Nu praten over zelfmoord:
http://www.113online.nl/

Ik begrijp je helemaal. Dit gevecht lever ik ook elke dag.

Reageren

leven is niks toen ik goed was .werk geld alles nu ben ik ziek hernia heb ik probleem met geld met bas met vrouw met kinderen op eens alles is weg wat een shit leven ik kan niet meer lachen

Reageren

Ik wil ook dood

Reageren

Ja, nu wil ik ineens ook dood

Reageren

Ik ben het helemaal met je eens.
in 1975 misbruikt in een ziekenhuis, vanwege voetselallergie en urthreakleppen altijd vuil en nat. Belast met de opvoeding van mijn broertje. Altijd ruziende ouders en nu binnen een paar maand volledig afgekeurd.
Ook van mij hoeft het niet meer.
Waarom is er in dit land niet een mogelijkheid om begeleid in het ziekenhuis te sterven

Reageren

Ik wil ook dood, zit al de hele tijd te zoeken op internet.
Ik heb een hele lieve man en een paar goede vrienden, maar ik ben gewoon balast, waste of space, het niet waard om te leven. Ik wil niet meer verder.
Denk er de hele tijd aan om een einde te maken, maar hoe? Ik wil niet het risico lopen dat het niet lukt.

Reageren

Ik wil ook dood
Kutleve..misbruik/mishandeling..

Reageren

brenda a

heb je bericht nuet helemaal gelezen want het is poep WAAROM SNAPPEN SOMMIGE mensen niet dat andere er gewoon geen zin meer in hebben en dat je vol moet houden is zo wel het kutste wat je tegen ons kan zegge no words for u ma friend

 

heb respect voor een ander zijn keuzes en gedachte

 

 

Reageren

Wij worden ter aarde geworpen en meteen is duidelijk wat ons te wachten staat.
De geboorte is gelijk een traumatische kennismaking met het leven, extreme pijn en pijnkreten heten je welkom, een onthaal in de stank van ontlasting, bloederig slijm en ander lichaamsvocht…
Daar kom je dan, naakt, kwetsbaar, tentoongespreid in het schelle licht en temidden van hemeltergend lawaai.
En wees maar zeker, het leven begint met huilen, o ja, je moet en zal huilen.
Een voorproefje van de lijdensweg die de sterveling eufemistisch als “het leven” omschrijft.
Misschien moet dit proces de ter leven veroordeelden juist harden op de tuchtigingen die hen nog te wachten staan tijdens hun verdere bestaan.
Een kermis is een geseling waard, de kortstondige kermis van de verwekkers tijdens het verwekken is de levenslange geseling van de verwokkene.

Reageren

He ik snap je pijn en verdriet wel. Ik ben inderdaad zelf ook misbruikt en nu een zware depressie en ja ik zie mezelf ook liever dood en heb dit ook geprobeerd maar kwam in het ziekenhuis te liggen mijn maag werd leeg gepompt waar men vader naast zat toen ik wakker werd en in zijn ogen keek zag ik zijn verdriet.

Nog steeds zijn mijn dagen ondragelijk ik voel me onbegrepen, machteloos, boos en vooral alleen. Als ik met mensen praat die die zeggen ik begrijp je terwijl ze het zelf niet hebben mee gemaakt luister ik al niet meer en word boos.

Het liefst verdween ik en liet ik alles achter want dat schreeuwen: joehoe hier ben ik begrijp mij help mij… heb ook ik gehad.

Maar die blikken zien van de mensen die ziels veel van je houden gaan ontzettend pijn doen en ook al blijft het bij mij knagen en wil ik uit het leven stappen zij willen me houden. En ik kan me zelf wel gaan bevrijden voor mezelf kiezen, opgeven zij hebben ook nog een leven en dat wil ik niet afpakken.

 

Groetjes nancy

Reageren

Liever wil ik dood er is niks in het leven dat mij nog blij gaat maken

Reageren

ik wi ook dood ik kan dit niet meer aan

Reageren

Mensen met dit soort gedachten DOE HET NIET! Zoek hulp of praat met iemand erover denk aan je familie of vrienden wat voor verdriet je ze zou toelaten

Reageren

Ik haat mezelf ik wil ook dood maar ik heb een oma die al bijna dood gaat en ik wil zoveel mogelijk contact met haar blijven houden en met mijn gezin.

Reageren