klaas ik ben nu 4maanden en 1 week gestopt maar de onweningverschijnselen zijn zo erg dat ik bijna niet meer vol houd zou ik kunnen herstraten en dan correct nog afbouwen ik slikte 40 mg ik heb zelf inj gedachten 15 mg om te herstraten

lender

Hai Lender,

Wat voor ontrekkingsklachten heb jij ?
Ik ben na 4 weken clean nog steeds heel erg misselijk, een raar onaangenaam gevoel.
Ik twijfel ook nog of ik weer naar 1 mg ga.
Phff… heftig is dit zeg

Reageren

Herstarten is een optie maar niet vrij van risico. Ik durf daar geen bindend advies op te geven. Ik kan je wel aanraden om eens contact te zoeken met Gezondheidscentrum Bunnik, het enige centrum waarvan ik weet dat ze iets van de materie afweten (ik ben er zelf ook client).
Mocht je herstarten, altijd per dag gelijk doseren en laag beginnen, bv. 5 mg en dan evt. elke 1-2 weken opbouwen met stapjes van 5 tot je stabiel bent.
MAar het blijft onvoorspelbaar hoe je reageert.

Reageren

ja ik weet niet als ik wil herstarten alleen het probleems is mijn hoofd is zo warm me hele lichaam maar ik heb geen koorts en je voelt echt dat kje lichaam vecht tegen dit rotmiddel ik ben wel cold turkey gestopt wat ik eigelijk niet had moeten doen maar werd andre persoon van dit rotmiddel drm deed ik dat en nu ben ik stuk meer me eiegn alleen die onwenningverschijnselen zijn erg spierzwakte vooral je benen en zwaar hoofd.
ik denk dat ik gwn doorzet en afentoe dan maar een oxezepam nuttig

lender

Reageren

Dag lieve mensen,

Allereerst hoop ik dat 2011 voor ons allemaal een jaar van overwinningen en bevrijding wordt. Ten tweede moet ik bekennen dat ik de discussie alweer een poosje volg maar het moeilijk vond te reageren.

Ik voel me nogal de vreemde eend in de bijt. Hoe kan het dat mijn ervaringen op zoveel fronten anders zijn dan die van jullie? Waarom zijn jullie “zombies” mét AD en ben ik een zombie zónder AD? Volgens mij heb ik uitzonderlijk geluk gehad met mijn begeleiding. En verder is het misschien een kwestie van een geluk bij een ongeluk: zoals Trudie Dehue zegt: er is een kleine groep mensen met ernstige depressies die wél baat heeft bij AD.

Ik wilde pasgeleden posten over mijn ervaringen maar ik heb een “aanvaring” gehad (niet op dit forum hoor) met een persoon die me heeft doen terugschrikken. Hij claimde dat niemand ooit AD nodig had en dat ik alleen maar dácht dat het zo was.”Geïndoctrineerd en gebrainwashed” was de boodschap. Alsof ik zelf niet kritisch na kan denken en een wandelend uithangbord voor de farmaceutische industrie ben.

Ik heb hier heel ernstig over nagedacht en ik denk dat ik voor ik hier iets post moet proberen om, ook voor mezelf, duidelijk te krijgen vanuit welk perspectief ik mijn beslissingen maak.

Ik geloof dat 90 procent van het omgaan met, en te boven komen van depressies, angsten en trauma’s keihard werken is. Kies een methode die bij je past, hoe lang je ook moet zoeken. Heel goed werken bijvoorbeeld, mindfulness, meditatie, yoga en allerlei vormen van therapie, alternatief of mainstream. Boeken van mensen als Eckhart Tolle kunnen een geweldige verrijking zijn.( is het voor mij ook Klaas)

Probeer alsjeblieft dit alles vóordat je die troep overweegt die we slikken/geslikt hebben, maar bedenk dat het soms, heel soms, de moeite waard is.

Dit is wat ik denk:
Lijden hoort bij het leven. Het is een absurd idee dat we in deze maatschappij hebben dat we altijd maar de hele tijd gelukkig moeten zijn.

Het leven moet echter wel enigzins dragelijk blijven. [b]Ik wil de luxe hebben om ongelukkig te kunnen zijn[/b]. In mijn diepste depressies kan dat niet. Kan ik niet bij mezelf of de wereld om me heen. Ik zit gevangen onder een glazen stolp en daar is slechts wanhoop en eenzaamheid en het verlangen om niet te bestaan.

Mijn tante werd ongeneeslijk ziek. Ik zag haar langzaam wegglijden en ik kon niks voelen. Het ergste wat ik ooit heb meegemaakt. In die periode ging ik aan de paroxetine. Het mooiste dat het mij gegeven heeft is dat ik tijdens haar laatste dagen en na haar overlijden verdriet kon voelen en om haar kon rouwen.

Buiten de stolp is het leven overweldigend. Maar ik kan het hanteren, door hard te werken, niet door de pillen. Toch moet ik bekennen dat ik ook bij deze “switch” weer heb gemerkt dat ik niet bij machte ben zelf aan de stolp te ontkomen.

Misschien is het in mijn hoofd nog veel viezer mis dan bij jullie?

Wat het op- en afbouwen betreft (als jullie het willen weten): het gaat weer langzaam beter met de laatste verhoging van de efexor. Het is belachelijk dat ik met al mijn eigen inspanning niet voor elkaar kan krijgen wat die troep voor me oplost.

Wat betreft bijwerkingen: Heeft of had er iemand last van wagenziekte? Ik ben nog nooit wagenziek geweest maar was het de afgelopen tijd wel heel erg. En ook zo’n zelfde ‘motion sickness”als ik te snel bewoog…

Reageren

Wende,

Ik doe nu bijna een jaar onderzoek naar het gebruik van SSRI’s en het afbouwen/stoppen ervan en heb er een web-site over.

Je hebt volkomen gelijk: er zijn idd mensen waar een SSRI wel een oplossing is. Over het algemeen is dat z’n 7 a 10% , blijkt uit talloze onderzoeks-rapporten die ook allemaal op mijn site staan. Ik zal dan ook NOOIT roepen, dat niemand AD nodig heeft. Jij hebt het duidelijk wel nodig en ik ben oprecht blij voor jou, dat het jou zo goed helpt.

Het is de omgekeerde wereld: jij ervaart wat wij nu ervaren als jij geen AD gebruikt en vv.
Jij zegt: “k zit gevangen onder een glazen stolp en daar is slechts wanhoop en eenzaamheid en het verlangen om niet te bestaan.”

Daar zitten wij nu in. Persoonlijk zat ik daar niet in voordat ik AD ging gebruiken. Ik werd echt een oppervlakkige, gevoelloze zombie door de AD en dat heeft mij heel erg veel gekost. Vrijwel iedereen hier, loopt tegen ernstiger problemen aan dan voor het gebruik van AD.

Naast de ellendige onttrekkings-verschijnselen, moeten we nu ook de overige problemen oplossen, hetgeen, voor mij zeker, enorm veel spanning meebrengt. Dat is de spanning die jij noemt, die bij het leven hoort. Hoe moeilijk het nu ook is voor mij, merk ik, dat telkens als ik weer iets volbracht/opgelost heb, mijn zelfvertrouwen een stukje toeneemt. Vaak ben ik dan wel twee dagen helemaal van slag en heb dan erg veel moeite mijn lichaam te ontspannen, diaree, hartkloppingen, onrust in de borst, spierpijn en de hele rataplan. Dat accepteer ik nu omdat ik weet dat het steeds beter zal gaan.

Terugkijkend op wat ik het afgelopen half jaar allemaal al zelf opgelost heb, neem ik die twee dagen graag op de koop toe. Hopelijk zullen die twee dagen straks nog maar 1 dag zijn.

Ik voel weer echte emotie’s, waardoor ik me weer mens voel.

Die “motion sickness” zoals jij het noemt kreeg ik plm. zes jaar geleden. Ik begon te wankelen, steeds naar de linkerkant en werd duidzelig bij plotselinge bewegingen, maar daar heb ik me op aangepast. Het is het gevolg,in mijn geval van kwikvergiftiging door amalgaam en het gebruik van AD. De kwik en de AD hebben mijn neurologie behoorlijk aangetast. Er is weinig hoop, dat dat ooit over zal gaan, maar daar kan ik mee leven.

Wende, depressie kan genetisch bepaald zijn. Onderzoeken met exacte uitslagen kunnen alleen door autopsie verkregen worden. Dus altijd achteraf. Ik betwijfel of de farmaceutiche industrie daar ooit werkelijk onderzoek naar gedaan heeft. Het reguliere medische circuit dankt zijn bestaans-recht aan de farmaceutische industrie, dus ik verwacht, dat we daar weinig of geen duidelijkheid over zullen krijgen.

Duidelijk is wel, dat het meest gehoorde verhaal van de huisarts bij het voorschrijven van AD, een serotonine-tekort in de hersenen is, absoluut niet waar is !!!

Dat betekent dus, dat SSRI’s voorgeschreven worden op basis van aanname’s/veronderstellingen.

In dat kader is het een verschrikkelijke ontwikkeling, dat er steeds meer mensen met klachten over slapeloosheid SSRI’s voorgeschreven krijgen, waar ze nooit meer vanaf komen.

Ik denk ook in het bijzonder aan de enorme toename van kinderen die aan de Ritalin gezet worden.

Reageren

Wende,

Buiten de stolp is het leven overweldigend, schrijf je. Helaas herken ik dat maar al te goed. Ik weet pas de laatste jaren dat ik hsp (hooggevoelig) ben, waardoor ik veel meer indrukken, emoties, stemmingen en-ga-zo-maar-door om me heen op pik. Dat kan niet alleen overweldigend, maar ook behoorlijk uitputtend zijn voor je zenuwstelsel. Gelukkig weet ik tegenwoordig beter hoe ik het moet hanteren, daar zijn gelukkig allerlei manier voor, die ik vroeger nog niet kende. Dit zei een natuurgenezer tegen mij: de grootste uitdaging voor jou na het stoppen met paroxetine zal zijn dat je met je hooggevoeligheid moet omgaan en dat is helemaal waar gebleken. Want ik was voor mijn gevoel geen zombie tijdens het gebruik (zo ervaarde ik het in ieder geval niet), maar achteraf merk ik dat er wel degelijk veel langs me heen is gegaan en ik min of meer verdoofd was, mijn leven op de automatische piloot leefde, ipv écht te leven en alles te doorvoelen, zoals nu….

[i]er is een kleine groep mensen met ernstige depressies die wél baat heeft bij AD[/i]

Dit is niet helemaal waar. Ik had geen depressie, maar wel degelijk baat bij AD in de beginperiode. Mijn klachten waren, achteraf gezien, meer het gevolg van een burn-out, mede veroorzaakt door de zorg voor een zieke moeder toendertijd, in combinatie met mijn hsp-eigenschappen en een drukke baan. Ik werd angstig, kreeg hyperventilatieklachten en was steeds vaker down en emotioneel. Achteraf gezien zat ik er gewoon even doorheen en was AD niet de beste oplossing hiervoor. Maar het serotonineverhaal was in opmars en een vriendin vertelde mij dat door de chemische balans in mijn hersenen weleens verstoord kon zijn door alles wat ik had meegemaakt (verhaal van haar huisarts). Dit bracht mij ertoe ook om het middel te vragen, mijn huisarts vond me “goed op de hoogte” en schreef het onmiddellijk voor, aan iemand die dus géén depressie had.

Maar….het hielp enorm! Mijn angsten en hyperventilatie werden minder, ik was minder emotioneel en kon de ziekte van mijn moeder beter hanteren. Ipv mijn verdriet te verwerken en te doorleven, werd het dus tijdelijk even weggestopt, met dank aan de paroxetine. Zo heb ik het niet ervaren overigens, maar feitelijk is dit wel wat er gebeurde. Dat ik meteen kilo’s aan kwam (terwijl ik altijd slank was geweest en dit nieuw voor mij was) nam ik maar op de koop toe, meer mensen in mijn omgeving waren aan deze middelen en iederen kwam flink aan, dus dat hoorde er blijkbaar bij.

Achteraf gezien zou je kunnen zeggen dat het midedel me door een moeilijke tijd heen heeft geholpen en daar is niet zoveel mis mee (al geef ik de voorkeur aan de natuurlijke manier!), ware het niet dat ik er, zoals zovelen, niet meer vanaf kon komen. Iedere afbouwpoging mislukte en dus dacht ik dat ik het middel blijkbaar nodig had, nog niet wetende dat je langzaam moet afbouwen en hoe dan ook ernstige ontwenningsverschijnselen krijgt bij het stoppen.

Juist dat laatste was toen nog niet bekend helaas, waardoor ik maar liefst 10 jaar lang dit middel heb gebruikt. Inmiddels is sommige arsten bekend dat afbouwen moeilijk is, maar pas geleden werd in een documentaire toch nog aangegeven dat voor korte tijd het gebruik aan te bevelen was, maar dan alleen bij mensen met een klassieke depressie. Echter ook die groep dient dan weer te gaan afbouwen, met alle ernstige gevolgen van dien.

Dat is dus het grootste struikelblok van dit middel: dat het zo verdomd moeilijk is om er weer vanaf te komen en dat er bij artsen zoveel onduidelijkheid bestaat hierover. Dat maakt ook dat dit middel zo gevaarlijk is, de afkickverschijnselen kunnen mensen letterlijk tot wanhoop drijven…Leve internet, met een schat aan wél juiste info én vele ervaringsdeskundigen.

Want dankzij al deze info is het mij toch gelukt echt te stoppen. Als jij je goed voelt met dit middel moet je er vooral niet mee stoppen. Iedereen heeft zijn eigen ervaringen en die van jou is ook van belang hier op dit forum. Ik wilde alleen even wat dingen aangeven aan de hand van mijn ervaringen.

Het serotonineverhaal is, zoals Rose al aangeeft, volledig achterhaald. Mijn conclusie is dat er met dit middel een goed gooi is gedaan naar het vinden van een geneesmiddel tegen depressie (omdat de stemming vooral in het begin wel degelijke verbetert) maar dat men de plank behoorlijk mis heeft geslagen uiteindelijk, door de enorme gevolgen die het middel heeft op heel je lijf (in negatieve zin) en door de enorme ontwenningsverschijnselen, die nooit de bedoeling kunnen zijn geweest. (Of wel, want mensen komen er hierdoor niet van af wat big business is voor de fabrikanten natuurlijk)…

Reageren

hoi rose, helemaal waar wat je allemaal
vermeld.
idd dat kinderen eingelijk geen kinderen
mogen zijn, iets te druk dan maar aan de ritalin
ik hoorde laatst een kinderarts in een
programma, die het absoluut niet eens was
met de gang van zaken, hij vertelde, er zijn
2 werkende ouders druk druk kind uit de opvang
gehaald, die wil graag de aandacht van de ouders
ouders moe…kind vervelend en net zoals
paroxetine makkelijk wordt voorgeschreven,
gaat het ook zo bij ritalin…het moet toch
allemaal leuk leuk leuk?
ik zal je vertellen, mijn dochter is net
afgestudeerd als orthopedagoog, en die hebben
onderzoek gedaan naar dit medicijn…
er is dus nog helemaal geen beeld bij wat
voor effect dit heeft op langere termijn,
het zijn dus allemaal proefkonijntjes, met
vast heel veel schade aan het zenuwgestel…
kunnen ze dan later weer aan de paroxetine…
maar zoals mijn dochter vertelde, je kunt
de onderzoek pas goed doen als een kindje
7 jaar is en tegenwoordig wordt het in
veel gevallen al voorgeschreven bij
leeftijden van 4 en 5 jaar…dit is natuurlijk
weer een heel ander iets, maar het verteld
wel iets over onze wereld…
jij bent ook nog iedere dag aan het vechten
lees ik, voor mij geld hetzelfde hoor.
bij vorig jaar is het een enorm verschil,
maar heb nog wel veel klachten die bij het
afbouwen (horen?????????)
volgens de artsen niet, nou wij weten
inmiddels wel beter…als ik nu de (nieuwe)
mensen op de site weer lees, is dit toch zo
schrijnend…geen woorden voor.
en zoveel de zelfde klachten en nog steeds de
beweringen dat het niet aan het afbouwen
ligt…de woede moet eruit zegt iedereen,
maar rose ik weet niet hoe het bij jou is,
maar als ik me dan zelf zie klunzen,
dan is het nog volop aanwezig…helaas
ik wens je een goede dag en voor iedereen
weer nieuwe kracht en moed….maar beter
worden gaat gebeuren!!!!!!!!!!

vr groet saskia

Reageren

Nog even over die Ritalin; ik ken kinderen uit mijn nabije omgeving die ook van dit medicijn dikker werden (zonder meer te gaan eten!) en zelfs 1 jongen van 12 die borstgroei kreeg! Moeder is goede vriendin van mij en voor haar was die borstgroei reden om onmiddellijk met dit “medicijn” te stoppen. Nu is haar “ADHD” kind weer zijn eigen drukke maar heerlijke zelf en het gaat prima met hem! (Tijdens het Ritalin gebruik was hij extreem rustig en down). Te erg voor woorden, dit soort medicijnen voor kinderen, alleen maar omdat ze in een bepaald keurslijf moeten passen ipv gewoon zichzelf te kunnen en mogen zijn…

Reageren

hallo allemaal,

ik heb al een paar dagen zitten dubben om dit
hier wel of niet te vertellen….
ik word nu al anderhalf jaar om de 2 dagen
behandeld door mijn therapeute dmv massage
en bekloppen, ik ben ook door ondersteuning
van een orthomoloculair therapeute, een
heel eind op de goede weg.
nadat ik binnen een maand was afgebouwd,
op advies en goed vinden van mijn huisarts,
(na 10 jaar paroxetine gebruik) onwetend he?
ik had het er met mijn therapeute over, en zei
dit is natuurlijk ook veel te snel gegaan
dit cold turkey afbouwen…
zij is een vrouw die meer in het binnenste
van een mens kan zien dan 4 huisartsen
of neurologen op een rijtje…
(ze heeft overigens al heel vaak gelijk
gekregen) nu zei ze dat het goed was dat ik
zo snel heb afgebouwd, want dat het door
de enorme spierverslappingen en vergiftiging
in mijn lichaam 1 minuut voor 12 was
geweest…voor bijna alle mensen is het wel
goed om rustig af te bouwen laat ik daar
duidelijk over zijn!!!!
toen de medici niet meer wisten wat ze met
mij aan moesten, trof ik deze therapeute
die ik vsan vroeger nog kende…ze vroeg
toen aan mij hoe het ging, ik vertelde dat
het niet goed ging, ik had toen namelijk net
de diagnose ms gekregen.
zij vertelde dat dit absoluut niet het
geval was…maar dat mijn lichaam ernstig
in de problemen zat door medicijn gebruik…
ze wist helemaal niet van mijn medicijn
gebruik af, dat is natuurlijk al heel
bijzonder…maar dank zij haar ben ik wel
achter de waarheid gekomen.
als ik er niet achter was gekomen, was ik
weer in het ziekenhuis beland en had
medicijnen voor ms gekregen…
terwijl alle narigheid door de paroxetine
kwam.
ik ben zo ontzettend dankbaar dat ik ondanks
de vreselijke hel, nog mag leven!!!
dit wilde ik met jullie delen, want hoe
beroerd je je ook voelt, dit is de enige
en juiste weg…geloof daar maar in!!!

groetjes saskia

Reageren

Saskia,

Ook ik ben blij dat ik nog leef al heb ik wel eens andere gedachten daarover gehad omdat ik het niet meer zag zitten als ik mij zo beroerd voelt.

Dat jij een goede therapie hebt gevonden om zo van je klachten af tekomen of te verlichten daar ben ik blij om, alleen is het jammer dat het niet voor iedereen is weg gelegd.

Want een ieder reageert weer anders op een bepaalde therapie.
Was het maar waar dat er een therapie was of medicijn om de pijn en de klachten te verzachten of weg te nemen.
Bij de een helpt magnesium en vitaminen en een rustgevend middel en bij de nader helpen deze middelen niet.

Ik heb voorlopig nog niets gevonden dat mijn heftige lichamelijke klachten verminderd.

De ergste klachten waar ik nu nog het meeste last van heb.
Het harde suizen in mijn hoofd/hoofdpijn en dat de tranen uit mijn ogen lopen,en soms met oorpijn ik word er gek van.
Dan de spierpijn en de slapeloze nachten.

En dan nog de overige klachten die te verdragen zijn.

De MRI scan heeft niets opgeleverd ,die was helemaal goed geen afwijkingen in de hersenen.

Maar wel mischien iets anders en als dat waar is dan heb ik 20 jaar voor niets ad medicijnen geslikt en heb ik ook geen reuma.

Voordat ik hier iets gaat roepen wil ik daar eerst zekerheid over en ik heb geluk dat het ziekenhuis nog bloed van mij had van een aantal jaren geleden en zo een vergelijk konden maken.

Alleen is daar ook nog geen goede therapie of medicatie voor die bij iedereen helpt alleen krijgt het beestje wel een naampje en kom je geloofwaardig over en zit het niet meer tussen je oren en nemen artsen je serieus.

En dat scheelt al heel wat.

Dus ik ben nu in afwachting van het verder bloed onderzoek.

MOcht ik iets meer weten dan zal ik het hier vermelden want mischien is het ook van toepassing op een ander .

groetjes

Bouwjan.

Reageren

hoi

ik heb jou stukje gelezen, en natuurlijk
gun ik ook iedereen zo’n therapeute….
ik heb erover nagedacht, maar is een
voetreflexzone therapeut ook iets voor jou?
er is namelijk iemand in mijn omgeving
geweest met kanker, en die was door alle chemo’s
en bestralingen na een jaar nog zo moe…
ze is toen op zoek gegaan naar iets waar
ze baat bij zou kunnen hebben…
ze is toen bij een voetreflexzone therapeut
terecht gekomen…
nadat ze behandeld was, plaste ze altijd een
vreemd zwartachtig kleurtje…
dit was omdat haar lichaam zo verontreinigd
was…
alle afvalstoffen zijn er toen op deze manier
uitgehaald!
en dat wij door deze bende ook vol afvalstoffen
zitten is wel duidelijk he? wel op zoek gaan
naar een erkende therapeute!
en wat de misselijkheid betreft, kippensoep:)
ik heb ook gedacht onzin, maar het is waar!!
een pakje met groentesoep/ tomatengroentesoep/
kippensoep…wat maar lekker is.
een vers kippetje 2uren daarin laten trekken,
en op het laatst soepgroente erbij.
het vet de ringetjes die van de kip afkomen
zijn uitermate geschikt om de maagwand te
herstellen…de maagwand is namelijk ook
ernstig beschadigd!!! wel dagelijks vers
maken!!! het allebeste ermee…een goed weekend
en succes!!! vr gr saskia

Reageren

niet iedere keer zo’n grote kip natuurlijk,
maar een kippenboutje of kippenpootjes!!!
lekker ite 🙂

Reageren

Rose

Kan je mij zeggen wat het adres is van je website
want het lijkt me wel intressant om eens naar
toe te surfen , b.v.d.

Reageren

[b]Lette schrijft:[/b]
[quote]
Mijn conclusie is dat er met dit middel een goed gooi is gedaan naar het vinden van een geneesmiddel tegen depressie (omdat de stemming vooral in het begin wel degelijke verbetert) maar dat men de plank behoorlijk mis heeft geslagen uiteindelijk, door de enorme gevolgen die het middel heeft op heel je lijf (in negatieve zin) en door de enorme ontwenningsverschijnselen, die nooit de bedoeling kunnen zijn geweest. ([i]Of wel, want mensen komen er hierdoor niet van af wat big business is voor de fabrikanten natuurlijk)…[/i][/quote]
Ja en daar zijn we op het meest walgelijke punt van deze zaak beland. Het ZOU nog mogelijk zijn dat fabrikant GSK AANVANKELIJK inderdaad niet op de hoogte was van de verschrikkelijke afkickperiode omdat dit niet uit de kortlopende trials is gekomen.
MAar reeds sinds 2002 zijn er regelmatig meldingen over gekomen en deze zijn stelselmatig genegeerd of onder de mat geveegd door GSK.
En nog steeds staat het juiste afkickschema (5-10% per 3-6 weken) niet in de bijsluiter vermeld: er staat letterlijk dat je kan afbouwen “in stappen van 10 mg”! Ik slikte 10 mg en heb de hel van de cold turkey in al haar gruwelijkheid mogen beleven en heb het aan een paar engeltjes te danken dat ik het nog kan navertellen…
Mijn conclusie is dat GSK wel degelijk op de hoogte is maar het bewust zo gelaten heeft om hun winsten over de lijken van onschuldigen niet in gevaar te brengen. Het intens gemene hiervan is dat ze maar al te goed weten dat mensen die aan een AD zitten al kwetsbaar zijn en dat het makkelijk is om de verschijsnelen af te doen als een terugkeer van je depressie, hoewel veel mensen het voor een andere indicatie gekregen hebben.
Daarom kan GSK zonder overdrijven als criminele organisatie aangemerkt worden. Helaas lijkt gerechtigheid hierin ver te zoeken.
MAar waarom ook huisartsen masaal deze leugens volgen blijft mij een raadsel, van hen zou ik toch echt mogen verwachten dat ze het belang van de patient voorop stellen!

Reageren