Bij mijn partner is gegeneraliseerde angststoornis vastgesteld. Hij had waarschijnlijk altijd al wel een aanleg hiervoor. Veel nadenken en altijd in zijn hoofd zitten. Nu gaat hij omdat het niet over gaat naar een psycholoog. De psycholoog denkt aan GAD. We vinden elkaar nog zo leuk maar de gegeneraliseerde angststoornis en momenten van angst die soms paar uren tot een dag duren lijkt het alsof het niet haalbaar is. Er zijn niet altijd specifieke triggers en soms is het er zomaar.
De psycholoog geeft aan dat zijn relatie niet werkt en dat het misschien te vroeg voor hem is. Nu denk ik aan de ene kant als je een angststoornis hebt waardoor de relatie niet werkt dan zit inderdaad de angststoornis in de weg, maar dan zou hij de relatie uit moeten maken omdat het ‘niet werkt’. Ben je dan als psycholoog niet heel makkelijk aan het denken. Terwijl de persoon hulp komt vragen om aan zijn GAD te werken?

Ik kan niet zeggen wat de beweegredenen zijn van de psycholoog om die conclusie te trekken. Maar misschien heeft het te maken met de informatie die hij van zijn patiënt heeft gekregen

Reageren