- Krielkipje22 juni 2011 om 08:04
Hoi Pien en Visje,
Fijn om van jullie te horen.
Dat misselijke gevoel is nog niet weg, maar aangezien ik 9 kilo ben aangekomen en nu redelijk chubbie ben kan weinig eten nu volgens mij niet zo veel kwaad.
Die nare dromen ben ik al voor een groot deel kwijt dankzij de slaaptabletten van Bional met melatonine heb ik gelukkig bijna geen last meer en slaap ik in 1x door. Misschien slaap ik nu wel zo diep dat ik die dromen gewoon niet merk maar er zit vooruitgang in. En ik weet dat ik altijd terug kan naar een hogere dosering als het echt niet gaat.Hoe lang zitten jullie al aan de parox, hebben jullie al vaker afgebouwd en misschien verder nog tips.
Ik heb in ieder geval besloten de bijwerkingen de eerste weken maar voor lief te nemen en het een maandje te geven, hoe zwaar dat af en toe ook valt maar ben blij dat ik van alle kanten steun vind.Liefs Krielkipje
Visje24 juni 2011 om 08:14Krielkipje,
Ik heb 3 keer aan de parox gezeten, gemiddeld zo’n anderhalf tot twee jaar per keer.
Reageren
Eerste keer afbouwen geen problemen, tweede keer ook niet, totdat ik de laatste stap te snel zette. Dat heb ik geweten: overvloed aan emoties, vooral erge boosheid, rare sensaties, trillen, etc. Gelukkig duurde dit maar een week of 2.
Waar ik nu wel achter ben, is dat je NA dat je gestopt bent, ook nog beinvloed kan zijn door de medicijnen, doordat je lichaam nog niet helemaal zijn balans terug heeft. Nadat het een tijdje goed ging, ging het weer bergafwaarts en in plaats van te denken dat dit nog steeds een overblijfsel van de parox was, dacht ik: het zit in mijn karakter, en blijkbaar heb ik op dit moment de parox nodig.. ik zal wel een stofje missen en mijn hersenen.
Nu denk ik daar heel anders over.
Zal moeilijk worden, maar ik wil op eigen kracht leven, zonder chemische ‘rotzooi’…pien24 juni 2011 om 09:33Hai Krielkipje,
Ik slik AD vanaf 1996.
Eerst anafranil tegen dwang (poetsdwang).
In 2000 begonnen met parox.
Zo’n drie jaar geleden was ik helemaal ‘klaar’ met al die troep.
Maar veels te snel afgebouwd, ik had nog andere meds erbij dus ik wist toen niet waar ik zo ziek van werd. Na een heel jaar zonder, uiteindelijk maar weer begonnen.
Dus ik heb ‘maar’ één afbouwpoging achter de rug.
Op mijn zoektocht naar informatie over elk medicijn en hoe die goed af te bouwen kwam ik hier terecht en nu mooi op tijd…voordat ik begin met afbouwen.Maar ik herken inmiddels wel alle ‘klachten’ die jullie nu voelen in jullie afbouw. Dus daardoor weet ik wat ik kan gaan voelen, toch hoop ik nu dat het goed zal gaan omdat ik ten eerste weet ik nu wat ik kan verwachten en ten tweede ga ik op een andere manier ga afbouwen.
Eerst nog verhuizen, een hele klus.
Ik ga na 9 jaar alleen met de meiden (4) te hebben gewoond, nu weer samenwonen. Alleen de jongste woont nog thuis. De derde dochter gaat studeren en de oudste twee zijn al langer uitgevlogen.
Het verleden is afgesloten. Ik heb alles doorleefd en vergeven.
Nu is het tijd voor een nieuwe start!!!!Succes allemaal. Zet hem op.
Zonnige groetjes van Pien
ReagerenMickey27 juni 2011 om 07:48Ik heb ook paroxentine gebruikt.
Toen ik er mee gestart ben was het echt een uitkomst.
Ik functioneerde weer in de maatschapij en heb afgelopen 6 jaar een glansrijke carriere opgebouwd onder de invloed van dit middel.Ook heb ik mijn vrouw ontmoet en hebben we 2 kinderen gekregenVoordat ik het slikte leed ik aan pleinvrees, ik heb 4 jaar binnen een straal van ongeveer 1 km rond mijn huis geleefd.
Binnen 2 weken na de eerste pil kon ik weer eens naar mijn familie,het leven lachte mij echt weer toe.Toch naar 6 jaar gebruik en 30 kilo zwaarder te zijn geworden, vond ik het tijd om af te gaan bouwen. Want ondanks dat ik me goed voel met de medicijnen voelde ik me voor de pleinvrees beter. zonder paroxetine gaf ik met levensvreugde met het pleinvrees een 3. Het is met paroxetine een 7 maar zonder pleinvrees en paroxetine een dikke 9
Ik was zeer gevat en klinkt raar maar ik vond mezelf erg leuk.Door de paroxentine was ik afgevlakt en had ik een erg laag zelfbeeld gekregen. Mischien ook vanwege de 30 kilo extra. Ik ben naar een afslankkliniek gegaan en deze wist me te vertellen dat ik geen nee kon zeggen tegen voedsel. Mensen die paroxetine gebruiken kunnen als bijwerking krijgen dat ze nooit meer het vol gevoel voelen. Kortom je kan eten tot je misselijk word, want vol word je niet.
Ook heb ik de afgelopen 6 jaar veel griep met koorts gehad, Toeval? of verminderde weerstandIk heb afgebouwd met om de 2 weken 5 MG minder. en gebruik nu 3 weken helemaal niets meer. Ik ben erg prikkelbaar, slaap nauwelijks, mijn vingers en tenen tintelen/jeuken en heb nauwelijks trek.
Ik voel me alsof ik net hersteld ben van een grote griep.Ook kan ik me niet concentreren en ik loop daarom in de ziektewet.Ik ben best depressief en zie alles zomber in terwijl ik zoveel dingen en mensen om mij heen heb om gelukkig te zijnMomenteel weet ik even niet wat te doen, weer gaan slikken en dan maar leven met een 7. Blijven stoppen en door de zure appel heen bijten. Maar geen idee hoelang ik me nog zo slecht zal voelen als nu. Ik voel me wel beter als toen ik pleinvrees had maar voel me nu zoveel slechter zonder paroxetine dan met.
Ik snak momenteel echt naar lekker slapen, doe nu namelijk geen oog dicht.
Kan me ook voorstellen dat de slapeloosheid voor lichamelijke en geestelijke klachten gaat zorgen.Kan iemand mij vertelen hoelang ik door de zure appel moet bijten?
ReagerenK.27 juni 2011 om 12:01Mickey, lees deze thread goed door! Afbouwen met stappen van 5 mg is veel te snel! Met name de laatste 10 mg moeten zeer voorzichten, langzaam en consistent worden afgebouwd, met maximaal 5-10% per 3-6 weken. Dit kan met de suspensie. Of anders met op maakt gemaakte pillen.
Reageren
Je klachten wijzen ababsoluut op withdrawal (ontwenning) en niet op een terugkeer van je originele symptomen.
Ik zou aanraden terug te gaan naar je laatste stabiele dosis, zeg 10 mg en vandaar langzaam af te bouwen. Uitzitten van je huidige situatie kan jaren duren!Ben27 juni 2011 om 18:25Ben er vandaag net een week mee gestopt in 1 keer. Was het helemaal zat die dingen en ik had het gevoel dat ook de pillen mn stemming (negatief) aan het beinvloeden waren.
Heb alleen duizelig gevoel boven de ogen en ik voel mn lijf weer, dat is wel fijn.
Heb nog 60 bij de apotheek liggen, maar wil doorzetten. Heb mn leven wel terug gekregen met dit middel. Had anders vreselijke jaren mee moeten maken en nog langer thuis moeten zitten.
Ik probeer het vol te houden.
Ik vind het overigens vreemd dat opbouwen medicatie wel snel mag en afbouwen niet…. lijkt commercieel belang??
16 psycholoog sessies hebben mij anders doen denken en handelen. Had die gedachtes er met paroxetine niet uitgekregen. Werken aan jezelf en scschijt hebben aan je omgeving is mn advies.
De wereld om ons heen heeft ons zo ver gekregen echter veranderd deze wereld helaas niet. Dus zul jezelf moeten veranderen.
Suc7 iedereen!
Reagerenpien27 juni 2011 om 19:41Hallo allemaal,
Voor iedereen is het stoppen met AD weer anders.
Natuurlijk heb je gelijk dat je ook eerst heel hard moet werken aan de reden waardoor je AD nodig had.
Heb je dat niet, dan loop je m.i. de kans om alle ‘klachten’ terug te krijgen bij afbouwen.De klachten die mensen hier beschrijven zijn echt ‘onttrekkingsverschijnselen’ zoals ze zo mooi genoemd worden.
Dat staat los van de klachten die men ooit had.Ze treden ook vaak niet gelijk bij stoppen op, maar pas na één tot twee weken.
Gelukkig zijn er ook mensen die weinig tot geen last krijgen bij afbouw.
In mijn beleving heeft dat met gevoeligheid te maken.
En AD is iets wat jaren heel makkelijk is voorgeschreven.
Mensen met zware depressies kregen AD maar ook mensen die ‘gewoon’ een zware periode in hun leven doormaakten. M.i. is het veels te vaak en veels te gemakkelijk voorgeschreven door artsen. Koste minder tijd dan praten over de problemen nietwaar?Zelf heb ik zware depressies gehad.
Zo, dat ik geen enkel gevoel en emotie meer kon ervaren.
Ik had het gevoel dat ik een leeg omhulsel was.Jaren heb ik nodig gehad om te knokken en mijn 4 meiden alleen op te voeden. Nu leef ik weer, ik overleef niet meer.
Iedereen zet hem op.
Reageren
PienMagali28 juni 2011 om 17:43Toch niet leuk om dit allemaal te lezen langs de ene kant want dit bevestigt dat het moeilijk is. Ik ben nu ook aan een tweede afbouw poging bezig. Zit nu aan 10 mg en ben toch bang te hervallen in volledige paniek zoals vroeger zonder medicatie. Van 30 mg naar 20 mg is goed gegaan. Van 20 mg naar 18 en naar 15 en dan 12 en nu 10 mg. Ik heb besloten om nu toch min. Een maand 10 mg te nemen om wat te bekomen.
VRAAG:
– kan het van de afbouw zijn dat ik dagelijks opsta met hoofdpijn en het vaak overgaat met een koffie?
– iets neerslachtiger dan ervoor en extra lastig bij slecht weer?
– duurt het echt 2 jaar vooraleer alle symptomen weg zijn?
– ik ben 30 en wil graag aan kinderen beginnen. Zou het al veilig zijn om eens aan 5 mg er al aan te beginnen? Of is die laatste 5 mg de zwaarste??Bedankt voor jullie antwoorden en hulp.. !
ReagerenMachteld28 juni 2011 om 18:09Ik denk dat je tijdens het afbouwen niet teveel moet letten op details. Alle nevenwerkingen zullen in de loop van de tijd verdwijnen dus leg er niet teveel nadruk op en houd je bezig met wat er werkelijk toe doet, zoals werk, kinderen, hobby’s en dergelijke.
Reagerenpien29 juni 2011 om 10:36Hallo Magali,
Wat ik ervan weet is dat je heel langzaam moet afbouwen en dus ook de laatste 5 mg.
Het advies wat ik van deze site heb geplukt is 10% minderen per 3-6 weken.
Nu ga ik zelf 1mg doen per 4-6 weken…Wat ik zelf in een eerdere afbouwpoging heb ervaren is dat ‘klachten’ niet gelijk na het stoppen kunnen optreden maar pas een week of iets langer later. Dan weet je vaak niet meer op welk tijdstip en in welke dosering je nog in balans was.
Ga je dan onderuit, kan het weer twee weken duren voordat je weer in balans bent en de onttrekkingsverschijnselen weggaan.
Natuurlijk is afleiding heel belangrijk. Ik had zelf destijds een enorme onrust in mij…dus dingen doen hielp wel wat.
Ieder mens zal ook anders reageren. Ieder mens is immers uniek.
Ik weet niet hoe snel je deze afbouw hebt gedaan.
Ik neem er in ieder geval deze keer alle tijd voor. Dan doe ik er maar anderhalf jaar over….ach wat is tijd.Heel veel succes en laat ons weten hoe het verder met je gaat.
Reageren
PienYolande29 juni 2011 om 14:35Hallo allemaal,
Ook ik wil nu weer stoppen met paroxetine, maar het is zo moeilijk. Ik heb het al diverse keren geprobeerd maar telkens werd is niet goed van de bijverschijnselen, zoals duizelig zijn en de bekende klikjes in mijn hoofd. Iedere keer gaf ik heb op en begon maar weer met de paroxetine. Nu ben ik echter vastbesloten te stoppen. Ik slik dit al bijna 18 jaar. Ik zit nu maar op 10 mg per dag maar het is een drama. Nu lees ik hier overal over vloeibare vorm. Is dat de zelfde werkzame stof, want dat zou ideaal zijn, dan kan ik per 1 mg af bouwen. Ik ben nu 3 dagen bezig met afbouwen, de ene dag 1 van 10 mg de volgende dag 5 mg en dan weerd 10 mg. Maar ik lees hier ook dat je eigenlijk jezelf voor de gek houdt om het zo te doen. Daarom zie ik de vloeibare vorm wel zitten. wie weet hier iets over?
Reageren
groetjes YolandeK.29 juni 2011 om 20:20Yolande ik weet er alles over!
Reageren
Om en om slikken of dosis afwisselen is zeker geen aanrader, je moet echt heel langzaam afbouwen en ieder dag gelijk doseren!
Ik ben cold turkey gestopt van 10 mg en heb er bijna met mijn leven voor betaald!
Ik kan je alles vertellen maar contactgegevens uitwisselen is moeilijk hier, email adressen worden vaak verwijderd.
Lees je eens in op de website survivingantidepressants.org, je kan een profiel aanmaken en dan krijg je altijd hulp!
Bij mij duurde het trouwens 6 weken na de laatste pil voor de ontwenningsverschijselen begonnen om pas na ca. 4 maanden echt ondraaglijk te worden.
Lees ook deze hele thread goed door en dan heb je eigenlijk alle info al. En je moet een arts hebben die je de suspensie wil voorschrijven. Evt. kan ik je iemand noemen maar dat moet dan wel via mail of telefoon… probeer me evt. te mailen op klaasg at fastmail punt fm
Succes!lender25 juli 2011 om 02:03Ik ben nu er bijna 11 maanden vanaf he, maar wat een troep ik wordt steeds erger moe. Kan dat kloppen wat ben ik moe zeg. Ik kan bijna niet wakker blijven.
Reageren
Groeten LeanderVisje31 juli 2011 om 08:41Erg he zo moe zijn… ik weet niet of het nog van de medz is. Er zijn zoveel redenen waar je moe van kan zijn. Ik ben ook eigenlijk altijd moe, zeker nu met afbouwen. Ik zit inmiddels op 10mg. Heb je nog veel last van andere klachten?
ReagerenAnnelies4 augustus 2011 om 20:42Aangezien ik nog steeds werk aan mijn web-site over stoppen met SSRI’s (Paroxetine) wil ik bij deze een oproep doen aan iedereen (mannen en vrouwen) die sex. problemen heeft na gebruik van SSRI’s.
Wij, Sebastiaan en/of ik kunnen dan contact opnemen met professor/hoogleraar Waldeinger uit Den Haag, die kennelijk op de hoogte is van dit probleem.
Mijn hoop is nog steeds, dat we erkende hulp krijgen.
Reageren



