Hoi Klaas, Dank je voor je reactie. Ik ben vorige week zaterdag begonnen met 2.5 mg en nu sinds donderdag met 5mg. Ik moet zeggen dat ik t nu even zwaar heb. Heb in jaren geen paniek aanval gehad en vanmiddag kwam er zomaar ineens 1 opzetten. Als ik jou mijn klachten voorleg kan jij me dan vertellen of dat er gewoon bij hoort. Ben zo onzeker op het moment over alles. Ook of het wel weer aan zal slaan. Of ik me ooit weer goed zal voelen. Wel heel fijn om zo’n forum te vinden
Gr Shar

Hallo, ik ben zo ongerust over of de paroxetine wel weer aan gaat slaan. Is er iemand die mij een beetje gerust kan stellen.
Shar

Reageren

Beste Shar, dat weet helaas niemand.
Na stoppen en herstarten is het een gok of het weer aanslaat, sommigen kunnen al na een korte periode zonder het middel niet meer herstarten, bij anderen gaat het na maanden zonder nog wel goed. Dat is puur genetische aanleg en een grote toevalsfactor.
Blijf in geval van herstarten wel netjes je vaste dodis, in jouw geval 5 mg slikken, ga niet in de hoop sneller op te kanppen meer slikken, dat is levensgevaarlijk.
Meestal geldt de regel: hoe langer je wacht met doorstarten, hoe kleiner de kans dat dit nog lukt en hoe langer het duurt voor je hersenen weer “teruggevormd” zijn naar de chemische staat van voor het stoppen.

Het kan een tot enkele weken duren voor het middel weer aanslaat en je stabieler wordt. Tot die tijd, tanden op elkaar en laat je niet gek maken…
Klaas

Reageren

Klaas Dank je wel
Voel me buiten gewoon echt naar ook zo moedeloos. Ik weet dat t Nog maar een paar dagen is en dat het tijd nodig heeft. Maar ik ben ook alleen een heb eigenlijk niemand om me heen om me er een beetje uit te praten. Dus ga ik liggen malen. Maar vooral die onzekerheid of dit ooit weer overgaat is echt niet fijn. Nemen de bijwerkingen evengoed af na een paar weken ook als t niet aan zou slaan?
Shar

Reageren

Shar ik weet dat het loodzwaar is.
Veel mensen die met de inktzwarte kant van Paroxetine/Seroxat te maken krijgen staan alleen of raken iedereen kwijt, omdat het volgens de goedbetaalde “experts” allemaal tussen onze oren zit en wij ons maar aanstellen…

Ik kan niet garanderen wat er verder gebeurt, als het niet meer aanslaat heb je weinig andere keus dan weer stoppen en herstel uitzitten. Dat kan helaas heel lang duren maar dat geldt niet voor iedereen.
Ik geloof dat we uiteindeijk kunnen herstellen van de “total body and mind fuck” die dit “geneesmiddel” ons, en honderdduizenden anderen, ons berokkend heeft maar voor velen is het wel een lange weg.
Klaas

Reageren

Hoi allemaal,

Wat is het ontzettend fijn om te lezen dat je niet de enige bent en jullie goede woorden te horen die enorm motiveren. Ik heb 3 jaar lang paroxetine geslikt 30mg en ben 2 maanden geleden naar 20mg gegaan een maand later naar 10 en sinds een week niks meer. Dit was volgens de huisarts rustig afbouwen. Maar wat voel ik me beroerd sinds een paar dagen. .. stroomschokjes naar mn hoofd, misselijk, mn darmen en enorm duizelig van die schokjes. Als ik loop lijk ik wel dronken. … en daarnaarst mn enkelbanden gescheurd dus tijd om even te wandelen met mn hondjes wat me altijd zo goed doet is er niet. Gisteren storten ik compleet in. Ik ben langs de huisarts geweest en deze begreep niet dat ze me zo een grote stap hebben laten maken van10 naar 0. Sinds vandaag breek ik mn pillen door de helft om een maand lang 5mg te slikken en ik hoop over een maand naar 0 te kunnen. Hebben jullie hier ervaring mee met dit afbouwschema want ik voel me momenten te beroerd om wat dan ook te doen maar op mn werk snappen ze dat niet dus ik moet gewoon komen..
Alvast bedankt!

Michele

Reageren

@Michele, als je deze thread goed lees weet je dat ook stappen van 5 mg nog steeds veel te groot zijn!
De enige min of meer veilige manier is de 5-10% reductieregel per 3-6 weken, deze is hier al uitgebreid omschreven.
Zo te lezen is je huisarts wel bereid om mee te werken, dus blijf ajb even op de 10 mg, vraag om de suspensievorm of de afbouwstrips en maak een goed plan.
Klaas

Reageren

@klaas ik heb er inderdaad na het lezen van al jullie berichten overna gedacht om voorlopig op 10mg te blijven en dan van daaruit opnieuw en rustiger te gaan afbouwen. Wat een troep is het zeg! Het is gewoon bizar wat het met je doet. Maar ook mijn reden was dat ik zo afgevlakt was en zonder emotie en mezelf niet meer herkende. Gelukkig heb ik van mn angsten en hyperventilatie nog geen last gehad sinds het afbouwen. Een vriendin van me adviseerde me daarnaast magnesium te gaan slikken omdat dat een aantal klachten weg kan nemen. Heeft iemand daar ervaring mee?

Groetjes mies

Reageren

Hoi

Ik moet juist hetzelfde van jou doen seroxat afbouwen en cymbalta nemen maar ik vraag mij af ik word van seroxat altijd doodmoe ik werk in de nacht dus kom thuis om 6 u ga om 7 u gaan slapen en slaap tot 6 u savonds ale jua dat is echt een heel ik ben zo moe neem dit nu een jaar en alle dagen ben ik moe ben jij beter geholpen met cymbalta en hoe voel je jou als je dat neemt.

Mvg kenny en alvast bedankt

Reageren

Dag allemaal,

Ik zit wat verveelt met de afbouw van mijn medicatie en heb daaromtrent wat vragen.

Misschien kort even schetsen. Ik neem al een vijftal jaar paroxetine, dit oorspronkelijk omwille van paniekaanvallen tijdens het autorijden. Ik heb al een aantal keer afgebouwd maar telkens kwam de angst terug. Erger nog, de angst werd doorheen de jaren erger en breidde zich uit naar alledaagse situaties. Eerst enkel bij het autorijden, dan ook bij meetings op het werk en uiteindelijk naar alle domeinen van het leven (weg gaan met vrienden, gewoon thuis tv kijken,…).
Mijn dieptepunt had ik ongeveer een jaar geleden, nadat ik een tweetal maanden gestopt was met de paroxetine besloot ik om terug te starten met de medicatie omdat de angsten maar niet verdwenen. Na ongeveer een week terug aan de paroxetine barstte voor mij een ongelooflijke hel los waarbij ik op geen enkel moment nog kon ontspannen of genieten van het leven. Gedurende een tweetal maanden was ik aan het overleven in plaats van te leven. Gelukkig voelde ik daarna beterschap en kon ik uiteindelijk weer stabiliseren en genieten van het leven.
Na testen bleek trouwens dat ik chronisch hyperventileer en dat de symptomen die ik vroeger ervaarde daaraan gelinkt konden zijn. Met dit in het achterhoofd leerde ik te kalmeren en vooral ook te relativeren.

Ik besloot daarom in samenspraak met mijn arts om terug te gaan afbouwen, maar controlefreak die ik ben wou ik uiteraard ook eens bekijken op het internet naar de ervaringen van andere mensen. Daaruit blijkt dat afbouwen van deze medicatie echt enorm zwaar kan zijn en dat het feit dat mijn symptomen doorheen de jaren toenamen misschien wel eerder gelinkt waren aan het constant veranderen van dosis eerder dan aan de oorspronkelijke problemen.

Mijn arts heeft mij een afbouwschema opgesteld waarbij ik om de 2 weken met 5 mg verminder. Tot nu toe zach het er dus zo uit:

30 Mg
25 Mg gedurende 2 weken
20 Mg gedurende 2 weken
15 Mg gedurende 2 weken
10 Mg gedurende 3 weken
5 Mg gedurende 3 weken

Bij elke stap merkte ik dat ik het iets moeilijker kreeg dus heb ik aan mijn arts gevraagd om de laatste 5 mg af te bouwen in stappen van 1 mg per 2 weken. Momenteel zit ik op 4 mg.

Nu echter het dilemma. Uit de forums op het internet blijkt dat stappen van 5 mg te groot zijn en dat dit na verloop van tijd kan leiden tot enorme onttrekkingsverschijnselen die maanden of zelfs jaren kunnen aanslepen. Ik vraag mij daarom af of ik dit risico wel moet nemen en twijfel daarom om terug te gaan naar 20 mg om van daaruit trager af te bouwen. Merk op dat ik ondertussen nog geen onoverkomenlijke symptomen heb maar dat vooral de schrik erin zit dat dit plots zou toeslaan en ik dan opnieuw in een hel zou terechtkomen zoals dit vorig jaar het geval was.
Ik heb wel het gevoel dat ik nu iets sterker sta (zo heb ik cognitieve gedragstraining gehad en kan ik symptomen makkelijker relativeren wetende dat ze deels veroorzaakt worden door mijn chronische hyperventilatie). De laatste keer dat ik wou afbouwen nam ik ook nog bijna dagelijks 0.5 mg alprazolam (Xanax) om te kalmeren. Ondertussen kan ik meestal mezelf kalmeren en heb ik deze medicatie niet meer nodig (de laatste 4 maanden 1 keer 0.25 mg genomen toen ik wat panikeerde op een vliegtuig).
Verder is het ook zo dat ik mijn arts echt wel vertrouw en dat deze zeker het beste met me voor heeft. Hij is namenijk de beste vriend van mijn vader en heeft zelf een tijd lang gelijkaardige medicatie genomen dus is in dat opzicht ook wel wat ervaringsdeskundige.
Alleen weet ik niet of hij ten volle alle mogelijke effecten van de afbouw kent.

Daarom had ik graag geweten of er mensen zijn die hier ervaringen mee hebben en die mij kunnen helpen om de juiste beslissing te nemen.

Alvast bedankt voor de reacties.

Groeten.

Reageren

@Anoniem,
Ik reageer hier nog op maar lees eerst deze hele thread goed door. Dat kost je zeker een paar uur maar dan weet je wel hele veel meer.
En kijk ook eens op onderstaande pagina’s:
http://antidepressantwithdrawal.info/nl/home.php

Binnen enkele dagen zal ik zeker uitgebreider reageren! Voor nu, blijf op je eventuele dosis en ga die nooit om de dag varieren.
Klaas

Reageren

Klaas, bedankt alleszins voor de snelle reactie.

Ik heb deze thread al deels doorgelezen. Maar daar iedere situatie zo specifiek is vroeg ik mij af of er iemand is die misschien een gelijkaardige ervaring achter de rug heeft.

Toch nog even zeggen dat ik niet bewust anoniem ben. Ik ben gewoon vergeten mijn naam erbij te zetten. 🙂

Groeten,

Ronald.

Reageren

Beste Ronald,
Alle eravringen met paroxetine zijn anders maar er is vaak wel een rode draad in te ontdekken.
Iedereen begint er aan om een bepaalde reden of aanleiding en mertk op zeker moment dat stoppen niet lukt. En op die manier komen mensen terecht in een viscieuze cirkel van stoppogingen en doorstarts, die steeds weer een klap voor je centraal zenuwstelsel zijn en je steeds instabieler maken.

De fabrikant GSK heeft gelogen over de ontwenninsverschijnselen en deze als “mild en in 3 weken over” omschreven waar het in werkelijkheid een maanden= tot jarenlange martelgang is voor veel mensen.
Ook hebben ze het middel ten onrechte als “niet verslavend” op de markt gebracht, een van de grootste en meest schaamteloze leugens uit de medische geschiedenis.
Helaas komt GSK nog steeds weg met hun leugens, omkoperijen en regelrechte moord maar hopelijk komt daar ooit verandering in. Er zijn wel teken dat steeds meer mensen de waarheid over dit “medicijn” ontdekken.

Het afbouwschema van je arts is inderdaad niet goed, met name om de 20 en zeker onder de 10 mg moet de 10% reductieregel gehanteerd worden, die houdt in dat de dageijkse dosering met maximaal 10% er keer verlaagd kan worden, met minimaal 3 weken tussen de stappen. Dit moet voortgezet worden tot een microdosis onder de 1 mg. Vandaar kan dan een stoppoging gedaan worden.

Je zegt dat je wel vertrouwen in je arts hebt en dat is heel goed. Het is ook niet perse onwil of unkunde van de arts, zij baseren zich op richtlijnen waar echter mee gefraudeerd is in gval van Seroxat. Waarscfijnlijk heeft hij nog niet eerder iemand begeleid met afbouwen, ook is het onderscheid tussen teen terugval en ontwenninssyndroom soms lasstig te maken. Maar toch wijst de “ongelooflijke hel” die je noems zeker op ontwenninssyndroom ,dat met name bij Seroxat inderdaad als “de hel op aarde” wordt omschreven!
http://seroxatsecrets.wordpress.com/2008/01/05/the-hell-of-seroxat-withdrawal/

Positief is dat je arts waarscijnlijk dan wel opstnaat voor discussie en een beter, veliger afbouwschema.
Je hoeft niet perse terug naar 20 mg, ik zou eerst terug naar 5 om te kijken of je daar stabieler op wordt (dat kan enkele dagen tot weken duren) en eventueel terug naar 7.5 of 10. En dan idnerdaad langzaam omlaag.
OVerigens is de stap van 5 naar 4 mg al 20 % en dus te groot.
Succes,
Klaas

Reageren

Dag Klaas, bedankt voor de reactie.

Ik heb de indruk dat jij al even op dit forum zit en dat je doorheen de jaren iets objectiever geworden bent in alles wat hiermee te maken heeft (misschien ook wel door de vele verhalen die je zelf hebt gelezen en door het feit dat je jezelf doorheen de jaren weer wat beter bent gaan voelen).

Ik kan mij inbeelden dat er van jou kant veel frustratie en woede is gezien de hel waar je omwille van deze medicatie bent moeten doorgaan. Toch slaag je erin om op een open manier de mensen te helpen, rekening houdende met hun persoonlijke situatie.

Ik ben een tijdje terug gaan kijken op het Engelstalige forum waarin je in 1 van je eerste posts verwees en vind het jammer dat een forum dat er op gericht zou moeten zijn om mensen te steunen en tips te geven in mijn ogen meer weg heeft van een forum dat erop gericht is iedereen te overtuigen van wanpraktijken in de medische wereld. En meer zelf, de mensen met hun manier van reageren vaak angst inboezemen (rekening houdende met het feit dat veel mensen deze medicatie oorspronkelijk tegen angsten zijn beginnen nemen, lijkt mij dit niet de beste manier).
Ook ik ben kwaad dat ik aan deze medicatie zit en dat ik het zo moeilijk heb om ervan af te geraken, maar ik denk niet dat vervallen in haat en frustratie naar de fabrikanten toe de beste manier is. Bovendien wordt er in mijn ogen geen rekening mee gehouden dat iedere situatie zo anders is. Waarom zou iedereen dan ook op dezelfde manier reageren. Uiteindelijk heeft alles te maken met de wisselwerking van stoffen in de hersenen, en zijn er los van de medicatie honderden factoren die dit kunne beinvloeden, positief of negatief.

Zo heb ik bv het geluk dat ik enorm veel steun heb aan mijn familie en mijn vriendin, dat iedereen in mijn omgeving weet van mijn situatie en dat ik dus niet raar bekeken wordt wanneer het even minder gaat. Allemaal zaken die een herstel in theorie zouden moeten vereenvoudigen.

Verder heb ik ook een arts die mij persoonlijk begeleidt en waar ik op elk urr van de dag bij terecht kan. Een arts die zoals je zegt openstaat voor sugesties en die samen met mij naar de beste oplossing wil zoeken.

Ik denk dat je wel snapt waar ik naartoe wil. Waarom iedereen wijsmaken dat ze gedoemd zijn om jaren af te zien, terwijl dit eigenlijk helemaal niet zeker is? Mensen die aan deze medicatie zitten zijn sowieso gevoelig voor negatieve prikkels…

Daarom dat ik blij ben dat er mensen zijn als jij die objectief blijven ondanks hun eigen ervaring en de mensen trachten te helpen op een positieve manier! Keep up the good work zou ik zeggen! 🙂

Wat betreft mijn eigen schema. Ik denk dat ik voorlopig gewoon ga proberen te stapiliseren op mijn huidige dosis (4 mg) en dan van daaruit verder heel langzaam ga afbouwen. Of denk jij dat de kans bestaat dat ik nog plots heel harde ontwenning krijg door het feit dat ik te snel naar die 4 mg ben gegaan?

Groeten,

Ronald.

Reageren

Beste Klaas,
Ik heb zelf 12 jaar Paroxetine geslikt en ben in 2012 gestopt, ook veel te snel maar wel op advies van een arts.

Als ontwenningsverschijnselen kreeg ik vooral slecht slapen en lichamelijk heel onrustig zijn.
De ontwenningsverschijnselen zijn wel een stuk minder, maar zijn nooit helemaal weg gegaan.

Ik heb zelf het idee dat het nog steeds met die Paroxetine te maken heeft, maar als ik dit aan een arts voorleg zeggen ze me dat dat niet mogelijk is.
Maar wat het wel is kunnen ze me ook niet zeggen.

Wat denk jij? Weet je hier ook iets wat ik er tegen kan doen?

mvg Herman

Reageren