- Anoniem24 maart 2016 om 07:18
Afgelopen 14 mei 2015 heb ik mee gedaan aan een voetbal toernooitje.
Daarbij heb ik een schop tegen mij voet gekregen, in eerste instantie dacht ik dat ik mijn enkel banden had verrekt of gescheurd.
Maar na een paar weken bleef mijn voet dik en pijnlijk dus ben ik terug gegaan naar de dokter.
De dokter dacht dat het misschien wel Postthraumatische dystrofie kon zijn.
Ik werd door verwezen naar de reumatoloog.Die zei dat het Posthraumatische dystrofie was en daarvoor heb ik 7 dagen in het ziekenhuis gelegen aan de ketamine en andere medicatie dmv een infuus.
Toen ik het ziekenhuis uit kwam was mijn voet niet meer dik en ging het iets beter maar de pijn bleef.
Op advies van de reumatoloog ben ik naar de fysio gegaan.
Het werd nog niet veel beter.
Ik ben zelf naar alternatieve geneeskunde gewenst aan de hand van een T.E.N.S. behandeling.
Dit leek af en toe beter te gaan maar op een gegeven moment werd de pijn niet minder.
Na 6 nog steeds veel last van mijn voet en kan niet langer dan een uur lopen want dan gloeit mijn voet weer en de reumatoloog zei dat de Postthraumatische dystrofie nu wel weg was.De regulatie in mijn voet van warm naar koud en andersom is niet goed soms blijft mijn voet onwijs warm en dan heb ik ook de meeste last.
Weer terug naar de othopeed in het ziekenhuis, die heeft me onder een MRI-scan van mijn voet genomen daar was ook niks op te zien, maar de pijn is er nog steeds.
De othopeed denkt dat er misschien een zenuw klem zit of niet zijn eind punt kan bereiken. (Dit heet geloof ik een neurroom)
Ben ik de laatste weken weer naar de fysio gegaan en die dacht dat mijn voet over 3 maanden wel over kon zijn aan de hand van massages en oefeningen om meer bewegelijkheid in mijn voet te krijgen.
Maar na een paar keer bij de fysio geweest constateerde hij wel dat mijn voet bewegelijker werd maar de pijn is nog steeds hevig en na een uur lopen moet ik toch weer met mijn been omhoog vanwege de pijn en warmte.
Dus werd mij verteld door de fysio dat dit misschien blijvend kon zijn.Nu wil ik graag vragen of er mensen zijn die ongeveer het zelfde hebben gehad en wat hun hebben gedaan om dit te verhelpen of de pijn dragelijker te maken.


