Hallo mensen,

Ik sta voor een dilemma: ik ben onlangs verhuisd en heb nu een nieuwe huisarts.

Ik ben vorige week bij mijn nieuwe praktijk langsgegaan voor een kennismakingsgesprek, dus zonder klachten (die ik overigens vrijwel nooit heb). Mijn huisarts bleek een leuke man te zijn.

Probleem is: na het geanimeerde gesprek vind ik hem een beetje té leuk, en er zijn een aantal tekenen die erop wijzen dat dat wederzijds is. Wat te doen? Is het voldoende om naar een andere arts in de praktijk te gaan, of moet ik van praktijk veranderen als ik besluit hierop voort te borduren?

Kan ik dit bespreekbaar maken binnen de praktijk/met de huisarts in kwestie of komt de man dan in de problemen? Voor alle duidelijkheid, er is niets gebeurd behalve een gesprek dat meer leek op een conversatie die men tijdens een avond in een club of bar voert. Er was geen hulpvraag of hulpbehoefte, en het gesprek ontspon zich op natuurlijke wijze en niet gestuurd door een van beiden.

Graag uw mening. Ik wil geen problemen creëren voor hem of mijzelf, maar ik wil ook niet iets goeds laten lopen als dat zich aandient 😉

U lijkt mij een verstandige vrouw. Is het wellicht onvolwassen deze keuze niet zelfstandig te maken?

Reageren

Mjah, misschien. Hebt u nooit in een situatie gezeten waarin u niet wist wat u moest doen?

Mijn hoofdvraag is eigenlijk of ik mijn huisarts op welke manier dan ook in de problemen breng als ik dit bespreek. Dat wil ik te allen tijde voorkomen. Maar goed, dat kan ik natuurlijk het beste met hemzelf overleggen.

Hebt u toch een beetje geholpen, ook al was het uw bedoeling niet 😉

Reageren

Een arts is meestal tegen al zijn/haar patienten even vriendelijk. Misschien verbeeld je je dat hij in jou iets meer ziet dan alleen maar een patiënt waar hij een gezellig kennismakings gesprekje mee houd?
Je kan het bij hem bespreekbaar maken, maar dat zou ik alleen maar doen als ik heel zeker van mijn zaak zou zijn. Ik zou met toch wel schamen als het helemaal niet zo zou zijn dat hij iets in mij zou zien.
Veel sterkte ermee verder.

Reageren

Niks ermee doen want je komt er toch nooit ;).

Lekker laten gaan en er niet teveel over nadenken of doordenken zou ik zeggen! Je bereikt er toch niks mee.

Reageren

[b]pietje schrijft:[/b]
[quote]
Je kan het bij hem bespreekbaar maken, maar dat zou ik alleen maar doen als ik heel zeker van mijn zaak zou zijn. Ik zou met toch wel schamen als het helemaal niet zo zou zijn dat hij iets in mij zou zien.
[/quote]

Haha, natuurlijk ben ik behoorlijk zeker van mijn zaak. Ik zou dat echt niet overwegen als ik dat niet was! Zoals u al zegt: dat zou enorm gênant zijn.

Ik heb hier normaal gesproken een prima radar voor, en zonder verwaand te willen klinken: het zou me verbazen als ik het bij het verkeerde eind heb. Het was vrij duidelijk.

Hoe dan ook, ik ben eigenwijs, heb de stoute schoenen aangetrokken en morgenochtend heb ik een gesprek met hem. Ik zal het resultaat posten voor diegenen die het interessant vinden!

Reageren

Succes. Let op dat je feiten en gevoelens duidelijk communiceert zodat er geen misverstanden ontstaan. En mocht er een romance ontstaan tussen een arts en een patiënt, dan zal dat niet de eerste keer zijn, ware het niet dat hierbij altijd de vrije wil van de patient in het geding is. Een arts hoort in de spreekkamer een professionele houding te hebben, vind ik. Dus ik denk dat je ernaast zit, of jouw dokter maakt in mijn ogen een fout. Maar nogmaals ik wens je alle succes.

Reageren

Ik heb ook eens een keer zo’n arts gehad, echt heel leuk allemaal en hij zat me met twinkelende oogjes aan te kijken.
Had al behoorlijk wat fantasieën. Maar toch maar gewoon door hem laten opereren en na de 2e controle bleek dat hij mij alleen nog maar herkende via het dossier.
De moraal: soms klikt het gewoon even tussen arts en patient omdat je op dat moment even heel goed met elkaar op kunt schieten, maar de arts blijft de arts en de patient blijft de patient.
Zolang de één of de ander niet verder gaat dan erg vriendelijk is er geen reden tot hals over kop over te gaan naar een andere arts.

Reageren

Nou, het gesprek is achter de rug 🙂

Mijn huisarts was verrast dat ik het onderwerp aansneed, omdat hij dacht dat hij zijn reactie goed verborgen had gehouden. Nu moet ik erbij zeggen dat lichaamstaal mijn vak is, dus heb ik dat soort dingen vaak in de gaten zonder dat anderen dat doorhebben. Maar ik had het dus bij het juiste eind en we zijn tot de conclusie gekomen dat het verstandig is om me in te schrijven bij de andere huisartsenpraktijk.

Hij gaf aan dat dit hem nog nooit is overkomen en dat hij zich schuldig voelt omdat zijn professionaliteit in het geding is gekomen. Persoonlijk vind ik dat niet het geval, omdat er slechts een kennismakingsgesprek was gevoerd en er geen (verbaal of lichamelijk) onderzoek heeft plaatsgevonden. Je kunt er per slot van rekening niets aan doen voor wie je gevoelens krijgt.

Ik heb me dus uit laten schrijven uit deze praktijk en ingeschreven in de andere een paar straten verder, en morgenavond hebben we ons eerste afspraakje!

Ik weet dat de meesten me dit af zouden raden, maar ik zie toch een cruciaal verschil tussen een bestaande patiënt-arts band (eentje die ontstaan is door middel van onderzoeken en/of gesprekken) en dit geval. Het was een eerste ontmoeting die net zo goed in de supermarkt had kunnen zijn.

Spannend hoor. Wie weet wordt het niks, maar voor hetzelfde geld is het super.

Dank aan iedereen die zijn of haar mening heeft gegeven. Als er interesse voor bestaat, wil ik best laten weten of het op iets uitloopt 🙂

Reageren

Verstandig, succes!

Reageren

In de brochure van het NPCF en de huisartsenvereniging LHV staat beschreven wanneer en hoe men kan kiezen voor een andere huisarts en wat te doen als het niet lukt.

Een andere huisarts kiezen: informatie voor patiënt en huisarts (pdf)

http://lhv.artsennet.nl/web/file?uuid=afe66707-1ebd-4c60-a19a-c61aa9839903&owner=000050c6-9832-4c77-a601-45c467c575a3&contentid=59174

Reageren

Ik ben wel benieuwd hoe dat is afgelopen met je huisarts……

Reageren

ja, dat gebeurd wel erg vaak op het forum, vragen, een verhaal en dan niet laten weten hoe het verder gaat. Dat is jammer.
ik wil graag weten hoe het afloopt, omdat je daar iets aan kunt hebben of dat er een advies is opgevolgd en hoe dat is gegaan.
bij dit onderwerp is het alleen maar grappig om te horen hoe de romance is gegaan : – ) ennnnnnn ????
Brenda

Reageren

Nou Brenda, volgens mij zijn ze beiden geveld door de “Mexicaanse Griep” !

Reageren

Niet geveld door de griep gelukkig, maar wel uitgebreid op vakantie en het daarna een beetje vergeten… Sorry!

Hoe het nu gaat? Tja, goed eigenlijk. We hebben nu al een tijdje een officiële relatie, met de ups en downs die erbij horen. In dit stadium gelukkig veel meer ups 😉

In zijn praktijk zitten twee collega’s, de ene kan er prima mee omgaan, snapt dat het kan gebeuren, de andere deelt nogal eens steken onder water uit. Lullig, maar daar doe je niets aan.

Wat leuk dat jullie nog nieuwsgierig waren! Hopelijk heb ik de nieuwsgierigheid bevredigd, en als er nog vragen zijn, hoor ik dat graag 😉

Reageren