hoi
ik heb 1 week geleden 30 paracetamol in genomen
omdat ik heel veel pijn had.

ik weet zelf dat het heel dom is maar ik ben nu bang dat ik iets heb. eerst was ik heel duizelig en moest overgeven en voelde me raar nu heb ik alleen hele erge buikpijnen.
ik durf niet naar de dokter omdat ik niet wil dat mijn moeder het weet .
weten jullie misschien wat ik kan doen

groetjes

kijk hier even

http://www.dokter.nl/forum/Medicijnen/176457-Overdosis-paracetamol.html

Reageren

De dokter heeft trouwens een beroepsgeheim. Dus als je besluit langs de dokter te gaan, hoeft je moeder hier niet achter te komen.

Reageren

Als je zoveel paracetamol ineens geslikt hebt, kan de lever beschadigd zijn geraakt. Dat wordt hepatotoxiteit (giftig voor de lever) genoemd. Je gaat het beste even naar de huisarts hiermee, en bespreek dit ook even met jouw ouders want het is helemaal niet nodig dit te verzwijgen. Fouten maken is menselijk, je moet ze alleen wel herstellen als je kunt. En het gaat niet om een speelgoedje dat stuk is maar om jouw gezondheid waar je nog heel lang mee moet doen. Mag ik trouwens vragen wat die pijn bij jou was? Is dat misschien de reden dat je jouw eventuele huisarts bezoek verborgen wilt houden voor jouw ouders? Anders begrijp ik da eigenlijk niet…

Reageren

buikpijnen ik heb er al mijn hele leven last van de buikpijnen zijn zo erg dat ik er niet van kan lopen enz. en niemand doet er wat aan ik d8 dat het zoou helpen en aan de andere kant wist ik dat het niet echt goed is

Reageren

Caitlin, wil je in het vervolg niet meer zo dom doen want dat kan echt gevaarlijk zijn. Als je buikpijn hebt waarvan de dokter niet goed weet waar de klachten door zouden kunnen ontstaan, vraag de dokter dan om een verwijzing naar een andere dokter die specialist is in de ziekten van de buik, de internist of specifieker de maag-, darm- en lever arts. Het kan en mag niet zo zijn dat jij medische problemen hebt en niet verder geholpen wordt! Echt doen hoor, voor jezelf opkomen! En vraag anders jouw ouders of een volwassen begeleider die je zou willen helpen met het gesprek bij de dokters.

Reageren

Het is inderdaad niet handig wat je hebt gedaan. Maar niet meer dan dat. Fouten maken is menselijk. Sterker nog ; we leren door fouten te maken. Dit zul je vast nooit meer doen !

Zorg dat je ook hulp krijgt voor je buikpijn. Hup naar de huisarts dame. Zorg goed voor jezelf !

Sterkte en beterschap meid !

Groetjes,
Lara.

Reageren

dank je voor jullie reacties ben er echt heel blij mee heb weer wat meer moed.
maar weten jullie misschien hoe mijn huisarts gaat reageren ik ben namelijk nog nbiet zo oud :S
groetjes

Reageren

ik ben 13
mijn moeder zou waarschijnlijk gaan huilen of gaa schreeuwen maar wel begripvol reageren
ze weet van me buikpijnen maar ze weet niet wat ze moet doen
groetjes
caitlin

Reageren

Hai,

Hoe je huisarts zal reageren kan helaas niemand je zeggen. Maar je mag toch wel verwachten dat hij/zij volwassen zal reageren en jou zal behandelen. Hij is er voor om jou te helpen, dat is zijn vak.

Weet jouw moeder dat jij last hebt van buikpijn (dat je soms haast niet kunt lopen van de pijn) ? Zo nee, waarom niet ? Het lijkt mij wel belangrijk dat zij dit weet zodat ze jou hierin kan bijstaan, als zij dit zou doen tenminste.
Ik weet natuurlijk niet hoe jouw moeder is. Maar wat denk jij, hoe zij zal reageren op jouw wanhoopsdaad als zij dit zou horen ? Ben je bang dat je op je donder krijgt en gestraft wordt ? Ik kan mij voorstellen dat je dat niet nodig hebt en niet op zit te wachten. Je hebt je lesje al geleerd.

En als ik je vragen mag, hoe oud ben je ? Ben je oud genoeg om alleen naar een huisarts te gaan ? Dan zou je met de huisarts kunnen overleggen of het nodig is jouw moeder te informeren over die overdosis paracetamol. Ik bedoel, moeders hoeven niet altijd alles te weten. Al vind ik wel dat dat afhangt van jouw leeftijd en hoe jouw moeder is (als ze jou zou uitschelden en/of zou slaan of kan zij hierop wel liefdevol reageren).

Sterkte ermee, meis !!!

Groetjes,
Lara.

Reageren

Hoi meis,

Je schrijft dat je moeder niet weet wat ze moet doen met jouw buikpijn. Is ze niet met jou naar de huisarts geweest daarvoor ? Dat is wel wat ze had kunnen doen.
Je bent inderdaad nog jong. Het lijkt mij wel beter dat je je moeder vertelt over je vergissing en dat je niet meer wist wat je moest doen. Vraag haar ook mee te gaan naar de dokter.
En als ze gaat schreeuwen of huilen, probeer dat te zien als haar bezorgdheid om jou, dat ze van je houdt. Maar ga er niet tegenin. Zeg haar dat het je erg spijt en dat je het niet meer zult doen.

Meisje, ik wens jou alle sterkte en dapperheid toe. En wees niet bang voor wat komen gaat. Het zal vast allemaal wel meevallen. En ik zal voor je duimen hoor !

Groetjes,
Lara.

P.S. Wat vreemd dat onze laatste berichtjes niet op volgorde staan he.
P.S. Laat je ons weten hoe het allemaal is verder gegaan ?

Reageren

kan het dodelijk zijn

Reageren

Het gebruik van Escitalopram kan leiden tot verminderd reactie- en concentratievermogen. Veel dagelijkse bezigheden (bv. autorijden) kunnen daarvan hinder ondervinden. Zelden is bij SSRI’s een serotoninesyndroom gemeld; bij een combinatie van symptomen als agitatie, tremor, myoklonie en hyperthermie dient men hierop verdacht te zijn en de medicatie te staken. Bij paniekstoornis kunnen in het begin van de behandeling de angstgevoelens verergeren; bij een lage startdosering vermindert de kans op dit anxiogene effect. Voorzichtigheid is geboden bij gelijktijdige ECT. Indien de frequentie van insulten toeneemt, SSRI-gebruik staken. Bij diabetes mellitus kan een SSRI de bloedsuikerspiegel doen verhogen. In verband met het optreden van onthoudingsverschijnselen een behandeling niet plotseling staken, maar de dosis langzaam afbouwen over een periode van enkele weken tot maanden. Een onderliggende manie kan manifest worden of verergeren. Voorzichtigheid is geboden bij epilepsie en ernstig gestoorde nierfunctie (glomerulaire filtratie < 30 ml/min). Voorzichtigheid is geboden bij coronaire hartziekte vanwege de beperkte klinische ervaring. Bij suïcidaal gedrag of suïcidale gedachten in de anamnese, evenals bij patiënten jonger dan 25 jaar bestaat een vergroot risico van suïcide en suïcidale gedachten. Ter voorkoming van suïcidepogingen is nauwkeurige observatie noodzakelijk, met name in de eerste weken van de therapie en na dosisaanpassingen. Indien acathisie ontstaat, kan een verhoging van de dosering schadelijk zijn. Niet gebruiken bij kinderen en jongeren < 18 jaar vanwege een toegenomen risico van suïcidaal gedrag en vijandigheid, terwijl de werkzaamheid niet voldoende is vastgesteld en er onvoldoende gegevens zijn over het effect op groei en op de seksuele, cognitieve en emotionele ontwikkeling. Bij ouderen is de werkzaamheid niet onderzocht bij sociale angststoornis.

Reageren