- K24 maart 2012 om 18:50
Hallo!
Ik ben bezig met afbouwen van de paroxetine. Ik ben begonnen rond dit tijdstip vorig jaar met opbouwen, tot 40 mg/dag.
Sinds oktober ben ik al bezig met afbouwen en nu zit ik momenteel op 10 mg/dag. Ik was teveel verzwaard en ik vond dat het ergste voorbij was, vandaar het afbouwen.
Lichamelijk merk ik niets (nog steeds niet vermagerd) + ik heb geen lichamelijke afkickverschijnselen.
Psychisch gaat het wel een stuk minder. Ik kan écht niet meer blij zijn en ik voel mij niet gelukkig. Ik besta gewoon maar that’s it…Ik ben begonnen met de paroxetine vanwege een paniekstoornis die naar boven kwam vorig jaar. Na het ergste van die paniek is het overgelopen tot een depressie, waar ik nu nog inzit volgens mij.
Mijn vraag is nu: moet ik volhouden en nog eventjes stabiliseren op 10 mg/dag? (kzit nu momenteel al 1.5 maand op 10 mg.) of moet ik gewoon verder afbouwen? Of vinden jullie dat ik weer moet verhogen tot ik wat gelukkiger word?
Zelfs zou ik het liever volledig zonder pillen kunnen..
Groetjes
Ellen B26 maart 2012 om 09:58Beste K: Ik denk niet dat iemand van ons dit echt weet. Persoonlijk denk ik niet dat je verder moet verlagen, maar dat is mijn mening. Ik denk dat je je eerst weer een beetje ‘normaal’ moet voelen voor je verder gaat met verlagen.
Ik zit zelf al een maand op 5 mg, maar ik ben nog behoorlijk chagerijnig, dus ik blijf hier nog maar een tijdje op zitten.Heb wel geprobeerd om nog verder te verlagen, maar toen kwam ik mijn bed haast niet meer uit, dus dat was ook niks.
Misschien blijf ik wel op 5 mg hangen en is verder verlagen niet mogelijk. Dat moet ik dan accepteren.Ik denk dat ieder van ons maar wat probeert, juist omdat er geen algemene leidraad voor is.
Reageren
Gebruik je wel(goede)voedingssupplementen ? Dat kan helpen namelijk.
Sterkte verder !saskia27 maart 2012 om 07:10beste k
goh ik dacht bij mezelf, zal ik het weer neerzetten?
Reageren
maar ik doe het toch maar weer even….
klaas heeft op pagina 41 een stukje neergezet,
waarin heel duidelijk wordt beschreven, wat er
mentaal en fysiek met je lichaam gebeurd…
als je begint (met te snel afbouwen)….
het is wel een stukje herhaling waar ik steeds weer
mee aan kom, maar ik hoop dat jij er wat aan hebt!
er zijn al verscheidene mensen die er wat aan
hebben gehad en daar gaat het om.
heel veel sterkte!Ellen B27 maart 2012 om 10:12Saskia: reageer je nu op mij of op K ?
Volgens mij bouwen we allebei vrij langzaam af namelijk.
Ik denk dat dat schema van Klaas een beetje te vaag is voor een hoop mensen. 5 á 10% per 3 á 6 weken heeft een hele ruime marge.
Tussen 5 en 10 % zit al een behoorlijk verschil en tussen de 3 á 6 weken ook, dus niet echt duidelijk in mijn ogen.
Heb een keer uitgerekend dat je dan 2 jaar bezig kunt zijn met afbouwen en ik denk dat de meeste mensen niet zoveel geduld hebben. Ik i.i.g. niet.Naar mijn idee krijg je als je het middel langere tijd gebruikt hebt, sowieso wel ontwenningsverschijnselen.Op een enkeling na dan.
Reageren
Ik denk dat je gewoon heel goed naar je lichaam (en psyche) moet luisteren.
Je merkt wel wanneer je te snel gaatLette27 maart 2012 om 10:20Je merkt niet altijd wanneer je te snel gaat Karin, tenminste niet tijdens het afbouwen. Ik heb in 9 maanden afgebouwd (achteraf gezien te snel helaas) en kreeg pas ná het volledig afgebouwd zijn klachten (voelde me gedurende de 9 maanden afbouwen prima).
Twee jaar klinkt inderdaad erg lang, maar zou ideaal zijn, hoe langzamer hoe beter en…zoals we al vaak hebben aangegeven, dat geldt voorál voor het afbouwen van die laatste 5 mg, daarmee moet je extra voorzichtig zijn en die moet je dus extra langzaam afbouwen!
ReagerenLette27 maart 2012 om 10:23Sorry, ik bedoelde niet Karin maar Ellen (geen idee hoe ik op Karin kom;)).
En Ellen, ik lees dat je al een maand op 5 mg zit, heel goed! Gewoon pas verder gaan met (langzaam!) afbouwen als je je weer wat beter voelt, zou ik zeggen. Heel veel suk6!
ReagerenLette27 maart 2012 om 10:31K, heb nog even jouw ervaringen gelezen. Maak je maar niet druk over dat afvallen, bij mij duurde het 4 maanden voor ik (vanzelf!) alle kilo’s kwijtraakte. Dit gebeurt hoe dan ook en je hoeft er waarschijnlijk niet eens iets voor te doen. Maar je lijf moet na afbouwen eerst haar balans terugvinden, ook geestelijk, daarom kan het even duren.
Wat jij schrijft
[quote]Psychisch gaat het wel een stuk minder. Ik kan écht niet meer blij zijn en ik voel mij niet gelukkig. Ik besta gewoon maar that’s it… [/quote]
is precies wat ik heb ervaren na eenmaal afgebouwd te zijn. Ik had het gevoel dat ik “hier mijn tijd zat uit te zitten”, kon ook niet meer blij zijn en was ronduit ongelukkig, zeg maar gerust behoorlijk down. Helaas is dat nog niet alles, je kunt ook extra geïrriteerd raken of meer emotioneel reageren. Het hoort echt bij het afbouwen/afgebouwd zijn, dus denk niet dat je klachten zijn terug gekomen. Sterkte, ik weet helaas maar al te goed hoe je je voelt!
Reagerensaskia27 maart 2012 om 13:15hoi ellen b…
ik reageerde idd even op k…
Reageren
en het is een aanwijzing, waar ik en veel
mensen met mij wat aan hebben gehad.
maar dit wil niet zeggen dat het een wet
van meden en perzen is hoor,
maar je wilt graag mensen helpen (ik tenminste wel)
maar iedereen moet idd zien wat het beste
bij hem of haar past, en iedereen reageert
anders op het afbouwen.
ik laat het hier nu weer even bij, en wens
iedereen de juiste weg….op wat voor manier dan
ook!!!Ellen B28 maart 2012 om 15:24Ik capituleer ! Met andere woorden: ik ga mijn dosis weer verhogen.
Ik ben niet alleen al maanden chagerijnig, ik heb ook allerlei lichamelijke klachten, waaronder ernstige eczeem. Ik heb de hele dag jeuk en krab alles kapot. Heb ook oedeem onder mijn ogen, mijn huid is heel droog enz. enz.
Oké, paroxetine is troep, en het heeft nare bijwerkingen, maar het doet schijnbaar wel wat voor me. Zonder voel ik me gewoon belabberd.
En ja, misschien ben ik wel afhankelijk geworden, nou het zij zo !
Ik ga voor de kwaliteit van leven en daar is nu nauwlijks sprake van.
Misschien missen mijn hersenen inderdaad een stofje. Ik weet het gewoon niet, ik weet alleen dat ik dit niet langer volhoud.Ik zal jullie op de hoogte houden van mijn strijd tegen GSK en de CBG.
Reageren
Wacht nog steeds op antwoord van De Ombudsman. GSK wil nog steeds niks veranderen in de bijsluiter. Onbegrijpelijk !
Ik wens jullie heel veel sterkte verder !Klaas28 maart 2012 om 19:23Spijtig Ellen, en paroxetine doet zeker iets voor je, namelijk de onttrekkingsverschijnselen bestrijden/op afstand houden. Het is trouwens zeker geen schande of capitulatie om de dosis te verhogen als het niet meer gaat. Na een cold turkey of te snelle afkick kan het zoals bekend jaren en jaren duren voor je weer enigszins kan funcioneren, ik ben nog steeds arbeidsongeaschikt door de aanhoudende stroomschokken nu na 4.5 jaar. Helaas is er voor mij absoluut geen weg meer terug.
Reageren
De strijd tegen GSK en de instanties voer ik zelf niet meer omdat ik al bijna alle wegen daarin bewandeld heb en het is en blijft mijn woord tegen dat van een hele mijlardenindustrie en dat is helaas niet te winnen. Altijd zal de bewijslast -ten onrechte- op ons worden gelegd, ik richt me nu maar op herstel.
Ik hoop dat je je beter gaat voelen na herstarten of ophogen en dat je wellicht later alsnog heel langzaam, desnnoods 5% per 6 weken, kan afbouwen met de suspensie. Voor mij is levenslange afhankelijkheid van dit afschuwelijke middel gewoon niet aanvaardbaar, ongeacht welke prijs ik daarvoor betaal…a31 maart 2012 om 07:42dus toch al verslaafd???
Reagerenfemke1371 april 2012 om 17:08Vind dat je volkomen gelijk hebt. Er word veel te weinig aandacht aan besteed. Drugs is het gewoon.
Reageren
Zie paroxetineprison.nlEllen B2 april 2012 om 11:21Klaas: bedankt voor je support.
Toch zijn we niet allemaal hetzelfde. Jij hebt een burn-out gehad en ik heb mijn leven lang geleden onder zware/disfunctionele depressies. Daar zit een verschil tussen. Ik denk dat ze jou in eerst instantie geen paroxetine voor hadden moeten schrijven.Bij mij kon het niet anders want ik lag al 3 jaar alleen nog maar doodellendig in bed te liggen. Ik hield die hel geen moment langer meer uit en toen kwam de arts met dit ‘wondermiddel’. Met een week of vijf kon ik weer meedoen aan het leven en voelde ik me weer mens.
Het heeft letterlijk mijn leven gered.Ik denk dus niet dat je dit onttrekkingsverschijnselen kunt noemen wat ik nu heb. Ik word gewoon weer ziek/depressief.
En dat is het ergste dat er is. Dus als ik daardoor levenslang aan de medicijnen moet, dan is dat maar zo.
Ik ga trouwens wel proberen of ik met 10 mg uit de voeten kan, want tot die grens ging het nog wel goed met me.
De bijwerkingen zijn dan ook veel minder, dus daar streef ik nu naar.Wat mijn strijd tegen de instanties betreft: ik heb bericht gehad van De Ombudsman en ik moet eerst officieel een klacht indienen tegen het CBG. Als die reactie negatief is, kan De Ombudsman pas iets doen.
Dus gaan we nu eerst een officiele klacht indienen tegen de club die dit medicijn moet bewaken.
Volgens mij heb ik echt een punt.
Er staat gewoon een tegenstrijdigheid in de bijsluiter.
Aan de ene kant dat langzaam afbouwen in een paar weken tot maanden en dan dat stomme voorbeeld van minderen met 10 mg per week, wat voor de meesten van ons dus neerkomt op stoppen in één week.
Dat klopt gewoon niet, dus hoef ik naar mijn idee niet eens aan te tonen dat het gevaarlijk is om zo snel af te bouwen.
Ik hoef alleen maar aan te tonen dat de tekst op zijn minst verwarring schept. Nou, dat kan ik.Wordt vervolgd.
Reagerensaskia18 april 2012 om 11:35dag Ellen,
Reageren
ik ben het helemaal met je eens, dat het een
verandering in je leven kan brengen!!!
dat was bij mij namelijk ook het geval.
na jaren hyperventileatie te hebben gehad, en
daardoor vermijdingsgedrag, angsten ontwikkelen
etc etc…kwam toen de seroxat/paroxetine in
mijn leven. GEWELDIG!!!
totdat ik na ongeveer 5 jaar zomaar uit het niets
door mijn benen zakte.
de medici wisten ook niet wat er aan de hand was
en gaven er de naam ms aan.
grote schrik natuurlijk,doordat we een nieuwe
huisarts kregen en deze heel alert reageerde
door te zeggen dat er ernstige spierverslappingen
door dit middel kunnen ontstaan, is dat mijn
redding geweest. ik kon op een gegeven moment
mijn eigen kleding niet meer aan krijgen
kon zelf niet meer eten, kon niet meer schrijven
(nog moeizaam)
ben nu na 3jaar druk aan het revalideren,om
de coordinatie weer terug te krijgen, en weer
aan het proberen om recht te kunnen lopen.
ik ga door met vechten,al heb ik ook weleens
gedacht ik kap ermee.
ik vind het prima, maar wil toch nog weer
benadrukken, dat je heel voorzichtig moet zijn met dit middel!
misschien dat er weer “modernere”middelen op de
markt zijn gekomen, die door de jaren heen
minder bijwerkingen vertonen.
ik heb, maar dat heb ik al eerder gemeld nu contact met een vrouw die dit middel 20 jaar
heeft gebruikt en die nu dezelfde symptomen als
mij vertoond.
en nu hoorde ik nog een verhaal van iemand
waarvan ze dachten dat ze parkinson had, en
naar nu blijkt, dat het aan de paroxetine ligt.
ik wil je toch nog een keer waarschuwen
en hoop dat je een goede keus maakt.
ik ben aan de rolstoel en de dood ontsnapt!
gr Saskiavinnie22 april 2012 om 18:45Hoi allemaal, ik slik het nu al 15 jaar paroxetine en ben er nog steeds niet van afgekomen. Ik heb nu ondertussen vloeibare seroxat en ben aan het afbouwen met de Klaas methode 🙂 Ik weet zeker dat ik het nu ga redden, ik heb in het verleden elke keer veel te snel afgebouwd. Ben ondertussen al van 30mg afgebouwd naar 22 mg in stappen van 4mg per 6 weken en heb nog nergens last van gehad. iets sneller dan klaas maar het gaat super goed. Ik ga op deze manier door enga het redden, weet het zeker
grt Vinnie
Reageren



