@Klaas: op zich ben ik altijd bereid om ten strijde te trekken als ik denk dat dat nodig is. Maar in dit geval heb ik er gewoon de fut niet voor. Ik vind het nu belangrijker dat ik morgen (en de komende tijd) mijn bedrijfsarts duidelijk kan maken dat ik zo eigenlijk niet verder wil met mijn werk. Want dat is dan het positieve van mijn afkickperiode van het afgelopen half jaar. Ik heb heldere momenten gehad en heb vastgesteld dat ik eigenlijk al 30 jaar lang op mijn tenen loop in mijn werk. Dat heb ik altijd volgehouden, maar mede door dit debacle met het afkicken heeft mijn psyche (weer eens) een flinke knauw gekregen. En ik heb me nu gerealiseerd dat ik het eigenlijk gewoon niet meer kan opbrengen, nog langer op mijn tenen lopen op mijn werk. De leeftijd speelt daar natuurlijk ook een rol bij (ik ben nu 54). Ik wil de bedrijfsarts (en later dan het UWV denk ik?) eigenlijk op een nette manier duidelijk maken dat ik voel dat er geen rek meer in mij zit. Ik voel me een uitgedroogde citroen, waaruit iedereen (doktoren, mijn baas, de bedrijfsarts) tóch nog een paar druppels willen persen, met alle geweld. En ik kán dat gewoon niet meer, dat voel ik. Maar ja, hoe vertel je dat tegen een bedrijfsarts en het UWV in een tijd waarin men eigenlijk niemand meer arbeidsongeschikt wil verklaren……

@Harrie, helaas heb ik dat curcus ook moeten doorstaan. Uiteindelijk ben ik mijnwerk ook verloren en zit nu alweer jaren thuis ten gevolge van de ontwenning. Ik ben wel wat jonger en denk nu over herintreding, al valt het niet mee boven de 40 en met een groot gat in het CV…

In elk geval sterkte en blijf hameren over de gevolgen van paroxetine en sla ze densoods om de oren met de revelante publicaties.
Je hebt, ongeacht de eventuele problemen in het werk, gewoon een zeer slechte en levensgevaarlijke behandeling gekregen met ene van de gevaarlijkste medicijnen ooit op de markt gebracht. En dat is niet jouw fout.

Klaas

Reageren

Ik ben nu een week of zes aan het afbouwen van 20mg ik zit nu op 5 ik functioneer nog wel maar heb heel de dag huilbuien . Ik slik nu 15jaar 20mg . Waarom ik daar mee begonnen ben is omdat ik toen wegens omstandigheden overspannen geraakt ben . Het ging toen na enkele weken weer wat beter toen begonnen ze weer aan me te trekken . Dat resulterende in een grote terug val . Op aanraden van een psycholoog naar een dagbehandeling gegaan dat was een grote vergissing na drie maanden daar mee gestopt . Maar daarvwel aan de seroxat gegaan . Na een tijdje weer gaan werk gegaan tot een jaar geleden ben ik ingestort. Ik ben weer snel aan het werk gegaan te snel vond ik zelf dat liep dus fout ik zit nu in een situatie waar ik voor mijn gevoel niet uitkom

Reageren

Ik ben (na een langzame afbouw gedurende 6 maanden) zoals hierboven beschreven behoorlijk de weg kwijtgeraakt en maar weer begonnen met slikken. Ik voel me nu weliswaar een stuk beter, maar het is duidelijk dat Seroxat niet meer het positieve effect heeft wat het 20 jaar geleden had. Ik zou dus willen weten of er een ander medicijn is tegen angststoornissen. 8 jaar geleden ben ik al een tijdje bij een psychiater geweest met dezelfde vraag, maar ik had sterk het idee dat die maar gewoon elke keer iets probeerde en niet echt een bepaalde filosofie had. Mijn vraag daarom: zijn er mensen die een ander middel kunnen aanraden dat een positief effect heeft op angststoornissen?

Reageren

[quote]Ik ben (na een langzame afbouw gedurende 6 maanden) zoals hierboven beschreven [/quote] In dit topic wordt toch echt over veel langere afbouwperiodes gesproken dan 6 maanden……soms zelf afbouwen over meer dan 1,5 jaar..
Nagenoeg alle korter durende pogingen zijn mislukt…

[quote] 8 jaar geleden ben ik al een tijdje bij een psychiater geweest met dezelfde vraag, maar ik had sterk het idee dat die maar gewoon elke keer iets probeerde en niet echt een bepaalde filosofie had.[/quote] helaas is dat de realiteit. Er zijn meerdere middelen beschikbaar tegen angststoornissen. Op voorhand is echter niet te zeggen welk middel bij welke persoon het beste effect zal hebben. Vaak is het inderdaad een kwestie van proberen.

Wat was de oude dosis die wel werkte en hoelang ben je weer terug aan de Paroxetine? Hoeveel gebruik je nu en heb je dat opgebouwd?

Reageren

Ik herken momenteel de afkickverschijnselen van Paroxetine zoals:
prikkelbaarheid, agitatie, duizeligheid, angst en slapeloosheid. Ik ben iemand die niet alleen denkt dat ik alle ballen hoog móet houden, maar het ook nog doet (genen van vaders kant). Ik slikte paroxetine (20 mg) omdat ik jaren geleden een burn-out heb gehad en als ik herkende dat ik weer begon te piekeren was er gelukkig mijn ‘wondertabletje’. Nu zit ik in een situatie dat ik ziek thuis ben van mijn werk, maar ik heb gelukkig geen burn-out!

Ik heb een geweldig goede huisarts die aangeeft dat ik heel snel moet gaan afbouwen met Paroxetine. Het medicijn werkt nu namelijk als amfetamine voor mij en ik zie alles superscherp. Voor mijzelf heel fijn, maar mijn omgeving denkt dat ik he-le-maal gek aan het worden ben. Dan wordt je af en toe niet serieus genomen, want de omgeving die ik bedoel weet dat ik een burn-out heb gehad.

Het gaat helemaal goed komen met mij, want ik heb gelukkig een heel goed vangnet onder mij. Ik heb een reuze-lieve man en kinderen, een gedreven directeur, een hele hechte grote familie én fantastische vriendinnen om me heen. Volgens mij heb je niet meer nodig als je in zo’n situatie zit als ik nu zit.

Reageren

Beste Harrie,

Na het lezen van jouw verhaal, zou ik je Paroxetine aanraden. Ik spreek uit ervaring, maar ben natuurlijk geen huisarts.

Reageren

@Anoniem hierboven, je huisarts traadt je aan om “heel snel paroxetine af te bouwen”.
Bedoelt hij hiermee dat je daar heel snel mee moet beginnen, of dat je het met ene heel snel afbouwschema moet doen?
Want dat is wel iets heel anders. Als je deze discussie gelezen hebt weet je dat paroxetine een ramp is om af te bouwen en zelfs de goedbedoelende (huis) artsen vaak geen idee hebben over werkbare afkick protocollen.

En het advies aan Harrie om hem paroxetine aan te raden, wat is dat nou voor een “advies”?
Omdat hij nu zoveel last heeft van de afkickverscijnselen? Die juist een teken zijn dat hij het al te lang heeft geslikt en totala verslaafd is geworden?
Hoogstens zou je kunnenn aanraden om tijdelijk te herstarten en dan alsnog heel langzaam af te bowen. MAar dat blijkt niet echt uit je “advies”.

Klaas

Reageren

Ik ben nu enkele weken onderweg met het afbouwen en zit nu op 5mg . De reden dat ik aan het afbouwen ben is omdat ik vorig jaar augustus burn-out ben gegaan of de paroxetine werkte niet meer . Na enkele weken rust voelde ik me weer wat beter . Ik ben weer gaan werken wat mislukte ik was gestrekt maar ben toch maar doorgegaan . Na een maand ging het niet meer kwam weer thuis . Naar de psychiater gegaan en die rade mij aan om mirtasapine te gaan gebruiken omdat ik ook niet meer sliep dat heb ik 2maanden gedaan maar werd daar niet beter van eerder slechter na de twee maanden overgestapt op welbuterin en afbouwen van seroxat van 20naar 10 en na 3weken naar 5 ik werk op dit moment 6 uur per dag thuis doe ik ook van alles . Als ik in de morgen uit bed kom komen de huilbuien op het werk hou ik me nog staande weer thuis is het weer huilen kan dit van het afbouwen zijn, toen ik nog 20mg slikte voelde ik me beter niet altijd maar de dagen dat ik me beter voelde waren er meer dan nu . Nu heb ik alleen slechte dagen . Ik kan begrijpen dat dit een onsamenhangend verhaal is maar ik hoop dat er iemand is die mij raad ken geven

Reageren

vraagje
Ik heb zes weken 20 mg paroxetine gebruik. Daarna een week niets. Toen een week 10 mg en een week afgebouwd. Nu heb ik erg last van duizeligheden.
Weet iemand hoelang je last kunt hebben van de onttrekkingsverschijnselen na een relatief korte periode van gebruik?

Reageren

Beste Klaas,

Ik heb het vorige berichtje geschreven maar geen naam er onder gezet. Dus daarom schrijf ik nog een keer dit bericht.
Ik heb gedurende 6 a 7 weken 20 mg paroxetine gehad. Daarna een week niets, toen hebben ze me een week op 10 mg, daarna een halve week 5 mg.
Ik ben nu 4 weken geleden gestopt. Ik heb vooral last van duizelingen en een zeer onbestemd/zenuwachtig gevoel in de buik. Dit is een ondragelijk gevoel.
Weet jij hoe lang dit kan aanhouden?
Ik lees nl. vooral klachten bij mensen die dit spul jarenlang hebben geslikt.

Ik hoop op jouw reactie,
Of op die van anderen,

Daarnaast nog een vraag: heeft iemand goede ervaringen met voedingssupplementen? Ik las iets over de wegterug.nl. Maar ik weet niet of dat een betrouwbare site is.

groet Elma

Reageren

Ik zit op dit moment midden in het leed wat afkicken van paroxetine heet.
Ik ervaar het als een ware hel. Koorts trillingen en alles wat hierboven allemaal beschreven staat ervaar ik.
20 jaar geleden heb ik dit middel voorgeschreven gekregen. Zonder enige voorlichting .Niemand die mij verteld heeft dat dit middel zeer verslavend is en dat afkicken een ware hel is. Ik ben nu 4weken zonder paroxetine en ik merk nog steeds geen verbetering in mijn toestand. Kan iemand mij vertellen wat ik nog kan verwachten? Dokters kunnen mij hier geen zinnig antwoord op geven iets wat ik echt een schande vind.

Reageren

Het zijn geen afkickverschijnselen, maar onttrekkingsverschijnselen.
Afkicken = niet zonder een beplaade stof kunnen
onttrekking= plots verdwijnen van een stof in je lichaam
De laatste is van toepassing!

Nu reageert iedereen hier anders op.
Maar als je het lang geslikt heb en je gaat gelijk stoppen zonder af te bouwen.
Kan het jaren duren voor overal vanaf ben.

Zelf heb ik het maar heel even geslikt (6 maanden 20mg) waarvan de 2 laatste maanden 10 mg).

Nu 13 dagen gestopt en je lichaam reageert af en toe best heftig!.
Vooral griepachtige gevoelens alsof je moet overgeven.
Soms koud hebben en toch zweten en het komt met vlagen.

Maar even proberen door te zetten!

En o ja … ga hardlopen of een andere sport, zodra je bezig ben merk je dat het minder word!

Hoop dat het snel weggaat

Reageren

Dank je voor de reactie. Ik heb wel afgebouwd onder begeleiding van een arts maar dat is veel te snel gegaan. Ook heeft deze arts me niet voorbereid op wat ik kon verwachten. Nu voel ik me zo ziek dat ik al blij ben dat ik een wandeling met de honden kan maken. Ook vertel je mij dat dit jaren kan gaan duren .Bedoel je hiermee dat het jaren zo heftig blijft als nu of dat het jaren duurt voordat je weer volledig bent hersteld ?Ik bedoel hiermee wordt het steeds een beetje minder of blijft het zoals het is ?
Groet Johanna

Reageren

Beste klaas,
Op begrip van mijn psychiater kan ik niet rekenen. Hij schuift mijn ernstige gevoel van rusteloosheid en slapeloosheid toe aan psychische problemen en heb de diagnose vermijdende /afahankelijke persoonlijkheids stoornis gekregen, waarvoor ik nu in psycjotherapie. Ik kan echt helemaal Niks met deze diagnose. Het uwv heeft mij uit de ziektewet gezet, zit nu in ww. Maar fuctioneer totaal niet Ik zou alleen lopende bandwerk kunnen doen, alsof dat haalbaar is voor iemand die blij is dat ie de dag is doorgekomen. In de brief van uwv stond zelfs dat ik een grote verbeeldingskracht heb, wellicht hypochondrie?
Het maakt mij boos en machteloos. Wie onderkent mijn probleem? Is er een neuroloog die dit soort gevallen onderzoekt of behandeld. Ken jij specialisten of psychiaters die kunnen helpen of in ieder geval onderkennen?

Annemieke

Reageren