik bang ben dat ik het niet zal durven die moment of het zou mislukken vandaar die vraag ook al weet ik wel dat niemand me hier een antwoord op zal kunnen/mogen geven. Bestond er zo maar iets als een pilletje dat je kon innemen en rustig kon inslapen! Dat is mijn droom/wens eigenlijk …

Reageren

Ik kan je daar helaas niet verder bij/mee helpen. Maar hoe dan ook: je laat altijd mensen met de vraag “waarom” achter… Waarom heeft ze dit gedaan? Waar zijn wij tekort in geschoten, dat ze ons niet om hulp heeft durven vragen? Waarom heeft ze niet om hulp gevraagd? Waarom laat ze ons alleen achter?

Reageren

Hoeveel pijn me dat ook doet, zelfs dat weegt niet op tegen de situatie waarin ik nu vertoef … dan kan je je misschien wel voorstellen hoe diep ik wel zit … zelfs op die vragen kan ik geen eerlijk antwoord geven … ik verdien zelfs geen leven meer naar mijn gevoel! Het gaat niet meer elke dag tranen bedwingen en bezig blijven zodat niemand maar iets zou merken en vanbinnen breekt er telkens meer en meer … Het moet ophouden! In ieder geval ik weet ook wel dat je me niet kan helpen, daarom kunnen we het beter hier bij laten, maar ik wil je wel bedanken voor het gesprek en het vertrouwen!

Reageren

Ik wens je veel wijsheid bij het nemen van je beslissingen.

Reageren

Wil je je kind echt achterlaten met pijn/verdriet voor de rest van zijn leven?
Geef daar is eens in je hoofd antwoord op. Denk eens aan de problemen die je had in het verleden. Kans is groot dat je dacht dat het niet goed zou komen.

Wat jou overkomt, is mij ook overkomen. En het heeft tijd nodig om het te verwerken. Zelfmoord lost het niet op.

Reageren