Hoi Manon,
Mijn angst (straatvrees) is pas de kop op gaan steken NADAT ik met Seroxat begonnen was, maar ik kreeg ook therapie en dat heeft mij geweldig geholpen. Ook met de dwangklachten. En het voordeel is dat je de technieken die je leert ook nooit meer vergeet. Het wordt op het laatst zo’n automatisme als links en rechts kijken voor je oversteekt. Ik heb er echt heel veel baat bij gehad.
En ik denk dat als je ook nog AD slikt die helpen, je echt vooruitgang kunt verwachten. Dus op een dag is het misschien toch ook voor jou mogelijk te stoppen. Zelfs als dat lang duurt, zo’n vooruitzicht geeft toch weer moed lijkt mij?
Sterkte en succes ermee!

Zomaar wat losse gedachten van mij terwijl ik de reacties zat te lezen :
-Paroxetine geneest feitenlijk niets , inderdaad dit is een wijsheid die staat als een huis zoals Klaas in een vorige reactie schreef . De betekenis van het woord geneesmiddel is hier dus totaal misplaatst , het is in mijn ogen en ervaring gewoon een legale drug die het brein (kortweg de hersenen) alsook andere lichaams-onderdelen op een soort van langdurig non-actief zet , niets meer en niets minder .
-Een andere reactie van iemand was , ik ben veroordeeld m`n leven lang paroxetine te blijven gebruiken . # Tja dit dacht ik van mezelf ook en zeker ik ben er nog lang niet alhoewel ik nu 3 maanden niets meer gebruik . Raar feitenlijk na 15 jaar continue iedere dag 20mg te hebben geslikt . Een stemmetje in m`n hoofd vraagt zich af hoelang blijft dit zo goed gaan want ik had verschrikkelijke dwang-gedachten en paniek-aanvallen waardoor ik eigenlijk niet meer wilde verder leven , het was ondraaglijk geworden . Jarenlang was het voor mij een hel op aarde , voordat ik uberhaupt met SSRI begon . Ik hoop dat ik het vol blijf houden en vecht er iedere dag weer voor en ben positief gestemt .

Reageren

Ik neem al 8 jaar paroxetine 20 mg. Toen opgestart omdat ik een zware depressie had, vooral door omstandigheden. Omdat ik me al jaren weer heel goed voel wil ik stoppen met paroxetine. Ik ben sinds een half jaar naar een halve tablet(10 mg) gegaan. Dat gaf helemaal geen problemen.

Maar toen ik vorige week dan helemaal wou stoppen, ging het na 2 dagen al mis… Ik had hoofdpijn, was draaierig en misselijk, mijn zicht deed raar, kortom ik voelde me ellendig. Toen ik ook nog eens heel emotioneel werd ben ik na 4 dagen terug naar een half tablet gegaan.
Ik wil graag stoppen , maar zie erg op tegen de ontwenningsverschijnselen. Ik heb ook een erg actieve job, waar ik me niet zo ellendig bij kan voelen. Hoe hebben jullie dit allemaal ervaren of ondergaan? En konden jullie gewoon gaan werken tijdens het afkicken? Als ik dit 8 jaar geleden had geweten, dan was ik nooit met die rommel begonnen!!

Grz katrijn

Reageren

KAtrijn, lees deze thread goed door! Abrupt stoppen van 10 mg is levensgevaarlijk!!!
Het juiste recept is de dosis met 5-10% verlagen en dan 3-6 weken tussen de stappen.
Dus van 10 mg naar 9, naar 8.1, naar 7.3 enzovoorts om dan te stoppen bij 1 mg. Dit kan 1 tot 2 jaar in beslag nemen.
Ik kan je alle details vertellen, mijn adres staat nog ergens in deze thread. Ook ken ik een arts die mensen evt. kan begeleiden en de vloeibare versie kan voorschrijven als je huisarts niet meewerkt.
Ga AJB meteen terug naar je oorspronkelijke 10 mg en wacht met afbouwen tot je alles goed voorbereid hebt!

Reageren

Ik ben ook meteen terug naar een half (10 mg) gegaan. Ga dit zo even houden en dan heel traag afbouwen. Maar mijn huisarts weet er blijkbaar niet veel over. En de psychiater die me dit 8 jaar geleden heeft voorgeschreven, werkt enkel nog in ziekenhuizen, dus daar kan ik geen afspraak meer mee krijgen. Ik ben er echt vies van geworden, van die pillen. Maar moet ze nu toch maar blijven nemen, terwijl ik er zeker van ben dat ik ze psychisch niet meer nodig heb, maar lichamelijk blijkbaar wel…

Reageren

Beste Katrijn
De mindering van 20 naar 10 mg is best te verdragen tenminste dat was ook mijn ervaring . De rest ( dat wil zeggen de halve 20mg tablet dagelijks ) heb ik iedere dag wat kleiner gemaakt totdat er op het einde heel weinig dagelijks van over was . Ik kan alleen maar uit m`n eigen ervaring spreken uiteraard . Toen ik de huisarts vertelde dat ik nog zo ongeveer 4 mg a 5 mg per dag nam zei die tegen mij , dan kan je net zo goed direct wel stoppen want zo`n hoeveelheid doet niets meer in het menselijk lichaam dat is dan zo verdundt . Theoretisch zal die misschien gelijk hebben gehad maar voor mezelf vond ik die stap veel te groot en was het voor mij nog steeds een enorme hobbel , dus ben ik nog wat maandjes doorgegaan met kleiner maken dagelijks van die tablet en wat er nog van over was . Het viel tenslotte niet mee na 15 jaar gebruik te stoppen en daarbij werd ik van de afkick ook vreselijk emotioneel , alles kwam weer met bakken naar boven . Nu dat ik 3 maanden er geheel vanaf ben krabbel ik zeer zeer langzaam wat vooruit , met soms de ene dag 1 stap achteruit en de volgende dag 2 kleine stapjes vooruit en hoop ik maar dat ik geen terugval krijg . Ik denk dat als je echt wil en je zinnen er 100% op zet dan kan een mens bergen verzetten . De menselijke geest en wil is ten alle tijden sterker als wat voor pilletje ook , daar ben ik van overtuigt en die gedachte is de drive die me nu op de been houdt .

Reageren

Bedankt voor de reacties terug.
Ik ben nog steeds niet begonnen… De psygiather gaat eerst nog een keer kontakt opnemen met de dokter… Ben benieuwd.. Ik heb de Lexapro wel al in huis.. Hoop dat het snel beter gaat want heb echt weer last van hele erge angsten. Terwijl ook ik dacht dat ik ervanaf was… Nou niet dus. De seroxat heeft al die jaren mijn angsten alleen maar gedempt en nu na 7 maanden gestopt te zijn komen ze weer boven.. Vreselijk. Ik hoop dat anderen er ook goed over nadenken met stoppen. Ik voelde me zo goed dat ook ik dacht dat ik het echt niet meer nodig had. Nou dat valt dus vies tegen… Je moet echt eerst je klacht goed aangepakt hebben voordat je kan stoppen dat is mij nu wel duidelijk..

Reageren

Hallo.Ik heb al vaak op dit forum gekeken,dus stel ik hier m,n vraag.Ben nu sinds 2 maanden gestopt en heb nu last van enorme spiertrekkingen en vreselijke stijve spieren.Is dit voor iemand herkenbaar?

Reageren

Ja hoor, heel herkenbaar bij velen van ons, ik had hier ook heel veel last van! Ik zou zeggen, lees deze thread ns helemaal terug (wel veel leeswerk;)) en je komt veel spierklachten tegen. Ook een kennis van mij die stopte had een tijd last van spierpijn.

Reageren

Dank je voor je antwoord.Pff,indd het stoppen met dit medicijn geeft toch enorm veel klachten.Probeer zoveel mogelijk te wandelen en te fietsen,maar goed het helpt allemaal nog niet veel.Ben net zo stijf als een plank.Zal alles nog es rustig gaan nalezen zoals je zei.

Reageren

@ Manon:

[i]Je moet echt eerst je klacht goed aangepakt hebben voordat je kan stoppen dat is mij nu wel duidelijk..[/i]

maar juist omdat seroxat (en andere ssri’s) je klachten zo dempen, ga je tijdens het gebruik van deze middelen niet met je angsten aan de slag.

En omdat stoppen al je oorspronkelijke klachten weer doet terugkeren (en dus niks heeft “genezen”, alleen maar weggestopt) moet je er dan idd nog mee aan de slag. En juist omdat je, als je net bent gestopt, door alle afkickverschijnselen veel labieber bent dan normaal (en ook vaak absoluut labieler bent dan je ooit van nature zou zijn of bent geweest) is het extra moeilijk dat je juist in die periode met alles opnieuw moet gaan dealen, want door alle afkickverschijnselen is dat geen haalbare kaart. En juist dit maakt het afkicken ook psychisch zo zwaar…

Reageren

vrouw antje….
herkenning herkenning, jammer genoeg ben ik ook
iemand met vreselijke zere voet en been spieren…
komt door de urinezuurkristalletjes zoals mijn
therapeute vertelde…
er wordt soms aan geraden om magnesium te
gebruiken, het helpt bij mij niet, maar werkt
voor veel anderen wel…dus wie weet…
ik hoop het voor je, want het is zo’n
ongrijpbare pijn…en wrijven met olijfolie
kan soms ook verlichting geven.
heel veel sterkte ermee.

Reageren

Bedankt voor de tip Heb nu magnesium en vit b opgehaald.Kijken of het iets voor mij kan doen.En kan het indd maanden duren met die afkickverschijnselen.Ben zo nerveus,en heb moeite om op m,n benen te staan.(net een dronken gevoel)Voor iedereen die in deze situatie zit zou ik zeggen..beterschap en moge de zon voor ons weer gaan schijnen

Reageren

Vrouwantje
Praat me er niet van bij mij idem dito , ik dacht dat ik de enige was met spierpijn alsook kramp in de spieren , maar nee dus ik word er soms ook gek van . Zal allemaal wel bij de afkick behoren denk ik . Wie kan hier uitsluitsel over geven ?

Reageren

hallo, ik gun dit natuurlijk niemand, maar ben
toch altijd weer blij dat mensen ook met deze
klachten komen….
ik kan idd ook niet lang staan en lopen is
pijnlijk…ik kan de pijn omschrijven, alsof
ze met messen in je benen steken.
gaat soms wel weer eens ietsje beter,
maar is nu bij mij ook weer zo heftig!
ik ben wel blij voor je dat je tenminste nog
kan wandelen en fietsen…
ik ben al een keertje ongenadig hard omgevallen.
de spieren zijn zo verslapt door de paroxetine,
dat ik bijna helemaal geen spierkracht meer had/heb
mijn therapeute doet steeds metingen, op een
gegeven moment was het een spiersterkte van 10
we gaan wel weer bergopwaarts, ik zit nu weer
op 50 met de laatste meting…maar nog lang niet
genoeg natuurlijk…geduld is in dit geheel
een schone zaak!! gr saskia

Reageren