Beste mederuglijders,

Na een 2e hernia operatie op dezelfde plek werd ik na de operatie wakker met nog veel ergere pijn. Het hele rauwe is eraf, maar nu 3,5 maand later ik heb nog steeds meer klachten dan voorheen. Met name heel veel pijn, maar ook uitval voet, tintelingen, brandend gevoel en het gevoel of mijn been helemaal uitgaat. Het laatste is na een paar minuten zitten het geval en na een half uur staan ook.

De neurochirurg zegt na mri dat hij niks meer kan doen en de pijnpoli heeft de diagnose gesteld verdikte zenuwwortel en zijn nu met spuiten op s1 en SI gewricht aan het proberen iets aan de pijn te doen. Op verbetering van de rest lijk ik niet echt te hoeven rekenen.

• Ik wil me niet neerleggen bij blijvende klachten en een leven zonder zitten, autorijden, uit eten, gezellig een spelletje doen en werk waarbij zitten vrijwel onontbeerlijk is.

Wie oh wie kent iemand met deze diagnose die ervan is opgeknapt en hoe?

Quitnie

 

 

een second opinion? Bij een rugkliniek. Hoe oud ben je?

Sterkte! Ik ben ook bekend met rugklachten, helaas chronisch.

Reageren

Dank voor je reactie Anoniem, ik wens je alle sterkte met het omgaan met je chronische klachten.

Ik ben uiteraard bezig met het opstarten van dat tweede traject, blijkt ook niet heel simpel en zeker niet snel. Ik ben 45 jaar en ben 3 weken geleden juist weggestuurd bij een bekende rug(operatie)kliniek.

 

 

Reageren

Ik had deze hernia operatie ook. Mijn blaas was uitgevallen en had een spoedoperatie. Binnen een maand had ik dezelfde klachten. Aan de buitenkant heelde het litteken uitstekend maar binnenin groeide het littekenweefsel. Dit is 5 jaar geleden, mijn linkeronderbeen is verlamd, mijn blaas is verlamd dus ik cathereiseer en ook mijn darmen werken niet goed meer zodat ik iedere 3 dagen een klysma gebruik. Botte pech noemen ze dit. Ik ben nu net 50 jaar en kreeg dit 5 jaar geleden. Ben mijn baan kwijt, was een sporter, kan dat niet meer doen. Gelukkig heb ik mijn man die me steunt en leer ik met alles omgaan. Mensen die zeggen dat je het moet accepteren of een plaatsje moet geven, die hebben niets mee gemaakt. Maar ik weet nu dat het even duurt, maar je leert er mee leven.

groet, Helga

Reageren