Mijn huisarts heeft het inderdaad voorgeschreven, 10 jaar gelden ongeveer. Pas de laatste 5 jaar heeft hij er zelf op aangedrongen om af te bouwen met als reden om te kijken of het zonder ook lukt.

Het afgelopen jaar heb ik meerder malen aangegeven dat ik heel langzaam wilde afbouwen en hij zei dat dat ook het beste is. Ook heb ik hem erop gewezen dat veel mensen ernstige problemen ervaarden v.w.b. afbouwen Paroxetine .
Dit ontkende hij niet maar meer zei hij er echter niet over.
Toen heb ik hem geadviseerd eens het internet om te gaan en de ervaringen te lezen van mensen en met name DIT topic te lezen. Of hij dat heeft gedaan weet ik niet maar sinds december merkte ik wel verschil in zijn houding en dat hij er op hamerde het zo langzaam mogelijk en in mijn tempo te doen.

Zelf denk ik dat hij niet heeft geweten van de dramatische gevolgen qua afbouwen van Paroxetine op het moment dat hij mij dit voorschreef.
Ik zal hem er eens naar vragen hoe hij er nu naar kijkt.

Groet Margreeth

Beste Margreeth,

Nou het is al heel wat dat hij niet alles botweg ontkent maar iets meer compassie en verantwoordelijkheidsgevoel voor een door de gevolgen van zijn “behandeling” geruineerd mensenleven zou hem niet misstaan…

Hij zal dit niet in die mate voorzien hebben maar een echte arts had toch wel kunnen bedenken dat levensproblemen niet worden opgelost door bewustzijnsveranderende en verslavende pilletjes.

Ik vind het trouwens eveneens onverantwoordelijk dat hij je nu meteen weer aan 20 mg gezet hebt, juist na een milsukte afbouwpoging is het zenustelsel extreem geoelig en insstabiel, dat verklaart ook dat je opstart effevten zoveel erger zijn dat bij de allereerste keer. Dat had echt heel voorzichtige gemoeten, ook was het een optie geweest om meteen een lage dosis Fluoxetine (prozac) te proberen omdat dat makkeijk af te bouwen is.

Helaas weet ik niet meer wat te doen, anders dan ik al gezegd heb.
Ik zou er bij hem wel op aan dringen om een klacht in te dienen bij de verantwoordelijke instanties, daar is hij verplicht om aan mee te werken. En dan kun je je later ook niet verwijten dat niet gedaan te hebben.

Klaas

Reageren

Des te meer reden dat huisartsen absoluut geen AD mogen/moeten voorschrijven Klaas.
Ze zijn daar of te onkundig in of hebben er zelf belang bij om deze medicijnen voor te schrijven.

Iig kan ik mijn huisarts geen verwijt maken in deze. Hij heeft gehandeld naar zijn kunnen en naar wat hij weet. Als jij huisarts was en je patient komt met klachten binnen over rare gedachten en zelfdodingsgedachten (wat ik dus absoluut niet wilde of wil) stel hij/zij al gauw de diagnose dat je medicijnen nodig hebt. Hij/zij is tenslotte een huisarts en geen psychiater.

De farm. industrie daarintegen is een heel ander verhaal….$#@$#

Ik ga wel proberen om weer op 10 mg te komen, wanneer weet ik nog niet. Dit afgevlakte gevoel is ook niet alles. Daarna zoek ik een goede psychiater, als die er zijn, om me te begeleiden om toch van deze troep af te komen. Desnoods spuiten ze me 1 jaar onder narcose…(grapje moet kunnen he)

Je hebt me in ieder geval enorm geholpen met alle informatie en steun die je geeft en daar ben ik erg dankbaar voor.

De strijd tegen dit “gif” is naar mijn inziens nog niet gestreden.
Ik ga me verdiepen in het melden van klachten over Paroxetine aan de juiste instanties en hoop dat als dit medicijn van de markt wordt gehaald ik er al vanaf ben……anders moet ik …afkicken.

Groet Margreeth

Reageren

Het melden van bijwerkingen, ook tijdens het stoppen en/of afbouwen zou veel vaker moeten gebeuren. Als alle gebruikers een meldingen zouden aanmaken bij het LAREB zou de zaak een wending kunnen nemen. Helaas weten veel mensen niet dat ze zelf een melding kunnen doen bij het LAREB.(Nederlands Bijwerkingen Centrum)
http://www.lareb.nl/

Reageren

Ik heb dit zelf reeds gedaan, zelfs heb ik een persoonlijke broef geschreven aan LAREB-directeur Agnes Kant, bekend van de SP en door mij niet beschouwd als corrupt.
Maar zelfs dit leverde weinig anders op dan een stnadaard antwoordbriefje met de nelding dat het LAREB geen steun leverde aan slachtoffers van medicatie.

Eveneens heb ik een briefwisseling gehad met de IGZ (Inspectie voor de Gezondheidszorg) en het CBG (Centraal Bureau Geneesmiddelregistratie) waarin ik nadrukkelijk wees om de rampzalige en onleefbbare ontwenningsverschijnselen, de onbruikbare afbouwschema’s in de bijsluiter, het bedrog van de fabrikant GlaxoSmithKline hierover en de vele duizeneden meldingen sinds 2001.

Ook vroeg ik concreet om hulp omdat ik nergens met mijn klachten terecht kon en ik wel met het UWV te maken had, ook vertelde ik over mijn rol als ervaringsdeskundige en alleen al in Nederland door hondedren lotgenoten was benaderd, die vaak in doodsnood mij om advies vroegen dat ik zo goed en zo kwaad als mogelijk probeerde te geven hoewel ik geen arts ben.

Als enig antwoord kreeg ik een kort brief waarin nergens op in werd gegaan en enkel mij succes werd gewenst met “wat mij zou zijn aangedaan”. De arrogantie droop er bijna letterlijk vanaf…

Na contact met de Ombudsman heb ik nog een aantal gesprekken gevoerd waarin schoorvoetend de problemen toegegeven werden maar ook werd gemeld daar niets aan te doen omdat het middel nou eenmaal goedgekeurd is!

Hoewel ik het nooit had verwacht in ons toch altijd wat kneuterige Nederland denk ik dat dit systeem van “toezicht” door en door corrupt is en uitsluitend de belangen van de farmaceutische industrie dient. Desondanks adviseer ik toch iedereen om het wel te melden en eventueel een brief te schrijven aan deze instanties.
Klaas

Reageren

Ik ken de reacties van deze instanties maar al te goed.
Maar daarom zou het juist belangrijk zijn, als gebruikers massaal de bijwerkingen zouden melden via de online module van het LAREB. Als er veel meldingen van ernstige bijwerkingen zijn over een medicijn, zal het LAREB daar op reageren richting fabrikant. Er zijn al medicijnen uit de handel genomen vanwege meldingen van vele ernstige bijwerkingen en bijsluiters aanzienlijk aangepast met duidelijke waarschuwingen. Bij individuele gevallen zullen de genoemde instanties nooit inhoudelijk reageren. Maar dat kan ik nog wel begrijpen hoe frustrerend dat ook kan zijn.

Reageren

Helaas is dit zo, en bijkomende complicerende factor is dat Paroxetine nu niet meer zomaar uit de handel geomen kan worden omdat velen er dusdanig aan verslaafd geraakt zijn dat ze gruwelijk ziek worden als ze geen toegang toe het middel meer hebben!

Mijn idee is een overgangsfase: nooit meer Paroxetine/Seroxat voorschrijven aan nieuwe patienten behoudens misschien heel ernstige gevallen van zware en persistente depressie en dan alleen onder zeer strikte begeleiding en voorlichting over alle risico’s.

En de bestaande gebruikers aktief benaderen (zoals bijvoorbeeld autofabrikanten dan wel doen) dat er ondanks eerdere claims een extreem ontwenninsrisico is en een meldpunt waar mensen terecht kunnen voor professionele begeleiding bij afbouwen.

Zou toch niet teveel gevraagd moeten zijn… maar helaas zal dit voorlopig wel een droom blijven.

Klaas

Reageren

Is er naast dit topic überhaupt een lotgenoten forum voor wat betreft deze medicijnen?
Het zou natuurlijk geweldig zijn als dat er is en dat we van daaruit “massaal” de strijd kunnen gaan voeren tegen deze waanzin.

Op dit forum kan men geen contact informatie uitwisselen(wat ik overigens belachelijk vind) en is het dus erg lastig om dat te bewerkstelligen.

Reageren

anoniem hierboven is Margreeth 🙂

Reageren

@MArgreeth, ook ik heb daar meermalen aan gedacht en zelfs het idee gehad om hier een website over te beginnen. Soms denk ik daar nog steeds over.
Maar makkeijk zal het niet zijn, zelfs al ben je met meerdere mensen (enkele tientallen) dan nog is er bijna niet door het cordon heen te breken, de criminelen achter Seroxat worden van alle kanten beschermd door de “regulerende” instanties en hebben dusdanig schaamteloos hun zakken gevuld dat een rechtszaak altijd in hun voordeel beslist zal worden.

Ik hoop op het moment dat er een keer een bekende Nederlander tegen dit probleem aanloopt of het bij een dierbare ziet gebeuren. Misschien date r dan iets gebeurt. Maar wij als (ex) gebruikers hebben de scuijn al bij voorbaat tegen: onze vijanden hebben een schitterend argument dat wij “het niet voor niets waren gaan slikken” dus psychische labiel of ronduit gek waren. En veel onwetende burgers zullen eerder de artsen en instanties geloven dan de slachtoffers.

Toch heb ik het niet helemaal uit mijn hoofd gezet en heb dan ook nog een verzameling email adressen van iedereen met wie ik hierover contact heb gehad de laatste 4 jaar en fantaseeer soms over een gecoordineerde aanval op onze doodsvijand: GlaxoSmithKline, hoofdverantwoordelijke voor het Seroxat-schandaal.
En dan denk ik aan demonstraties voor het kantoor van GSK, aktieve benadering van de media, een landelijk netwerk van afbouwcoaches etc. Misschien gebeurt er nog wat, alleen ben ik ook bezig met het weer opbouwen van mijn loopbaan en moet ik daar ook rekening mee houden.
Klaas

Reageren

@margreeth

Het uitwisselen van email-adressen mag.
Men dient er zich wel bewust van te zijn dat publiceren van email adressen ongewenste mail tot gevolg kan hebben.

Reageren

Sinds kort bestaat er een Nederlandstalig forum op basis van paxilprogress. 1 van de leden daar heeft de site omgezet naar een Nederlandstalig forum waar lotgenoten terechtkunnen. Helaas is het aantal leden nog beperkt.
http://antidepressivahulp.free-forum.net

Groeten,

Ronald.

Reageren

Hallo Klaas, zou ik jou advies mogen? Ik ben een jaar geleden begonnen met 10 mg paroxetine.
4 weken geleden in overleg met mijn arts bij de ggz naar 5 mg gegaan. En vandaag een week geleden gestopt. Heb ook erg last van de bijwerkingen. Voornamelijk de stroom in mijn hoofd. Ik ben een doorzetter en heb t er wel voor over om me een paar weken zo te voelen als ik me dan weer goed voel. Denk je dat ik door kan zetten of moet ik met de druppels beginnen. Of kan ik t nog een week aankijken?

Reageren

@Anoniem,
Misschien handig om een naam onder je posts te zetten want er zijn inmiddels veel mensen die hier posten.
Als je deze en andere threads goed gelezen hebt weet je dat paroxeitne afbouwen een zeer kritiek proces is en uiterst langaam afgebouwd moet worden. Een jaar gebruik iks niet heel erg lang maar kan toch al tot afhankelijkheid hebben geleid.
De symptomen die je noemt (stroompjes in het hoofd) wijzn onomstotelijk op SSRO onttrekkingsverscijnselen en als je geluk heb wordt het minder in enkele weken of maanden, maar het kan ook helemaal fout gaan.
De staop van 10 naar 5 is gesoon veel te groot en daarom zou ik zelf teruggaan naar de 10 mg, een week gestopt is namelijk nog helemaal niets vergeleken met de potentieel jarenlange arbeidsongeschiktheid na verkeerd afbouwen.

Ik ben zelf ook een doorzetter en dat zijn wij hier allemaal. Helaas werkt “doorzetten” niet bij een SSRI afkick en heeft het dan ook niets te maken met “sterk zijn”. maar alles met overleven en de schade beperken.
Bij mij heeft “willen doorzetten” na stoppen van 10 mg naar 0 geleid tot jarenlange extreme ziekte en bijna mijn dood, dus maak deze fout alsjeblieft niet!

Dus inderdaad zou ik terug naar 10 mg en dan met de druppels of de afbouwstrips langzaam afbouwen. Ik zou zelf eerder voor de druppels kiezen. Omdat je relatief kort gebruikt zou je dosisreducties van 10% per 2-3 weken kunnen proberen en kijken hoe je daarop reageert.
Je arts moet wel meewerken, toon deze eventueel het recente artikel over de Paroxetine afbouwstrips van Groot et al. En vraag eventueel om een verwijzing als men niet deskundig is.
Klaas

Reageren

Bedankt voor je snelle reactie! Kan ik niet terug naar 5 mg omdat ik al vier weken van de 10 af ben? Vr Gr Anneke.

Reageren