he lette ja da klopt ik had een opgeblazen hoofd en was dik geworden terwijl ik wel deed sporten ik deed niet veel maar deed wel hardlopen enz njiets hielp om van gewicht af te komen en bij ggz zeiden ze komt omdat je niks doet en meer eet dat zei gezin therepeut mijn gewicht liep zelf op tot 86,85, kilo niet normaalterwijl ik ook steeds minder ging eten leek al dat je van water alleen al aan kwam uitzodering met vakantie toen at ik wel iets meer en ook weer minder terwijl ik vroeger altijd 72 woog voordat ik er aan ging is gwn 14 kilo zwaarder,nu 8 maanden later
weeg ik 70 kilo zonder ook wat te doen mis eet ik wel iets minder maar de gewicht gaat vanzelf afffff als ik foto van mijn terug zie lijk ik net een ballon zo omschrijf ik het!!!.
lender

Ja dat van dat gewicht herken ik ook heel erg.
Ik ben van 70 kilo (lengte 1.72) naar iets van 85 kilo gegaan in een half jaar met Seroxat, en toen naar 104 binnen een jaar met Orap erbij!! Echt verschrikkelijk.
Nu ben ik al 12 kilo afgevallen in een jaar tijd, zonder verder op dieet te gaan of zo.
Ik at met de Orap (antipsychotica) wel veel, maar ik DACHT ook constant aan eten. Was er iedere minuut van de dag mee bezig, en had constant trek.
Dat is helemaal weg nu, ik eet nu weer gewoon geregeld en op normale tijden, en tussendoor heb ik ook totaal geen last meer van hongergevoelens of zo. En daar heb ik dus niks voor gedaan, ben alleen gestopt met de medicatie.

Reageren

Opgeblazen hoofd en niet meer eten maar toch aankomen, blij te horen dat ik niet de enige ben die deze geweldige (maar niet heus;)) bijwerking had.
En als je stopt val je inderdaad vanzelf af. Maar het meest opvallende was toch wel dat opgeblazen hoofd ja, ik schrik gewoon van foto’s van de afgelopen jaren! Dacht nog dat het kwam omdat ik zo was aangekomen, maar achteraf gezien was het ook vanwege het vocht vasthouden.
Hoe moeilijk stoppen ook is, we zien er gelukkig wel weer beter uit met z’n allen!

Reageren

hallo mensen zo als jullie weten ben ik nu ongveeer 8 maanden er van af
uhm ik slik wel oxzepam maar ik heb iets gehoort over sint jansekruid
weet iemand als dat helpt?
hartelijk bedankt leander

Reageren

dag lender,
wat vind ik jou ook knap, dat je ondanks de
ellende van het afbouwen toch nog steeds
doorzet…petje af hoor!
poeh wat heb je het al zwaar gehad…
merk je in sommige opzichten wel een lichte
verbetering?
over dat st. janskruid kan ik je niks
vertellen maar misschien een ander wel weer.
sterkte met alles en je laat zien wie de baas
is over zijn eigen lichaam…gr saskia

Reageren

Wel wel ik heb weer eens een ban te pakken… 🙂 Waarshijnlijk omdat ik weer eens flink uitgehaald heb naar het systeem n.a.v. het verhaal van Saskia over de mensonwaardige praktijk van de GGZ.
MAar wanneer hulpverlening is verworden tot leveranciers van levensgevaarlijke bewustzijnsveranderende chemicalien is er toch echt iets heel erg fout. Laat dokter.nl daar eens op ingaan inplaats van te verbannen. “Don’t shoot the messenger” is een bekend gezegde in dit verband.

Gebruik van Janskruid in SSRI ontwenning wordt op PP afgeraden. Ik heb er zelf geen ervaring mee.

Reageren

hoi klaas,

wat erg dat er vanuit (het andere kamp)
steeds zo heftig wordt gereageerd…
zij mogen natuurlijk bij hun mening blijven…
maar de frustratie die wij voelen is ook niet mis!
en we wonen toch in een democratisch land?
laat iedereen op deze site toch vermelden
wat hij/zij kwijt wil…
of is de farmaceutische industrie bang voor
bepaalde uitspraken en denken ze hierdoor de
macht te verliezen?
deze site is naar mijn mening bedoeld om andere
nieuwe slachtoffers te helpen, om ze een beetje
redelijk door de periode van afkicken heen te
helpen?
en wat maakt het de heren dames dan in vredesnaam
uit hoe iemand het hier neerzet!
jullie hebben wel eens vaker vermeld dat er
niet grof gesproken mag worden…
waarom niet, wat hebben jullie er meer of
minder om?
misschien minder??? doordat (gelukkig) meer
mensen allert worden op de vreselijke impact
die antidepressiva na lang gebruik op de
mensheid heeft?
waarom wordt er hier steeds zo spastisch
gedaan, wanneer bepaalde uitspraken niet in
de wereld van de farmaceutische horen…
waarom worden hier in nederland dingen van een
site verwijderd??? dit is toch je reinste kolder?

Reageren

Er wordt eigenlijk al JAREN geklaagd over de afkickverschijnselen, het gebrek aan informatie enz. En nog steeds is er niets aan gedaan! Dit komt van de site van stichting Pandora, een bericht uit 2007!!! En nog veel meer van dergelijk soort berichten is al te vinden vanaf 1999 en eerder. Er is in de tussentijd NIETS verandert!!!! En van politieke partijen hoor ik ook NIETS terug…….

Informatiebehoefte over verminderen of afbouwen: Gebruikers kunnen weinig informatie vinden over het verminderen of afbouwen van antidepressiva. Bijsluiters bevatten hier over het algemeen geen informatie over, behalve dat abrupt stoppen vermeden moet worden. Vaak herkennen gebruikers afbouwverschijnselen pas achteraf, vaak tot hun verbijstering door bijvoorbeeld beschrijvingen van medegebruikers of berichten in de media. Volgens veel bellers bagatelliseert de arts hun afbouwproblemen, neemt vragen daarover niet serieus of is niet deskundig: herkent de verschijnselen niet en weet ook niet hoe deze te bestrijden. Gebruikers krijgen vaak het advies om in één keer te stoppen of “even door te bijten”. Veelvuldig wordt aangeraden niet af te bouwen of het gebruik “dan maar te hervatten”. Ook het advies van de fabrikant en de apotheek geeft vaak geen houvast. Een aantal gebruikers krijgt te horen dat er weinig bekend is over afbouwen. Sommige bellers zijn erg boos over dit gebrek aan informatie. Zij voelen zich verslaafd en verwijten hun behandelaar vóóral dat hij of zij bij de start niets heeft verteld over deze problemen.
Veelvuldig wordt gevraagd naar valide afbouwschema’s. Patiënten hanteren in de praktijk, al dan niet op advies van hun arts, zeer uiteenlopende afbouw schema’s. Deze variëren van enkele weken tot een half jaar en van vermindering “om de dag” tot halvering van de dosis per dag. Door sommige artsen en apothekers wordt gewerkt met op maat samengestelde middelen die voorzien in een geleidelijke vermindering. Ook worden tranquillizers voorgeschreven, een vervangend antidepressivum of sint-janskruid.
Stichting Pandora onderstreept het belang van zorgvuldige voorlichting en begeleiding bij gebruik en stoppen met antidepressiva. Zij is van mening dat deze voorlichting ook bij het starten met antidepressiva gegeven moet worden Gebruikers kunnen daardoor, in overleg met hun arts, zo bewust mogelijk al of niet voor antidepressiva kiezen. Zij weten dan ook beter wat zij kunnen verwachten.

Reageren

excuus, natuurlijk moet er staan in de wereld
van de FARMACIE 🙂

Reageren

Het valt mij op dat jullie allemaal zo boos zijn, alsof jullie slachtoffer zijn en machteloos staan. Als dat al het geval is geweest, daar wil ik nu vanaf zijn, dan zouden jullie toch in ieder geval samen weer iets kunnen verzinnen zodat jullie zelf weer aan het stuur komen te staan van jullie leven, in plaats dat jullie afhankelijk blijven van paroxetine en artsen die dit in jullie ogen foutief aan jullie hebben voorgeschreven. Ik begrijp goed dat jullie hier niet om gevraagd hebben, dat het iets anders is gebleken dan jullie gehoopt of gewenst hadden, maar dat er ook een moment moet komen van basta en ‘ik ga vanaf nu mijn leven zelf in de hand nemen’. Wat denken jullie hiervan?

Reageren

Wat ik hiervan denk? Dat jij TOTAAL niet weet waar je het over hebt!
Ja, ik ben een slachtoffer en hoe je het ook went of keert, dat blijf ik. Maar waarom jij daar meteen hulpeloos aan vast plakt weet ik niet, zo voel ik me totaal niet. Ik heb mijn leven 1000 keer beter in de hand dan ik ooit had tijdens het slikken van allerhande zooi, maar even zo goed ben ik woedend over het feit dat er niet naar ons verhaal geluisterd wordt, en dat geld belangrijker schijnt te zijn dan mensen. En die frustratie lucht ik zo nu en dan.
In de tussentijd draag ik mijn eigen steentje bij om dit onrecht de wereld uit te helpen, want er is nog niets verbetert.
De fabrikanten van de zooi die mij gevoerd is zouden willen dat er alleen maar hulpeloze stakkers overbleven na hun “behandeling”!
Nou, pech, is bij mij niet gelukt, en ik ben bang dat je de rest van de “slachtoffers” op dit forum ook sterk onderschat.

Reageren

@Erica;
wij blijven [b]niet[/b] meer afhankelijk van artsen en paroxetine, wij zijn juist van deze middelen afgekomen, al is dat bij de meesten niet zonder slag op stoot gegaan helaas en dat komt dan weer vanuit de slechte voorlichting door en kennis van artsen over hoe uiterst voorzichtig deze verslavende middelen dienen te worden afgebouwd.

En daar komt dan weer onze boosheid vandaan; we merken dat mensen nu nog steeds slecht geinformeerd worden en belachelijke afbouwschema’s krijgen van hun “arts”. Omdat velen hier, juist door deze slechte info, ook te snel hebben afgebouwd, zijn ze door een hel gegaan. En dit had voorkomen kunnen worden indien ze goed waren voorgelicht. Boosheid is hier dus wel op zijn plaats en de behoefte om anderen te waarschuwen als ervaringsdeskundige begrijp ik ook helemaal van de mensen hier.

[i]maar dat er ook een moment moet komen van basta en ‘ik ga vanaf nu mijn leven zelf in de hand nemen’. [/i]

Dat ben ik helemaal mee je eens, dit is precies wat ik (en de meesten hier) ook heb gedaan. Ik ben, buiten mijn huisarts om (al wist hij er wel van), op eigen houtje gaan afbouwen. Dat kon alleen maar omdat ik op forums als deze werd voorgelicht over de juiste manier van afbouwen. Ik ben niet zo iemand die artsen domweg gelooft en wist al door eerdere mislukte afbouwpogingen dat het afbouwschema van twee weken dat mijn huisarts had meegegeven op zijn zachtst gezegd niet realistisch was (sterker nog; het zou me in de afkickhel hebben doen belanden!). De info hier, een kennis in mijn omgeving die ook aan het afbouwen was en zich goed had geinformeerd, samen met al mijn eigen onderzoek over dit onderwerp, hebben ervoor gezorgd dat ik succesvol heb kunnen afbouwen.

Leve het internet en leve forums als deze dus! Ook voor wat betreft de andere gevolgen die dit middel voor mijn lijf en geest had, heb ik op internet na lang zoeken de antwoorden gevonden, die mijn huisarts me nooit had kunnen geven, simpelweg omdat hij totaal niet op de hoogte is….

Dusseh….als er iemand niet afhankelijk is van artsen (en gelukkig ook niet meer van paroxetine;)) ben ik het wel!

Reageren

he saskia ja het is echt zwaar niet normaal maar ja wat kan je er aan doen niet veel ik heb ook echt dof haar en weinig lucht komt dit bekend voor bij iemand?
lender

Reageren

Weinig lucht wel, maar ik heb astma, dus dat is een ander verhaal. En dof haar herken ik niet, maar mijn huid ziet er de laatste maanden duidelijk slechter uit dan normaal. Had jij ook geloof ik he? Heb ik je tenminste als eens horen vragen. Nu ben jij erg jong, maar het zou me niks verbazen als dit soort dingen (huid en haar in mindere conditie) met het afbouwen te maken hebben of met de stress die daarmee gepaard gaat.
Sluit me trouwens aan bij Saskia, heel knap zoals jij het gedaan hebt de afgelopen tijd!

Reageren

Ik sluit me an bij bovenstaande reacties en Erica, je hebt blijkbaar geen idee wat er met je gebeurt als je te snel of cold turkey stopt met paroxetine. Het is voor velen een hel die met geen pen te beschrijven is, werken en normaal funcitoneren voor jarenlang volkomen onmogelijk maakt door de afschuwelijke en gekmakende fyzieke en mentale symptomen en het is inderdaad van de gekke dat de “behandelend” artsen ons daar tijdens voorschrijven of na mislukte afkickpogingen niets over vertellen en ons voorhouden “het dan maar levenslang te slikken”. En dat terwijl het middel wel veilig afgebouwd kan worden door de dosis met maximaal 10% per maand te verminderen.

Wij hebben er juist voor gekozen om niet levenslang afhankelijk te zijn van een extreem verslavende harddrug die we in beginsel nooit hadden mogen krijgen. MAar dat stoppen voor velen van ons zo’n verschrikkelijke ervaring was konden we niet voorzien. En nu moeten we verder met een beschadigd lichaam/zenuwstelsel en allerlei beperkingen die we niet hadden voor we deze pillen op voorschrift van de arts in ons lijf hadden gestopt onder het valse voorwendsel dat het onze klachten zou genezen.

Veel mensen hebben het niet overleefd. En dat komt niet door hun “onderliggende depressie” zoals Big Farma graag wil doen geloven, maar door het verwoestende effect van deze “medicatie”.
En ja we willen allemaal heel graag verder met ons leven. Maar helaas is herstel van de vernietigde receptoren in de hersenen een kwestie van heel erg veel tijd. En dat proces is niet te versnellen dus zijn veeln van ons afhankelijk van een uitkering, met alle rompslomp en frustratie vandien.
Maar ik weet wel, al zou ik nog 1 jaar zonder klachten leven nadat de afkcihel voorbij is, is het me toch nog waard geweest…

Reageren