Saskia mijn email staat nog ergens op deze of vorige pagina dus je kunt me vet. ook direct mailen.
Het juiste afkickschema is: de dosis 5-10% vermidneren per 3-6 weken.
Om exact op de tiende milligram te kunnen doseren heb je de susensie nodig of moet je een milligramweegschaal hebben. Ik kan je evt. meer informatie hierover geven.
Een rotverhaal weer van je vriendin. Het kan na herstarten een tijd duren voor je weer stabiel bent.
En Alexander, ik heb inderdaad niet gezegd dat je nooit moet herstarten of opdoseren.
Maar wel dat de kans op een succesvolle herstart kleiner wordt, en de kans op een verkeerde reactie groter wordt, naarmate je er langer vanaf bent. Ik zou herstarten na een jaar niet aanbevelen maar als de klachten ondraaglijk zijn is het een optie om met een heel lage dosis (5mg) te beginnen, kijken over bv. 2 maanden of dit verlichting geeft en evt. nog een keer te verhogen naar 10 mg en wanneer je stabiel bent geleidelijk te minderen. Maar het is onmogelijk om te voorspellen hoe iemand hierop reageert en ik durf hier dus niets over te zeggen.

[quote]
Daarnaast voor iedereen!!
Maak je toch niet zo boos op de medische wereld.
Ze weten het net of willen het niet weten. Er is niets mis mee om info aan je arts te geven, maar geef het toch op om het te winnen. Zeker de meeste huisartsen hoef je niet te overtuigen. Een huisarts is een leuk voor het hecten van een snee in je wenkbrauw,maar verder kan die beter van je hoofd afblijven.
Maar wat ik eigenlijk wil zeggen is : steek al die woede / energie in jezelf. Doe wat goed voor jezelf is en probeer te accepteren wat er met je aan de hand is, dat het voorbij gaat en vecht er niet tegen.
Heus ik wet dat dit moeilijk is, maar ertegen vechten is minstens zo moeilijk.

Alemaal veel sterkte en wijsheid en zorg goed voor jezelf.[/quote]
Deze quote van Alexander kan ik onderschrijven al wee tik hoe moeilijk het is om niet razend van woede te zijn dat ons vertrouwen in de medische wereld/huisarts zo misbruikt is en we hier voor lange jaren de zeer wrange vruchten van plukken.
Maar Eckhart Tolle (Ke kracht van het NU) leert ons ALLES te accepteren en inderdaad op elk moment te kijken wat de juiste stappen zijn en niet te blijven hangen in eerder gezette verkeerde stappen.
En ik wil ook zelf niet alle verantwoordelijkheid ontlopen… toen ik in 2002 paniekaanvallen kreeg kon ik ook bedenken dat daar een oorzaak voor was waar pillen niet het antwoord op waren. En dat eerder mislukte afkickpogingen wellicht een signaal hadden moeten zijn om ZELF mijn afkickplan uit te denken en uit te voeren… ik ken er meerdere die ondanks hun nare klachten wel deze tegenwoordigeheid van geest hebben gehad.
MAar dat die pillen zo rampzalig zouden ujitpakken konden we niet vermoeden.

Reageren

Saskia,
Ik erken dat Klaas zeer veel kennis heeft, maar in het hervatten van een lage dosis kom ik verder niets tegen.
Mijn opmerking was NIET TEGEN Klaas gericht, maar VOOR JanBouw.
Ik ben blij met de opmerking van Klaas op mijn post.
Ik denk dat we in dezelfde richting denken.

A.

Reageren

Alexander

Dat juist het probleem, moet ik weer gaan slikken ja of nee.
Ik ben er nu 1 jaar vanaf en opnieuw beginnen dat doe je niet zomaar, en dan komt gelijk het volgende probleem welk medicijn ga je dan slikken.
Weer seroxat of een ander met minder afkick verschijnselen.

Als ik weer moet gaan slikken dan wil ik eigenlijk st Janskruid (hyperiplant) proberen maar dan wel die enkel bij de apotheek is te verkrijgen want daar zit een gelijkmatige verhouding in vergeleken bij de middelen die ja kan kopen bij een drogist.
Maar of dat een goede keuze is daar ben ik nog niet uit.

Is er iemand die met hyperiplant goede ervaringen heeeft , al zegt dat nog niets want een ieder reageert weer anders op medicatie.

Dus ik ben er nog niet uit.

Maar vandaag weer een dag om door te komen .

Reageren

JanBouw,

Voor zover ik weet is St. Janskruid een natuurlijk anti depresivum. Jouw klachten lijken voort te komen uit de ontwenningsverschijnsel van de Serotax die je slikte.
Zoals ik het zie is je lijf bezig om alle zenuwbanen weer aan te sluiten. Omdat je snel bent afgebouwt is je lijf op vele fronten tegelijk bezig en raakt het overbelast. Dat zijn de klachten die je hebt. Door weer Serotax te nemen geef je je lijf weer rust en kun je als e.e.a. gestabiliseerd is rustig afbouwen en op die manier gefaseerd je zenuwbanen weer correct aansluiten.

LET WEL IK BEN GEEN DESKUNDIGE. IK BEREDENEER HET ZOALS IK HET ZIE.

Jan, praat anders eens met je apotheker. Ik zelf heb daar goede ervaringen mee. Dat zijn mijns inziens de experts op het gebied van medicatie.
Maar vooral zelf een besluit nemen waar je achter staat en waar je het beste gevoel bij hebt.
Ik zelf houd heel secuur, per dag, bij hoe ik me voel en wat ik aan symptomen heb. Dit helpt me om te zien of het beter gaat of juist niet of stabiel.
Daarnaast is er veel mogelijk aan supplementen.
Magnesium, omega 3, en wellicht kan een homeopaat iets voor je doen.

Blijf schrijven Jan. Ik hoop dat je er iets aan hebt.

Groet A.

Reageren

net weer thuis, maar moet toch weer even op de
site kijken…
en alexander ben het wel met je eens hoor hoe
jij het beredeneert,we willen allemaal zo
graag uit deze nare situatie vandaan,
en liefst zo snel mogelijk,maar helaas dat gaat
niet lukken…ik ben ook al ander half jaar verder
wel met lichte verbeteringen, maar toch…

jan, ik ben bij een orthomoloculair therapeute
en dat is heel goed,die bereikt met natuurlijke
middelen hele goede resultaten…niet zomaar,
want er moet eerst uit gezocht worden wat wel
en wat niet bij je past…
persoonlijk zou ik niet weer naar de seroxat
grijpen…dit spul heeft van je zenuwgestel
al een slachthuis gemaakt…
maar ja dat is mijn mening en door alles wat
ik heb meegemaakt ben ik helemaal ANTI!!!
het is een keus die je maakt maar je bent
al een jaar verder, het zou toch diep zonde
zijn om er weer naar terug te grijpen??
succes en wijsheid met de keuze die je gaat
maken!!!

vriendelijke groeten saskia

Reageren

Alexander,

bedankt voor je adviezen .

Ik geef ook niet zomaar 1 jaar op dat ik van deze ad medicatie af ben.
Aleen ik moet een manier zien te vinden dat het voor mij en mijn gezin weer dragelijk wordt en dat ik weer kan functioneren en weer dingen kan gaan ondernemen zonder dat ik veel last hebt van deze klachten.

Ik slik nu visolie omega 3 /
B12 vitamine en magnesium.
maar daar heb ik nog geen effect van.
En voor als de onrust groot is passiflora forte van dr vogel.

En het volgende probleem is dat ik niet zomaar weer een ad mag gaan slikken omdat ik het serotonine syndroom hebt opgelopen dus zijn alle Srri medicatie verboden en blijven er nog 2 middelen over om te gebruiken.

Dus dat heeft de apotheek in het ziekenhuis uit gezocht.
Het is een te lang verhaal om hier te schrijven wat ik heb mee gemaakt als je het serotonine syndroom oploopt en dat artsen daar te laat op reageren ondanks de waarschuwingen van mijn en mijn vrouw.

Google maar eens op dit gebeuren.

Dus ook daar kan ik nog klachten van over gehouden hebben , maar volgens de artsen is dat uit gesloten en zeker onze psyh bij de GGZ.

Maar ik geef de moed nog niet op al zie ik het soms even niet zitten en wil ik het bijltje erbij neer gooien.

Maar ik sta voor elk idee open.

gr Janbouw

Reageren

Saskia,

Ik ben het helemaal met jou eens !! Om na een jaar opnieuw die troep te gaan slikken, wetend dat als je stopt ws. toch ook klachten krijgt, is een uitzichtloze situatie. Dan krijg je een jojo-effect.

Een homeopatisch,- of orthomoleculair arts zal goede ondersteuning kunnen geven dmv. natuurlijke middelen.

Mijn lichaam is tien jaar lang vergiftigd en ik kan en mag niet verwachten, dat 10 jaar dagelijks zwaar gif, er binnen 1 of 2 jaar uit is. Daarnaast moet het lichaam zich herstellen en juist DAAR komen de klachten vandaan.

Jan, slik je wel 1200 mg. magnesium p.d.?

Ik heb ook zo vaak het bijltje erbij neer willen gooien. Acht maanden door een hel en mijn lichaam schreeuwt nog om dat gif, wat mij een zombie heeft gemaakt en mij alleen maar verder in de problemen gebracht heeft.

Maar ik heb [b]besloten[/b], dat ik NOOIT meer aan die troep ga. Dat besluit staat vast!

Mijn huis staat nu te koop, dat ben ik kwijt !! Oke, ik zal niet onder een brug terecht komen, dus ik ga opnieuw beginnen. En nu zonder gif in mijn lichaam. Vorige week ben ik 57 jaar geworden, ben alleen maar straks ben ik weer helemaal gezond !! Geen kwikvergiftiging door amalgaam meer, geen zombie van de AD meer. Ik kan dan nog 40 jaar mee.

Het alleen zijn werkt tav onze klachten in mijn voordeel, omdat ik er niemand mee belast. Dat ligt voor velen heel anders. Klaas heeft gelukkig zijn moeder die hem begrijpt, maar in de relationele sfeer zijn onze klachten een zware aanslag. Breek een been en iedereen staat voor je klaar, ziek van amalgaam: niemand die het ziet; ziek van afbouwen van en met stoppen AD: niemand ziet het.

In mijn onderzoeken kom ik steeds vaker tegen, dat onze klachten tussen de anderhalf en 4 jaar kunnen aanhouden. Er kan nergens een relatie gelegd worden tussen hoelang het gebruikt is, omdat de meeste mensen vaak ook andere medicijnen gebruiken en daar onbekende wisselwerkingen zijn.

Ik ga me nu richten op het zoeken van een aantal homeopatische en orthomoleculaire artsen, die gespecialiseerd zijn in onze specifieke klachten.
Die zal ik vervolgens op mijn web-site plaatsen.

Overigens kreeg ik gisteren een email van een advocaat uit Amerika. Zijn praktijk roept mensen op, die klachten hebben nav. het gebruik van Paxil (Paroxetine bij ons). Zij verdedigen groepen tegelijk en gaan zelfs zover, dat als er geen positief resultaat is, de advocaat niet betaald hoeft te worden. Zo zeker zijn ze van hun zaak. Daar worden idd regelmatig rechtzaken tegen GSK gewonnen.
Aantoonbaar wordt gemaakt, dat Paxil o.a.: hartklachten, miskramen, emotionele schade, inkomensverzuim door noem al onze klachten maar op,veroorzaakt. Ook nabestaanden van Paroxetine-gebruikers zie zelfdoding pleegden kunnen hier terecht.

Ik verwacht niet dat zoiets in Nederland/Europa zal gebeuren, maar het geeft wel aan, hoe ernstig dit is en hoe vreselijk ongelijk GSK heeft.

Reageren

Nog even andermaal mijn frustratie neerschijven…
Vandaag bedacht ik om toch een contact te zoeken met de apotheker omdat daar vaak meer kennis van medicijnen zit dan bij de huisarts. Dus gebeld en verteld dat ik een zeer slechte ervaring had met de paroxetine die mij vanuit die apotheek was verstrekt.
En het was alsof ik een functionaris van GSK aan de lijn had… ze nam het direct op voor de arts die had gezegd dat de ontwenningsverschijnselen “mild” waren en binnen een maand over.
En meteen daar achteraan dat het na zoveel tijd uit je lichaam is. Ik deed nog een poging om haar uit te leggen dat het daar juist helemaal neit om gaat bij SSRI’s maar dat het gaat om de fysisch-chemische modificaties aan de zenuwuiteinden ongedaan te maken maar ik besefte al snel dat het een kansloze zaak was en ik mijn energie andermaal aan het verspillen was.
Het sterkt me wel in mijn voornemen om weg te gaan bij deze instelling die zich ook nog “gezond XXXXXX (wijknaam)” durft te noemen! Alsof mensen levensgevaarlijke drugs voorschrijven en daarna alle verantwoordelijkheid ontlopen en je verschuilen achter een corrupt systeem ook maar iets met gezondheid te maken heeft…
MAar toch hoop je eens tegen iemand aan te lopen die WEL kennis van zaken heeft al is het maar om, al is het maar een enkele keer, bevestiging te krijgen van de oorzaak van onze jarenlange ellende.
Dus toch weer even een klotegevoel…

Reageren

Idd geen prettige ervaring dit, ook hier is dus weer duidelijk sprake van die bizarre onwetendheid. Bij mijn apotheker moet je ook niet zijn voor info, áls ik aan het meisje daar al eens ooit een vraag stel over een medicijn moet ze de bijsluiter raadplegen om deze te kunnen beantwoorden. En aangezien ik zelf ook bijsluiters lezen kan, heeft het aardige (maar onwetende) meisje van de apotheek dus geen enkele meerwaarde;).
Mijn longarts probeert de apotheek altijd zoveel mogelijk te omzeilen (ergert zich net zoals ik aan de domme apothekersassistentes) en hun futiele regeltjes, zoals bijv. op ieder nieuw recept weer aangeven dat een bepaald medische noodzaak is. (Terwijl dit ook gewoon in de computer bij de patient kan worden gezet, maar blijkbaar is dit toch iets te moeilijk voor de assistentes).
Kortom: als er érgens weinig kennis is over medicijnen, dan is het wel bij de apotheek, tenminste die van mij. (Kan alleen maar hopen dat het niet overal zo erg is, maar de ervaring van Klaas zegt genoeg).

Reageren

dat een bepaald [b]medicijn[/b] medische noodzaak is, bedoeld is dus;).

Reageren

bedoel ik dus….(sorry, te snel getypt, jammer dat je je reactie niet even kunt aanpassen achteraf en de “voorbeeld”knop hier werkt helaas niet…)

Reageren

Klaas,

Erg he die muur van onbegrip !
Hoe zou het kunnen dat in het buitenland de artsen wel op de hoogte zijn van de gevolgen van Parox en hier niet ?
Of zie ik het verkeerd ?

Reageren

zo vreemd allemaal…
ik was voor 2 jaar terug nog bij de apotheek,
toen het meisje daar vroeg, mevrouw mag u dit
na zoveel jaar nog steeds gebruiken??
in al mijn onwetendheid, antwoordde ik: ja
volgens mij wel…
ze wilde toch mijn huisarts raadplegen…
ze kwam nog net niet huppelend weer achter de
balie en zei, dat de huisarts had gezegd dat
dit prima was…hoe dom en
onwetend??????????????????????????????????
zijn ze he?

Reageren

De apotheker die ik gesproken heb zei dat sommigen wel moeten afbouwen maar de veschijsnelen nooit zolang duren.
En zelfs al ZOU dit waar zijn voor de meerderheid, dan is er nog altijd een significante minderheid voor wie dit absoluut niet waar is. Maar zover denken ze niet, de hele niet-holistische geneeskunde denkt in protocollen en afgebakende stoornissen en lijken neit te beseffen dat een mens zeer complex is en mensen op dit soort middelen op zeer verschillende manieren kunnen reageren.
MAar het meest tenenkrommend was het, inmiddels door mij gehate argument dat het niet kan “omdat het al uit je lichaam is”. Ik heb haar andermaal gezegd dat het feit dat het uit je lichaam is JUIST de OORZAAK is van de ontwennigsverschijnselen en de ernst en duur hiervan geheel losstaat van de snelheid van uitscheiding.
Sterker nog, medicijnen met een langzamere uitscheiding, zoals Prozac, hebben gemiddeld minder heftige ontwennisverschijnselen.
MAar zoals ik zei had ik al snel door dat ze niet aan onze kant staat en onze kant ook niet zal kiezen, en toen ze mij adviseerde om maar contact op te nemen met de “behandelend arts” heb ik maar snel dank je wel gezgd en opgehangen…
Ik had nog wel willen schreeuwen dat de “behandelend arts” mij 5 jaar deze crap heeft voorgeschreven en steevast de ellendige afkickverschijnselen afdeed als een mentale dip en deze ellende niet nodig was geweest als we correct waren voorgelicht over het juiste afkickschema. En ik beter naar de cokedealer om de hoek had kunnen gaan om me beter te voelen dan naar de “behandelend arts”…
Maar ik weet dat we ons hiermee alleen maar extra frustreren. Het systeem is zoals het is, en wij kunnen het niet veranderen. Mensen die niet willen leren zullen van ons de waarheid niet aannemen, al is het alleen maar omdat wij al gelabeld zijn als mentaal zieken omdat we uberhaupt een SSRI voorgeschreven hebben gekregen.
Ik ben helemaal klaar met dit gecorrumpeerde systeem, gelukkig zijn er genoeg goede alternatieve behandelaars.

Reageren