Mijn dochter van 13 heeft een kaakoperatie nodig om haar kaakstand te corrigeren. Omdat de afwijkingen te groot zijn om in één keer te opereren en omdat een deel pas over een aantal jaar kan, worden dit twee (misschien drie) operaties. De eerste zal binnen afzienbare tijd plaats moeten gaan vinden.
Maaaaaar….ze wil niet. Echt niet. Ze heeft haar hele leven al zoveel ellende gehad met haar gebit, ze is er echt helemaal klaar mee. Mijn standpunt is heel duidelijk: het is nodig, dus je hebt nu niks te willen of te vinden, het gebeurt gewoon.
Ze is nu al een paar dagen alleen maar boos en verdrietig, continu ruzie hier in huis. Een gesprek voeren is onmogelijk. Ze sluit zich af, zegt niks en loopt weg.
Ik snap dat ze het niet wil en niet leuk vind, is het ook niet. Maar kan zij dit weigeren? Op internet vind ik namelijk dat bij kinderen tussen de 12 en 16 zowel ouders als kind toestemming moeten geven.

De Wet Geneeskundige Behandelingsovereenkomst WGBO) bepaalt,

dat kinderen toestemming moeten geven voor een medische handeling, derhalve ook voor een operatie. Als zij daarvoor nog te jong zijn, moet er minstens rekening worden gehouden met hun wensen. De wet gaat daarbij uit van bepaalde leeftijdsgrenzen en onderscheidt drie groepen: adolescenten ouder dan zestien jaar, kinderen tussen twaalf en zestien jaar en kinderen jonger dan twaalf jaar. De wet beschouwt adolescenten van zestien en zeventien jaar als volwassenen voorzover het om medische ingrepen gaat. Als zij een medische behandeling of ingreep moeten ondergaan kan dat alleen met hun toestemming.
De toestemming van de ouders is niet nodig.

Ook jongeren van twaalf tot zestien jaar moeten zelf toestemming geven.
In hun geval is echter ook de toestemming van de ouders vereist. De wet
maakt uitzonderingen voor het geval dat een kind de zaak niet voldoende
kan overzien en voor het geval dat ouders en kind het niet eens zijn.

Voor kinderen onder de twaalf jaar is alleen de toestemming van de ouders
vereist.

Reageren

Dat had ik dus ook al gevonden. Maar hoe wordt bepaald of mijn dochter de situatie kan overzien? Want volgens mij weet ze donders goed dat het nodig is. Maar als ouders en kind het niet eens zijn kan het dus toch wel? Ouders en arts zijn het namelijk wel eens en er is niet eens sprake van een keuze die we haar hebben gegeven. Zij maakt enkel de keuze deze beslissing niet te accepteren.

Reageren

Of je dochter de gevolgen kan overzien, kan door een psychologisch onderzoek worden vastgesteld. Misschien is het goed om sowieso een kinderpsycholoog in te schakelen.
[quote]Want volgens mij weet ze donders goed dat het nodig is.[/quote] Dat is dus nog maar de vraag….daarnaast kan angst een heel grote rol spelen. En daar kan ik me wat bij voorstellen. Vraag de kaakchirurg of hij/zij de kinderpsycholoog van het ziekenhuis wil inschakelen.

KJe kunt ook informatie inwinnen bij het Informatiepunt Dwang in de Zorg van de Overheid.
0900-1121314

Reageren

Angst speelt zeker wel mee, daar ben ik van overtuigd. Maar dat doet de noodzaak niet verminderen. Volgens mij weet ze met haar verstand echt wel dat het nodig is, maar roept haar gevoel heel hard nee. En dat begrijp ik. Ik begrijp haar angst, haar boosheid, haar verdriet. Het is ook moeilijk, ik vind het zelf nog wel moeilijk. Het is niet iets dat je je kind gunt.
Psycholoog heb ik ook over nagedacht, maar dat klinkt meteen zo zwaar. Ze is al zo onzeker. Ik wil haar ook niet het idee geven dat ze gek is of iets mankeert. Ik wil ook niet haar gevoelens bagatelliseren, maar zoiets moet je in mijn ogen niet op basis van emotie beslissen, maar rationeel. Het is nu eenmaal nodig, heel vervelend, niet leuk, maar het moet. Het is niet anders.

Reageren

[quote]Psycholoog heb ik ook over nagedacht, maar dat klinkt meteen zo zwaar. Ze is al zo onzeker. Ik wil haar ook niet het idee geven dat ze gek is of iets mankeert.[/quote] Dit is natuurlijk een vooroordeel….
Je gaat niet naar een psycholoog omdat je gek bent of iets mankeert…. In dit geval naar de psycholoog omdat je dochter een probleempje heeft met haar emoties/angsten

Neem wel even contact op met het informatiepunt….er zullen ongetwijfeld nog wat regels zijn waaraan voldaan moet worden voordat je dochter kunt dwingen om een operatie te ondergaan.

Reageren

Hmmm, toch maar eens overwegen dan. Zou fijn zijn als ik er een keer met haar over kan praten zonder dat ze continu boos wordt, niet wil luisteren en wegloopt. Misschien heb ik inderdaad een verkeerd beeld bij ‘psycholoog’. Maar goed, denk niet dat ze er zelf blij van zal worden (in eerste instantie).
Maandag moeten we naar de kaakchirurg voor een intakegesprek. Die gaat dan kijken hoe en wat precies. Hopelijk komen we dan een stapje verder en kan hij mijn dochter wat moed inspreken.

Reageren

Dat zou natuurlijk de beste oplossing zijn. Wie weet………..

Reageren

Gisteren naar de kaakchirurg geweest. Het is wel duidelijk dat de operatie echt nodig is. Binnen een jaar wil de kaakchirurg die uitvoeren. Dochter blijft weigeren. Ze sluit zich af voor alle argumenten die de kaakchirurg gaf. We hebben wat folders met info meegekregen en een verwijsbrief voor de psycholoog omdat ook de chirurg een sterk vermoeden had dat angst aan haar weigering ten grondslag ligt. Dochter nog bozer; ‘ik ben toch niet gek, no way dat ik daar ook maar één stap binnen zet’.
Pfff, geen stap verder dus. Nu maar hopen dat ze een beetje bijtrekt als ik de druk wat van de ketel haal door het onderwerp voorlopig even te laten rusten. Zodat ze er een beetje aan kan wennen. Ik weet het anders ook niet meer…

Reageren

Ik hoop dat ze wel naar de psycholoog gaat. Dat zou in principe een goede oplossing zijn.

Reageren