Hallo,

Mijn moeders situatie gaat achteruit. Zowel geestelijk als lichamelijk, en ook haar woonsituatie (hoarding). Een aantal jaren terug gealarmeerd bij haar huisarts. Ik heb mijn moeder toen zover gekregen op verzoek van die huisarts naar haar toe te gaan. Dat was niet gemakkelijk, want moeder verzet zich tegen elke vorm van hulp. Nu, een paar jaar later, heb ik weer de huisarts gealarmeerd, want ik zie het mis gaan, en ik twijfel sterk of moeder wel al die jaren zorg heeft gekregen of dat het bij die ene afspraak is gebleven. Aan de situatie van mijn moeder te zien, denk ik van niet. De huisarts gaf aan daar niks over te kunnen zeggen, vanuit haar ‘beroepsgeheim’. Ze zou moeder diezelfde dag gaan bellen. (Ook daardoor denk ik van niet…)
Dit gaf ze vorige week maandag aan. Nu na een week nog niets gehoord. Morgen bel ik haar om te informeren of dingen nu van de grond gaan komen. (Parnassia heeft mij gedaviseeerd wat te doen als dit niet zo is.)

Mijn vraag: mag een huisarts vanuit beroepsgeheim niet aan een dochter vertellen of diens moeder geholpen wordt? Ik hoef niks inhoudelijks te weten, maar hoe kan ik anders weten of ik een alternatieve route moet inschakelen? Nb: mijn moeder mijdt zorg, en ook erover praten is een drama, dus bij haar navragen, is geen optie.

In principe mag een huisarts zonder toestemming van een patiënt geen informatie verstrekken. Maar je zou wel de alternatieve route onder de aandacht kunnen brengen. De huisarts zou dan wel kunnen aangeven of dat verstandig on nodig kan zijn

Reageren

Ok, dank voor de snelle reactie. Dat zal ik dan doen als de huisarts weer niks vertelt vanuit haar ‘beroepsgeheim’. Ik kijk er eerlijk gezegd van op dat een huisarts dus ook (tegen een dochter) niet eens mag zeggen of zij moeder helpt of niet.

Reageren

Misschien heeft je moeder wel nadrukkelijk aan de huisarts gezegd dat ze dat niet mag… Het beroepsgeheim is een goede zaak, maar kan ook soms ( ook voor artsen) lastig zijn.

Reageren

Dat zou kunnen. Maar eerlijk gezegd denk ik van niet, maar uitwijden over de details vind ik niet netjes. Ja, ik zie zeker de positieve kanten van het beroepsgeheim. Helaas is het in deze situatie (voor een dochter) verontrustend. Dank voor uw reacties.

Reageren

Hoi,

Er zijn uitzonderingen waarin het mogelijk is dat naasten (dus jij) informatie mogen krijgen en geven.
Een van die uitzonderingen is het risico op maatschappelijk verval (of woorden van gelijke strekkimg).
Dus dat wil zeggen dat in de wet is geregeld in welke risicovolle situaties het betrekken van naasten VOORRANG heeft op beroepsgeheim.

Dit is absoluut zo’n geval. De huisarts hoort dit te weten, het is inmiddels in de wet geregeld.
In jouw geval zou ik ihkv de toekomst zorgen dat de leefsituatie bij de juiste hulpverlening bekend wordt. Er zijn specialisten opgeleid voor zachte bemoeizorg. Ook dit hoort de huisarts te weten. Maar ok, ze hebben vaak ook enorm veel patienten in hun praktijk.

Veel succes en zet stevig door in het zoeken naar de juiste hulp, want dit lost zichzelf inderdaad niet op.

Reageren

Dank je.
Wat je zegt, herken ik. Maatschappelijk teloorgaan, noemde Parnassia dat. Ik wist niet dat die uitzondering bij wet was geregeld. Nu begrijp ik ook beter waarom Parnassia reageerde zoals ze deed toen ik over het beroepsgeheim van betreffende huisarts vertelde.
Het bekendmaken van moeders leefsituatie bij de juiste hulpverlening, is precies wat ik wil en wilde, maar niet zonder dat ik wist of de huisarts verder was gekomen, vandaar.
Verder heb ik Bemoeizorg van Parnassia genoemd, maar de huisarts sprak daar minder ‘zacht’ over dan ik had begrepen uit de info van Parnassia en van jou nu ook, dus ik dacht: ok, ik laat het bij de huisarts, zij zal het het beste weten…. Maar dank, ik weet nu meer.

Reageren