Hallo allemaal, ik ben een man van 35 en heb een half jaar 10mg Paroxetine per dag geslikt op aanraden van de huisarts vanwege chronische pijn door reuma. Ik wil mijn ervaring delen over het stoppen hiermee en een vraag stellen.

De paroxetine hielp voor geen meter tegen de pijn. Er werd gezegd dat de bijwerking (dat spieren slapper voelen) ingezet zou worden om de pijn tegen te gaan en dat die 10mg verder een ‘homeopatische dosis’ is waar ik niks van zou merken en zo mee kon stoppen.

Bij aanvang heb ik een week een beetje last gehad van duizelingen, niets ergs, verder totaal geen baat bij het spul. Wel had ik het gevoel dat niks me nog iets kon schelen. (leuk voor m’n partner en kinderen, maar niet heus) Aangezien de huisarts zei dat ik er elk moment gewoon mee kon stoppen, deed ik dat.

2 a 3 weken lang heb ik een hel van stroomschokken, duizelingen en hartkloppingen gehad. Dit gepaard met vreemde visuele problemen. Als ik m’n ogen bewoog dan kwam er een vreemde stroomschok door m’n hoofd, in combi met desoriëntatie. Ook kreeg ik seconden van rare gedachten als ‘ik kan er beter een eind aan maken’ dit terwijl ik nooit in me leven depressief ben geweest en juist enorm gelukkig ben. De gedachten voelde ook ‘niet van mezelf’ en spontaan en emotieloos. Ze kwamen gewoon plots in me op, net als ‘hey de ramen moeten worden gelapt’ of ‘ik heb zin in pizza’. Heel erg vreemd dus om zo’n heftige gedachte te krijgen zonder aanleiding en zonder de emotie erachter.

Het internet staat vol met dezelfde soort ervaringen als het mijne, en ja, zelfs de bijsluiter, waarschuwt ervoor!!! Ik dacht destijds; och elke bijsluiter staat vol met vanalles en degene die bijwerkingen van ontwenning ervaren zullen dat wel hebben omdat ze eerder echt zwaar depressief waren… Zo moet je dus echt niet over dit spul denken.

Achteraf gezien had ik het nooit moeten slikken en op mijn eigen mening moeten vertrouwen en geen zware psychiatrische middelen moeten gebruiken voor een fysieke aandoening, ipv op de huisarts te vertrouwen om dit spul off-label te slikken. (gebeurt blijkbaar vaker, ook bij prikkelbare darm en fibromyalgie.)

Na twee a drie weken te zijn gestopt had ik geen ontwenningsverschijnselen meer. Wel heb ik, nu 2 maanden later, nog steeds zo nu en dan last van hartkloppingen. Ik vraag me af of dit nog steeds de ontwenning van de paroxetine kan zijn? Vóór het gebruik van dit middel heb ik hier nooit last van gehad.

Bij navragen bij de apotheek werd er gezegd ‘dit kan een paniek verschijnsel zijn, u had het middel vast niet voor niets, misschien moet u weer beginnen met slikken’…Een beetje wat ik dus eerst dacht van mensen die dit soort ontwenningsklachten hadden dus…
Echter heb ik nooit in mijn leven last van angst/depressie/paniek etc gehad, en had ik het middel puur voor de chronische pijn die heb door een vorm van reuma. (waar het dus echt niet voor werkt)

Hebben meer mensen hier ervaring mee? Kan paroxetine langdurige ontwenningsverschijnselen geven?

Ik zou iedereen die met dit spul wil stoppen adviseren die weken ontwenning te doorstaan en niet bij vage depressieve/suicidale gedachten te denken dat je depressie weer terug is en terug te grijpen naar dat rotspul; het is die medicatie die dat doet echt waar, het ligt niet aan jou.

En voor iedereen die twijfelt het te nemen; doe het niet, kies wat anders, zelfs andere antidepressiva zijn niet zo heftig als dit spul.

Ontwenningsverschijnselen kunnen van 3 weken tot jaren duren.

Je kan beter niet cold turkey stoppen.

Beter in stappen van 1-1.5 mg per 3-6 weken!

Reageren

Geheel met Klaas eens.

Ik gebruikte nog geen jaar het broertje (soort van); namelijk Efexor. Het is een broertje omdat deze ook bekend staat om de enorm zware ontwenningsverschijnselen. Ondanks dat ik uiterst langzaam afgebouwd ben, heb ik het behoorlijk zwaar gehad.

Wees voorzichtig.

 

Reageren

Mijn nu ex partner is cold turkey gestopt na 1.5 jaar 20mg paroxetine geslikt te hebben.

De gevolgen zijn dramatisch, gedrag naar mij agressief in woorden, geheugenverlies,bedenkt allerlei verhalen die niet zijn gebeurd, trillerig,zweetaanvallen,schokjes in het hoofd,iedereen heeft het gedaan,krijgen allemaal preken,niet voor rede meer vatbaar.

Het ergste is nog dat hij me de deur heeft uitgezet na ruim 2 jaar relatie. Wil me nooit meer zien en heeft alle contacten verbroken met mij. Ik herken hem niet meer. Hij heeft dit middel voorgeschreven gekregen voor een burnout gepaart met angstaanvallen.

Heb al weken niks meer van hem gehoord. Het gekke was wel dat hij in eerste instantie als je met hem praatte wel rustig overkwam maar naar mate de minuten verstreken hij steeds agressiever in woorden werd, net zolang dat hij niet meer te bereiken was.

Mijn relatie is blijkbaar over van zijn kant, mensen laat dit een waarschuwing zijn, hoe dit kan werken op je gestel.

Ik ben wel machteloos maar mocht de dokter hierover niet van hem inlichten.

Dus ik moet het nu wel loslaten en verder met mijn leven!

Reageren

SSRI’s remmen de aanmaak van melatonine en zorgen voor tekorten aan diverse vitaminen, mineralen en andere stoffen in je lichaam, die onder meer belangrijk zijn voor de aanmaak van je neurotransmitters. Kan je op internet allemaal vinden. Het kan, ook naderhand, allerlei klachten geven.

Bij pijnklachten speelt de hele biochemie van je lichaam een rol. Er kan onder andere een tekort aan serotonine bij betrokken zijn. De serotonine- en melatoninehuishouding kan je verbeteren door de juiste voeding en bepaalde voedingssupplementen.

Reageren

Ooit nam ik 30mg paroxetine per dag, wat ik vrij probleemloos afbouwde tot 15mg. Dat was 3 jaar geleden. Ik voelde me goed, al was mijn libido onbestaande en had ik het gevoel dat alle emoties waren afgevlakt. Maar mijn leven verliep goed en ik kon genieten van dingen. Een half jaar geleden begon ik me af te vragen of ik paroxetine niet uit gewoonte aan het nemen was. Zo ontstond de idee om ermee te stoppen. Mijn huisarts zag er geen problemen in, zodus. Ik besprak met de huisarts een afbouwschema van 2,5mg per 3 weken. Dus van 15mg naar 12,5, enz. Na elke vermindering had ik zowat een dag wat last (‘me niet goed in mijn vel voelen’), maar echt erg vond ik dat niet. Toen ik aan 5mg zat zag ik er tegen op om weer aan de huisarts een recept te vragen om capsules met 2,5mg te maken (bij mijn weten bestaat on België geen zgn. strips of de vloeibare vorm van paroxetine), en stopte ik. Drie weken geen problemen. Dan gingen we op reis, en toen begon de ellende: depri gevoel, angst, onrust, diarree, hyperventilatie. Ik kon van niks genieten en vergalde dus de reis zowel voor mezelf als voor mijn vrouw. Ik had het gevoel dat alle symptomen terugkwamen waarvoor ik ooit paroxetine was beginnen nemen. Weer thuis nam ik contact op met mijn psychologe. Ik was vastbesloten om nooit nog paroxetine te nemen, dus voorlopig werd het driemaal daags 20mg Inderal om de paniek wat te onderdrukken en de pijn op mijn borst milder te maken. En toen, plots, als met een vingerknip, waren alle symptomen weg. Eén dag. Ik las dat dit het zgn. ‘window’-effect is. Die nacht vocht ik tegen de hyperventilatie, en ’s anderendaags leek de hel losgebroken. Ik bleef gespaard van de bekende ‘elektrische schokjes’, maar van de rest kreeg ik een ruim deel: hoofdpijn, nervositeit, angst, onrust, versnelde hartslag met pijn op de borst. Maar ik beet door. De volgende nacht namen de symptomen af en de volgende dagen voelde ik me herboren. Dit is recent. Ben ik erdoor? Komen er nog slechte momenten? Voor mij bewijst het dat stoppen met paroxetine kan. Misschien heb ik geluk gehad door mijn lage dosis van 15mg. Maar twee dingen onthoud ik: stoppen kan, en de onttrekkingsverschijnselen geven de indruk dat het oorspronkelijke probleem terugkomt. Het hele circus heeft bij mij dus zo’n 5 maanden geduurd, maar het is het me waard geweest.

 

Reageren