Ik ben begonnen met Seroxat toen ik 22 jaar was. Op mijn 25e binnen een paar maanden afgebouwd -op aanraden van huisarts- en dat ging een jaar goed, daarna kreeg ik weer allerlei angsten en depressies. Inmiddels had ik een andere huisarts, die schreef mij weer Seroxat voor. Nu probeer ik af te bouwen -ben inmiddels 40 jaar- en dat doe ik heel langzaam en rustig, zit nu op een halfje per dag, dus 10 mg. Maar wat een gedoe, zeg! Ik heb het gevoel dat ik mezelf niet meer ben. Ik word agressief, heb de neiging mensen te slaan -ik kan mij gelukkig inhouden- ben snel geïrriteerd en vind het leven zo ontzettend leeg….ook heb ik huilbuien en kleine paniekaanvallen. De verleiding om weer volledig aan de Seroxat te beginnen is groot, maar ik wil doorzetten en hoop er over een tijdje helemaal vanaf te zijn. Maar het valt beslist niet mee.

Hai Mir,

Even een reactie…

Ik ben er sinds een korte tijd vanaf.
Zelf heb ik op een andere manier afgebouwd.

Dat is met vloeibare seroxat gegaan..hetzelfde als paroxitine (is stofnaam)

Ik had een spuitje, 1 ml is 2 mg.
En kon uit het flesje, waar ik een dopje op kon zetten, elke dag 0,1 ml eraf doen…dat heeft gewerkt, zelfs op het laatst maar 0,05 ml.
Zo krijg je geen ‘klap’ in je hersenen te verwerken.
En zijn de ‘afkickklachten’ heel laag.

Dus mocht het mogelijk zijn voor je, vraag om vloeibare seroxat.
De 10% regel die hier geadviseerd wordt kan ook, maar voor mij was die nog te heftig.

Dus ik heb dit zelf ontdekt en het heeft gewerkt.
Ik voel me goed, hoewel ik ook nu aan het verwerken ben, dat wat ik toen niet kon voelen en nu wel ‘boven’ komt drijven.
Maar geen lichamelijke klachten….

Mijn psych weet ervan en staat helemaal achter deze methode.
Misschien helpt dit advies je om er op een andere manier tegen aan te kijken…

Heel veel succes.
Wintergroet Pien

Reageren

Wat een negetieve verhalen allemaal.
Sommige van jullie vinden dit een middel uit de hel, nou ik was in de zevende hemel toen ik na een 3 jaar durende zware depressie eindelijk dit middel kreeg en eindelijk uit mijn hel verlost werd.
Ben nu aan het afbouwen om te proberen of ik ook zonder kan, maar ook dat valt reuze mee.
Doe het dan ook super langzaam. Zit nu net onder de helft van wat ik eerst gebruikte en ben al 6 weken aan het afbouwen.
Alleen de eerste week had ik wat lichte griepachtige klachten, maar merk nu niks meer.
Hoop dat dit verhaal een tegenwicht kan bieden naast al de doem-scenario’s op deze site.

Reageren

Je mag nooit ineens stoppen met Paroxetine of ander antidepressivum.
Altijd heel rustig afbouwen.
Ik ben zelf van 1 naar een halve tablet gegaan in 6 weken tijd en heb alleen in de eerste week een beetje griepverschijnselen gehad.
Voor het afbouwen kun je het beste vloeibare paroxetine nemen.
Dat is makkelijker te doseren.
Ik denk dat dit die nare ontwenningsverschijnselen kan voorkomen, maar misschien ligt dit voor iedereen weer anders.
Voor mij werkt het i.i.g.

Reageren

Poeh die ellen… wat heb jij een geluk gehad!!!
je bent een van de weinigen…
denk niet dat mensen dit verzinnenm, dat ze forse
problemen hebben tijdens en na het stoppen!!!
maar dan is er in ieder geval 1 persoon die
baat heeft bij het naar mijn mening KLOTEMIDDEL!!!

Reageren

Ellen,

Meer mensen hier (ik zelf ook) hebben goede ervaringen met het gebruik van dit middel hoor, maar dan bedoel ik TIJDENS het gebruik. Dat het je ook afstompt en je gevoelens afzwakt, besef je vaak pas nadat je gestopt bent en dat is ook van mindere zorg, zeker als het middel je uit de hel van een zware depressie haalt!
De problemen beginnen vaak pas tijdens of ná het afbouwen. Ik ben ook langzaam gaan afbouwen (en voelde me nog prima toen) en pas ná het volledig afgebouwd zijn merkte ik wat dit middel had aangericht en dan blijkt helaas het middel erger dan de kwaal.
Dit hoeft niet bij iedereen zo te zijn gelukkig en ik hoop dat het bij jou anders gaat, succes met het afbouwen en goed te horen dat je het langzaam doet.

Lette

Reageren

he Lette,

wat een vertrouwde naam op deze site.
gaat het inmiddels goed met je?
ik hoop het natuurlijk van harte.
voor mij zelf ben ik nog steeds druk om er weer bij
te komen…
ik ga nu 2x in de week voor revalidatie, naar
een therapeut.
mijn evenwichtsorgaan is zo enorm aangetast, dat ik
nog steeds het paadje niet recht kan houden.
maar ik heb het idee dat het wel enigzins vooruit
gaat.
en daar ben ik natuurlijk ontzettend blij mee.
ik wens je het allerbeste en misschien horen
we nog eens via deze site iets van je.
groet saskia

Reageren

Hey Saskia,

Ook leuk om van jou te horen en heel fijn dat je toch langzaam een verbetering merkt!
Mijn enige lichamelijk klacht na het stoppen (maar ook al tijdens het gebruik) was enorme spierpijn in de onderbenen. Gelukkig is dat vanzelf weggegaan. Mijn gewicht is weer normaal en ik voel me ook goed, al blijft het wennen dat je gevoel weer helemaal terug is en alle kanten op kan schieten soms, maar alles beter dan een zombie zijn…
Ik bleek een B12 tekort te hebben en sinds dat is aangevuld, ben ik me stukken beter gaan voelen, ook lichamelijk.

Ik wens jou en de anderen hier ook het allerbeste en kom hier nog regelmatig kijken om te zien hoe het met iedereen gaat.

Groetjes,
Lette

Reageren

Lieve allemaal,
Ik ben 31 jr. en nu een maand ‘clean’ na 10 jaar Seroxat gebruikt te hebben (20 mg). Ik heb in een tijdsbestek van 2 maanden afgebouwd van 20 naar 0.
Ik heb geen lichamelijke klachten, maar ik merk een sterke terugslag sinds de overgang van 5mg naar 0. Ik word zeer somber en soms met paniek wakker en deze gevoelens blijven de hele dag door aanwezig. Ik weet letterlijk niet wat ik met mezelf moet. Ik dwing mezelf te sporten, afspraken te maken, structuur in de dag aan te brengen (ik zit sinds 2 weken in de ziektewet omdat werken niet meer ging).
Ik wil koste wat het kost clean door het leven, hoezeer mijn psychiater ook andere middelen adviseert om deze kwelling te stoppen.
Is er iemand die zich na verloop van tijd echt beter is gaan voelen na volledige afbouw van Seroxat?? Het grote onbekende (hoe lang ga ik me nog zo voelen, ga ik me uiteindelijk beter voelen?) valt me zwaar.
Dank, ik kijk uit naar het lezen van positieve ervaringen..
groetjes, N.

Reageren

Lette, leuk om je weer eens te zien! En fijn dat het goed met je gaat.
En je verhaal heb ik weinig aan toe te voegen, op PaxilProgress en de andere grote supportsite noemen ze de euforie na het starten en gedurende de eerste periode van gebruik van Paxil/Seroxt wel de “honeymoon fase”, maar inderdaad krijg je de verassing van je leven als je het niet meer gebruikt.
Ik zit nu op 52 maanden na een rampzalige en bijna dodelijke cold turkey van 10 mg, en dat terwijl de bijsluiter nog steeds met droge ogen beweert dat “sommige mensen last kunnen hebben van ontwenningsverschijnselen en deze moeten afbouwen in stappen van 10 mg” (sick!!!). Nu nog steeds arbeidsongeschikt door de aanhoudende martelende stroomschokken maar al met al toch wel veel vooruitgang. Programmeren voor mijn vrijwillige projecten gaat uitstekend als de stroomschokken wat minder zijn en dat in ongeveer de helft van de tijd. Ik veracht 5-6 jaar nodig te hebben voor volledig herstel en daarmee is dit absoluut de hellerit van mijn leven geweest!
Dus Ellen, fijn dat je er baat bij gehad hebt maar hoed je voor het afbouwen onder de 10 mg en doe dit uiterst voorzichtig!

Reageren

Hallo Nina,

Dit klinkt mij heel bekend in de oren…ik had hetzelfde gevoel, die nervositeit en paniek de hele dag door, van het moment van wakker worden totdat ik naar bed ging. Dat is drie jaar geleden. Ik ben weer begonnen, bij mij ging het niet over.

Misschien is het goed om weer naar 5 mg te gaan. Te stabilieren en dan met vloeibare seroxat/paroxitine af te gaan bouwen.
Hierboven heb ik redelijk gedetailleerd omschreven hoe ik dat heb gedaan.

Misschien heb je hier iets aan…succes.
Hartelijke groet Mirjam

Reageren

Als je je leeg voelt, vraag ik me eerlijk gezegd af of je wel moet stoppen met de Paroxetine.
Dat je ontwenningsverschijnselen hebt is normaal, maar als je je leeg voelt, ben ik bang dat je kans loopt dat je weer depressief wordt.
Dat hoot er namelijk niet bij.
Zou er nog maar eens goed over nadenken of je er wel echt aan toe bent om te stoppen.

Reageren

Na 10 jaar zou iemand er niet aan toe zijn te stoppen?

Je kunt je natuurlijk afvragen of de oorspronkelijke problemen (hoe groot of klein ook) in de tussentijd aangepakt zijn.
Maar die sombere depri en paniek gevoelens kunnen wel degelijk bij de ‘afkick’ horen. Zeker na zo’n lange tijd gebruikt te hebben en zo snel gestopt te zijn..

Het is niet de vraag OF je moet stoppen, maar HOE.
Deze thread biedt genoeg antwoorden.

Veel sterkte…

Reageren

dag ellen,

even een reactie….
ik heb indertijd dit middel niet voor
depressiviteit gekregen…
maar na 10 jaar gebruik en cold turkey
te zijn gestopt, was er een ernstige vorm
van depressiviteit!!!
dus is dit zeker een van de dingen die met
het afbouwen te maken heeft!
mijn dochter studeert gezondheidswetenschappen,
en die hadden voor een aantal weken terug,
een college over ad.
hierin kwam weer duidelijk naar voren dat ad
op lange termijn echt niks meer voor je doet.
wel als ondersteuning voor een aantal maanden!
bij ons in de straat woont iemand die bij de
ggz werkt, zij vertelde dat er dan natuurlijk
ook mensen onrustig en naar zijn.
veel van haar collega’s stoppen
er dan een pilletje in…zij gaat met de
mensen naar buiten en na die tijd zijn
ze een stuk rustiger!!!????

groet saskia

Reageren

Veel mensen hebben helemaal geen keuze. Ze moeten wel een anti-depressivum slikken, omdat hun leven letterlijk op het spel staat.
Ik lees weer zoveel negetiefs over het middel dat mijn leven gered heeft.
Iemand die ooit een zware depressie gehad heeft, praat niet zo en zou ook nooit zo’n domme reactie geven.
Ja, het is troep, dat zal niemand ontkennen, maar voor sommigen van ons was er geen andere keuze, omdat we daar gewoon te ziek voor waren, soms al jaren.

Reageren