rose

ja daar heb je helemaal gelijk in ik kom er helemaal van af ik ben nu bijna 3 maanden gestopt en de resultaat vind ik stuk beter ben weer bijna op me eigen gewicht voel me stuk meer me zelf mijn eigen karakter enz komt weer tot leven alleen alles in me lichaam is verdooft,en dat vind ik echt klote maar ja ik denk dat dat tijd nodig heb. ja ik slik ook visolie en gebruik ook veel vitamine gwn van kruidvat merk dat heb je nodig ik wil graag meer lezen over mangesium al je jou website kan sturen kan ik er meer over te weten komen.

bedankt lender

lender,

Het is erg belangrijk voor ons, om te weten waar we mee bezig zijn en wat de supplementen doen die wij nemen. Als je dat begrijpt, en ik denk dat ik dat behoorlijk goed laat zien op de site, dan hou je het beter vol.

Begrijpen is weer een grote verbetering.

Reageren

Beste allemaal,

Na 18,5 jaar (Ja echt) ben ik bezig met de afbouw van paroxetine.

Misschien is het al eerder genoemd op dit forum, maar er zijn ondersteunende middelen beschikbaar.

bijv.: het boek “Uw brein als medicijn” van dr. David Servan Schreiber.

Hypnotherapie om je manier van denken te veranderen. Je lijf gaat zich vanzelf aanpassen. Dit is je eigen zelfhelend vermogen.
Kijk op je verzekering vergoedingenlijst, het wordt vergoed uit de pot alternatieve geneeswijzen.

Voedingssupplementen zoals magnesium, vetzuren etc.

Zeg tegen jezelf IK KAN HET.

Veel succes op je pad naar meer zeggenschap over je eigen leven.

Reageren

Hartstikke goed Dorothea! Veel sterkte ermee!
Bedenk echter wel dat de potentieel vreselijke symptomen bij te snel of abrupt afbouwen niets te maken hebben met gebrek aan wilskracht of doorzettingsvermogen. Ook ik omarmde al in 2008, kort na begin van de eerste afkickproblemen, de alternatieve therapieen als mindfullness, hypnotherapie en Shiatsu massage. MAar deze waren geen partij voor de afschuwelijke en slopende ontwenninsverschijselen die normaal functioneren en werken volledig onmogelijk maakten en ook de op zich erg geode hulpverleners tot wanhoop brachten omdat niets de symptomen kon verlichten.
Ik geloof nog steeds in alternatieve therapie en ben er nog steeds mee bezig maar ieder moet beseffen dat afkicken van paroxetine of andere SSRI gewoon een enorme aanslag op je zenuwstelsel is en je er voor maanden (in mijn geval jaren) dood- en doodziek van kan worden!
Heel langzaam afbouwen is daarom het devies, maxmaal 5-0% per 3-6 weken.

Reageren

Dank je wel Klaas,

Ik onderschat het proces echt niet, maar zit er zelf nog volop in. Ben zelf de komende maanden nog bezig met de afbouw en heb daarom geen idee hoe het gaat zonder pillen.
Ondersteuning zoeken moet je al mee beginnen voordat je gaat afbouwen en niet als je er middenin zit, lijkt mij.

Ik heb me trouwens altijd prima gevoeld met de paroxetine en had totaal geen klachten. Mijn afbouw heeft te maken met totaal veranderde inzichten over het langdurige gebruik. En voor het geval het niet gaat zonder medicatie, dat er nu een nieuwere generatie middelen is die minder heftig is. In het bijzonder de gewichtsproblemen, in mijn geval.

Het paroxetine verhaal heeft natuurlijk twee kanten waardoor het zo moeilijk is:
1.De klachten van het afkicken (heftig).
2.De klacht waardoor je ooit met het middel bent begonnen. (in mijn geval 30 jaar van op en afgaande periodes van depressie en angststoornis). Ik ben nu 60+ en heb geen idee hoe ik me voel zonder medicatie en dat maakt het extra spannend en ook wel eng.

Reageren

Dorothea ik denk dat je goed weet waar je mee bezig bent. Ik had ook weinig klachten tijdens het gebruik maar wist dat ik het om een oneigenljke reden had gekregen (ik was niet depressief maar had paniekaanvallen ontwikkeld naar aanleiding van een aantal zeer nare ervaringen in de werksfeer). Zelfs toen ik al een paar keer doodziek was geworden tijdens een afkickpoging voelde ik me na herstarten in korte tijd weer topfit alsof er niets aan het handje was… en dat is de val waar ik met open ogen ingelopen ben. elke keer dacht ik weer dat ik nu “sterk genoeg” was, het middel was tenslotte niet verslavend zei de huisarts dus daar kon het niet aan liggen dat ik na elke stoppoging vreselijke diarree, darmkrampen en een “elektrisch hoofd” kreeg. Het meest afschuwelijke gevoel in de wereld… maar toen toch nog niet genoeg om mij aan te zetten tot zelf nadenken en onderzoeken. Wat ik nadien natuurlijk wel gedaan heb maar als je al in je cold turkey zit kun je niet meer terug.
Als je klachten terugkomen zou ik ook goed kijken naar alternatieve therapie, massage, shiatsu, zoek iets waar je je goed bij voelt. Ik heb geen enkel vertrouwen in de “nieuwe generatie” middelen, Seroxat was dat 15 jaar geleden ook en oh, wat waren die SSRI middelen toch veilig in vergelijking met de oudere middelen… nou niet dus.
Maar ik begrijp dat je je ruim 18 jaar goed gevoeld het met paroxetine? Dat is wel bijzonder volgens mij.

Reageren

kom ook nog even op de site, en sluit me volledig bij klaas aan….
je zult het vast nog moeilijk krijgen, maar ga er alsjeblieft voor, je krijgt door de jaren heen een veel beter leven!!!!
ik ben nu een jaar verder en dit is idd werkelijk de hel op aarde (geweest) vanochtend ontdekte ik, toen ik achter bij het terras was, waar een trapje naar beneden gaat dat ik zonder hulp van de lantaarn die daar staat ik los naar beneden kon komen…dit is voor mij weer een stukje vooruitgang, een ander zal zeggen, kun je daar zo blij om zijn???YES!!!!
en ik kan mijn eigen voeten weer vegen!!! ik ben hier zo ontzettend gelukkig mee, dat ik dit gewoon even kwijt moest…en waar kan dit beter dan op deze site, waar iedereen aanvoelt, wat kleine overwinningen zijn… liefs saskia

Reageren

Hallo allemaal,

Jeetje zeg wat een verhalen en wat een herkenning.
Ik ben nu 3 maanden van de seroxat af. Ik heb het 8 jaar geslikt.
Waarom ik ben gestopt is omdat ik erge maag darm klachten had met zware verstopping. De verstopping en buiklachten zouden ook een beetje van de medicijnen kunnen komen. Dus stop er maar mee zij de dokter… Ik heb gevraagd hoe te stoppen…Kon gewoon van 20mg naar 10 in een week en dan stoppen. Nou niet doen dus he! Na 4dagen begon het. Echt strond ziek. Ik kon niks meer alleen maar liggen met mijn hand op mijn ogen. Na dik 3 weken voelde ik me steeds beter.. Nu 3maanden later wel goede dagen gehad. Maar nu ineens weer ziek. Ben heel erg suf geen energie en down. Iemand ervaring mee?

Gr manon

Reageren

Hallo Manon,
Weer een voorbeeld van een dokter die zijn/haar naam niet waard is. Een ridicuul afkickschema dat garant staat voor een hoop ellende.
Het enige juiste afkickschema is de dosis met 5-10% per 3-6 weken verminderen. Dus als je van 20 mg komt moet je afbouwen naar 18, 16.2, 14.6, 13.1 enzovoorts, om dan bij 1 mg te stoppen. Dit kan meer dan een jaar duren.
Wat jij op “advies” van je geweldige art hebt gedaan is cold turkey van 10 mg stoppen en dat heb ik ook gedaan, ik ben nu 3 jaar later nog steeds arbeidsongeschikt door de geqweldige lichamelijke en mentale klap hiervan! De diaree en darmkrampen hielden 20 maanden (!) aan om toen plotseling te verdwijnen.
Symtompen nemen niet geleidelijk af maar komen in golven (waves) en ieder symptoom heeft zijn eigen tijdslijn.
De grote vraag is wat nu te doen… 3 maanden is een lange tijd om nog terug te gaan naar het middel en alsnog af te bouwen maar het is het proberen waard. Ik zou eerst proberen te herstarten met 5 mg per dag (nooit op dagbasis afwisselen!) en als dat geen of onvoldoende verlichting geeft 10 mg per dag te proberen.
En dan vandaar alsnog correct af te bouwen. Omdat ik geen dokter ben en dus niet gerechtigd ben medicijnavdiezen te geven adviseer ik om toch een goede (niet-psychiatrisch) arts te zoeken om je hierin te steunen en dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Eventueel kun je contact opnemen met Gezondheidscentrum Bunnik, de orthomoleculair arts daar is redelijk goed op de hoogte en kent ook mijn case. Iig veel sterkte ermee!

Reageren

Dorothea,

Ik dacht ook altijd dat ik geen last had van Paroxetine.Na het lezen van div. artikelen over Parox. besloot ik medio april 2009 te gaan afbouwen. Dat ging aanvankelijk heel erg goed tot ik in dec. 2009 me ziek begon te voelen zonder duidelijk aanwijsbare reden.

Pas nadat ik was flauwgevallen en bijkwam in een grote plas bloed, ben ik een link gaan leggen, naar het proces van afbouwen van Parox. en kwam ik door onderzoek, tot de meer dan schokkende onthulling, dat afbouwen en stoppen hiervan pure hel is !! Verder onderzoek toont dan aan, dat mijn situatie geen incident was, dat wat ik voelde en dacht, “gewoon” afkickverschijnselen waren. Ik heb een web-site gemaakt over AD en het stoppen daarmee. Ook heb ik voor mezelf een supplementen-pakket samengesteld die mij erg helpen. Ik ga nu de confrontatie met realiteit aan en dat brengt behoorlijk veel spanning en onrust met zich mee. Maar ik weet nu, dat als ik kan stoppen met Paroxetine, dan kan ik alles !!! Want ik ben door een hel gegaan en nu soms nog maar steeds minder en steeds korter. Ik heb al een aantal weken geen gedachten aan zelfdoding meer gehad en ik richt me nu per dag op iets positiefs voor de volgende dag (al is het maar een TV-programma) en ik doe het best goed.

Ik mag hier geen URL van mijn web-site plaatsen, maar als je op Google ” het gevaar van amalgaam” invoert, kom je bovenaan op een van mijn web-site’s, waardoor je contact met mij kunt opnemen, zodat ik je kan verwijzen naar mijn site over AD.

Manon,

Wij hebben hier allemaal ervaring mee. De mensen hier, die door hun arts een afbouw schema kregen en degenene die op eigen kracht afbouwden/stopten, herkennen allemaal waar jij nu doorheen gaat.

Jouw arts heeft geen flauw benul van de enorme afkick-verschijnselen van Seroxat/Paroxetine ( is nl. hetzelfde.) De enige troost die ik jouw arts kan toeschrijven is dat hij niet de enige arts is die hier geen enkel benul van heeft.

Wat mij enorm heeft helpt is:

1200 mg. magnesium p.d.
1 capsule Omega-3 visolie
Zink
IJzer

Saskia,

Wat geweldig, he? Ik krijg ook steeds weer tranen als ik weer iets gedaan heb, wat ik al heel lang niet meer kon. Onze eigenwaarde stijgt met elk stapje. En die kleine stapjes zijn zo groot voor ons.
Elk stapje is weer een toevoeging aan ons eigenwaarde, iets wat we zelf voor elkaar gekregen hebben. Ik denk ook, dat alleen wij dat begrijpen.

Reageren

[i]Ik heb al een aantal weken geen gedachten aan zelfdoding meer gehad [/i]

Hartstikke goed Roos! Zoiets is zo gauw neergezet hier, maar betekent zoveel meer…nl. het feit dat het echt beter met je gaat en je vanuit die put weer omhoog aan het krabbelen bent.

Met mij gaat het de laatste 3 weken ook beter, stukken beter zelfs! Ben heel gezond aan het leven (sporten, gezond eten, goede voedingssupplementen (vergelijkbaar met Roos), op tijd naar bed etc.) en dat helpt enorm. Ook mijn hormonen zijn aardig tot rust gekomen, na ruim 6 maanden lijkt de balans terug te keren, ook geestelijk. Drink weinig tot geen alcohol, want ook die haalde me keer op keer uit mijn balans.

Nu ervaar ik dus dat ik geen paroxetine nodig heb om me goed te voelen, ik voel me in mijn hoofd helderder en beter dan ik de afgelopen 10 jaar gedaan heb. Durf nog niet te vroeg te juichen, want er kan nog van alles veranderen de komende tijd, maar voor nu ben ik alvast heel blij.

Heb me maar weer geergerd aan het verhaal van Manon en het belachelijke afbouwschema van haar “arts”. Klaas mag hier weliswaar geen medische adviezen geven, maar ik kan uit ervaring vertellen dat zijn afbouwadvies idd het enige juiste is. Onvoorstelbaar, die onwetendheid van sommige artsen….blijf me hierover verbazen…

Sterkte weer iedereen!

Lette

Reageren

dank je wel Rose voor je lieve woorden…
en inderdaad een ander kan dit niet begrijpen!!!
jij ook weer sterkte met alles!

groetjes saskia

Reageren

Ik ben ook inmiddels begonnen met het afbouwen van de paroxetine. Ik ben op 25-10-2010 van 20 mg naar 10 mg. gegaan en ik ben nu in mijn vierde week. Gelukkig tot nu toe nog geen ontwenningsverschijnselen geconstateerd. Ik slik wel een vracht aan vitamines nl. 750 mg omega-3, 750mg magnesium, 500 mg taurine, vitamine b-complex, vitamine C 1000 mg. zink, ijzer, calcium, chlorella. l-lysine. Ik ben van plan na deze week nog twee weken op de 10 mg paroxetine te zitten, en daarna dit met 10% te minderen. En dit dan ook weer zo’n zes weken aan te houden. Dit geeft de hersenen de tijd om aan de vermindering van dit middel te wennen, en hopelijk zonder of zo min mogelijk ontwenningsverschijnselen.

@Rose, ik heb je site over antidepressiva gevonden. Een uitermate interessante site. Ik ben blij deze gevonden te hebben.

Reageren

Mooi om te lezen hoe jullie elkaar helpen, elkaar ondersteunen en informatie uitwisselen! Ik heb er in ieder geval veel aan gehad.

Reageren

Bedankt voor de reacties!
Klaas ik begrijp je verhaal van het afbouwen. Maar ik ben er nu idd al 3maanden vanaf en moet er gewoon niet meer aan denken om het nu weer op te gaan bouwen..De ergste klachten zijn al achter de rug. Heb nu alleen zoveel last van vermoetheid en duf/suf gevoel. Ik twijfel een beetje of het een griepje is of de seroxat…soms is het zo moeilijk te onderschijden.

Rosé waar zijn de suplimenten die je beschrijft eigenlijk goed voor?
Heb je er veel baat bij? Zou het ook kunnen helpen bij mijn gebrek aan energie /vermoeidheid?

Heb morgen gelukkig een intake bij een nieuwe huisarts. Hopen dat hij er meer verstand van heeft.

Groetjes en suc6 iedereen

Reageren