Dit interessante artikel kreeg ik gisteren binnen:

[b]In alle onderzoeken die Peter Breggin verrichtte, bleken de personen zich absoluut niet te realiseren hoe bizar en onkarakteristiek ze zich gedroegen en dat ze onder invloed zouden kunnen zijn van psychiatrische drugs.

Ze realiseerden zich pas wanneer het gebruik gestaakt werd hoe irrationeel en desastreus hun gedrag was.[/b] (Bekendheid met de effecten van de medicatie voorkwam het betoverende effect niet altijd: Breggin onderzocht namelijk ook diverse artsen die het slachtoffer waren van deze drugsvergiftiging.)

Deze thema’s leidden ertoe dat Breggin meer onderzoek begon te verrichten naar wat hij in eerste instantie identificeerde als het ‘betoverende effect’ van psychoactieve drugs –technisch gesproken intoxicatie anosognosia; het niet kunnen herkennen van de schadelijke mentale effecten van psychoactieve middelen en de bijkomende neiging hun positieve mentale effecten te overdrijven.

Dit betoverende effect is volgens Breggin waarschijnlijk de voornaamste reden dat psychoactieve drugs zo vaak gebruikt worden. Het betoverende effect van psychoactieve drugs leidt ertoe dat mensen diep in de problemen kunnen raken voordat ze in de gaten hebben wat ze zichzelf en anderen aandoen.

Hetzelfde betoverende effect zorgt ervoor dat veel psychiatrische patiënten voorgeschreven medicatie accepteren zonder zich te realiseren hoe ernstig deze hen schaadt en hoe weinig ze hen helpt.

DE RELATIE TOT HET HERSENBESCHADIGENDE PRINCIPE
Het betoverende effect is een uitvloeisel van een serie observaties die Breggin eerder ‘Het hersenbeschadigende principe van psychiatrische behandeling’ heeft genoemd. (Breggin, 1997) Het hersenbeschadigende principe houdt in dat ALLE biopsychiatrische behandelingen het disfunctioneren van de hersenen veroorzaken, dat hersenbeschadiging het primaire “therapeutische” effect is en dat behandelingen als succesvol worden beschouwd wanneer deze beschadiging als een verbetering wordt geïnterpreteerd.
Het principe is van toepassing op lobotomie, elektroshock en alle psychiatrische medicatie.
In samengevatte vorm volgen hieronder de eerste vier van de elf hersenbeschadigende principes (Breggin, 1997):

1. Alle biopsychiatrische behandelingen hebben één werkingsmechanisme met elkaar gemeen: – de verstoring van het normale functioneren van het brein. Geen enkele behandeling verbetert de breinfunctie.

2. Alle werkzame biopsychiatrische interventies veroorzaken het algemene disfunctioneren van de hersenen: Zowel de emotionele als de cognitieve functies. In een enigszins dosisafhankelijke manier, verstoren alle biopsychiatrische interventies de globale mentale functie.

3. Biopsychiatrische behandelingen produceren hun “therapeutische” effect door middel van het beschadigen van het hogere, menselijke functioneren, inclusief het emotionele reactievermogen, sociale gevoeligheid, zelfbewustzijn of zelfinzicht, autonomie en zelfbepaling. Drastischere effecten zijn onder andere apathie, euforie en lobotomieachtige onverschilligheid. Wanneer de verstoring in het normaal functioneren als voordelig wordt geïnterpreteerd, wordt de behandeling als succesvol beschouwd. Het functioneren wordt vaak door de arts of familie als voordelig geïnterpreteerd maar niet door de patiënt zelf. Soms prefereren patiënten zelf de verstoorde staat omdat het hun zelfbewustzijn en lijden dempt, een kunstmatige euforie veroorzaakt of als gevolg van placebo-effecten.

4. Iedere biopsychiatrische behandeling produceert zijn essentiële of primaire hersenbeschadigende effect op alle mensen, inclusief normale vrijwilligers en patiënten met variërende psychiatrische diagnoses. Het effect is niet specifiek voor een bepaalde psychiatrische stoornis. Tot de mate waarin het gemeten kan worden, treedt dit effect op in alle normale zoogdieren.

De SSRI antidepressiva verstoren de serotonine neurontransmissie in het gehele brein die mentale effecten veroorzaakt die niet gemakkelijk te meten zijn bij dieren. Bij mensen veroorzaken ze een reeks beschadigingen; van het afvlakken van emoties tot aan een stimuleringssyndroom met euforie en manie, die allemaal soms geïnterpreteerd worden als een verbetering door anderen of worden ervaren als een verlichting door de patiënt. (Breggin, 2003)

Het betoverende effect definieert een specifieke nuance van het hersenbeschadigende principe: De neiging van individuen om op hersenbeschadigende effecten te reageren door het bestaan of de ernst ervan niet op te merken, het niet in staat zijn deze te linken aan het medicijn, het overschatten van de veronderstelde voordelen en soms het begaan van dwangmatige destructieve daden.

Lees het hele artikel: 25 januari 2011 by sharonvanharen

Goed artikel Rose!!!!

En helaas zeer herkenbaar. Hierboven schrijf ik ergens:
[i]en het weten dat het middel, door je onbewust tot een zombie te maken, zoveel meer van af heeft genomen dan gerechtvaardigd is voor een middel dat alleen moet dienen om je stemming te verbeteren.[/i]

en dan heb ik het dus precies over dat betoverende effect van dit middel, dat zodanig is dat je pas achteráf beseft wat het allemaal in negatieve zin met je heeft gedaan. Zo gaf ik, in de beginperiode van slikken, meer geld uit dan goed voor me was (helemaal niks voor mij!) en dronk ik ook teveel alcohol in die tijd. Ookal: niks voor mij!!! En dan laat ik het zombie-effect nog even buiten beschouwing;(.

Nu ik weer clean ben en mijn normale ik (voor zover mogelijk na jarenlang dit middel te hebben gebruikt) weer terug is, besef ik pas wat het middel met me heeft gedaan en hoeveel het van me heeft afgenomen. En vooral: dat het dus écht het middel was en niet ikzelf, ergens ook een opluchting.

Ook merk ik dat ik intuitief aanvoel dat het geen zin heeft om dit aan mensen die nog “gebruiken” te gaan uitleggen, wanneer ik voel dat ze er (nog) niet aan toe zijn, ze zijn ahw gedrogeerd, betoverd, in negatieve zin….

Pffff….wat heeft dit middel toch een enorme impact, en zéker niet alleen wat betreft de afkickverschijnselen, maar ook tijdens het gebruik! Jouw artikel toont dat maar al te goed aan, dus bedankt voor het plaatsen!

Reageren

Op de site van de hyperventilatiestichting worden de AD’s gestimuleerd!!!! :

[i]Hoe doorbreek je dat nu? HyperVen helpt omdat het op twee fronten tegelijk werkt. Maar de opgeslagen stress is een belemmering voor ons zenuwstelsel en dus ook voor het ademcentrum. Hierdoor neemt het ademcentrum minder gemakkelijk nieuwe waarden aan. Daarom is soms (vaak?) ondersteuning met AD medicijnen een oplossing. De moderne SSRi en Tetracyclische medicijnen helpen het zenuwstelsel enorm om stress los te maken en op te lossen. Soms komt dat zelfs met geweld naar buiten in de eerste 2 weken na het innemen van de medicijnen. Dat is iets waar je doorheen moet. Daarna neemt de hoeveelheid stress zienderogen af en wordt het zenuwstelsel weer wat flexibeler om stress los te laten. Ook neemt de hyperventilatie af en verwijden de bloedvaten zich weer, waardoor ook angsten en depersonalisatieverschijnselen minder worden en uiteindelijk geheel verdwijnen…[/i]

Reageren

Dit zegt de hyperventilatie stichting:

[i]Belangrijk is de oorzaak van de hyperventilatieklachten te achterhalen. Want het zal duidelijk zijn dat trucjes wel hyperventilatieklachten kunnen verminderen, maar de oorzaak van de klachten niet wegnemen. Dit geldt ook voor medicijnen. Zij kunnen wel de spanning en de angst verminderen, maar lossen de achterliggende problemen niet op. Er kunnen zeker omstandigheden zijn die het gebruik van medicijnen rechtvaardigen. Dit gebeurt echter altijd in overleg met huisarts of specialist.

In sommige gevallen kan een psychotherapeutische behandeling een positieve uitwerking hebben. Ook het bijhouden van een dagboek kan een uitstekend hulpmiddel zijn om te ontdekken welke situaties of spanningen hyperventilatie uitlokken. Daarnaast levert ademhalingstherapie een nuttige bijdrage omdat men leert – ook onder moeilijke omstandigheden – de ademhaling onder controle te houden en te ontspannen.
Hulpverleners die u kunnen helpen zijn fysiotherapeuten, logopedisten, oefentherapeuten Mensendieck of Cesar en speciaal opgeleide ademhalingstherapeuten. Uw huisarts of specialist is de aangewezen persoon om u door te verwijzen. Ook met behulp van het ‘zelfhulppakket’ van de NHS kunt u thuis een ademhalingstherapie doen.[/i]

Nederlandse Hyperventilatie Stichting
http://www.hyperventilatie.org/site/

Reageren

dag rose,

wat weer een goed artikel!!!!
en eens hopen we dat het allemaal
het inzicht van huisrtsen gaat
veranderen en wat fresini
mailt, dat de hyperventilatie
stichting ook nog mee gaat met
het innemen van deze bende….
trouwens leuke site heb je
neergezet (echte humor) en alles
wat daar nog bij komt!!!
goed gedaan hoor!!!
en toch lijkt het me nu een leuk
idee om de mensen in het echt te
ontmoeten, die achter deze
verhalen zitten.
we hebben het er al vaker over
gehad, maar op dat moment was
ik er toch nog niet helemaal
aan toe…misschien deze
zomer??? wij hebben een grote
tuin…dus???
of gewoon op neutraal terrein:)
lijkt me toch wel bijzonder
dat we elkaar in het echt
ontmoeten…we hebben zoveel
gezamenlijk gemeen…
valt vast wel over te praten…
misschien zijn sommige mensen
hier ook nog niet aan toe
en denken laat mij maar lekker
incognito:) we horen het wel!!
het allerbeste maar weer en veel
sterkte groetjes saskia

Reageren

Ik heb enkele jaren geleden de Hyperven therapie gedaan. Het verhaal van steeds langer je adem inhouden klonk logisch maar voor mij werkte het niet. Niet zo vreemd omdat mijn hyperventilatie en angstklachten toen al het gevolg waren van mislukte afkickpogingen van de Seroxat.
Maar wel werd mij duidelijk dat deze stichting SSRI middelen warmpjes aanbeveelt. Toen ik op hun forum hoervoor waarschuwde werd ik van het forum verwijderd met de melding dat mijn verhaal een totaal verkeerd beeld gaf van AD…
De moderator zei ook dat AD’s niet verslavend zijn er je er van de ene op de andere dag mee kan stoppen… (sic)
Erg vreemd dat deze stichting die een niet-chemische therapie aanbiedt toch deze drugs aanbeveelt.

Reageren

Lette,Saskia en anderen

Het artikel is idd heel duidelijk en zeker achteraf ook zeer herkenbaar. Het is ook goed, dat wij dit hier lezen, omdat menigeen ook nu pas, na het stoppen, zelf ervaren dat het meer schade heeft aangericht, dan dat er ook maar iets opgelost is.

Dat wordt nu ook verklaard en geeft enige erkenning.

Hoe meer wij leren over deze troep, hoe meer begrip en vooral uithoudings-vermogen we kunnen opbrengen.
Ik heb net twee hele slechte dagen achter de rug en het was voor het eerst, dat ik het “gelaten” over me heen kon laten gaan, wetend dat het weer over zou gaan. Ik leer het nu te accepteren, dat die dagen er zijn, ik vecht er niet meer tegen.

Ik voelde me uitstekend afgelopen maandag en was de vloer aan het dweilen. Als een donderslag bij heldere hemel brak het zweet me uit, werd misselijk,duizelig en dacht dat ik flauw zou vallen en ben direct gaan zitten. Het was voor het eerst dat ik dacht: “Ow, het is weer zover, NU gaan zitten.” Voor het eerst voelde ik geen paniek!

Een jaar geleden heb ik me een groot gat in mijn voorhoofd gevallen en kwam bij in een grote plas bloed. Ik was nooit eerder flauwgevallen.

Ik heb daarna vaker, dit soort aanvallen gehad en raakte dan helemaal in paniek. Het spreekwoord zegt: “Kennis is macht” en de kennis die ik nu heb over AD, het gebruik afbouwen en stoppen daarmee, heeft mij nu opgelevert, dat ik nu relatief rustig bleef. Dat is mijn winst en dit artikel helpt daar enorm bij.

Hoe meer verschrikkingen over het gebruik van AD en het afbouwen en stoppen ervan, boven water komen, hoe trotser wij moeten zijn, omdat we dit dus wel DOEN.

Mijn huis staat nu te koop (verplicht), ik heb ik een half jaar tijd onwaarschijnlijk veel rotzooi naar de vuil-overslag gebracht, mijn huis schoongemaakt, heel veel ziek geweest en soms nog ben, heb geen idee waar ik straks terecht kom ( het zal vast niet mijn ideale kleine huisje met tuintje zijn), ik heb de drempels van het UWV en andere instantie’s genomen met de bijbehorende enorme stress, maar …………… ik voel me weer mens !!

Ik heb weer echt gevoel en kan maar niet genoeg benadrukken hoeveel het voor mij betekent om weer gewone emotie’s te hebben.

Ik zal nooit stoppen met mijn onderzoeken naar deze middelen, gezien het feit, dat er nog steeds een enorme stijging is van het voorschrijven door artsen, zodra er maar een klacht van bv. vermoeidheid is. Denkend aan alle kinderen die nu in sneltreinvaart aan de Ritalin gezet worden, waar ze nooit meer vanaf komen, als ze dit forum of mijn web=site niet lezen.

Het gaat wel om ruim 80% van gebruikers van RRSI’s en methylfenidaten (o.a Ritalin en Concerto), die niet van deze troep afkomen, als ze niet weten welke ellende het meebrengt als ze afbouwen en stoppen hiermee.

Reageren

ik sta versteld, hoe snel er
iemand van de tegenpartij
bovenop zit, om aan te geven
hoe goed deze middelen
kunnen werken…
verbazingwekkend, je hebt het
idee,
dat er constant mensen de boel
in de gaten houden, dat er geen
negatieve reacties komen
op hun werkwijze…
hier op deze site zijn de mensen
allergisch geworden voor deze
troep (letterlijk en figuurlijk)
maar er zal altijd weer een
nieuwe categorie mensen zijn
die op dat moment in hun zwakte
mee gaan met de mooie verhalen
van de hulpverlening…
heel jammer, en ik moet toegeven
dat in sommige gevallen er geen
andere optie is, maar in zoveel
gevallen ook wel…ik hoop ook
dat we met elkaar naar
oplossingen kunnen zoeken en dat
is absoluut niet de weg van de
seroxat en de paroxetine…
dat maakt nog veel meer kapot
dan je lief is!!!
erg klaas dat jou stuk hierover
ooit van de site is gehaald…
dat voelt ook echt met je kop
tegen de muur lopen…
denk nu maar zo je hebt al heel
veel mensen geholpen en dat
geeft toch een stukje voldoening
denk ik.
groetjes saskia

Reageren

Helaas ben ik ook bekend met hyperventilatie en angstklachten, in mijn geval is er ook een rechtstreeks verband tussen de hyperventilatie en mijn astma. En ook ik kreeg destijds van de huisarts te horen dat SSRI’s hiertegen goed helpen. Niet dus, je komt eerder van de regen in de drup…Onvoorstelbaar dat die hyperventilatie stichting ook het gebruik van deze middelen aanbeveelt! En te schandalig voor woorden dat iemand met een andere mening dan van het forum wordt gegooid, als ze zo overtuigd zouden zijn van hun gelijk, hoeven ze iemand met een afwijkende mening toch niet te vrezen???

Rose: héél knap van je zeg, dat je de paniek ditmaal niet voelde, gewoon omdat je wist dat wat jij voelde er (helaas) bij hoort. Vind het echt goed van je, dat je het gewoon over je heen hebt laten komen! Denk dat dit ook de beste manier is, maar er is wel moed voor nodig!

Met mij gaat alles goed, maar ik had gisteren wel een moeilijke dag. Nu ik weer wakker ben in mijn hoofd (of zoals Rose schrijft; me weer mens voel) besef ik meer en meer wat dit middel bij mij heeft aangericht, zowel geestelijk en lichamelijk. En dat doet pijn…

Liefs en sterkte weer allemaal,
Lette

Reageren

Hier weer even een berichtje van mij. Ik ben sinds deze week weer geminderd met seroxat. Ik zit nu op de 8 mg. Tot nu toe nog geen ontwenningsverschijnselen gehad in de periode dat ik nu bezig ben met afbouwen van dit middel. En dan te bedenken dat ik toch de nodige stress ondervind van het re-integratieproces waar ik op dit moment in zit omdat ik ruim een maand thuis heb gezeten vanwege een burn-out. Ook zijn er in een maand tijd twee katten van mij overleden. Iets wat mij heel erg aangreep want het zijn eigenlijk toch een soort van kinderen voor mij.

Reageren

met hoeveel mg ben je nu gaan minderen?

Reageren

@ Alexander;

Ik ben van 9 mg nu naar 8 mg. gegaan. Hier blijf ik dan weer 6 weken op zitten, en als alles goed gaat dan ga ik na 6 weken weer een mg. naar beneden. Ik ben op 25 oktober 2010 begonnen met afbouwen. Ik was eerst van 20 mg naar 10 mg gegaan. Dit had ik al eens eerder gedaan, en het leverde voor mij geen problemen op. In het verleden begonnen de ontwenningsverschijnselen toen ik in een keer van 10 mg naar 0 mg. ging. Dus nu doe ik het veel rustiger aan. En tot nu toe heb ik nog geen last van ontwenningsverschijnselen ondervonden.

Reageren

Mensen wat een opluchting dit forum te vinden!!! Begrijp nu steeds beter wat er aan de hand is met mij, alhoewel ik nog geen tijd gehad heb alles te lezen.
Wat betreft het “betoverende effect”; na ongeveer 8 jaar allerhande antidepressiva te hebben geslikt kwam ik bij Seroxat terecht, 60mg per dag. Dat hielp echter ook niet dus na een half jaar stelde de psychiater voor er Orap (antipsychoticum) bij te “proberen” omdat dat in sommige gevallen in Amerika goede resultaten opleverde.Toen ik iets later las dat deze twee soorten medicatie eigenlijk niet samen moeten worden genomen en hem ernaar vroeg wuifde hij mijn twijfels weg met de boodschap dat “als er iets ernstigs zou gebeuren was het toch al gebeurd”. (??) Nu snap ik TOTAAL niet dat ik me daarmee liet afschepen, maar wat ik wel weet, heel zeker zelfs, is dat als hij op dat moment had voorspelt dat ik pimpelpaars zou worden, en doof en kreupel erbij, ik OOK door was gegaan met het nemen van die troep. En dat weet ik echt heel zeker, zo ver heen was ik wel op dat moment.
Ik ben in mei vorig jaar gestopt met de Orap, na bijna 11 jaar gebruik, en in oktober met Zoloft die ik er toen bij had, na eerst 8 jaar Seroxat te hebben gehad bij de Orap. Het is nog steeds sukkelen, jammer genoeg, maar een grote opluchting te weten wat er eigenlijk aan de hand is. Artsen zeggen het niet te weten en sturen je voor allerhande onderzoeken en als je dan steeds weer een onderzoek moet hebben voor een “vermoeden van een tumor” hier of daar, zoals de bijnieren, borsten die vol knobbels zitten enz, dan weet je het op laatst zelf ook niet meer en begin je echt bang te worden dat er wel degelijk een tumor zit, maar dan in je hoofd….
Dus dankjewel voor de verhalen, een grote opluchting!!

Reageren

welkom op deze site,

vind het fantastisch dat je al zover bent
gekomen en dat je inziet dat dit spul
je op de lange duur meer kwaad dan goed doet!!
en zoals je hier kunt lezen gaat iedereen door
een verschrikkelijke hel….
maar jou wil is er in ieder geval en dat is in
deze situatie heel belangrijk!!!
als je een pagina terug leest zie je dat klaas
daar iets heeft geplaatst, en dat is precies
het juiste, om duidelijk te maken, hoe erg
we hier met zijn allen in zijn getrapt….
ik heb het laatste jaar heel veel steun gehad
aan deze site!!
ik hoop dat jij dat ook zo mag ervaren…
heel veel sterkt en succes met alles.
gr saskia

Reageren

Dankjewel Saskia!
Heb weer wat meer gelezen op deze site, ook het filmpje van Klaas bekeken, ongelooflijk eigenlijk. En het enge idee dat de huisarts hier toch echt wel IETS vanaf moet weten, heel Internet staat er vol mee!
Brr.. weet echt niet of ik OOIT nog iets van vertrouwen ga hebben wat medicatie of dokters betreft, want hoe vaak hoor je niet dat het “absoluut geen kwaad kan”?
Mij werd aangeraden toen ik beroerd bleef en zelfs zieker werd maar elke dag de maximale dosis Ibuprofen te slikken en bij problemen ook nog maar de maximale dosis Paracetamol erbij, alles kon, als het me beter liet voelen. Welke nuchter denkende arts raadt nou zoiets aan voor een toestand waarvan ze zelf zeggen niet te weten waar het door veroorzaakt wordt?
Dan denk je al gauw, achteraf gezien, dat ze het wel degelijk weten en de boel zo hopen te sussen of zo.
Achterdochtig word je in elk geval wel.

Maar weet je, het is echt rottig en beangstigend niet te weten wat er scheelt, maar eigenlijk is het misschien wel een soort van geluk dat ik nu pas ontdekt heb wat er met mij aan de hand is. Want als ik het eerder had geweten had ik het denk ik toch opgegeven en was ik weer opnieuw met slikken begonnen. Nu was het een soort van wanhopige zoektocht naar de oorzaak en had ik geen flauw idee dat weer tabletten nemen enige verlichting (valse en tijdelijke, maar toch) zou kunnen brengen. Nu is het gelukkig al te lang geleden om daar zelfs maar over na te denken. Pffff…

Ik lees niet teveel in een keer, want het is wel heel wat vind ik hoor, alle informatie, en de realisatie van hoe er toch op een afschuwelijke manier met mensen wordt rondgespeeld.
En als je het dan toch over psychiatrie hebt…je begint je gewoonweg af te vragen hoe de hersenen eruit zien van degenen die daartoe in staat zijn? Die moeten er op de een of andere manier toch echt veel minder menselijk uitzien…..
Vraag me af of je dat terug vindt in het DSM?

Reageren