Anoniem,

Ik onderschrijf alles wat Lette en Klaas zeggen en wil er aantoe voegen, dat wij niet alleen niet of onvoldoende begeleiding en voorlichting hebben gekregen, maar dat er nergens onderzoeken of protocollen zijn over hulp-middelen tijdens en na het stoppen van AD. Dat moeten wij zelf uitzoeken en doen dat hier met elkaar. Ik ben nu voor mezelf een uitgekiend supplementen-pakket aan het samenstellen, wat voor mij werkt en daar hoort magnesium 400 mg. p.d. bij ! De kans is groot, dat als het voor mij zo goed werkt, het mogelijk anderen hier ook kan helpen.
Dat zou toch het doel van dit forum moeten zijn ?

rose,

bedankt voor je reaktie.
waar sta ik nu. Heb me ziekgemeld op mijn werk.
Zit nu sinds 2 weken weer op de 10mg om niet te snel af te bouwen.
Ik slaap slecht, circa 4 uur per dag.
Overdag veel last van paniekaanvallen, die ik ook in mindere mate afgelopen jaren had.
Soms moet ik ze nu opvangen met oxzazepam soms 1 a 2 per dag soms dagen niet.Wil niet afhankelijk worden.
Ik ben ook bezig mijn eigen persoonlijk valkuilen beter in kaart te krijgen. Als ik rustig ben kan hier goed over nadenken en voel dan dat ik op de goede weg zit. Maar bij die vervelende paniekaanvallen voel ik me meteen weer moe en het lijkt verdomme weer dat je de weg kwijt bent. Het gaat zo maar op en neer. Lijkt of dat ik geen stap vooruit kom. Ik ben op ademhalingstherapie gegaan sinds deze week.
Soms roept mijn duiveltje, zou je toch niet meer medicijnen nodig hebben. Maar ik wil niet.
Zonder die paniekaanvallen zou ik me stukken beter voelen. Jullie nog een paar tips deze aan te pakken.

Reageren

Een beproefde methode tegen angst en paniek is die van dr. Claire Weekes. Zij stelt dat na de eeerste paniekaanval de angst voor de voglende al wordt getriggered en daarmee een vicieuze cirkel ontstaat. SDe manier om hier uit tekomen is je niet te verzetten tegen de aanval maar deze te verwelkomen en accepteren en er juist op “mee te zweven”. En vervolgens te erkennen dat je herstel meer tijd kost.
Haar methode wordt samengevat in de 4 magische woorden:
Facing
Accepting
Floating
Let more time pass

Haar boekje “Hope and help for your nerves” is voor zeer wenig geld te bestellen bij de bekende online boekverkopers.
Ik zeg er wel bij dat de withdrawal-gerelateerde angst een sterk chemische oorsprong heeft en de meeste coping technieken dan minder goed werken.

Reageren

Wimpie,

Wat een uitstekend idee die ademhalings-cursus. Dat is zo belangrijk. Sinds een week neem ik nu , naast de Omega-3 visolie, ijzer en zink, 400 mg. magnesium en ik voel me heel goed.

Luister naar jouw lichaam en ga pas dan verder afbouwen als jij eraantoe bent.

Op het moment dat ik de onrust voel opkomen, ga ik iets doen. Bij voorkeur een inspannend klusje: 100% garantie dat ik daarna weer in orde ben. Bovendien slaap ik daardoor beter omdat ik lichamelijke inspanning geleverd heb. Die paniek-aanvallen putten je idd uit, maar je slaapt beter na fysieke inspanning dan na geestelijke uitputting.
Accepteer dat het afkickverschijnselen zijn, want de periodes dat je je wel goed voelt worden steeds langer.

Een dagboek bijhouden is een uitstekende manier, om een goed beeld te krijgen van hoe jij vooruit gaat. Op de momenten dat je je kl… voelt, denk je idd dat het niet opschiet, maar als je dan jouw dagboek terugleest, zul je ongetwijfeld vooruitgang zien. Schrijf dan niet alleen wanneer je je kl… voelt, maar zeker ook de tijden dat je je wel goed voelt.

Ik ben erg blij met de supplementen die ik nu gebruik en voel me voor de zevende dag achter elkaar al erg goed.

Probeer een balans aan te brengen in wat je doet, als je je wel goed voelt. Stort je dan niet volledig op de valkuilen, maar geniet ook van andere dingen. Een hobby o.i.d. Het risico is groot dat, wanneer je je alleen nog maar bezig houdt met afkicken, je vergeet hoe te genieten van dingen die even niets met jou te maken hebben. En dien zijn er echt: ik begin ze weer te zien en geniet alleen al van het feit, dat ik ze weer zie.

Jij hebt een bewuste keus gemaakt om af te bouwen van AD. Daar had je toen de kracht voor. Je zegt nu weer, dat je niet aan een hogere dosis wilt, dus je blijft bij jouw besluit. Dat is de kracht die je nodig hebt om dit vol te houden en wij helpen jou daar met alle plezier bij, omdat wij begrijpen wat en hoe jij je voelt.

Reageren

hallo allemaal,

mocht je twijfelen ga ik dit middel tot mij nemen,

NOOIT NOOIT NOOIT doen!!!!

het slikken is een makkie, maar het eraf komen kost je en paar verschrikkelijke jaren….

en dan het onbegrip van artsen en neurologen en wat nog meer tot deze categorie behoort….

zijn ze nu werkelijk zo simpel of laten ze zich leiden
door het geld???
dit moet wel, ik kan me anders niet voorstellen dat als dit je roeping is, dat je zo met mensen omgaat…

met mij gaat het na een jaar iets beter, maar ik ben er nog niet, en dan het machteloze gevoel dat je geen aansluiting vindt bij de huisarts dat is een hele erge pijn..

probeer als je een poging doet om er af te komen, om door te zetten, het is een enorme hel,maar het is het nadien waard, en je mag als je het red trots zijn op jezelf (en je huisgenoten) want het is en blijft een ontzettende zware weg!!! succes allemaal!!!

Reageren

Sluit me helemaal bij je aan Saskia en wil je bedanken voor je opbeurende woorden hier.

Idd, het slikken is een makkie, maar het stoppen beslist niet. Heb de afgelopen dagen maar weer eens “mogen” ervaren hoe zwaar het kan zijn af en toe. Je kunt eenmaal gestopt soms zo anders reageren dan je van jezelf gewend bent (veel emotioneler, labieler, downer, onzekerder en nog zo veel meer) dat je soms niet meer weet wat nou het afkicken is en wat nu zaken van jezelf zijn die weer bovenkomen, nadat alles jarenlang is weggestopt door de AD. Je hersenen moeten zich echt herstellen na het jarenlang gebruik van dit middel.

Ik ben nu ruim 5 maanden gestopt en weet dat ik nog een lange weg te gaan heb, maar ik hou vol! En ik vind net als jij dat we allemaal trots op onszelf mogen zijn….jammer idd, die onwetendheid van artsen en het feit dat je daardoor niet serieus genomen wordt als patient. Zoals je hier kunt lezen sta je (helaas) niet alleen met je ervaring op dit gebied.

Heel veel sterkte!

Groetjes,
Lette

Reageren

dag Lette, leuk om even een reactie te krijgen, en soms moet ik er ook wel eens om lachen( vaker huilen hoor)
want het is toch niet gewoon, dat we hier met z’n allen in zijn beland…. tjonge jonge dit is echt vechten hoor.
ik ben nu vorige week bij een orthomoleculair therapeut geweest en dit voelde wel heel goed…en heel veel begrip,op een gegeven moment ga je van alles uitproberen, dus dit is weer nieuw voor mij, maar ik heb goede hoop. en zoals iedere nieuwe dag er maar weer tegen aan. jij ook weer sterkte toegewenst. gr saskia

Reageren

Saskia,

Gelukkig hebben wij elkaar. Wij weten waar we het over hebben en begrijpen en steunen elkaar.

Alleen degenen die afkicken of afgekicked zijn van AD, weten door welke hel zij heen gaan. De negatieve gedachte’s, de angsten, de onrust, de slapeloosheid, de droge mond enz. enz. enz. maar vooral de gedachte’s aan zelfdoding. Allemaal afkick-verschijnselen, maar is is geen arts die dat weet of begrijpt, laat staan familie en vrienden.

Vertel jouw klachten en ze schrijven je opnieuw andere AD voor, want kennelijk zijn jouw problemen nog niet opgelost.

NEE, AD lost geen problemen op !!! Integendeel, het brengt je verder naar de afgrond, het maakt je een zombie, zorgeloos en oppervlakkig.

En dan, als je afbouwt en uiteindelijk stopt, slaat de realiteit je harder om de oren dan ooit.

De afgelopen twee weken heb ik me uitstekend gevoeld, zeker nadat ik magnesium 400 mg. ben gaan gebruiken naast de andere supplementen. Ik weet en verwacht dat er terugval zal komen, maar ook wetende dat het afkick-verschijnselen zijn, kan ik ze beter aan.

Al ik nu onrust in mijn lichaam voel opkomen, ga ik iets doen wat fysieke inspanning vereist. Dat levert twee positieve resultaten op: de onrust is weg en ik heb concreet weer een prestatie geleverd waar ik me goed over voel.

Nu moet ik erbij zeggen, dat mijn huis een rotzooi was geworden door mijn zombie-gedrag en ik heb dus genoeg te doen. Fysiek ben ik nog niet zo sterk, dus ik moet mijn energie heel goed verdelen, maar dat gaat nu prima.

Vandaag, 6-10-2020, kreeg ik de nieuwsbrief van Dr. Mercola, waarin hij beschrijft, hoe je depressiviteit zonder medicatie kunt overwinnen.

De supplementen die ik nu neem, werken voor mij, staan ook op mijn web-site en Dr. Mercola geeft nu exact dezelfde adviezen.

Als je Googled naar Dr. Mercola, klikt op newsletter dan vindt je dat artikel wat jou ongetwijfeld weer meer steun zal geven.

Uit ervaring kan ik nu zeggen dat de supplementen en de andere aanbevelingen echt heel goed werken.

Ik zou vorige week beginnen met gespreks-therapie bij PSY in Beverwijk. Na wat onderzoek naar PSY, bleek dat zij erg pro-medicatie zijn en ik heb daar dus verder vanaf gezien. Aanvankelijk had ik me voorgenomen er naartoe te gaan en als ze zouden beginnen over opnieuw AD te nemen, dan gelijk weg te zijn. Nu denk ik, zij zijn pro-medicatie ! Dat is een gegeven. Waarom zou ik mezelf nu aan die vrijwel zekere druk blootstellen ? Ik wil nu heel bewust, die situatie’s vermijden die spanning oproepen voor mij.

Lette,

Ik voel me ook echt trots, heel erg trots en besef me ook heel goed, hoe sterk wij zijn ! En dat besef van onze kracht, geeft alleen maar meer kracht.
Jij bent er nu 5 maanden vanaf, ik 14 weken. Wat doe en/of neem jij om de afkick-verschijnselen te verlichten?

Reageren

Hallo Allemaal,

Zo af en toe laat ik ook wat van me horen, bij deze dus ook even weer.Inmiddels 7 maanden verder zonder AD, vreselijke tijd achter de rug, ontzettend veel last van wisselende stemmingen gehad, depressief zijn, woede, moe, relatie ging kapot en weer aan…tijdje op een logeerboerderij gezeten waar ik ook niet beter van werd en vluchtgedrag herkenning!!! Ik heb gesprekken bij een psych alwaar ik mijn eigen gedrag heel goed onder de loep leer nemen. Ben enorm aan het afgrenzen en moet zeggen dat ik sinds een week of 3 rustiger wordt, me beter voel en meer kan genieten. Ik heb daarvoor als ondersteuning Ruval Extra Forte. Dit is een natuurproduct van Bloem en op de dagen dat ik me naar voel neem ik dat. Gek genoeg begin ik nu pas te ontdekken wat het ook met mijn relatie heeft gedaan en doet.Ondertussen probeert een vriendin van mij ook wanhopig af te kicken, ik heb haar al op deze site gewezen. Maar waarom dit toch zo’n strijd moet zijn is mij niet duidelijk. Voordat je uberhaupt al aan die troep gaat is het meestal al een grote strijd geweest in het leven…dan wil je er van af en lever je de strijd dubbel en dwars zo hard….En als ik alles door lees hier weet ik dat we heel sterk zijn met z’n allen maar ook maar ook stemt het me heel erg verdrietig. Verdrietig om te weten dat zoveel mensen hier bijna aan onder door gaan. En hoewel ik het gevoel heb weer wat in de lift te zitten, kom ik nu allerlei andere zaken tegen waar ik mee aan de slag moet.Ben helemaal niet blij in mijn werk, voel me ontzettend gebruikt daarin en baal van het gevoel dat het met zich mee brengt. Altijd weer die terugkerende negatieve gedachten, je wordt er zo moe van. Het piekeren heb ik inmiddels een beetje onder controle maar dat was ook een heel groot probleem. En de mensen hier hebben last van verschillende klachten, als ik alles zo lees zijn de mijne nog aardig mild. Niettemin zitten we er allemaal maar mooi mee, keihard strijden om van deze shit af te komen. Ik neem mijn petje af voor ons allemaal!!! Sterkte iedereen!!!

Miranda

Reageren

fantastisch deze reactie’s….

eingelijk te erg voor woorden dat we hier allemaal zo verschrikkelijk veel pijn voor moeten lijden, maar het blijft een gegeven….het is het werkelijk waard, en dan te moeten aanzien, dat een vriendin van mij ook had besloten om te stoppen na 13 jaar gebruik en hier ook zo ziek van was geworden, dat de huisarts het raadzaam achte, om weer te beginnen, en nota bene ook nog een verhoogde dosis!!!(wat heet labiel zijn he?) maar ze was zo bang voor deze hel dat ze het niet meer zag zitten…en dan denk ik ondanks alles yes yes ik ben er af, met dagen dat ik denk, waai allemaal in een knoop, maar op de goede dagen ben ik zooooo blij….ik hoop en wens dat jullie dit gevoel ook hebben, en blijf idd je dingen hier neerzetten positief en negatief, daar kunnen we weer kracht uit putten…groetjes saskia

Reageren

Wat doet het me toch enorm goed om jullie reacties hier te lezen, omdat alles wat jullie schrijven zo herkenbaar is!
Juist daardoor krijg je de bevestiging dat het niet aan jezelf ligt wat je allemaal ervaart, maar voel je je ook gesteund, omdat je weet dat er meer mensen zijn die nu net zo aan het worstelen zijn als jijzelf, maar gelukkig ook net zo vastberaden om voorgoed van deze middelen af te blijven.

Rose, ben het helemaal eens met wat jij schrijft:

[i]AD brengt je verder naar de afgrond, het maakt je een zombie, zorgeloos en oppervlakkig.

En dan, als je afbouwt en uiteindelijk stopt, slaat de realiteit je harder om de oren dan ooit.[/i]

Dat is precies wat ik de laatste tijd ervaar. En dat is moeilijk, juist omdat je nu toch al niet op je best bent door het stoppen, maar juist nu met al die zaken moet gaan dealen die je onbewust hebt weggestopt, simpelweg omdat je je er niet van bewust was tijdens het AD gebruik.

Ga zeker googelen op Dr. Mercola! Wat ik doe om de afkickverschijnselen te verlichten:

– goede voedingssuplementen gebruiken (o.a. van Solgar, sinds kort ook de magnesium)
– ben aan het sporten gegaan, een enorme oppepper, zowel voor lichaam als geest
– ben sinds kort onder behandeling van een haptonoom, die mij leert hoe gevoelens en gedachten van invloed zijn op mijn lijf en hoe ik dit beter kan leren hanteren, ook het afgrenzen waar Miranda over schrijft leer je hierdoor beter
– ben aan de pil gegaan die hormoonschommelingen wat reguleert, omdat ik veel meer last had hiervan en aan psychische pms klachten leed, schijnt normaal te zijn na stoppen met AD en met neurotransmitters te maken hebben, iets wat AD onderdrukte de afgelopen jaren.

Verder gelden natuurlijk de normale dingen; steun van je omgeving, goed voor jezelf zorgen, regelmatig ontspanning nemen. Valt niet altijd mee, voor mij bijv. nu, omdat ik in een hele drukke en stressvolle maand zit.

In de toekomst denk ik nog aan gesprekken met een psycholoog, maar dat wil ik niet te vroeg doen, omdat ik nu nog met 1001 klachten zit die te maken hebben met het afkicken op zich en niets met onderliggende psychische problemen. Klaas gaf dit ook al eens aan.

Groot gelijk trouwens dat jij niet naar die gesprektherapie in Beverwijk gaat, als je al bij voorbaat weet dat die pro-medicatie zijn!

Groetjes,
Arlette

Reageren

De dagen, nu al ruim twee weken dat ik me goed voel, geniet ik intens en heel bewust. Dan geniet ik van het genieten.
Vandaag wel een domper toen ik hoorde dat Anthonie Kamerling zelfdoding had gepleegd. Ik dacht direct aan AD. Vanavond op het nieuws vertelde de oppas van Anthonie en Isa, dat ze heel erg kwaad was.
Kwaad omdat de gezondheidszorg het had laten afweten. Anthonie gebruikte ook AD. (Ik weet niet welke.)

Vervolgens hoor je dan mensen zich afvragen, hoe erg het moet zijn om zelfdoding te plegen. Wij weten dat het heeeeeel erg is. Dat is niet te beschrijven of uit te leggen.

Wat zal die jongen, met twee kleine kinderen, ontzettend gevochten hebben !! Daar heb ik om gehuild.

In 1988 ben ik afgestudeerd met een scriptie over zelf-doding. Toen was het percentage bewuste zelfdodingen amper 5%. De overige 95% werden beschouwd als nood-kreten. Helaas wist ik toen nog helemaal niets over AD, want nu blijkt steeds weer, dat AD een ongelofelijk grote rol speelt bij zelfdoding.

Miranda,

Het is niet makkelijk. Ik ben nu letterlijk aan het puinruimen en jij kennelijk ook. We gaan nu wel de confrontatie met onze problemen aan. Dat is heel moeilijk. Ik ben dagelijks bezig de rotzooi in mijn huis op te ruimen, wat tot gevolg heeft, dat hoe ruimer en schoner mijn huis wordt, mijn hoofd daarin meegaat. Mijn huis moet op relatief korte termijn verkocht worden en ik heb geen idee waar ik terecht kom. Dat roept/riep veel onrust op, maar ……….
ik woon nu in een buurt waar niemand zich met elkaar bemoeit: ik woon zo goed als alleen en heb een kast van een huis wat voor mij alleen te groot is.

Mijn hoop is nu gevestigd op een kleiner huis in een buurt waar men wel om elkaar geeft en een nieuwe start zonder AD.

Dit forum is voor mij een enorme uitlaatklep. Ik lees nu allemaal vastberaden mensen die, net als ik, absoluut van de AD zullen afblijven. Mede door jullie zal ik dit volhouden en daar ben ik jullie heel erg dankbaar voor.

Reageren

Aan allen, houd de voeten op de vloer en blijf realistisch en laat je gedachten je niet meenemen naar plaatsen waar je niet wilt zijn. En als je eenzaam bent of ergens alleen voor staat, vraag dan hulp, aan de buren, aan vrienden, aan ouders, aan de huisarts. Je hoeft niet alleen te zijn, als er maar iemand luistert naar jouw verhaal…

Reageren

[b]Rose schrijft:[/b]
[quote]De dagen, nu al ruim twee weken dat ik me goed voel, geniet ik intens en heel bewust. Dan geniet ik van het genieten.
Vandaag wel een domper toen ik hoorde dat Anthonie Kamerling zelfdoding had gepleegd. Ik dacht direct aan AD. Vanavond op het nieuws vertelde de oppas van Anthonie en Isa, dat ze heel erg kwaad was.
Kwaad omdat de gezondheidszorg het had laten afweten. Anthonie gebruikte ook AD. (Ik weet niet welke.)

Vervolgens hoor je dan mensen zich afvragen, hoe erg het moet zijn om zelfdoding te plegen. Wij weten dat het heeeeeel erg is. Dat is niet te beschrijven of uit te leggen.

Wat zal die jongen, met twee kleine kinderen, ontzettend gevochten hebben !! Daar heb ik om gehuild.

In 1988 ben ik afgestudeerd met een scriptie over zelf-doding. Toen was het percentage bewuste zelfdodingen amper 5%. De overige 95% werden beschouwd als nood-kreten. Helaas wist ik toen nog helemaal niets over AD, want nu blijkt steeds weer, dat AD een ongelofelijk grote rol speelt bij zelfdoding.

Miranda,

Het is niet makkelijk. Ik ben nu letterlijk aan het puinruimen en jij kennelijk ook. We gaan nu wel de confrontatie met onze problemen aan. Dat is heel moeilijk. Ik ben dagelijks bezig de rotzooi in mijn huis op te ruimen, wat tot gevolg heeft, dat hoe ruimer en schoner mijn huis wordt, mijn hoofd daarin meegaat. Mijn huis moet op relatief korte termijn verkocht worden en ik heb geen idee waar ik terecht kom. Dat roept/riep veel onrust op, maar ……….
ik woon nu in een buurt waar niemand zich met elkaar bemoeit: ik woon zo goed als alleen en heb een kast van een huis wat voor mij alleen te groot is.

Mijn hoop is nu gevestigd op een kleiner huis in een buurt waar men wel om elkaar geeft en een nieuwe start zonder AD.

Dit forum is voor mij een enorme uitlaatklep. Ik lees nu allemaal vastberaden mensen die, net als ik, absoluut van de AD zullen afblijven. Mede door jullie zal ik dit volhouden en daar ben ik jullie heel erg dankbaar voor.[/quote]

Rose,

Je hebt zo gelijk in wat je schrijft!!! Puinruimen, dat is wat we doen, ieder op zijn eigen manier, jij met je huis, ik o.a met mensen om me heen.Ik laat het me allemaal niet meer zeggen, ook ik voel mezelf steeds meer tot leven komen en in dat nieuwe leven passen bepaalde mensen gewoon niet meer in. Dus die moeten het veld ruimen. Het is tijd voor een nieuwe periode, met mensen om me heen waar ik me goed bij voel en die me in mijn waarde laten en me serieus nemen in mijn AD verhaal. En idd, ik herken het opruimerige in huis…het is idd heel goed voor je hoofd, lekker alles fris alsof je hoofd er ook van opfrist en er ruimte komt voor allemaal nieuwe dingen. Heerlijk gevoel is dat. Toch heb ik het gevoel nu 7 maanden verder, dat ik het ergste gehad heb, ben veel minder opvliegerig, krijg meer lol in de dingen, maak plannen, ben meer bezig met onze dieren en krijg meer regelmaat in mijn leven. Dus conclusie moet zijn, we komen er wel met z’n allen!!! We hebben steun aan elkaar en daar heb ik nog een idee over!!! Kunnen we het niet realiseren dat we ergens met elkaar kunnen chatten ofzo, of een dag kunnen plannen om eens wat leuks te gaan doen ergens in het land??? Heeft iemand daar een idee over??? Lijkt mij erg leuk namelijk…..wil me er wel eens in verdiepen….!!!

Groetjes Miranda

Reageren

Miranda,

Elkaar ontmoeten of ergens chatten of met elkaar mailen, lijkt mij een uitstekend plan. Daar heb ik gisteravond ook over nagedacht. Punt is, dat we hier geen links mogen plaatsen, heb ik begrepen.

Er is wel een manier om met mij in contact te komen:

Google Echte humor en klik de eerste echte link aan. (niet de reclame). Dat is mijn web-site, zodat je ook nog even flink kunt lachen. Via de site kun je contact met mij opnemen, waarop ik je vervolgens de url kan geven voor mijn web-site over anti-depressie en vandaar kunnen we verder “praten”. Ik vind het een uitstekend idee en wil het heel graag.

Het is fantastich, dat jij de mensen uit jouw omgeving bewust gaat kiezen. Vijf jaar geleden was ik heel erg ziek door kwik-vergiftiging. Mijn twee broers geloofden niet dat dat bestond en hebben mij resp. 3 en 2 keer bezocht dat jaar. Op de vraag wat ze voor mij konden doen en ik zei: wil je aub. het gras even maaien , kreeg ik nul op rekest. Zo waren er nog diverse voorvallen en eind dat jaar besloot ik, dat ik voorlopig niet meer aan verjaardagen zou doen. Ik vond dat steeds zo’n schijnvertoning en hypocriet. Aardig doen tegen elkaar en later via via horen, dat ik mezelf kwik-vergiftiging inbeelde, omdat ik lui zou zijn. Mijn broers hebben, na mijn mededeling dat ik geen verjaardagen meer wilde doen, zelf het contact met mij verbroken.

Dat was niet mijn besluit, ik had het alleen over verjaardagen gehad !! Maar ………. ik heb er volkomen vrede mee: nee, ik ben heel erg blij zelfs en nooit spijt gehad dat er geen contact meer met hun is, want ik kreeg nooit iets positiefs van hun. Altijd roddel en achterklap en uiteindelijk mij voor gek verklaren omdat ik een ziekte verzonnen had.

Achteraf ( natuurlijk altijd achteraf) is het nooit anders geweest. Ik mis ze niet en al staat er een hele TV-ploeg voor de deur met een bloemetje om het goed te maken , zeg ik heel beslist NEE. Het zijn broers, maar geen mensen waar ik mee om wil gaan. Ik stel me al voor, hoe ze zouden reageren, als ze zouden weten hoe moeilijk ik het nu heb. “Ze heeft weer een nieuwe ziekte verzonnen.”

Ik ben veel beter af zonder hun in mijn leven. Dus ik begrijp jou daarin ook heel goed en je hebt zo gelijk. We moeten van die overbodige spanning af en dat hadden we feitelijk al jaren eerder moeten doen.

Reageren