Hoi!

Ik loop al zo’n 3 jaar rond met vage klachten. Het begon ermee dat ik zo’n 9 maanden niet meer ongesteld was (ik was toen 19) en ik verminderde eetlust had, regelmatig buikpijn, vaak misselijk en moe en nog wat dingen. De arts vroeg toen alleen of ik zwanger was maar omdat ik maagd was kon dat niet dus zei ze oh dan hoef je je nergens zorgen om te maken en stond ik zo weer buiten. Later ben ik meerdere keren terug gegaan en had toen een andere arts. Ik had veel buikpijn, diarree, steken in mijn linkerborst, ik viel af, droge hoofdhuid en ik weet niet precies wat ik toen nog meer had gezegd. Toen is mijn bloeddruk gemeten, ontlastingsonderzoek gedaan en bloed geprikt waar allemaal niks uitkwam. De arts had mij doorverwezen naar een cesartherapie waar uit kwam dat ik chronisch zou hyperventileren. Wegens omstandigheden ben ik daar alleen met de therapie gestopt (er was totaal geen klik en de therapie kwam erg onprofessioneel over, tijdens de behandelingen ging de behandelaar bijvoorbeeld steeds bellen met anderen). Toen ik later weer terugging naar de huisarts met dezelfde klachten ben ik naar de praktijkondersteuner doorverwezen waar na een aantal testen bleek dat ik geen angst/depressie zou hebben. Ook heb ik een tijdje medicijnen voor pds geslikt, wat hielp tegen diarree, maar toen ik op de bijsluiter zag dat het een vochtopnemend middel was ben ik daar weer mee gestopt.. Ik ben toen dus in een periode van 1,5 jaar zo’n 4x bij de huisarts geweest, en de laatste keer (dus ongeveer 1,5 jaar geleden) zei hij dat ik sneller terug moest komen als het niet beter zou gaan en dat we dan eventueel weer konden gaan bloedprikken. Ik ben alleen nooit teruggegaan omdat het steeds in periodes beter slechter gaat (dat deed het toen al), en ‘maar weer bloed gaan prikken’ van mij niet hoeft als er geen goede reden voor is, ik heb het sowieso niet erg op artsen…. Nu heb ik alleen al zo’n 3 jaar erg dunne ontlasting en val ik als ik ziek ben erg snel af waardoor ik nu een bmi van maar 16 heb. Verder zijn mijn klachten ook nog niet echt over, alleen de steken in mijn borst wel gelukkig.
Weet iemand wat dit kan zijn of wat ik het beste kan doen?

Bedankt alvast!

Je hebt het niet alleen niet op artsen, maar ook niet op therapieën en behandelingen blijkbaar.  Je bent overal voortijdig mee gestopt. Zo wordt het dus ook niet beter.

maar toen ik op de bijsluiter zag dat het een vochtopnemend middel was ben ik daar weer mee gestopt..  Dit is daar een voorbeeld van.  Dat namelijk juist de bedoeling van het middel. Zo remt het de diarree…

Ik denk dat je er toch verstandig aan doet om maar eens terug te gaan naar de huisarts

Reageren

Voor je hormonen en algehele gezondheid zijn allerlei stoffen nodig; vitaminen, mineralen, vetzuren, aminozuren en nog meer stoffen. Bij tekorten daaraan kunnen er ontregelingen in je cyclus en menstruatie optreden plus nog allerlei andere klachten. Denk aan stoffen als magnesium, zink, vitamine B, D en D, omega 3, gammalinoleenzuur en calcium. In een bloedonderzoek kan je lang niet alles opsporen omdat bloedwaardes weinig zeggen over hoe het gesteld is in de rest van je lichaam. Verminderde eetlust en misselijkheid kunnen ook wijzen op tekorten. Zelf had ik te dunne ontlasting, waarschijnlijk door iets te weinig calcium. Alleen calcium zonder magnesium kan een tekort aan magnesium geven. Bij magnesium wel beter een organische verbinding.

Bij een uitblijvende menstruatie kunnen ook zaken als insulineresistentie en oestrogeendominantie een rol spelen. Kan je een en ander over vinden op internet.

Goed voor je gezondheid zorgen, met volwaardige voeding en misschien wat aanvulling.

Reageren

Bedankt voor de reactie!

Is het alleen niet gek als ik eerder nergens last van heb gehad en dan zomaar medicijnen krijg die ik de rest van mijn leven zou moeten slikken..? Ik snap dat als het vocht opneemt de diarree minder wordt maar ik zou dan liever willen kijken of ik iets aan de oorzaak kan doen

Ik heb gewoon het idee dat mijn arts zo snel mogelijk een diagnose wil stellen omdat ik steeds een andere ‘diagnose’ kreeg zonder dat er ooit naar mijn lichaam is gekeken en ik telkens binnen 5 minuten weer buiten stond en de arts bijvoorbeeld ook dingen tegen de praktijkondersteuner had gezegd die helemaal niet waar waren, daardoor is mijn vertrouwen ook niet zo groot meer en ga ik inderdaad niet graag terug

Reageren

Je hebt natuurlijk gelijk, als je zegt dat er naar een oorzaak moet worden gekeken. Helemaal mee eens.  Maar dat is dan dus ook wat je duidelijk moet maken aan je huisarts.  Als je er geen vertrouwen meer in hebt, moet je een andere huisarts zoeken.

Reageren