Goede avond

Ik heb mijn verstandkies laten trekken met plaatselijke verdoving hoe heet die spul wat ze er in gespoten hebben morfine ? Of hoe heet het wat gebruiken ze meestal ?

Het is beslist geen morfine… Er zijn meerdere mogelijkheden. Dat moet je dus navragen waar ze de verdoving hebben toegepast

Reageren

Ik had mijn verstandkies laten trekken in november en in december begon ik een vieze metaal roest achtig geur te krijgen door mijn neus uit men lichaam die overmen helelichaam heerste en me moe maakte ze hadden bij het trekken iets teveel verdoving gebruikt kan het van dat zijn en hoe is het optelossen enig idee

bedankt alvast

Reageren

Volgens mij heb je al eerder meerdere topics gehad over allerlei klachten waaronder een vieze geur uit je lichaam.

Van een tandarts verdoving hou je geen langdurige klachten als ze teveel gebruiken, hooguit wat langer een doof gevoel.

Reageren

Dat zal niet van de verdoving zijn

Reageren

Dan waarschijnlijk ibuprofen gebruik een maagzweer ? Kan maagzweer slechte geur geven ?

Reageren

Een maagzweer geeft erge maagpijn, geen vieze geur.

Reageren

Wat kan er dan geur geven de dokters vinden het ook niet maar hep wel geur klachten

Reageren

Als de dokters het niet weten,ga je hier zeker geen antwoord vinden.
Ruiken andere mensen het ook of alleen jii zelf?

Reageren

Aleen ik zelf kno heeft getest is geen fantosmie parosmie etc

Heb ook andere lichaamelijke klachten dokter zij onvoldoende verklaarde lichamelijke klachten (SOLK) kunne jullie hier meer over vertellen en gaat het over heb zo last van deze geur het maakt me ook moe etc

Reageren

Op de site Thuisarts.nl kun je veel betrouwbare informatie vinden over SOLK klachten.

En ook wat voor hulp je daar bij kunt krijgen, dat kun je met je huisarts bespreken. Die kan je doorverwijzen naar de praktijkondersteuner GGZ of een psycholoog.

Reageren

Ja je leert let je klachten omgaan maar dan is die geur klacht niet weg he 🙄

Reageren

Sommige klachten gaan niet weg,zo simpel is het helaas. Dan moet je er dus zo goed mogelijk mee leren leven.

Dat kunnen dan echte fysieke, door een arts gediagnosticeerde klachten zijn, klachten waar de artsen geen diagnose voor kunnen vinden of klachten die in je hoofd bestaan en daardoor niet gevonden kunnen worden. Dat laatste gaat vaak samen met hypochondrie.

In het eerste geval kunnen artsen er dus niks aan doen omdat bepaalde aandoeningen gewoon helaas niet genezen kunnen worden. Dan is een psychologisch traject een (vaak waardevolle) mogelijkheid om er mee te leren omgaan. Omdat je leert om niet constant met je klacht bezig te zijn, zoals jij nu bent. Je leert om jezelf op verschillende manieren af te leiden waardoor je klachten minder nadrukkelijk aanwezig zijn. Het is een stuk acceptatie, leren accepteren dat het bij je hoort. Dat je er beter mee kunt “samen leven” dan er constant tegen aan kunt trappen. Dat scheelt enorm veel energie en stress en alleen dat zorgt al dat chronische klachten makkelijker te verdragen zijn.

Het tweede geval is eigenlijk het zelfde verhaal, alleen dan is er geen diagnose gesteld. Ook dan is hulp bij leren leven met je klachten een goede behandel optie.

In het derde geval heb je “geluk”. Want als de klacht is ontstaan omdat je het zelf in je hoofd instant houdt,dan is hij met therapie vaak ook weer uit je hoofd te krijgen. Dan kan hij dus wel helemaal verdwijnen.

In alle  drie de gevallen kan een psycholoog of psychiater je helpen. Alleen moet je daar zelf wel voor open staan. Doe je dat niet, dan ben je, even heel kort door de bocht, niet te helpen. Dan verspil je een hoop energie met zoeken naar oplossingen die er helaas niet zijn. En daarmee verspil je ook een stuk kwaliteit van je leven.

Reageren